1 Kings 1 — Burmese JBZV

1ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ အသက္ႀကီးရင့္၍ အိုေသာအခါ အဝတ္ျခဳံ၍ မေႏြးနိုင္။

2သို႔ျဖစ္၍ ကၽြန္တို႔က၊ အသက္ပ်ိဳေသာကညာကို အရွင္မင္းႀကီးအဖို႔ ရွာပါရေစ။ သူသည္ မင္းႀကီးကိုခစား၍ ျပဳစုပါေစ။ အရွင္မင္းႀကီးကို ေႏြးေစျခင္းငွာ ရင္ခြင္ေတာ္၌အိပ္ပါေစဟု ေလၽွာက္ၾက၏။

3ထိုသို႔ႏွင့္အညီ အဆင္းလွေသာအပ်ိဳမကို ဣသေရလျပည္တစ္ေလၽွာက္လုံးတြင္ရွာ၍၊ ရွုနင္ၿမိဳ႕သူအဘိရွက္ကိုေတြ႕သျဖင့္ အထံေတာ္သို႔ ေဆာင္ခဲ့ၾက၏။

4ထိုမိန္းမသည္ အလြန္အဆင္းလွ၏။ ရွင္ဘုရင္ကိုလည္း လုပ္ေကၽြးျပဳစုေလ၏။ သို႔ရာတြင္ ရွင္ဘုရင္သိမ္းေတာ္မမူ။

5ထိုေနာက္ ဟဂၢိတ္သား အေဒါနိယသည္ ရွင္ဘုရင္လုပ္မည္ဟု အႀကံရွိလ်က္၊ ကိုယ္ကိုခ်ီးေျမႇာက္၍ ရထားမ်ားႏွင့္ ျမင္းမ်ားကိုလည္းေကာင္း၊ မိမိေရွ႕၌ေျပးရေသာ လူငါးဆယ္ကိုလည္းေကာင္း၊ ျပင္ဆင္ေလ၏။

6ခမည္းေတာ္က၊ သင္သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ဤသို႔ျပဳသနည္းဟု သူ႔စိတ္နာေအာင္ တစ္ခါမၽွမေျပာစဖူး။ ထိုသူသည္ အဆင္းလည္း အလြန္လွ၏။

7အဗရွလုံညီလည္း ျဖစ္၏။ သူသည္ ေဇ႐ုယာသားယြာဘ၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ အဗ်ာသာႏွင့္တိုင္ပင္၍ သူတို႔သည္ အေဒါနိယဘက္မွာ ေနၾက၏။

8ယဇ္ပုေရာဟိတ္ဇာဒုတ္၊ ေယာယဒသား ေဗနာယ၊ ပေရာဖက္နာသန္၊ ရွိမိ၊ ေရဣအစရွိေသာ ဒါဝိဒ္၏မွူးႀကီးမတ္ႀကီးမ်ားမူကား၊ အေဒါနိယဘက္သို႔မဝင္ၾက။

9အေဒါနိယသည္ အေရၤာေဂလၿမိဳ႕နယ္အတြင္း၊ ေဇာေဟလက္ေက်ာက္နားမွာ သိုး၊ ႏြားမွစ၍ ဆူၿဖိဳးေသာအေကာင္တို႔ကို သတ္ၿပီးလၽွင္၊ ရွင္ဘုရင္သားမိမိညီမ်ားႏွင့္ ရွင္ဘုရင္၏ကၽြန္ ယုဒလူမ်ားအေပါင္းတို႔ကို ေခၚဖိတ္ေလ၏။

10ပေရာဖက္နာသန္၊ ေဗနာယ၊ မွူးႀကီးမတ္ႀကီးမွစေသာ ညီေရွာလမုန္ကိုကား မေခၚမဖိတ္။

11ထိုအခါ နာသန္သည္ ေရွာလမုန္အမိဗာသေရွဘထံသို႔သြား၍၊ ဟဂၢိတ္၏သားအေဒါနိယသည္ ရွင္ဘုရင္လုပ္ေၾကာင္းကို ၾကားၿပီေလာ။ တို႔အရွင္ဒါဝိဒ္သည္ မသိပါတကား။

12ယခုမွာ သင္၏အသက္ႏွင့္ ေရွာလမုန္၏အသက္ကို ခ်မ္းသာေစျခင္းငွာ ကၽြန္ုပ္သည္ အႀကံေပးပါရေစ။

13ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးထံေတာ္သို႔ဝင္၍၊ အိုအရွင္မင္းႀကီး၊ ကိုယ္ေတာ္က သင္၏သားေရွာလမုန္သည္ ငါ့အရာ၌စိုးစံ၍ နန္းထိုင္ရမည္ဟု ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္မအား က်ိန္ဆိုေတာ္မူၿပီ မဟုတ္ေလာ။ သို႔ျဖစ္လၽွင္ အေဒါနိယသည္ အဘယ္ေၾကာင့္ စိုးစံရပါသနည္းဟု ေလၽွာက္ေလာ့။

14ထိုသို႔အထံေတာ္၌ ေလၽွာက္စဥ္တြင္၊ ကၽြန္ုပ္ဝင္၍ သင္၏စကားကိုေထာက္မမည္ဟု အႀကံေပးသည္အတိုင္း၊

15ဗာသေရွဘသည္ ရွင္ဘုရင္ရွိရာ အခန္းထဲသို႔ဝင္ေလ၏။ ရွင္ဘုရင္သည္ အလြန္အို၍ ရွုနင္ၿမိဳ႕သူ အဘိရွက္သည္ လုပ္ေကၽြးလ်က္ေန၏။

16ဗာသေရွဘသည္ ဦးခ်၍ ရွင္ဘုရင္အားရွိခိုးလၽွင္၊ ရွင္ဘုရင္က အဘယ္အလိုရွိသနည္းဟု ေမးေတာ္မူ၏။

17ဗာသေရွဘကလည္း၊ ကၽြန္မသခင္၊ ကိုယ္ေတာ္က သင္၏သားေရွာလမုန္သည္ ငါ့အရာ၌စိုးစံ၍ နန္းထိုင္ရမည္ဟု ကိုယ္ေတာ္၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားကို တိုင္တည္၍ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္မအားက်ိန္ဆိုေတာ္မူၿပီ။

18ယခုမွာ အေဒါနိယသည္ စိုးစံပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္အရွင္မင္းႀကီးလည္း သိေတာ္မမူ။

19အေဒါနိယသည္ သိုးႏြားမွစ၍ ဆူၿဖိဳးေသာအေကာင္မ်ားတို႔ကို သတ္ၿပီးလၽွင္၊ မင္းႀကီး၏သားေတာ္အေပါင္းတို႔ႏွင့္တကြ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အဗ်ာသာ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းယြာဘတို႔ကို ေခၚဖိတ္ပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္ ေရွာလမုန္ကိုကား မေခၚမဖိတ္ပါ။

20အိုအရွင္မင္းႀကီး၊ ကၽြန္မအရွင္မင္းႀကီး၏အရာ၌စိုးစံ၍ အဘယ္သူသည္နန္းထိုင္ရမည္ကို မိန္႔ေတာ္မူမည္ဟု ဣသေရလအမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုေမၽွာ္ၾကည့္လ်က္ ေနၾကပါ၏။

21သို႔မဟုတ္ ကၽြန္မအရွင္မင္းႀကီးသည္ ဘိုးေတာ္ ေဘးေတာ္တို႔ႏွင့္အတူ က်ိန္းစက္ေတာ္မူေသာအခါ၊ ကၽြန္ေတာ္မႏွင့္ သားေရွာလမုန္သည္ ရာဇဝတ္ခံရေသာသူျဖစ္ပါလိမ့္မည္ဟု ေလၽွာက္ေလ၏။

22ထိုသို႔ အထံေတာ္၌ေလၽွာက္စဥ္တြင္၊ ပေရာဖက္နာသန္သည္ဝင္လၽွင္ ပေရာဖက္နာသန္လာပါသည္ဟု ေလၽွာက္ၾက၏။

23နာသန္သည္လည္း ေရွ႕ေတာ္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ ဦးခ်ပ်ပ္ဝပ္လ်က္၊

24အိုအရွင္မင္းႀကီး၊ ကိုယ္ေတာ္က ငါ့အရာ၌ အေဒါနိယစိုးစံ၍ နန္းထိုင္ရမည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူသေလာ။

25သူသည္ ယေန႔ဆင္းသြား၍၊ ဆူၿဖိဳးေသာ သိုးႏြားမ်ားတို႔ကိုသတ္ၿပီးလၽွင္ မင္းႀကီး၏သားေတာ္အေပါင္းတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ဗိုလ္မ်ားႏွင့္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အဗ်ာသာကိုလည္းေကာင္း ေခၚဖိတ္ပါၿပီ။ သူတို႔သည္ အေဒါနိယေရွ႕မွာ စားေသာက္လ်က္၊ အေဒါနိယမင္းႀကီးသည္ အသက္ရွင္ေစသတည္းဟု ေႂကြးေၾကာ္လ်က္ ယခုရွိၾကပါ၏။

26ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္အကၽြန္ုပ္၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ ဇာဒုတ္၊ ေယာယဒသားေဗနာယ၊ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္ ေရွာလမုန္တို႔ကိုကား မေခၚမဖိတ္ပါ။

27အရွင္မင္းႀကီး၏အရာ၌ အဘယ္သူနန္းထိုင္ရမည္ကို ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္အား ျပေတာ္မမူဘဲ ဤအမွုကို အရွင္မင္းႀကီးစီရင္ေတာ္မူၿပီေလာဟု ေလၽွာက္၏။

28ထိုအခါ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးက၊ ဗာသေရွဘကို ေခၚခဲ့ပါဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ ဗာသေရွဘသည္လာ၍ ေရွ႕ေတာ္၌ ရပ္ေန၏။

29ရွင္ဘုရင္ကလည္း၊ ငါ့အသက္ဝိညာဥ္ကို ခပ္သိမ္းေသာဒုကၡထဲက ကယ္ႏုတ္ေတာ္မူေသာ ထာဝရဘုရားအသက္ရွင္ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊

30သင္၏သားေရွာလမုန္သည္ ငါ့အရာ၌စိုးစံ၍ ငါ့ကိုယ္စားနန္းထိုင္ရမည္ဟု ဣသေရလအမ်ိဳး၏ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားကို ငါတိုင္တည္၍ သင့္အား က်ိန္ဆိုသည္ႏွင့္အညီ ယေန႔ငါျပဳမည္ဟု တစ္ဖန္ က်ိန္ဆိုေတာ္မူ၏။

31ဗာသေရွဘသည္ ဦးခ်ပ်ပ္ဝပ္လ်က္၊ ရွင္ဘုရင္အားရွိခိုးလ်က္၊ အရွင္ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ အသက္ေတာ္အစဥ္အျမဲရွင္ေစသတည္းဟု ႁမြက္ဆို၏။

32ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးကလည္း၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ ဇာဒုတ္၊ ပေရာဖက္ နာသန္၊ ေယာယဒသား ေဗနာယတို႔ကိုေခၚခဲ့ပါဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ သူတို႔သည္ေရွ႕ေတာ္သို႔ ဝင္လာၾက၏။

33ရွင္ဘုရင္ကလည္း၊ သင္တို႔အရွင္၏ကၽြန္မ်ားကို ေခၚ၍ ငါ့သားေရွာလမုန္ကို ငါ၏ျမင္းလားေတာ္ေပၚမွာ စီးေစလ်က္၊ ဂိဟုန္ၿမိဳ႕သို႔ ေဆာင္သြားၾကေလာ့။

34ယဇ္ပုေရာဟိတ္ ဇာဒုတ္ႏွင့္ ပေရာဖက္နာသန္သည္ ထိုၿမိဳ႕မွာ ဘိသိက္ေပး၍ ဣသေရလရွင္ဘုရင္အရာ၌ ခ်ီးေျမႇာက္ၿပီးလၽွင္၊ တံပိုးမွုတ္၍ ေရွာလမုန္မင္းႀကီးသည္ အသက္ေတာ္ရွင္ေစသတည္းဟု ေႂကြးေၾကာ္ၾကေလာ့။

35ထိုေနာက္ သင္တို႔လိုက္လ်က္ ငါ့သားသည္ လာ၍နန္းထိုင္ရမည္။ ငါ့ကိုယ္စားရွင္ ဘုရင္ျဖစ္ရမည္။ ထိုသူကို ဣသေရလမင္း၊ ယုဒမင္းအရာ၌ ငါခန္႔ထားသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

36ေယာယဒသား ေဗနာယက အာမင္။ အရွင္မင္းႀကီးကိုးကြယ္ေသာ ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားသည္လည္း ထိုသို႔မိန္႔ေတာ္မူပါေစေသာ။

37ထာဝရဘုရားသည္ အရွင္မင္းႀကီးဘက္မွာ ရွိေတာ္မူသည္နည္းတူ ေရွာလမုန္ဘက္မွာ ရွိေတာ္မူပါေစေသာ။ အရွင္မင္းႀကီးဒါဝိဒ္၏ ရာဇပလႅင္ထက္ သားေတာ္၏ရာဇပလႅင္သည္ သာ၍ဘုန္းႀကီးမည္အေၾကာင္း စီရင္ေတာ္မူပါေစေသာဟု ရွင္ဘုရင္ကို ျပန္ေလၽွာက္ေလ၏။

38ထိုအခါ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ဇာဒုတ္၊ ပေရာဖက္နာသန္၊ ေယာယဒသားေဗနာယ၊ ေခရသိလူ၊ ေပလသိလူတို႔သည္ထြက္၍ ေရွာလမုန္ကို ဒါဝိဒ္မင္းႀကီး၏ ျမင္းလားေပၚမွာစီးေစလ်က္ ဂိဟုန္ၿမိဳ႕သို႔ ေဆာင္သြားၾက၏။

39ယဇ္ပုေရာဟိတ္ဇာဒုတ္သည္ တဲေတာ္ထဲက ဆီဘူးကိုယူ၍ ေရွာလမုန္ကို ဘိသိက္ေပးၿပီးမွ၊ သူတို႔သည္ တံပိုးမွုတ္၍၊ ေရွာလမုန္မင္းႀကီးသည္ အသက္ေတာ္ရွင္ေစသတည္းဟု လူအေပါင္းတို႔သည္ ဟစ္ေၾကာ္ၾက၏။

40လူအေပါင္းတို႔သည္ တီးမွုတ္လ်က္ ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္၍၊ ေျမႀကီးကြဲမတတ္ရွိသည္တိုင္ေအာင္ အလြန္ဝမ္းေျမာက္ေသာအသံကို ျပဳၾက၏။

41အေဒါနိယႏွင့္ သူ၏အေပါင္းအေဖာ္တို႔သည္ စားေသာက္ပြဲၿပီးေသာအခါ ထိုအသံကို ၾကားၾက၏။ တံပိုးမွုတ္သံကို ယြာဘၾကားလၽွင္၊ တစ္ၿမိဳ႕လုံးအုတ္အုတ္ က်က္က်က္ျပဳသံကား၊ အဘယ္သို႔နည္းဟုေမးစဥ္ပင္၊

42ယဇ္ပုေရာဟိတ္ အဗ်ာသာ၏သား ေယာနသန္သည္လာလၽွင္၊ အေဒါနိယက ဝင္ပါ။ သင္သည္ လူေကာင္းျဖစ္၍၊ ေကာင္းေသာသတင္းကို ၾကားေျပာလိမ့္မည္ဟု ဆိုလၽွင္၊

43ေယာနသန္က၊ အကယ္စင္စစ္ ငါတို႔အရွင္ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ ေရွာလမုန္ကို ရွင္ဘုရင္အရာ၌ ခန္႔ထားေတာ္မူၿပီ။

44ရွင္ဘုရင္သည္လည္း ယဇ္ပုေရာဟိတ္ဇာဒုတ္၊ ပေရာဖက္နာသန္၊ ေယာယဒသားေဗနာယ၊ ေခရသိလူ၊ ေပလသိလူတို႔ကို ေရွာလမုန္ႏွင့္အတူ ေစလႊတ္ေတာ္မူ၍ ျမင္းလားေတာ္ေပၚမွာ စီးေစၾကပါၿပီ။

45ယဇ္ပုေရာဟိတ္ဇာဒုတ္ႏွင့္ ပေရာဖက္နာသန္တို႔သည္ ေရွာလမုန္ကို ဂိဟုန္ၿမိဳ႕၌ ရာဇဘိသိက္ေပးပါၿပီ။ ထိုၿမိဳ႕မွ ဝမ္းေျမာက္စြာလာျပန္၍၊ တစ္ၿမိဳ႕လုံး အုတ္အုတ္က်က္က်က္ေသာအသံကို ကိုယ္ေတာ္ၾကားရပါ၏။

46ေရွာလမုန္သည္လည္း ရာဇပလႅင္ေတာ္ေပၚမွာ ထိုင္ပါ၏။

47ရွင္ဘုရင္၏ကၽြန္တို႔သည္လည္း တို႔အရွင္ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးကို ေကာင္းခ်ီးေပးျခင္းငွာ သြား၍ ဘုရားသခင္သည္ ေရွာလမုန္၏နာမကို ခမည္းေတာ္၏နာမထက္ သာ၍ခ်ီးေျမႇာက္ေတာ္မူပါေစေသာ။ သူ၏ရာဇပလႅင္ကို ခမည္းေတာ္၏ ရာဇပလႅင္ထက္ သာ၍ ဘုန္းႀကီးမည္အေၾကာင္း စီရင္ေတာ္မူပါေစေသာဟု ေလၽွာက္လၽွင္၊ ရွင္ဘုရင္သည္ သာလြန္ေတာ္ေပၚမွာဦးခ်လ်က္၊

48ငါသည္ ကိုယ္မ်က္စိႏွင့္ျမင္ေစျခင္းငွာ၊ ငါ့နန္းေပၚမွာ ထိုင္ရေသာသူကို ယေန႔ေပးသနားေတာ္မူေသာ ဣသေရလအမ်ိဳး၏ရွင္ဘုရင္ ထာဝရဘုရားသည္ မဂၤလာရွိေတာ္မူေစသတည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူေၾကာင္းကို အေဒါနိယအား ျပန္ေလၽွာက္ေလ၏။

49ထိုအခါ အေဒါနိယႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ ေၾကာက္ရြံ့သျဖင့္ ထ၍ တစ္ေယာက္တျခားစီ သြားၾက၏။

50အေဒါနိယသည္လည္း ေရွာလမုန္ကိုေၾကာက္သျဖင့္ ထသြား၍ ယဇ္ပလႅင္ဦးခ်ိဳတို႔ကို ကိုင္လ်က္ေန၏။

51အေဒါနိယသည္ ေရွာလမုန္မင္းႀကီးကို ေၾကာက္၍ ယဇ္ပလႅင္ဦးခ်ိဳတို႔ကို ကိုင္လ်က္၊ ေရွာလမုန္မင္းႀကီးသည္ ကၽြန္ေတာ္ကို မကြပ္မ်က္မည္အေၾကာင္း ယေန႔က်ိန္ဆိုေတာ္မူပါေစဟု ဆိုေၾကာင္းကို ေရွာလမုန္အားေလၽွာက္ေလေသာ္၊

52ေရွာလမုန္က၊ သူသည္လူေကာင္းျဖစ္လၽွင္၊ ဆံျခည္တစ္ပင္မၽွ ေျမသို႔မက်ရ။ အျပစ္ရွိလၽွင္ အေသခံရမည္ဟုအမိန္႔ေတာ္ရွိ၍၊

53လူကိုေစလႊတ္သျဖင့္၊ အေဒါနိယကို ယဇ္ပလႅင္မွ ေခၚခဲ့သည္အတိုင္း၊ သူသည္လာ၍ ေရွာလမုန္မင္းႀကီးေရွ႕မွာ ဦးခ်ေလ၏။ ေရွာလမုန္ကလည္း၊ သင့္အိမ္သို႔ သြားေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။