Luke 19

Malayalam Bible (OV-BSI) 2016 (സത്യവേദപുസ്തകം OV Bible (BSI))

1അവന്‍ യെരീഹോവില്‍ എത്തി കടന്നുപോകുമ്പോള്‍

2ചുങ്കക്കാരില്‍ പ്രമാണിയും ധനവാനുമായ സക്കായി എന്നു പേരുള്ളൊരു പുരുഷന്‍,

3യേശു എങ്ങനെയുള്ളവന്‍ എന്നു കാണ്‍മാന്‍ ശ്രമിച്ചു, വളര്‍ച്ചയില്‍ കുറിയവന്‍ ആകകൊണ്ടു പുരുഷാരം നിമിത്തം കഴിഞ്ഞില്ല.

4എന്നാറെ അവന്‍ മുമ്പോട്ട് ഓടി, അവനെ കാണേണ്ടതിന് ഒരു കാട്ടത്തിമേല്‍ കയറി. യേശു ആ വഴിയായി വരികയായിരുന്നു.

5അവന്‍ ആ സ്ഥലത്ത് എത്തിയപ്പോള്‍ മേലോട്ടു നോക്കി: സക്കായിയേ, വേഗം ഇറങ്ങിവാ; ഞാന്‍ ഇന്നു നിന്‍റെ വീട്ടില്‍ പാര്‍ക്കേണ്ടതാകുന്നു എന്ന് അവനോടു പറഞ്ഞു.

6അവന്‍ ബദ്ധപ്പെട്ട് ഇറങ്ങിസന്തോഷത്തോടെ അവനെ കൈക്കൊണ്ടു.

7കണ്ടവര്‍ എല്ലാം: അവന്‍ പാപിയായൊരു മനുഷ്യനോടുകൂടെ പാര്‍പ്പാന്‍ പോയി എന്നു പറഞ്ഞു പിറുപിറുത്തു.

8സക്കായിയോ നിന്ന് കര്‍ത്താവിനോട്: കര്‍ത്താവേ, എന്‍റെ വസ്തുവകയില്‍ പാതി ഞാന്‍ ദരിദ്രര്‍ക്കു കൊടുക്കുന്നുണ്ട്; വല്ലതും ചതിവായി വാങ്ങിയിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ നാലു മടങ്ങു മടക്കിക്കൊടുക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.

9യേശു അവനോട്: ഇവനും അബ്രാഹാമിന്‍റെ മകന്‍ ആകയാല്‍ ഇന്ന് ഈ വീട്ടിനു രക്ഷ വന്നു.

10കാണാതെ പോയതിനെ തിരഞ്ഞു രക്ഷിപ്പാനല്ലോ മനുഷ്യപുത്രന്‍ വന്നത് എന്നു പറഞ്ഞു.

11അവര്‍ ഇതു കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ അവന്‍ യെരൂശലേമിനു സമീപിച്ചിരിക്കയാലും ദൈവരാജ്യം ക്ഷണത്തില്‍ വെളിപ്പെടും എന്ന് അവര്‍ക്കു തോന്നുകയാലും അവന്‍ ഒരു ഉപമയുംകൂടെ പറഞ്ഞത് എന്തെന്നാല്‍:

12കുലീനനായൊരു മനുഷ്യന്‍ രാജത്വം പ്രാപിച്ചു മടങ്ങിവരേണം എന്നുവച്ചു ദൂരദേശത്തേക്കു യാത്ര പോയി.

13അവന്‍ പത്തു ദാസന്മാരെ വിളിച്ച് അവര്‍ക്കു പത്തു റാത്തല്‍ വെള്ളി കൊടുത്തു: ഞാന്‍ വരുവോളം വ്യാപാരം ചെയ്തുകൊള്‍വിന്‍ എന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു.

14അവന്‍റെ പൗരന്മാരോ അവനെ പകച്ച് അവന്‍റെ പിന്നാലെ പ്രതിനിധികളെ അയച്ചു: അവന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കു രാജാവായിരിക്കുന്നതു ഞങ്ങള്‍ക്കു സമ്മതമല്ല എന്നു ബോധിപ്പിച്ചു.

15അവന്‍ രാജത്വം പ്രാപിച്ചു മടങ്ങിവന്നപ്പോള്‍ താന്‍ ദ്രവ്യം കൊടുത്തിരുന്ന ദാസന്മാര്‍ വ്യാപാരം ചെയ്ത് എന്തു നേടി എന്ന് അറിയേണ്ടതിന് അവരെ വിളിപ്പാന്‍ കല്പിച്ചു.

16ഒന്നാമത്തവന്‍ അടുത്തുവന്നു; കര്‍ത്താവേ, നീ തന്ന റാത്തല്‍കൊണ്ടു പത്തു റാത്തല്‍ സമ്പാദിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.

17അവന്‍ അവനോട്: നന്ന് നല്ല ദാസനേ; നീ അത്യല്പത്തില്‍ വിശ്വസ്തന്‍ ആയതുകൊണ്ടു പത്തു പട്ടണത്തിന് അധികാരമുളളവന്‍ ആയിരിക്ക എന്നു കല്പിച്ചു.

18രണ്ടാമത്തവന്‍ വന്നു: കര്‍ത്താവേ, നീ തന്ന റാത്തല്‍കൊണ്ടു അഞ്ചു റാത്തല്‍ സമ്പാദിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.

19നീയും അഞ്ചു പട്ടണത്തിനു മേല്‍വിചാരകന്‍ ആയിരിക്ക എന്ന് അവന്‍ അവനോടു കല്പിച്ചു.

20മറ്റൊരുവന്‍ വന്നു: കര്‍ത്താവേ, ഇതാ, നിന്‍റെ റാത്തല്‍; ഞാന്‍ അത് ഒരു ഉറുമാലില്‍ കെട്ടി വച്ചിരുന്നു.

21നീ വയ്ക്കാത്തത് എടുക്കയും വിതയ്ക്കാത്തതു കൊയ്കയും ചെയ്യുന്ന കഠിനമനുഷ്യന്‍ ആകകൊണ്ടു ഞാന്‍ നിന്നെ ഭയപ്പെട്ടു എന്നു പറഞ്ഞു.

22അവന്‍ അവനോട്: ദുഷ്ടദാസനേ, നിന്‍റെ വായില്‍നിന്നുതന്നെ ഞാന്‍ നിന്നെ ന്യായം വിധിക്കും. ഞാന്‍ വയ്ക്കാത്തത് എടുക്കയും വിതയ്ക്കാത്തത് കൊയ്കയും ചെയ്യുന്ന കഠിനമനുഷ്യന്‍ എന്നു നീ അറിഞ്ഞുവല്ലോ.

23ഞാന്‍ വന്ന് എന്‍റെ ദ്രവ്യം പലിശയോടുകൂടെ വാങ്ങിക്കൊള്ളേണ്ടതിന് അത് നാണ്യപീഠത്തില്‍ ഏല്പിക്കാഞ്ഞത് എന്ത്?

24പിന്നെ അവന്‍ അരികെ നില്ക്കുന്നവരോട്: ആ റാത്തല്‍ അവന്‍റെ പക്കല്‍നിന്ന് എടുത്തു പത്തു റാത്തലുള്ളവന് കൊടുപ്പിന്‍ എന്നു പറഞ്ഞു.

25കര്‍ത്താവേ, അവന് പത്തു റാത്തല്‍ ഉണ്ടല്ലോ എന്ന് അവര്‍ പറഞ്ഞു.

26ഉള്ളവന് ഏവനും കൊടുക്കും ഇല്ലാത്തവനോട് ഉള്ളതുംകൂടെ എടുത്തുകളയും എന്നു ഞാന്‍ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു.

27എന്നാല്‍ ഞാന്‍ തങ്ങള്‍ക്കു രാജാവായിരിക്കുന്നതു സമ്മതമില്ലാത്ത ശത്രുക്കളായവരെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്ന്, എന്‍റെ മുമ്പില്‍വച്ചു കൊന്നുകളവിന്‍ എന്ന് അവന്‍ കല്പിച്ചു.

28ഇതു പറഞ്ഞിട്ട് അവന്‍ മുമ്പായി നടന്നുകൊണ്ട് യെരൂശലേമിലേക്കു യാത്ര ചെയ്തു.

29അവന്‍ ഒലിവുമലയരികെ ബേത്ത്ഫാഗയ്ക്കും ബേഥാന്യക്കും സമീപിച്ചപ്പോള്‍ ശിഷ്യന്മാരില്‍ രണ്ടു പേരെ അയച്ചു:

30നിങ്ങള്‍ക്ക് എതിരേയുള്ള ഗ്രാമത്തില്‍ ചെല്ലുവിന്‍; അതില്‍ കടക്കുമ്പോള്‍ ആരും ഒരിക്കലും കയറീട്ടില്ലാത്ത ഒരു കഴുതക്കുട്ടിയെ കെട്ടിയിരിക്കുന്നതു കാണും; അതിനെ അഴിച്ചു കൊണ്ടുവരുവിന്‍.

31അതിനെ അഴിക്കുന്നത് എന്ത് എന്ന് ആരെങ്കിലും നിങ്ങളോടു ചോദിച്ചാല്‍: കര്‍ത്താവിന് ഇതിനെക്കൊണ്ട് ആവശ്യം ഉണ്ട് എന്നു പറവിന്‍ എന്നു പറഞ്ഞു.

32അയയ്ക്കപ്പെട്ടവര്‍ പോയി തങ്ങളോടു പറഞ്ഞതുപോലെ കണ്ടു.

33കഴുതക്കുട്ടിയെ അഴിക്കുമ്പോള്‍ അതിന്‍റെ ഉടയവര്‍: കഴുതക്കുട്ടിയെ അഴിക്കുന്നത് എന്ത് എന്നു ചോദിച്ചതിന്:

34കര്‍ത്താവിന് ഇതിനെക്കൊണ്ട് ആവശ്യം ഉണ്ട് എന്ന് അവര്‍ പറഞ്ഞു.

35അതിനെ യേശുവിന്‍റെ അടുക്കല്‍ കൊണ്ടുവന്നു തങ്ങളുടെ വസ്ത്രം കഴുതക്കുട്ടിമേല്‍ ഇട്ടു യേശുവിനെ കയറ്റി.

36അവന്‍ പോകുമ്പോള്‍ അവര്‍ തങ്ങളുടെ വസ്ത്രം വഴിയില്‍ വിരിച്ചു.

37അവന്‍ ഒലിവുമലയുടെ ഇറക്കത്തിന് അടുത്തപ്പോള്‍ ശിഷ്യന്മാരുടെ കൂട്ടം എല്ലാം തങ്ങള്‍ കണ്ട സകലവീര്യപ്രവൃത്തികളെയും കുറിച്ചു സന്തോഷിച്ച് അത്യുച്ചത്തില്‍ ദൈവത്തെ പുകഴ്ത്തി:

38കര്‍ത്താവിന്‍റെ നാമത്തില്‍ വരുന്ന രാജാവ് വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവന്‍; സ്വര്‍ഗത്തില്‍ സമാധാനവും അത്യുന്നതങ്ങളില്‍ മഹത്ത്വവും എന്നു പറഞ്ഞു.

39പുരുഷാരത്തില്‍ ചില പരീശന്മാരോ അവനോട്: ഗുരോ, നിന്‍റെ ശിഷ്യന്മാരെ വിലക്കുക എന്നു പറഞ്ഞു.

40അതിന് അവന്‍: ഇവര്‍ മിണ്ടാതിരുന്നാല്‍ കല്ലുകള്‍ ആര്‍ത്തുവിളിക്കും എന്നു ഞാന്‍ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു എന്ന് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

41അവന്‍ നഗരത്തിനു സമീപിച്ചപ്പോള്‍ അതിനെ കണ്ട് അതിനെക്കുറിച്ചു കരഞ്ഞു:

42ഈ നാളില്‍ നിന്‍റെ സമാധാനത്തിനുള്ളത് നീയും അറിഞ്ഞു എങ്കില്‍ കൊള്ളായിരുന്നു. ഇപ്പോഴോ അതു നിന്‍റെ കണ്ണിനു മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

43നിന്‍റെ സന്ദര്‍ശനകാലം നീ അറിയാഞ്ഞതുകൊണ്ട് നിന്‍റെ ശത്രുക്കള്‍ നിനക്കു ചുറ്റും വാടകോരി നിന്നെ വളഞ്ഞ് നാലു പുറത്തും ഞെരുക്കി

44നിന്നെയും നിന്നിലുള്ള നിന്‍റെ മക്കളെയും നിലത്തു തള്ളിയിട്ട്, നിങ്കല്‍ കല്ലിന്മേല്‍ കല്ല് ശേഷിപ്പിക്കാതിരിക്കുന്ന കാലം നിനക്കു വരും.

45പിന്നെ അവന്‍ ദൈവാലയത്തില്‍ ചെന്നു വില്ക്കുന്നവരെ പുറത്താക്കിത്തുടങ്ങി:

46എന്‍റെ ആലയം പ്രാര്‍ഥനാലയം ആകും എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നു; നിങ്ങളോ അതിനെ കള്ളന്മാരുടെ ഗുഹ ആക്കിത്തീര്‍ത്തു എന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു.

47അവന്‍ ദിവസേന ദൈവാലയത്തില്‍ ഉപദേശിച്ചുപോന്നു; എന്നാല്‍ മഹാപുരോഹിതന്മാരും ശാസ്ത്രിമാരും ജനത്തില്‍ പ്രധാനികളായവരും അവനെ നശിപ്പിപ്പാന്‍ തക്കം നോക്കി.

48എങ്കിലും ജനം എല്ലാം അവന്‍റെ വചനം കേട്ടു രഞ്ജിച്ചിരിക്കയാല്‍ എന്തു ചെയ്യേണ്ടൂ എന്ന് അവര്‍ അറിഞ്ഞില്ല.

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →