1 Kings 3

Burmese JBZV

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1ေရွာလမုန္သည္ အဲဂုတၱဳဖာေရာဘုရင္ႏွင့္ မိတ္ေဆြဖြဲ႕လ်က္၊ သမီးေတာ္ႏွင့္စုံဖက္၍ နန္းေတာ္၊ ဗိမာန္ေတာ္၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ရိုးကို မၿပီးမီတိုင္ေအာင္ ဒါဝိဒ္ၿမိဳ႕၌ ေနရာေပးေတာ္မူ၏။

2ထိုကာလ၌ ထာဝရဘုရား၏ နာမေတာ္အဖို႔ အိမ္ေတာ္ကို မတည္ေသးေသာေၾကာင့္၊ လူမ်ားတို႔သည္ ျမင့္ေသာအရပ္တို႔၌ ယဇ္ပူေဇာ္တတ္ၾက၏။

3ေရွာလမုန္သည္ ထာဝရဘုရားကိုခ်စ္၍ ခမည္းေတာ္ဒါဝိဒ္၏ စီရင္ခ်က္တို႔ကို ေစာင့္ေရွာက္တတ္၏။ သို႔ရာတြင္ ျမင့္ေသာအရပ္တို႔၌ယဇ္ပူေဇာ္၍ နံ့သာေပါင္းကိုမီးရွို႔၏။

4တစ္ရံေရာအခါ၊ ရွင္ဘုရင္သည္ ယဇ္ပူေဇာ္ျခင္းငွာ အလြန္ျမင့္ျမတ္ေသာ အရပ္တည္းဟူေသာ ဂိေဗာင္ၿမိဳ႕သို႔သြား၍ ထိုယဇ္ပလႅင္ေပၚမွာ မီးရွို႔ရာယဇ္တစ္ေထာင္ကို ပူေဇာ္ေလ၏။

5ထိုၿမိဳ႕၌ထာဝရဘုရားသည္ ညအခါ အိပ္မက္တြင္ ေရွာလမုန္အား ထင္ရွားလ်က္၊ ငါေပးရမည္ဆုကို ေတာင္းေလာ့ဟု ဘုရားသခင္မိန္႔ေတာ္မူ၏။

6ေရွာလမုန္ကလည္း၊ ကိုယ္ေတာ္၏ကၽြန္ အကၽြန္ုပ္၏အဘဒါဝိဒ္သည္ ေရွ႕ေတာ္၌ သေဘာေျဖာင့္၍ သမၼာတရား၊ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းတရားအတိုင္း က်င့္သည္ႏွင့္အညီ၊ သူ၌မ်ားစြာေသာေက်းဇူးကို ျပဳေတာ္မူၿပီ။ ယေန႔တြင္ရွိသည္အတိုင္း၊ သူ၏ရာဇပလႅင္ေပၚမွာ ထိုင္ရေသာသားကို သူ႔အား ေပးသနားေတာ္မူသျဖင့္၊ သူ႔အဖို႔ ေက်းဇူးတရားကို ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူၿပီ။

7ယခုမွာ အကၽြန္ုပ္၏ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္ကို အဘဒါဝိဒ္၏ကိုယ္စား ရွင္ဘုရင္အရာ၌ ခန္႔ထားေတာ္မူၿပီ။ သို႔ရာတြင္ အကၽြန္ုပ္သည္ သူငယ္ျဖစ္ပါ၏။ ထြက္ဝင္ျခင္းငွာ မတတ္နိုင္ပါ။

8ေရြးခ်ယ္ေတာ္မူ၍ အေရအတြက္အားျဖင့္ အတိုင္းမသိမ်ားျပားစြာေသာ ကိုယ္ေတာ္၏ လူမ်ိဳးႀကီးအလယ္၌ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္ရွိပါ၏။

9သို႔ျဖစ္၍ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္သည္ ကိုယ္ေတာ္၏လူတို႔ကို တရားစီရင္နိုင္မည္အေၾကာင္း ေကာင္းမေကာင္းကို ပိုင္းျခား၍ သိတတ္ေသာဉာဏ္ကို ေပးသနားေတာ္မူပါ။ ဤမၽွေလာက္မ်ားစြာေသာ ကိုယ္ေတာ္၏လူတို႔ကို အဘယ္သူသည္ ကိုယ္အလိုအေလ်ာက္ တရားစီရင္နိုင္ပါမည္နည္းဟု ေတာင္းေလၽွာက္၏။

10ထိုသို႔ ေရွာလမုန္ေတာင္းေလၽွာက္ေသာ ပတၳနာစကားကို ထာဝရဘုရားသည္ ႏွစ္သက္ေတာ္မူ၏။

11ဘုရားသခင္ကလည္း၊ သင္သည္ တာရွည္ေသာအသက္ကို မေတာင္း၊ စည္းစိမ္ကိုလည္း မေတာင္း၊ ရန္သူတို႔၏အသက္ကိုလည္း မေတာင္း၊ တရားစီရင္ျခင္းငွာ တတ္နိုင္ေသာဉာဏ္ကိုသာ ကိုယ္အဖို႔ေတာင္းေလၽွာက္ေသာေၾကာင့္၊

12သင္ေတာင္းေလၽွာက္သည္အတိုင္း ငါေပး၏။ ေရွးကာလ၌ သင္ႏွင့္တူေသာသူ တစ္ေယာက္မၽွမျဖစ္၊ ေနာင္ကာလ၌ မျဖစ္နိုင္ေအာင္ ဉာဏ္ပညာႏွင့္ျပည့္စုံေသာစိတ္ဝိညာဥ္ကို သင့္အားငါေပး၏။

13ထိုမွတစ္ပါး သင္ႏွင့္တူေသာ ရွင္ဘုရင္တစ္ေယာက္ကိုမၽွ သင့္လက္ထက္၌ မရွိေစျခင္းငွာ၊ သင္မေတာင္းေသာဆု၊ စည္းစိမ္ဥစၥာ၊ ဂုဏ္အသေရကို ငါေပး၏။

14သင့္အဘဒါဝိဒ္ က်င့္သည္အတိုင္း ငါ့လမ္းသို႔လိုက္၍ ငါစီရင္ခ်က္ ပညတ္တရားတို႔ကို ေစာင့္ေရွာက္လၽွင္၊ တာရွည္ေသာ အသက္ကိုလည္း ငါေပးမည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

15ေရွာလမုန္သည္ နိုး၍ အိပ္မက္ျဖစ္မွန္းကိုသိ၏။ တစ္ဖန္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔သြား၍ ထာဝရဘုရား၏ပဋိညာဥ္ေသတၱာေတာ္ေရွ႕မွာ ရပ္လ်က္၊ မီးရွို႔ရာယဇ္၊ မိတ္သဟာယယဇ္တို႔ကို ပူေဇာ္၍ ကၽြန္အေပါင္းတို႔အဖို႔ ပြဲကို စီရင္ေတာ္မူ၏။

16ထိုအခါ ျပည့္တန္ဆာမိန္းမႏွစ္ေယာက္သည္လာ၍ ေရွ႕ေတာ္၌ရပ္လ်က္၊

17မိန္းမတစ္ေယာက္က အိုအရွင္၊ ကၽြန္ေတာ္မႏွင့္ ဤမိန္းမသည္ တစ္အိမ္တည္းေနၾကပါ၏။ တစ္အိမ္တည္းေနလ်က္ ကၽြန္ေတာ္မသည္ သားမ်က္ႏွာကို ျမင္ပါ၏။

18သုံးရက္လြန္မွ တစ္ဖန္ ဤမိန္းမသည္ သားမ်က္ႏွာကိုျမင္ပါ၏။ ထိုအိမ္၌ အဘယ္ဧည့္သည္မၽွမရွိ။ သူႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္မႏွစ္ေယာက္တည္းသာ ရွိပါ၏။

19ဤမိန္းမသည္ ညအခါ မိမိသားငယ္ကို ဖိ၍အိပ္မိေသာေၾကာင့္ သားငယ္ေသပါ၏။

20သန္းေခါင္ယံ၌ သူသည္ထ၍ ကၽြန္ေတာ္မအိပ္ေပ်ာ္စဥ္အခါ ကၽြန္ေတာ္မသားငယ္ကိုယူ၍ မိမိရင္ခြင္၌ ထားပါ၏။ သူ၏သားငယ္အေသေကာင္ကိုမူကား၊ ကၽြန္မ၏ရင္ခြင္၌ ထားပါ၏။

21နံနက္အခ်ိန္၌ ကၽြန္ေတာ္မသည္ သားငယ္ကို နို႔တိုက္မည္ထေသာအခါ၊ သားငယ္သည္ ေသလ်က္ရွိပါ၏။ သို႔ရာတြင္ ကၽြန္ေတာ္မသည္ ေသေသာသူငယ္ကိုေစ့ေစ့ၾကည့္ရွုေသာအခါ၊ ကၽြန္ေတာ္မ ဖြားျမင္ေသာသားမဟုတ္ပါဟု ေလၽွာက္၏။

22အျခားေသာ မိန္းမကလည္း မဟုတ္ဘူး။ အသက္ရွင္ေသာ သူငယ္သည္ ငါ့သား၊ ေသေသာသူငယ္သည္ သင္၏သားျဖစ္၏ဟု ျငင္းေလ၏။ အရင္မိန္းမကလည္း ထိုသို႔မဟုတ္။ ေသေသာသူငယ္သည္ သင္၏သား၊ အသက္ရွင္ေသာသူငယ္သည္ ငါ့သားျဖစ္၏ဟု ဆိုေလ၏။ ထိုသို႔ေရွ႕ေတာ္၌ ေလၽွာက္ဆိုၾကလၽွင္၊

23ရွင္ဘုရင္က၊ မိန္းမတစ္ေယာက္က အသက္ရွင္ေသာ သူငယ္သည္ ငါ့သား၊ ေသေသာသူငယ္သည္ သင္၏သားျဖစ္၏ဟုဆိုလ်က္၊ တစ္ေယာက္က ထိုသို႔မဟုတ္။ သင္၏သားေသၿပီ။ ငါ့သားအသက္ရွင္သည္ဟု ဆိုသည္ျဖစ္၍၊

24ဓားယူခဲ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ ဓားကို ေရွ႕ေတာ္သို႔ယူခဲ့ၾက၏။

25ရွင္ဘုရင္ကလည္း၊ အသက္ရွင္ေသာသူငယ္ကိုခြဲ၍ ထိုမိန္းမတို႔အား တစ္ေယာက္တစ္ဝက္စီေပးေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူေသာ္၊

26အသက္ရွင္ေသာသူငယ္၏အမိသည္ မိမိသားကိုအလြန္သနား၍၊ အိုအရွင္၊ အသက္ရွင္ေသာသူငယ္ကို မသတ္ပါႏွင့္။ ဤမိန္းမအား ေပးေတာ္မူပါဟု ေတာင္းပန္ေလ၏။ အျခားမိန္းမက ငါမပိုင္ေစႏွင့္။ သင္လည္း မပိုင္ေစႏွင့္။ ခြဲပါေလေစဟု ဆို၏။

27ထိုအခါရွင္ဘုရင္က၊ အသက္ရွင္ေသာ သူငယ္ကိုမသတ္ႏွင့္။ အရင္မိန္းမအား ေပးေလာ့။ သူသည္ အမိမွန္သည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

28ထိုသို႔ ရွင္ဘုရင္စီရင္ေတာ္မူသည္အရာကို ဣသေရလအမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔သည္ ၾကားသိၾကေသာအခါ၊ တရားစီရင္ေစျခင္းငွာ ဘုရားသခင္ေပးေတာ္မူေသာဉာဏ္ႏွင့္ ရွင္ဘုရင္ျပည့္စုံေၾကာင္းကို သိျမင္၍၊ ကိုယ္ေတာ္ကို ေၾကာက္ရြံ့ရိုေသၾက၏။

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →