Romans 14

Maithili - 2010 (Jivən Səndesh)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1जे व्‍यक्‍ति विश्‍वास मे कमजोर अछि, तकरा स्‍वीकार करू और व्‍यक्‍तिगत विचारधाराक कारण ओकरा सँ वाद-विवाद नहि करू।

2केओ विश्‍वास करैत अछि जे सभ प्रकारक भोजन कयनाइ उचित अछि। दोसर, जकर विश्‍वास कमजोर अछि, से मात्र साग-पात खाइत अछि।

3जे व्‍यक्‍ति सभ चीज खाइत अछि, से शाकाहारी केँ हेय दृष्‍टि सँ नहि देखय, आ ने शाकाहारी तकरा पर दोष लगाबय, जे सभ चीज खाइत अछि, कारण, परमेश्‍वर ओकरा स्‍वीकार कयने छथि।

4अहाँ के छी जे दोसराक नोकर पर दोष लगबैत छी? ओ ठीक करैत अछि वा नहि, से ओकर अपन मालिक कहताह, आ ओ अवश्‍य ठीक ठहरत, कारण प्रभु ओकरा ठीक करबाक सामर्थ्‍य देथिन।

5केओ एक दिन केँ दोसर दिन सँ नीक मानैत अछि आ दोसर व्‍यक्‍ति सभ दिन केँ बराबरि बुझैत अछि। एहन विषय सभक सम्‍बन्‍ध मे प्रत्‍येक व्‍यक्‍ति अपना मोन मे निश्‍चय करओ।

6जे व्‍यक्‍ति कोनो दिन केँ विशेष मानैत अछि से ओकरा प्रभुक आदरक लेल विशेष मानैत अछि। जे माँसु खाइत अछि से प्रभुक आदरक लेल खाइत अछि, कारण, ओ तकरा लेल प्रभु केँ धन्‍यवाद दैत अछि। आ जे परहेज करैत अछि से प्रभुक आदरक लेल परहेज करैत अछि और ओहो प्रभु केँ धन्‍यवाद दैत अछि।

7अपना सभ मे सँ केओ ने तँ अपना लेल जीबैत छी आ ने अपना लेल मरैत छी।

8जँ जीवित रहैत छी तँ प्रभुक लेल आ जँ मरैत छी तँ प्रभुक लेल। तेँ अपना सभ जीबी वा मरी, प्रभुएक छी।

9एही लेल मसीह मरलाह आ जीवित भऽ उठलाह जाहि सँ ओ मरल सभ आ जीवित सभ, दूनूक प्रभु होथि।

10तखन अहाँ अपना भाय पर किएक दोष लगबैत छी? और एम्‍हर, अहाँ जे छी, अहाँ अपना भाय केँ हेय दृष्‍टि सँ किएक देखैत छी? कारण, अपना सभ गोटे केँ तँ परमेश्‍वरक न्‍याय-सिंहासनक सम्‍मुख ठाढ़ होयबाक अछि,

11किएक तँ धर्मशास्‍त्र मे लिखल अछि जे, “प्रभु कहैत छथि जे, हमर जीवनक सपत प्रत्‍येक व्‍यक्‍ति हमरा समक्ष ठेहुनिया देत, आ प्रत्‍येक व्‍यक्‍ति अपना मुँह सँ स्‍वीकार करत जे हमहीं परमेश्‍वर छी।”

12एहि सँ ई स्‍पष्‍ट अछि जे अपना सभ मे सँ प्रत्‍येक गोटे केँ अपन जीवनक लेखा परमेश्‍वर केँ देबऽ पड़त।

13तेँ आब सँ अपना सभ एक-दोसर पर दोष लगौनाइ छोड़ि दी। निश्‍चय कऽ लिअ जे अपन भायक बाट पर रोड़ा नहि अटकायब वा जाल नहि ओछायब।

14हम प्रभु यीशुक लोक होयबाक कारणेँ जनैत छी, हमरा एहि बातक पूर्ण निश्‍चय अछि, जे कोनो भोजन अपने मे अशुद्ध नहि अछि। मुदा जँ कोनो व्‍यक्‍ति ओकरा अशुद्ध मानैत अछि तँ ओ वस्‍तु ओकरा लेल अशुद्ध अछि।

15अहाँ जे वस्‍तु खाइत छी ताहि कारणेँ जँ अहाँक भाय केँ चोट लगैत छैक तँ अहाँ अपना भायक संग प्रेमपूर्ण आचरण नहि कऽ रहल छी। ओहि भायक लेल मसीह अपन प्राण देलनि, तँ अहाँ अपन भोजन द्वारा ओकर विनाशक कारण नहि बनू।

16जे बात अहाँ नीक मानैत छी तकरा निन्‍दाक विषय नहि बनऽ दिअ।

17कारण, परमेश्‍वरक राज्‍य खयनाइ-पिनाइक बात नहि अछि, बल्‍कि परमेश्‍वरक पवित्र आत्‍मा सँ प्राप्‍त धार्मिकता, शान्‍ति आ आनन्‍दक बात अछि।

18जे केओ एहि तरहेँ मसीहक सेवा करैत अछि, तकरा सँ परमेश्‍वर प्रसन्‍न रहैत छथिन आ ओकरा लोको सभ नीक मानैत छैक।

19तेँ अपना सभ एही प्रयत्‍न मे रही जे ओहने बात सभ करी जाहि बात सभ सँ मेल-मिलापक वृद्धि होइत अछि आ जाहि द्वारा अपना सभ एक-दोसराक आत्‍मिक उन्‍नति कऽ सकब।

20परमेश्‍वर जे काज कऽ रहल छथि तकरा भोजनक कारणेँ नहि बिगाड़ू। ई सत्‍य अछि जे सभ भोजन अपने मे शुद्ध अछि मुदा जँ कोनो वस्‍तु खयबाक कारणेँ दोसर व्‍यक्‍ति ओ खयबाक लेल प्रेरित भऽ जाइत अछि जे ओ गलत मानैत अछि, तँ खयनिहारक लेल ओ वस्‍तु खयनाइ गलत भऽ जाइत अछि।

21जँ अहाँक माँसु-मदिराक सेवन सँ वा अहाँक आन कोनो काज कयनाइ अहाँक भायक लेल पाप करबाक कारण बनत, तँ उचित ई होयत जे अहाँ तकर परहेज करब।

22एहि बात सभक सम्‍बन्‍ध मे अहाँक जे धारणा होअय, तकरा परमेश्‍वरक सम्‍मुख अपना धरि सीमित राखू। धन्‍य अछि ओ मनुष्‍य जे जाहि बात केँ ओ ठीक बुझैत अछि, ताहि कारणेँ अपना केँ दोषी नहि पबैत अछि।

23मुदा जे व्‍यक्‍ति सन्‍देह कऽ कऽ खाइत अछि, से दोषी ठहरैत अछि, कारण, ओ विश्‍वास सँ नहि खाइत अछि; आ जे किछु एहि विश्‍वास सँ नहि कयल जाइत अछि जे ई ठीक अछि, से पाप अछि।

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →