1 Kings 2 — Burmese JBZV

4သင္၏သားေျမးတို႔သည္ စိတ္ႏွလုံးအႂကြင္းမဲ့ ငါ့ေရွ႕မွာ သမၼာတရား၌က်င္လည္ျခင္းငွာ မိမိတို႔သြားရာလမ္းကို သတိျပဳလၽွင္၊ ဣသေရလနိုင္ငံ ရာဇပလႅင္ေပၚမွာ ထိုင္ရေသာ သင္၏အမ်ိဳးမင္းရိုးမျပတ္ရဟု မိန္႔ေတာ္မူေသာ စကားေတာ္တည္၍၊ သင္သည္ျပဳေလရာရာ၊ သြားေလရာရာ၌ ေအာင္ျမင္မည္အေၾကာင္း သင္၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား၏ လမ္းေတာ္သို႔လိုက္၍၊ ေမာေရွ၏ ပညတၱိက်မ္း၌ပါေသာ စီရင္ထုံးဖြဲ႕ခ်က္၊ သက္ေသခံခ်က္၊ ပညတ္တရားေတာ္တို႔ကို ေစာင့္ေရွာက္ေစျခင္းငွာ မွာထားေတာ္မူေသာစကားကို နားေထာင္ေလာ့။

5ေဇ႐ုယာသားယြာဘသည္ ငါ၌ျပဳေသာအမွု၊ ဣသေရလဗိုလ္ခ်ဳပ္ႏွစ္ပါး ေနရ၏သားအာဗနာ၊ ေယသာ၏သားအာမသ၌ ျပဳေသာအမွုတည္းဟူေသာ သူတို႔ကိုသတ္၍ စစ္မတိုက္ဘဲ စစ္အေသြးကိုသြန္းေလာင္းသျဖင့္၊ မိမိဝတ္ေသာခါးစည္း၊ မိမိနင္းေသာေျခနင္းတို႔ကို စစ္အေသြးႏွင့္ လူးေသာအမွုကို သင္သိသည္ျဖစ္၍၊

6သင္၌ပညာရွိသည္အတိုင္း စီရင္လ်က္၊ ဆံပင္ျဖဴေသာ ထိုသူ၏ဦးေခါင္းကို မရဏာနိုင္ငံသို႔ ၿငိမ္ဝပ္စြာမဆင္းေစႏွင့္။

7ဂိလဒ္ျပည္သား ဗာဇိလဲ၏သားတို႔ကိုကား ေက်းဇူးျပဳ၍ စားပြဲေတာ္၌ စားေသာလူစုထဲသို႔ ဝင္ေစေလာ့။ သင့္အစ္ကိုအဗရွလုံေၾကာင့္ ငါေျပးရေသာအခါ၊ သူတို႔သည္ ထိုသို႔ေသာေက်းဇူးကိုျပဳ၍ ငါ့ထံသို႔လာၾက၏။

8ငါသည္ မဟာနိမ္ၿမိဳ႕သို႔သြားေသာေန႔၌ ငါ့ကို ၾကမ္းတမ္းစြာ က်ိန္ဆဲေသာသူ၊ ဗယၤာမိန္အမ်ိဳးဗာဟုရိမ္ရြာသား၊ ေဂရ၏သားရွိမိသည္ သင့္လက္၌ရွိ၏။ သူသည္ ငါ့ကိုခရီးဦးႀကိဳျပဳအံ့ေသာငွာ ေယာ္ဒန္ျမစ္နားသို႔ လာေသာအခါ၊ သင့္ကို ငါမကြပ္မ်က္ဟု ထာဝရဘုရားကို တိုင္တည္၍ ငါက်ိန္ဆိုေသာ္လည္း၊

9ထိုသူကို အျပစ္မရွိေသာသူကဲ့သို႔ မမွတ္ရဘဲ၊ သင္သည္ လိမၼာေသာသူျဖစ္၍ သူ၌အဘယ္သို႔ စီရင္သင့္သည္ကို သိသည္ႏွင့္အညီ၊ ဆံပင္ျဖဴေသာ ထိုသူ၏ေခါင္းကိုအေသသတ္ျခင္းအားျဖင့္ မရဏာနိုင္ငံသို႔ ဆင္းေစေလာ့ဟု မွာထားေတာ္မူၿပီးမွ၊

10ဒါဝိဒ္သည္ ဘိုးေတာ္ေဘးေတာ္တို႔ႏွင့္ အိပ္ေပ်ာ္၍ ဒါဝိဒ္ၿမိဳ႕၌ သၿဂႋဳဟ္ျခင္းကို ခံေတာ္မူ၏။

11ေဟျဗဳန္ၿမိဳ႕၌ ခုနစ္ႏွစ္၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ သုံးဆယ္သုံးႏွစ္ မင္းျပဳ၍ ဣသေရလနိုင္ငံကို အႏွစ္ေလးဆယ္ စိုးစံေတာ္မူ၏။

12ေရွာလမုန္သည္ ခမည္းေတာ္ဒါဝိဒ္၏ ရာဇပလႅင္ေပၚမွာထိုင္ေတာ္မူ၍၊ အာဏာေတာ္သည္ အျမဲတည္၏။

13ထိုေနာက္ ဟဂၢိတ္၏သား အေဒါနိယသည္ ေရွာလမုန္၏မယ္ေတာ္ ဗာသေရွဘထံသို႔သြား၍၊ ဗာသေရွဘက သင္သည္မိတ္ေဆြဖြဲ႕လ်က္ လာသေလာဟုေမးလၽွင္၊ မိတ္ေဆြဖြဲ႕လ်က္လာပါ၏။

14ေျပာစရာတစ္စုံတစ္ခု ရွိပါသည္ဟုဆိုေသာ္၊ မယ္ေတာ္ကေျပာပါဟု ျပန္ဆို၏။

15အေဒါနိယကလည္း၊ နိုင္ငံေတာ္သည္ ကၽြန္ုပ္လက္သို႔ ေရာက္သည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ဣသေရလ အမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔သည္ ကၽြန္ုပ္ကို ရွင္ဘုရင္အျဖစ္၌ ခ်ီးေျမႇာက္ခ်င္သည္အေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း မယ္ေတာ္သိပါ၏။ သို႔ေသာ္လည္း နိုင္ငံေတာ္သည္ ကၽြန္ုပ္လက္မွလြဲ၍ ညီေတာ္လက္သို႔ ေရာက္ပါၿပီ။ ထိုသို႔ ထာဝရဘုရားအလိုေတာ္ရွိ၏။

16ယခုမွာ တစ္စုံတစ္ခုေသာဆုကို မယ္ေတာ္၌ ေတာင္းခ်င္ပါ၏။ မျငင္းပါႏွင့္ဟု ဆိုလၽွင္၊ မယ္ေတာ္က ေျပာပါဟုဆို၏။

17သူကလည္း ေရွာလမုန္မင္းႀကီးသည္ ရွုနင္ၿမိဳ႕သူအဘိရွက္ကို ကၽြန္ုပ္အားေပးစားေတာ္မူမည္အေၾကာင္း ေလၽွာက္ပါေတာ့။ မင္းႀကီးသည္ မယ္ေတာ္ကိုျငင္းေတာ္မမူနိုင္ဟု ဆိုေလေသာ္၊

18ဗာသေရွဘက ေကာင္းၿပီ။ သင့္အဖို႔ နားေတာ္ေလၽွာက္မည္ဟုဆိုၿပီးမွ၊ အေဒါနိယအဖို႔ နားေတာ္ေလၽွာက္အံ့ေသာငွာ ေရွာလမုန္မင္းႀကီးထံေတာ္သို႔ သြား၏။

19ရွင္ဘုရင္သည္ မယ္ေတာ္ကို ခရီးဦးႀကိဳျပဳအံ့ေသာငွာ ထ၍ဦးခ်ၿပီးမွ၊ ပလႅင္ေတာ္ေပၚမွ ထိုင္ေတာ္မူ၏။ မယ္ေတာ္ထိုင္စရာဖို႔ စီရင္၍ သူသည္ လက္ယာေတာ္ဘက္မွာ ထိုင္ေလ၏။

20ထိုအခါ မယ္ေတာ္က၊ ငယ္ေသာဆု တစ္စုံတစ္ခုကို ေတာင္းခ်င္သည္ျဖစ္၍ မျငင္းပါႏွင့္ဟု ေလၽွာက္လၽွင္၊ ရွင္ဘုရင္က မိခင္၊ ေတာင္းပါ၊ ကၽြန္ုပ္မျငင္းပါဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

21မယ္ေတာ္ကလည္း၊ ရွုနင္ၿမိဳ႕သူ အဘိရွက္ကို ေနာင္ေတာ္အေဒါနိယအားေပးစားေတာ္မူပါဟု ေတာင္းေလေသာ္၊

22ေရွာလမုန္မင္းႀကီးက၊ အေဒါနိယအဖို႔ ရွုနင္ၿမိဳ႕သူ အဘိရွက္ကိုသာ အဘယ္ေၾကာင့္ေတာင္းရသနည္း။ နိုင္ငံေတာ္ကိုလည္း သူအဖို႔ေတာင္းပါေလာ့။ သူသည္ ကၽြန္ုပ္ေနာင္ေတာ္ျဖစ္၏။ သူႏွင့္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အဗ်ာသာ၊ ေဇ႐ုယာ၏သားယြာဘအဖို႔ ေတာင္းပါေလာ့ဟု မယ္ေတာ္အားျပန္ေျပာၿပီးမွ၊

23တစ္ဖန္ အေဒါနိယသည္ ထိုသို႔ေတာင္းေသာ္၊ မိမိအသက္ေသေစျခင္းငွာ မေတာင္းမိလၽွင္၊ ဘုရားသခင္သည္ ငါ့အားထိုမၽွမက ျပဳေတာ္မူေစသတည္း။

24ငါ့ကိုျမဲၿမံေစသျဖင့္၊ ငါ့ခမည္းေတာ္ဒါဝိဒ္၏ရာဇပလႅင္ေတာ္ေပၚမွာ တင္၍ ကတိေတာ္ႏွင့္အညီ ငါ့ေနရာနန္းေတာ္ကို ေပးေတာ္မူေသာ ထာဝရဘုရား အသက္ရွင္ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ အေဒါနိယသည္ ယေန႔အေသခံရမည္ဟု ထာဝရဘုရားကိုတိုင္တည္၍ က်ိန္ဆိုၿပီးမွ၊

25ေယာယဒသားေဗနာယကိုေစလႊတ္၍၊ အေဒါနိယကို ေသေအာင္လုပ္ႀကံေလ၏။

26ယဇ္ပုေရာဟိတ္အဗ်ာသာကိုလည္း ရွင္ဘုရင္ေခၚ၍၊ သင္သည္ အာနသုတ္ၿမိဳ႕၊ သင္ပိုင္ေသာေျမသို႔ သြားေလာ့။ သင္သည္ အေသခံထိုက္ေသာ္လည္း ယခုငါမစီရင္။ အေၾကာင္းမူကား၊ ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္၏ ေသတၱာေတာ္ကို ငါ့ခမည္းေတာ္ဒါဝိဒ္ေရွ႕မွာ ထမ္းေလၿပီ။ ငါ့ခမည္းေတာ္ဆင္းရဲခံေလရာရာ၌ သင္သည္ ဆင္းရဲခံေလၿပီဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

27ထာဝရဘုရားသည္ ဧလိအမ်ိဳးကိုအေၾကာင္းျပဳ၍၊ ရွိေလာၿမိဳ႕၌ မိန္႔ေတာ္မူေသာစကား ျပည့္စုံမည္အေၾကာင္း၊ ေရွာလမုန္သည္ အဗ်ာသာကို ထာဝရဘုရားထံေတာ္၌ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မျဖစ္ေစျခင္းငွာ ႏွင္ထုတ္ေတာ္မူ၏။

28ယြာဘမူကား၊ အဗရွလုံ ေနာက္သို႔မလိုက္ေသာ္လည္း၊ အေဒါနိယေနာက္သို႔ လိုက္ေသာသူျဖစ္၍၊ ထိုသတင္းကို ၾကားေသာအခါ၊ ထာဝရဘုရား၏တဲေတာ္သို႔ေျပး၍ ယဇ္ပလႅင္ဦးခ်ိဳတို႔ကို ကိုင္လ်က္ေန၏။

29ယြာဘသည္ ထာဝရဘုရား၏တဲေတာ္သို႔ေျပးပါၿပီ။ ယဇ္ပလႅင္ အနားမွာရွိပါသည္ဟု ေရွာလမုန္မင္းႀကီးအား ေလၽွာက္ေသာအခါ၊ ယြာဘကို လုပ္ႀကံေလာ့ဟု ေယာယဒသားေဗနာယကို ေစလႊတ္ေတာ္မူ၏။

30ေဗနာယသည္ ထာဝရဘုရား၏တဲေတာ္သို႔သြား၍၊ ရွင္ဘုရင္ေခၚေတာ္မူသည္ဟု ဆိုလၽွင္၊ ယြာဘက ငါမသြား၊ ဤအရပ္မွာ အေသခံမည္ဟုဆို၏။ ေဗနာယကလည္း၊ ယြာဘသည္ ဤသို႔ျပန္ေျပာပါ၏ဟု နားေတာ္ေလၽွာက္ေလေသာ္၊

31ရွင္ဘုရင္က၊ အျပစ္မရွိေသာသူ၏ အသက္ကို ယြာဘသတ္ေသာအျပစ္ႏွင့္ ငါမွစ၍ ငါ့အေဆြအမ်ိဳး ကင္းစင္မည္အေၾကာင္း သူ႔စကားအတိုင္းျပဳေလာ့။ သူ႔ကိုလုပ္ႀကံ၍သၿဂႋဳဟ္ေလာ့။

32သူသည္ မိမိထက္သာ၍ ေျဖာင့္မတ္ေကာင္းျမတ္ေသာသူ၊ ဣသေရလဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေနရ၏သားအာဗနာႏွင့္ ယုဒဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေယသာ၏သားအာမသကို ငါ့ခမည္းေတာ္ဒါဝိဒ္မသိဘဲတိုက္၍ ဓားႏွင့္သတ္ေသာအျပစ္ကို ထာဝရဘုရားသည္ သူ၏ေခါင္းေပၚသို႔ သက္ေရာက္ေစေတာ္မူမည္။

33ထိုသူတို႔၏ အေသြးသည္ ယြာဘေခါင္း၊ သားေျမးတို႔၏ ေခါင္းေပၚမွာ အစဥ္သက္ေရာက္ပါေစ။ ဒါဝိဒ္ႏွင့္ သူ၏ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္၊ နန္းေတာ္၊ ရာဇပလႅင္ေတာ္၌ ထာဝရဘုရားေပးေတာ္မူေသာ ၿငိမ္ဝပ္ျခင္းအျမဲသက္ေရာက္ပါေစဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊

34ေယာယဒသားေဗနာယသည္ သြားၿပီးလၽွင္၊ ယြာဘကို တိုက္သတ္၍ ေတာအရပ္၊ ယြာဘေနရာအိမ္၌ သၿဂႋဳဟ္ေလ၏။

35ဗိုလ္ခ်ဳပ္ယြာဘအရာ၌ ေယာယဒသား ေဗနာယကိုလည္းေကာင္း၊ အဗ်ာသာအရာ၌ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ဇာဒုတ္ကိုလည္းေကာင္း ရွင္ဘုရင္ခန္႔ထားေတာ္မူ၏။

36တစ္ဖန္ ရွင္ဘုရင္သည္ ရွိမိကိုေခၚၿပီးလၽွင္၊ သင္သည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ထဲမွာ အိမ္ကိုေဆာက္၍ ေနရမည္။ ၿမိဳ႕ျပင္သို႔ထြက္၍ အဘယ္အရပ္ကိုမၽွ မသြားႏွင့္။

37ၿမိဳ႕ျပင္သို႔ထြက္၍ ေကျဒဳန္ေခ်ာင္းကိုကူးလၽွင္၊ ကူးေသာေန႔၌ အေသသတ္ျခင္းကိုအမွန္ခံရမည္ဟု သတိႏွင့္မွတ္ေလာ့။ သင့္အေသြးသည္ သင့္ေခါင္းေပၚမွာ သက္ေရာက္ေစဟု မိန္႔ေတာ္မူေသာ္၊

38ရွိမိက၊ အမိန္႔ေတာ္ေကာင္းပါ၏။ အရွင္မင္းႀကီး မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္ျပဳပါမည္ဟု ျပန္ေလၽွာက္၍ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ ၾကာျမင့္စြာေနေလ၏။

39သို႔ရာတြင္ သုံးႏွစ္လြန္ေသာအခါ၊ ရွိမိ၏ကၽြန္ႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ ဂါသမင္းႀကီးမာခါသား အာခိတ္ထံသို႔ေျပး၍ ဂါသၿမိဳ႕၌ရွိေၾကာင္းကို ရွိမိသည္ၾကားေလေသာ္၊

40ထ၍ျမည္းကို ကုန္းႏွီးတင္ၿပီးလၽွင္၊ ကၽြန္တို႔ကို ရွာအံ့ေသာငွာ ဂါသၿမိဳ႕၊ အာခိတ္ထံသို႔သြား၍ ကၽြန္တို႔ကို ေခၚေလ၏။

41ထိုသို႔ရွိမိသည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕မွ ဂါသၿမိဳ႕သို႔သြား၍ ျပန္လာေၾကာင္းကို ေရွာလမုန္မင္းႀကီး ၾကားေလေသာ္၊

42ရွိမိကိုေခၚၿပီးလၽွင္၊ သင္သည္ ၿမိဳ႕ျပင္သို႔ထြက္၍ အျခားတစ္ပါးေသာ အရပ္သို႔သြားလၽွင္၊ သြားေသာေန႔၌ အေသသတ္ျခင္းအမွန္ခံရမည္ကို သတိႏွင့္မွတ္ေလာ့ဟု ထာဝရဘုရားကိုတိုင္တည္လ်က္ သင့္ကို ငါက်ိန္ဆိုေစ၍ သတိေပးသည္မဟုတ္ေလာ။ သင္ကလည္း ကၽြန္ေတာ္ၾကားရေသာအမိန္႔ေတာ္ ေကာင္းပါသည္ဟု ဝန္ခံသည္ မဟုတ္ေလာ။

43သို႔ျဖစ္၍ ထာဝရဘုရား၏သစၥာေတာ္ကိုလည္းေကာင္း၊ ငါမွာထားေသာ ပညတ္ကိုလည္းေကာင္း အဘယ္ေၾကာင့္မေစာင့္သနည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူၿပီးမွ၊

44တစ္ဖန္ သင္သည္ ကိုယ္ႏွစ္သက္သည္အတိုင္း ငါ့ခမည္းေတာ္ဒါဝိဒ္၌ ျပဳဖူးေသာ ဒုစရိုက္ရွိသမၽွကို သင္သိ၏။ သင္၏ဒုစရိုက္အျပစ္ကို ထာဝရဘုရားသည္ သင့္ေခါင္းေပၚသို႔ေရာက္ေစေတာ္မူ၏။

45ေရွာလမုန္မင္းႀကီးသည္ မဂၤလာရွိ၍ ဒါဝိဒ္၏ရာဇပလႅင္ေတာ္သည္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ အစဥ္အျမဲ တည္ပါေစသတည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူၿပီးလၽွင္၊

46ေယာယဒသားေဗနာယသည္ အမိန္႔ေတာ္ကိုခံ၍ ျပင္သို႔ထြက္ၿပီးလၽွင္ ရွိမိကိုေသေအာင္လုပ္ႀကံေလ၏။ ထိုသို႔ နိုင္ငံေတာ္သည္ ေရွာလမုန္လက္၌ တည္၏။