John 10

Lao 2023 (ພຣະຄຳພີລາວສະບັບສະໄໝໃໝ່)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1“ພວກເຈົ້າທີ່ເປັນພວກຟາຣີຊາຍເອີຍ ເຮົາບອກພວກເຈົ້າຕາມຄວາມຈິງວ່າ, ຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າຄອກແກະທາງປະຕູແຕ່ປີນເຂົ້າທາງອື່ນນັ້ນກໍເປັນຂະໂມຍ ແລະ ໂຈນ.

2ສ່ວນຄົນທີ່ເຂົ້າທາງປະຕູກໍເປັນຜູ້ລ້ຽງແກະ.

3ຄົນຍາມປະຕູກໍໄຂປະຕູໃຫ້ຄົນນັ້ນ ແລະ ແກະກໍຟັງສຽງຂອງເພິ່ນ. ເພິ່ນເອີ້ນແກະຂອງຕົນຕາມຊື່ຂອງມັນ ແລະ ພາພວກມັນອອກໄປ.

4ເມື່ອເພິ່ນໄດ້ພາແກະທັງໝົດຂອງຕົນອອກມາແລ້ວ ເພິ່ນກໍນຳໜ້າພວກມັນໄປ ແລະ ແກະຂອງເພິ່ນກໍຕິດຕາມເພິ່ນໄປເພາະພວກມັນຮູ້ຈັກສຽງຂອງເພິ່ນ.

5ແຕ່ຝູງແກະຈະບໍ່ຕິດຕາມຄົນແປກໜ້າ, ແທ້ຈິງແລ້ວ, ພວກມັນຈະແລ່ນໜີໄປຈາກຄົນນັ້ນເພາະພວກມັນບໍ່ຮູ້ຈັກສຽງຂອງຄົນແປກໜ້າ”.

6ພຣະເຢຊູເຈົ້າໃຊ້ຄຳປຽບທຽບນີ້ ແຕ່ພວກຟາຣີຊາຍບໍ່ເຂົ້າໃຈວ່າພຣະອົງກຳລັງບອກສິ່ງໃດແກ່ພວກເຂົາ.

7ເຫດສະນັ້ນ ພຣະເຢຊູເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວອີກວ່າ, “ເຮົາບອກພວກເຈົ້າຕາມຄວາມຈິງວ່າ, ເຮົານີ້ແຫລະເປັນປະຕູສຳລັບແກະ.

8ບັນດາຜູ້ທີ່ມາກ່ອນໜ້າເຮົານັ້ນເປັນຂະໂມຍ ແລະ ໂຈນ, ແຕ່ແກະບໍ່ໄດ້ຟັງພວກເຂົາ.

9ເຮົານີ້ແຫລະເປັນປະຕູນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຂົ້າມາທາງເຮົາຈະໄດ້ພົ້ນ. ພວກເຂົາຈະເຂົ້າມາ ແລະ ອອກໄປ, ແລ້ວກໍພົບທົ່ງຫຍ້າ.

10ຂະໂມຍມາກໍພຽງແຕ່ຈະລັກ, ຈະຂ້າ ແລະ ທຳລາຍເທົ່ານັ້ນ. ເຮົາໄດ້ມາເພື່ອພວກເຂົາຈະໄດ້ຊີວິດ ແລະ ຈະໄດ້ຊີວິດຢ່າງຄົບບໍລິບູນ.

11“ເຮົາເປັນຜູ້ລ້ຽງແກະທີ່ດີ. ຜູ້ລ້ຽງແກະທີ່ດີນັ້ນຍ່ອມສະຫລະຊີວິດຂອງຕົນເພື່ອແກະ.

12ຄົນຮັບຈ້າງບໍ່ແມ່ນຜູ້ລ້ຽງແກະ ແລະ ບໍ່ໄດ້ເປັນເຈົ້າຂອງແກະ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອລາວເຫັນໝາໄນມາລາວກໍປະຖິ້ມແກະ ແລະ ແລ່ນໜີໄປ. ແລ້ວໝາໄນກໍເຂົ້າມາທຳຮ້າຍແກະ ແລະ ເຮັດໃຫ້ແຕກຊະກັນໄປ.

13ຄົນນັ້ນໄດ້ແລ່ນໜີໄປເພາະວ່າລາວເປັນພຽງແຕ່ຄົນຮັບຈ້າງ ແລະ ລາວບໍ່ໄດ້ຫ່ວງໃຍນຳແກະເລີຍ.

14“ເຮົານີ້ແຫລະເປັນຜູ້ລ້ຽງທີ່ດີ ເຮົາຮູ້ຈັກແກະຂອງເຮົາ ແລະ ແກະຂອງເຮົາກໍຮູ້ຈັກເຮົາ

15ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະບິດາເຈົ້າຮູ້ຈັກເຮົາ ແລະ ເຮົາກໍຮູ້ຈັກພຣະບິດາເຈົ້າ ແລະ ເຮົາສະຫລະຊີວິດຂອງເຮົາເພື່ອແກະນັ້ນ.

16ເຮົາຍັງມີແກະອື່ນທີ່ບໍ່ແມ່ນຂອງຄອກນີ້. ເຮົາຈະຕ້ອງນໍາແກະເຫລົ່ານັ້ນມາເໝືອນກັນ. ແກະເຫລົ່ານັ້ນຈະຟັງສຽງຂອງເຮົາເໝືອນກັນ ແລະ ຈະຮວມກັນເປັນຝູງດຽວ ແລະ ມີຜູ້ລ້ຽງແຕ່ຜູ້ດຽວ.

17ເຫດຜົນທີ່ພຣະບິດາເຈົ້າຂອງເຮົາຮັກເຮົາກໍເພາະເຮົາໄດ້ສະຫລະຊີວິດຂອງເຮົາພຽງແຕ່ຈະຮັບຊີວິດນັ້ນຄືນມາອີກ.

18ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະຍາດເອົາຊີວິດໄປຈາກເຮົາ, ແຕ່ເຮົາໄດ້ສະຫລະຊີວິດດ້ວຍຄວາມສະໝັກໃຈຂອງເຮົາເອງ. ເຮົາມີສິດທີ່ຈະສະຫລະຊີວິດນັ້ນ ແລະ ມີສິດທີ່ຈະຮັບຊີວິດຄືນມາອີກ. ເຮົາໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງນີ້ຈາກພຣະບິດາເຈົ້າຂອງເຮົາ”.

19ພວກຢິວທີ່ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳເຫລົ່ານີ້ກໍແຕກແຍກກັນອີກ.

20ຫລາຍຄົນໃນພວກເຂົາເວົ້າວ່າ, “ລາວຖືກຜີມານຮ້າຍສິງຢູ່ ແລະ ກຳລັງເປັນບ້າ. ຟັງລາວເຮັດຫຍັງ?”

21ແຕ່ຄົນອື່ນກໍເວົ້າວ່າ, “ຄຳເຫລົ່ານີ້ບໍ່ແມ່ນຄຳເວົ້າຂອງຄົນທີ່ຖືກຜີມານຮ້າຍສິງ. ຜີມານຮ້າຍຈະເຮັດໃຫ້ຄົນຕາບອດເຫັນຮຸ່ງໄດ້ບໍ?”

22ແລ້ວກໍມາເຖິງເທດສະການສະຫລອງວິຫານ ທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ເຊິ່ງເປັນລະດູໜາວ,

23ແລະ ພຣະເຢຊູເຈົ້າຍ່າງຢູ່ທີ່ລະບຽງຂອງໂຊໂລໂມນໃນເດີ່ນວິຫານ.

24ພວກຢິວທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນໄດ້ມາຫຸ້ມອ້ອມພຣະອົງ ແລະ ເວົ້າວ່າ, “ທ່ານຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາຢູ່ໃນຄວາມສົງໄສດົນປານໃດ? ຖ້າທ່ານເປັນພຣະຄຣິດເຈົ້າ ກໍຈົ່ງບອກພວກເຮົາໃຫ້ຮູ້ຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງສາ”.

25ພຣະເຢຊູເຈົ້າຕອບວ່າ, “ເຮົາໄດ້ບອກພວກເຈົ້າແລ້ວ, ແຕ່ພວກເຈົ້າບໍ່ເຊື່ອ. ພາລະກິດທີ່ເຮົາເຮັດໃນນາມຂອງພຣະບິດາເຈົ້າຂອງເຮົາກໍເປັນພະຍານຢືນຢັນໃຫ້ແກ່ເຮົາ,

26ແຕ່ພວກເຈົ້າບໍ່ເຊື່ອເພາະພວກເຈົ້າບໍ່ແມ່ນແກະຂອງເຮົາ.

27ແກະຂອງເຮົາກໍຟັງສຽງຂອງເຮົາ, ເຮົາຮູ້ຈັກແກະນັ້ນ ແລະ ແກະນັ້ນກໍຕິດຕາມເຮົາ.

28ເຮົາໃຫ້ຊີວິດນິລັນດອນແກ່ແກະນັ້ນ ແລະ ແກະນັ້ນຈະບໍ່ຈິບຫາຍຈັກເທື່ອ, ບໍ່ມີຜູ້ໃດຍາດເອົາແກະນັ້ນອອກໄປຈາກມືຂອງເຮົາໄດ້.

29ພຣະບິດາເຈົ້າຂອງເຮົາຜູ້ໄດ້ມອບແກະນັ້ນໃຫ້ແກ່ເຮົາຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າທຸກສິ່ງ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະຍາດເອົາແກະນັ້ນຈາກມືຂອງພຣະບິດາເຈົ້າຂອງເຮົາໄດ້.

30ເຮົາກັບພຣະບິດາເຈົ້າເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັນ”.

31ເປັນອີກຄັ້ງໜຶ່ງທີ່ພວກຢິວຈັບເອົາກ້ອນຫີນຂຶ້ນມາເພື່ອຈະແກວ່ງໃສ່ພຣະອົງ,

32ແຕ່ພຣະເຢຊູເຈົ້າກ່າວກັບພວກເຂົາວ່າ, “ເຮົາໄດ້ສະແດງສິ່ງດີຫລາຍຢ່າງທີ່ມາຈາກພຣະບິດາເຈົ້າໃຫ້ພວກເຈົ້າເຫັນ. ພວກເຈົ້າຈະແກວ່ງກ້ອນຫີນໃສ່ເຮົາເພາະເຫດອັນໃດ?”

33ພວກຢິວຕອບວ່າ, “ທີ່ເຮົາຈະແກວ່ງກ້ອນຫີນໃສ່ເຈົ້າບໍ່ແມ່ນເພາະສິ່ງດີ ແຕ່ເພາະເຈົ້າເວົ້າໝິ່ນປະໝາດພຣະເຈົ້າ, ເພາະເຈົ້າເປັນພຽງມະນຸດແຕ່ຕັ້ງຕົນເອງເປັນພຣະເຈົ້າ”.

34ພຣະເຢຊູເຈົ້າຕອບພວກເຂົາວ່າ, “ມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນໜັງສືກົດບັນຍັດຂອງພວກເຈົ້າບໍ່ແມ່ນບໍວ່າ, ‘ເຮົາໄດ້ກ່າວວ່າພວກເຈົ້າເປັນພະ’?

35ຖ້າຄົນເຫລົ່ານັ້ນທີ່ພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າມາເຖິງຖືກເອີ້ນວ່າເປັນ ‘ພະ’ ແລະ ຖ້າພຣະຄຳພີຖືກຕ້ອງສະເໝີ

36ແລ້ວຜູ້ທີ່ພຣະບິດາເຈົ້າເລືອກໄວ້ ແລະ ໃຊ້ເຂົ້າມາໃນໂລກນີ້ຈະວ່າແນວໃດ? ດ້ວຍເຫດໃດພວກເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວຫາເຮົາວ່າເຮົາເວົ້າໝິ່ນປະໝາດພຣະເຈົ້າເພາະເຮົາກ່າວວ່າ, ‘ເຮົາເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ’?

37ຖ້າເຮົາບໍ່ໄດ້ເຮັດພາລະກິດທີ່ພຣະບິດາເຈົ້າຂອງເຮົາເຮັດກໍຢ່າເຊື່ອເຮົາເລີຍ.

38ແຕ່ຖ້າເຮົາເຮັດພາລະກິດນັ້ນ, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຈົ້າບໍ່ເຊື່ອເຮົາກໍຕາມ, ແຕ່ຈົ່ງເຊື່ອໃນພາລະກິດນັ້ນ ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮູ້ຈັກ ແລະ ເຂົ້າໃຈວ່າພຣະບິດາເຈົ້າຢູ່ໃນເຮົາ ແລະ ເຮົາຢູ່ໃນພຣະບິດາເຈົ້າ”.

39ເຫດສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງພະຍາຍາມຈະຈັບພຣະອົງອີກ ແຕ່ພຣະອົງໜີພົ້ນຈາກການຈັບກຸມຂອງພວກເຂົາໄປໄດ້.

40ຫລັງຈາກນັ້ນ ພຣະເຢຊູເຈົ້າຂ້າມແມ່ນ້ຳຈໍແດນກັບໄປຍັງບ່ອນທີ່ໂຢຮັນເຄີຍໃຫ້ຮັບບັບຕິສະມາ. ພຣະອົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ,

41ແລະ ມີຫລາຍຄົນໄດ້ພາກັນມາຫາພຣະອົງ. ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ, “ເຖິງແມ່ນວ່າໂຢຮັນບໍ່ເຄີຍສະແດງໝາຍສຳຄັນຈັກຢ່າງ, ແຕ່ທຸກສິ່ງທີ່ໂຢຮັນບອກກ່ຽວກັບທ່ານຜູ້ນີ້ກໍ່ເປັນເປັນຄວາມຈິງ”.

42ແລະ ໃນທີ່ນັ້ນກໍມີຫລາຍຄົນໄດ້ເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູເຈົ້າ.

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →