Proverbs 27

Macedonian (Свето Писмо (Гаврилова) 1990)

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →

1Не се фали со утрешниот ден, зашто не знаеш, што ќе роди тој ден.

2Нека те фали друг, е не устата твоја, – туѓ, а не јазикот твој.

3Тежок е каменот, тешка е и песокта; но гневот на безумниот е потежок и од едното – и од другото.

4Лут е гневот, нескротлива е јароста; но кој ќе издржи против зависта?

5Подобро отворено разобличување, отколку сокриена љубов.

6Искрени се ударите од оној, кој сака, а лажливи се бакнежите од оној, кој мрази.

7Сита душа го гази и восочниот мед, а на гладна душе сѐ што е горчливо – слатко ѝ е.

8Она што е птица, која го напушта гнездото свое, тоа е човек, кој го напуштил местото свое.

9Мирисот од елеј и темјанот го радуваат срцето; така сладок му станува на секого пријателот со неговиот срдечен совет.

10Не напуштај го пријателот свој, ниту пријателот на таткото твој, и не му оди на братот во куќата негова во денот на неволјата твоја; подобро сосед во близина, отколку брат надалеку.

11Биди мудар, синко, и радувај го срцето мое, – и јас ќе имам што да му кажам на оној, што ме клевети.

12Умниот го гледа злото и се клони од него; а неискусните одат напред и биваат казнувани.

13Земи му ја облеката, зашто се заложил за туѓинец; и за туѓинката земи од него залог.

14Кој многу го фали пријателот свој од рано утро, ќе го сметаат за клеветник.

15Непрестајно капење од стреа во дождлив ден и жена кавгаџика се едно исто:

16кој сака да ја задржи, задржува ветар, а таа се појавува како миризлив елеј во десницата.

17Железо железо остри, и човек го изострува погледот на пријателот свој.

18Кој сади смоква, ќе ги јаде плодовите нејзини, и кој го чува господарот свој, ќе биде почитуван.

19Како што е во водата лице спроти лице, така е и срцето на човека спроти човек.

20Пеколот и бездната не можат да се наситат: така се ненаситни и очите човечки. Одвратен пред Господа е оној, кој дрско ги крева очите, и неразумни се, оние што имаат невоздржлив јазик.

21Она што е топилницата за среброто и печката за злато, тоа се за човекот устите, што го фалат. Срцето на беззаконикот бара зло, а правото срце бара знаења.

22Безумниот да го толчиш со железо во дибек заедно со зрната, – безумието нема да се оддели од него.

23Добро надгледувај го добитокот свој, води грижа за стадата свои;

24зашто богатството не е вечно, пак и власта – зар сѐ е од род во род?

25Тревата никнува, и зеленило се јавува, па се собираат билки горски,

26Тогаш овците треба да ти бидат тебе за облека, и козите – за купување ниви;

27Ќе имаш доволно козјо млеко за тебе и за твоите домашни за храна и на твоите слуги за исхрана.

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →