Song of Solomon 5

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1ຄູ່ຮັກຂອງອ້າຍ ເຈົ້າສາວຂອງອ້າຍເອີຍ ອ້າຍໄດ້ເຂົ້າມາຢູ່ໃນສວນຂອງອ້າຍແລ້ວ. ອ້າຍໄດ້ເກັບເອົາບາງສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນສວນ ຄືເຄື່ອງເທດ, ເຄື່ອງຫອມ ແລະຢາງໄມ້ຫອມດ້ວຍ; ອ້າຍກຳລັງດື່ມນໍ້າເຜິ້ງໃນເຮືອນຮັງຂອງມັນຢູ່ ອ້າຍກຳລັງດື່ມເຫຼົ້າ ແລະນໍ້ານົມຂອງອ້າຍໃດ. ຈົ່ງກິນແລະດື່ມສາເຖີດ ຍອດສຸດທີ່ຮັກຂອງຂ້ອຍ ຈົນພວກເຈົ້າເມົາຮັກໃຫ້ຄັກໃຈພວກເຈົ້າສາເຖີດ.

2ຈິດໃຈນ້ອງຮູ້ເມື່ອຂຶ້ນໃນຂະນະທີ່ນອນຫລັບໄປ ນ້ອງຝັນວ່າຄົນຮັກຢືນເຄາະຢູ່ທີ່ປະຕູຫ້ອງ. ທີ່ຮັກຂອງອ້າຍ ຂໍໃຫ້ເຂົ້າໄປຂ້າງໃນຫ້ອງນ້ອງສາ ນ້ອງສາວຂອງອ້າຍ, ຄູ່ຮັກຂອງອ້າຍເອີຍ ນົກເຂົາຂອງອ້າຍ, ຍິງດີທີ່ສຸດຂອງອ້າຍເອີຍ. ສ່ວນນໍ້າຄ້າງນັ້ນກໍເຕັມຢູ່ເທິງຫົວ ຜົມຂອງອ້າຍກໍຊຸ່ມໄປດ້ວຍນໍ້າໝອກໃນກາງຄືນ.

3ນ້ອງແກ້ເສື້ອຜ້າຂອງນ້ອງອອກແລ້ວເດ ເຫດໃດນ້ອງຈຶ່ງຕ້ອງນຸ່ງເສື້ອນ້ອງຄືນອີກ? ນ້ອງຫາກໍລ້າງຕີນໃຫ້ສະອາດຕຽມເຂົ້ານອນ ເຫດໃດນ້ອງຈຶ່ງຕ້ອງເຮັດໃຫ້ຕີນນ້ອງເປື້ອນອີກ?

4ຄົນຮັກຂອງຂ້ອຍເອົາມືຈັບທີ່ໄລກອນປະຕູ ຫົວໃຈຂອງຂ້ອຍເຕັ້ນແຮງເມື່ອລາວຢູ່ໃກ້.

5ຂ້ອຍພ້ອມແລ້ວທີ່ຈະໃຫ້ລາວເຂົ້າມາຂ້າງໃນ ມືຂ້ອຍເຕັມດ້ວຍນໍ້າຫອມຂອງຢາງໄມ້ ນີ້ວມືຂ້ອຍກໍຖືກໂອບດ້ວຍນໍ້າມັນຫອມ ຂະນະທີ່ຂ້ອຍຈັບໄລກອນປະຕູຢູ່ນັ້ນ.

6ຂ້ອຍໄຂປະຕູໃຫ້ຄົນຮັກເພື່ອໃຫ້ລາວເຂົ້າມາ ແຕ່ລາວຊໍ້າພັດໜີຈາກໄປສາແລ້ວ. ຂ້ອຍຢາກໄດ້ຍິນສຽງເວົ້າຂອງລາວຫລາຍທີ່ສຸດ ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນລາວຢືນຢູ່ຈຸດໃດໆໃນທີ່ນັ້ນ. ຂ້ອຍຊອກຫາລາວ ແຕ່ກໍບໍ່ພົບລາວເລີຍ ຂ້ອຍສົ່ງສຽງຮ້ອງຫາ ແຕ່ບໍ່ມີສຽງຂານຕອບ.

7ຄົນຍາມທີ່ຍ່າງເລາະລຽບໄດ້ພົບຂ້ອຍໃນເມືອງ ພວກເຂົາໄດ້ຕົບຕີຂ້ອຍ ຈົນດຳຂຽວເພາະບວມຊໍ້າ; ນອກນີ້ ກໍຍັງມີຄົນທີ່ເລາະຢູ່ຕາມກຳແພງເມືອງ ຍາດກັນດຶງເອົາເສື້ອຄຸມຂອງຂ້ອຍຈົນຂາດ.

8ສາວນະຄອນເຢຣູຊາເລັມເອີຍ ຈົ່ງສັນຍາຂ້ອຍເຖີດ ຖ້າພົບຄົນຮັກທີ່ຂ້ອຍເວົ້າເຖິງ ກໍຂໍໃຫ້ບອກລາວດ້ວຍ. ຈົ່ງບອກໃຫ້ລາວຮູ້ວ່າຂ້ອຍອິດອ່ອນຈິດໃຈ ຍ້ອນຂ້ອຍຫລົງໄຫລຢູ່ໃນຄວາມຮັກລາວນັ້ນ.

9ເຈົ້າຜູ້ງາມຍິ່ງ ທ່າມກາງຍິງທັງຫລາຍເອີຍ ຄົນຮັກເຈົ້າແຕກຕ່າງຫຍັງກັບຊາຍຄົນອື່ນ? ມີຫຍັງແດ່ໃນລາວນັ້ນ ທີ່ວິເສດວິໂສໜັກໜາ ທີ່ພວກຂ້ອຍຕ້ອງໃຫ້ຄຳສັນຍາຕາມທີ່ເຈົ້າຂໍນັ້ນ?

10ຄົນຮັກຂອງຂ້ອຍງາມສະຫງ່າທັງແຂງແຮງດີ ເປັນຄົນດຽວທີ່ມີ ຜູ້ຮູ້ຈັກກັນດີໃນໝື່ນຄົນນັ້ນ.

11ໜ້າລາວກ້ຽງຜຸດຜ່ອງດັ່ງທອງສຳຣິດໃດ ຜົມລາວເປັນຄື້ນກໍ່າດຳດັ່ງກາໂຕໜຶ່ງ

12ແວວຕາງາມດັ່ງຕານົກເຂົາທີ່ແຄມຫ້ວຍໄຫລ ຄືນົກເຂົາທີ່ອາບນໍ້ານົມຢືນຢູ່ທີ່ແຄມສາຍນໍ້າ.

13ແກ້ມລາວເປັນຕາຮັກງາມດັ່ງສວນຜັກ ທີ່ເຕັມແຕ່ເຄື່ອງເທດ ຂອງຫອມນາໆຊະນິດດ້ວຍ. ສ່ວນຮິມສົບລາວນັ້ນ ເປັນດັ່ງດອກລີລາເບັ່ງບານ ທີ່ປຽກຊຸ່ມດ້ວຍນໍ້າຫອມ ຢາງໄມ້ຫອມຊັ້ນດີເລີດ.

14ສ່ວນມືລາວນັ້ນກໍໄດ້ຊັດສ່ວນດີ ໃສ່ແຫວນທີ່ປະດັບດ້ວຍແກ້ວຫີນສີຄຳເຫລື້ອມ. ໂຕລາວກ້ຽງ ຄີງກົມດັ່ງງາຊ້າງເຜືອກ ທີ່ປະດັບປະດາດ້ວຍຫີນແກ້ວນິນສີຄາມ.

15ສ່ວນຂາລາວນັ້ນເປັນດັ່ງເສົາຫີນປູນ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງພື້ນເປັນຄຳທັງສິ້ນ; ລາວສະຫງ່າງາມແທ້ດັ່ງພູເລບານອນ ທີ່ມີຕົ້ນແປກງາມຢຽດຢູ່ຢ່າງສູງສົ່ງ.

16ປາກລາວຫວານຊື່ນ ເປັນໜ້າຈູບອີ່ຫລີ ທຸກສິ່ງໃນຕົວລາວ ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍໄຝ່ຝັນຫາເລື້ອຍ. ຄົນຮັກຂອງຂ້ອຍ ກໍເປັນດັ່ງນີ້ແຫລະ ເປັນທັງເພື່ອນແທ້ ແລະທີ່ຮັກຂອງຂ້ອຍຄືກັນ.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →