Song of Solomon 6

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1ເຈົ້າຜູ້ງາມຍິ່ງທ່າມກາງຍິງທັງຫລາຍເອີຍ ຄົນຮັກຂອງເຈົ້າຫາຍໜີໄປໃສກັນແທ້? ຈົ່ງບອກໃຫ້ພວກຂ້ອຍຮູ້ວ່າຄົນຮັກຂອງເຈົ້າໄປໃສ ເພື່ອວ່າພວກຂ້ອຍຈະຊ່ວຍຊອກຫາລາວໃຫ້ເຈົ້າ.

2ຄົນຮັກຂອງຂ້ອຍໄດ້ໜີໄປທີ່ສວນຂອງລາວ ບ່ອນທີ່ມີຕົ້ນຢາງຫອມນາໆຊະນິດເກີດທີ່ນັ້ນ. ໃນທີ່ນັ້ນ ລາວກຳລັງລ້ຽງຝູງສັດຂອງລາວ ແລະເກັບເອົາດອກຊ້ອນຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນດ້ວຍ.

3ຄົນຮັກນັ້ນເປັນຂອງຂ້ອຍ ຂ້ອຍກໍເປັນຂອງລາວ ລາວລ້ຽງຝູງສັດຂອງຕົນຢູ່ທ່າມກາງດອກຊ້ອນ.

4ທີ່ຮັກຂອງອ້າຍ ນ້ອງນາງຊ່າງງາມຫລາຍ ງາມເທົ່າກັບຕີຣະຊາ ເມືອງແຫ່ງຄວາມງາມຍິ່ງ. ທັງໜ້າຮັກແພງດ້ວຍ ດັ່ງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະໜ້າຫລົງໄຫລດັ່ງເມືອງຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼົ່ານີ້.

5ຈົ່ງຫັນໜ້ານ້ອງໜີຈາກອ້າຍສາເທາະ ເພາະສາຍຕານ້ອງກວນໃຈອ້າຍໃຫ້ໝອງໝົ່ນ. ຜົມນ້ອງປິວສະບັດ ດັ່ງຝູງແບ້ທີ່ກະໂດດໄປມາ ເຕັ້ນກະໂດດຢູ່ຕາມຮ່ອມພູກີເລອາດ.

6ແຂ້ວນ້ອງຂາວແຈ້ງຊວນອ້າຍໃຫ້ຄິດເຖິງຝູງແກະ ທີ່ຫາກໍຖືກຕັດຂົນແລະອາບນໍ້າໃຫ້ສະອາດ. ບໍ່ມີຕົວໃດຂາດຈາກຄອກສັດຫາຍໄປ ເພາະທຸກຕົວມີຄູ່ຄອງຢ່າງເໝາະສົມທັງສິ້ນ.

7ພວງແກ້ມນ້ອງທີ່ຊ້ອນຢູ່ທາງຫລັງຜ້າປົກ ກໍເບັ່ງບານແດງຜ່ອງໃສເຕັມໃບໜ້າ.

8ກະສັດອາດມີເມຍຫົກສິບຄົນກໍໄດ້ ແລະມີເມຍນ້ອຍອີກແປດສິບຄົນ ທັງມີຍິງສາວສະໜົມເຊີຍຊົມໃນວັງ ທີ່ບໍ່ອາດນັບຈຳນວນໄດ້.

9ສ່ວນອ້າຍຮັກນ້ອງພຽງແຕ່ຜູ້ດຽວ ນາງເປັນດັ່ງນົກເຂົາງາມເປັນຕາຮັກ. ນາງເປັນລູກສາວໂທນຂອງແມ່ແຕ່ພຽງຄົນດຽວ ເປັນລູກທີ່ແມ່ເພິ່ງພໍໃຈນຳຫລາຍດ້ວຍ. ເມື່ອຜູ້ຍິງທຸກຄົນຫລຽວເບິ່ງຕ່າງກໍຊົມເຊີຍ ເມຍໃຫຍ່ເມຍນ້ອຍຂອງກະສັດກໍຊົມເຊີຍນາງດ້ວຍ.

10ຍິງສາວຄົນນີ້ເປັນຜູ້ໃດກັນນໍ? ເປັນຄົນເບີກບານໃຈດັ່ງຮຸ່ງອາລຸນຕອນເຊົ້າ; ນາງຊ່າງງາມແທ້ແລະບໍຣິສຸດຜຸດຜ່ອງ ດັ່ງຕາເວັນແລະດວງເດືອນສ່ອງແຈ້ງເຫລື້ອມໃສ.

11ອ້າຍໄດ້ລົງມາທີ່ສວນໝາກອາລະມັນ ເພື່ອເບິ່ງພືດພັນທີ່ຫາກໍປົ່ງຂຶ້ນໃນຮ່ອມພູນັ້ນ ເພື່ອມາເບິ່ງໃບອ່ອນຂອງເຄືອອະງຸ່ນ ແລະເບິ່ງຕົ້ນໝາກພິລາທີ່ມີດອກບານ.

12ອ້າຍກຳລັງສັ່ນເພາະນ້ອງເຮັດໃຫ້ຫລົງຮັກສະເໜ່ຫາ ດັ່ງເຈົ້າຊາຍຕັ້ງໜ້າຕັ້ງຕາຂັບລົດມ້າສູ່ສະໜາມຮົບ.

13ຟ້ອນລຳເຖີດ ຟ້ອນລຳສາ ສາວຊາວຊູລຳເອີຍ ຈົ່ງໃຫ້ພວກຂ້ອຍແຍງເບິ່ງເຈົ້າຟ້ອນລຳແດ່. ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າຈຶ່ງຢາກເບິ່ງຂ້ອຍນໍ? ຂ້ອຍຟ້ອນຢູ່ທ່າມກາງຄົນທີ່ກຳລັງເບິ່ງຢູ່.

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →