1 Kings 21

Burmese JBZV

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1ထိုေနာက္မွ ေယဇေရလၿမိဳ႕သား နာဗုတ္ပိုင္ေသာစပ်စ္ဥယ်ာဥ္သည္ ေယဇေရလၿမိဳ႕တြင္၊ ရွမာရိမင္းႀကီး အာဟပ္၏နန္းေတာ္နားမွာရွိသည္ျဖစ္၍၊

2အာဟပ္မင္းက၊ သင့္စပ်စ္ဥယ်ာဥ္သည္ နန္းေတာ္နားမွာရွိေသာေၾကာင့္ ယာလုပ္စရာဖို႔ေပးပါ။ သာ၍ေကာင္းေသာ ဥယ်ာဥ္ကိုငါေပးမည္။ သို႔မဟုတ္ သင္အလိုရွိလၽွင္ အဖိုးကိုေပးမည္ဟု နာဗုတ္အားဆိုလၽွင္၊

3နာဗုတ္က၊ ဘိုးေဘးလက္မွ အေမြခံေသာေျမကို ကိုယ္ေတာ္အား ေပးရေသာအမွုကို ထာဝရဘုရား ဆီးတားေတာ္မူပါေစေသာဟု ျပန္ေလၽွာက္၏။

4ဘိုးေဘးမွ အေမြခံေသာေျမကို မေပးရဟု ေယဇေရလၿမိဳ႕သား နာဗုတ္ေလၽွာက္ေသာ စကားေၾကာင့္ အာဟပ္မင္းသည္ညစ္ညဴးေသာစိတ္ႏွင့္ ညႇိုးငယ္လ်က္၊ နန္းေတာ္သို႔သြား၍ အစာကိုမစား၊ မ်က္ႏွာကိုလႊဲ၍ သလြန္ေပၚမွာ အိပ္လ်က္ေန၏။

5ခင္ပြန္းေယဇေဗလသည္ လာ၍၊ အစာကိုမစားနိုင္ေအာင္ စိတ္ေတာ္သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ညႇိုးငယ္ေတာ္မူသနည္းဟုေမးလၽွင္၊

6မင္းႀကီးက၊ ေယဇေရလၿမိဳ႕သားနာဗုတ္ကို ငါေခၚ၍ သင့္စပ်စ္ဥယ်ာဥ္ကို ေရာင္းပါ။ သို႔မဟုတ္ သင္အလိုရွိလၽွင္ အျခားေသာဥယ်ာဥ္ကို ငါေပးမည္ဟုဆိုေသာ္၊ ထိုဥယ်ာဥ္ကို ကိုယ္ေတာ္အားမေပးရဟု ျပန္ေျပာေသာေၾကာင့္ စိတ္ညႇိုးငယ္သည္ဟု ဆို၏။

7ခင္ပြန္းေယဇေဗလက၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဣသေရလနိုင္ငံကို အစိုးရေတာ္မူသည္ မဟုတ္ေလာ။ ထ၍ ရႊင္လန္းေသာစိတ္ႏွင့္ စားေတာ္ေခၚပါ။ ကၽြန္မသည္ ေယဇေရလၿမိဳ႕သားနာဗုတ္၏ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္ကို ဆက္ပါမည္ဟုဆိုသည္အတိုင္း၊

8အာဟပ္မင္း၏ အခြင့္ႏွင့္စာေရး၍ တံဆိပ္ေတာ္ႏွင့္ခတ္ၿပီးမွ၊ နာဗုတ္ေနရာၿမိဳ႕၌ သူႏွင့္အတူေနေသာ အသက္ႀကီးသူႏွင့္ မွူးမတ္မ်ားထံသို႔ ေပးလိုက္ေလ၏။

9စာခ်က္ဟူမူကား၊ အစာေရွာင္ရာအခ်ိန္ကို ေႂကြးေၾကာ္၍၊ နာဗုတ္ကို လူမ်ားေရွ႕မွာ ေျမႇာက္ထားၾကေလာ့။

10သူ႔ေရွ႕မွာ အဓမၼလူႏွစ္ေယာက္ကိုထား၍၊ သင္သည္ ဘုရားသခင္ႏွင့္ ရွင္ဘုရင္ကိုစြန္႔ပယ္ၿပီဟု သက္ေသခံပါေလေစ။ သို႔ၿပီးမွ သူ႔ကိုထုတ္၍ ေသေစျခင္းငွာ ေက်ာက္ခဲႏွင့္ပစ္ၾကေလာ့ဟု ပါသတည္း။

11ေယဇေဗလေပးလိုက္ေသာ စာ၌ပါသည္အတိုင္း၊ နာဗုတ္ေနေသာၿမိဳ႕သား အသက္ႀကီးသူႏွင့္ မွူးမတ္တို႔သည္ျပဳလ်က္၊

12အစာေရွာင္ရာအခ်ိန္ကို ေႂကြးေၾကာ္၍ နာဗုတ္ကို လူမ်ားေရွ႕မွာေျမႇာက္ထားၾက၏။

13အဓမၼလူႏွစ္ေယာက္သည္လာ၍ သူ႔ေရွ႕မွာထိုင္လ်က္၊ နာဗုတ္သည္ ဘုရားသခင္ႏွင့္ရွင္ဘုရင္ကို စြန္႔ပယ္ၿပီဟု လူမ်ားေရွ႕တြင္ နာဗုတ္တစ္ဖက္၌ သက္ေသခံၾကလၽွင္၊ နာဗုတ္ကို ၿမိဳ႕ျပင္သို႔ထုတ္၍ ေသေအာင္ ေက်ာက္ခဲႏွင့္ပစ္ၾက၏။

14ထိုအခါ နာဗုတ္သည္ ေက်ာက္ခဲႏွင့္ပစ္ျခင္းကိုခံရ၍ ေသပါၿပီဟု ေယဇေဗလထံသို႔ေစလႊတ္၍ ၾကားေလၽွာက္ၾက၏။

15ထိုအေၾကာင္းကို ေယဇေဗလသည္ၾကားလၽွင္၊ ေယဇေရလၿမိဳ႕သားနာဗုတ္ မေရာင္းလိုေသာ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္ကို ထ၍ သိမ္းယူေတာ္မူပါ။ နာဗုတ္အသက္မရွိ၊ ေသပါၿပီဟုဆို၏။

16နာဗုတ္ေသေၾကာင္းကို အာဟပ္သည္ ၾကားလၽွင္၊ ေယဇေရလၿမိဳ႕ သားနာဗုတ္၏ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္ကို သိမ္းယူျခင္းငွာ ထသြား၏။

17ထိုအခါ တိရွဘိၿမိဳ႕သားဧလိယသို႔ ေရာက္လာေသာ ထာဝရဘုရား၏ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္က၊

18သင္သည္ ရွမာရိၿမိဳ႕၌ေနေသာ ဣသေရလ ရွင္ဘုရင္အာဟပ္ကို ႀကိဳဆိုအံ့ေသာငွာ ထသြားေလာ့။ သူသည္နာဗုတ္၏စပ်စ္ဥယ်ာဥ္ကို သိမ္းယူျခင္းငွာသြား၍ ယခုဥယ်ာဥ္၌ရွိ၏။

19ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သင္သည္ လူအသက္ကိုသတ္၍ သူ႔ဥစၥာကို သိမ္းယူၿပီေလာ။ တစ္ဖန္မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ေခြးတို႔သည္ နာဗုတ္အေသြးကို လ်က္ေသာအရပ္၌ သင့္အေသြးကိုပင္လ်က္ၾကလိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူေၾကာင္းကို ဆင့္ဆိုေလာ့ဟု မွာထားေတာ္မူ၏။

20အာဟပ္ကလည္း၊ အခ်င္းရန္သူ၊ ငါႏွင့္ေတြ႕ၿပီေလာဟု ဧလိယအားဆိုလၽွင္၊ ဧလိယကသင္သည္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ ဒုစရိုက္ကိုျပဳလို၍ ကိုယ္ကိုေရာင္းေသာေၾကာင့္ သင္ႏွင့္ငါေတြ႕ၿပီ။

21ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သင့္အေပၚသို႔ ေဘးဥပဒ္ေရာက္ေစမည္။ ဣသေရလၿမိဳ႕ရြာ၌ ခ်ဳပ္ထားေသာ သူျဖစ္ေစ၊ အလြတ္ေျပးေသာသူ ျဖစ္ေစ၊ အာဟပ္အမ်ိဳးေယာက္်ားမ်ားကို ပယ္ျဖတ္မည္။

22ငါ့အမ်က္ကို ႏွိုးေဆာ္ေသာအျပစ္ႏွင့္ ဣသေရလအမ်ိဳးကိုျပစ္မွားေစေသာအျပစ္ေၾကာင့္၊ သင့္အမ်ိဳးကို ေနဗတ္၏သား ေယေရာေဗာင္အမ်ိဳးႏွင့္ အဟိယ၏သား ဗာရွာအမ်ိဳးကဲ့သို႔ ငါျဖစ္ေစမည္။

23ေယဇေဗလအမွုမွာ ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူ သည္ကား၊ ေယဇေရလၿမိဳ႕ရိုးနားမွာ ေခြးတို႔သည္ ေယဇေဗလကို စားၾကလိမ့္မည္။

24အာဟပ္အမ်ိဳးသည္ ၿမိဳ႕ထဲမွာေသလၽွင္ ေခြးစားလိမ့္မည္။ ၿမိဳ႕ျပင္မွာေသလၽွင္ မိုးေကာင္းကင္ငွက္ စားလိမ့္မည္ဟုမိန္႔ေတာ္မူေၾကာင္းကို အာဟပ္အားဆင့္ဆို၏။

25အာဟပ္ႏွင့္တူေသာသူ တစ္ေယာက္မၽွမရွိ။ ခင္ပြန္းေယဇေဗလသည္ တိုက္တြန္းသျဖင့္၊ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ ဒုစရိုက္ကိုျပဳလို၍ ကိုယ္ကိုေရာင္းေသာသူျဖစ္၏။

26ထာဝရဘုရားသည္ ဣသေရလအမ်ိဳးေရွ႕မွ ႏွင္ထုတ္ေတာ္မူေသာ အာေမာရိအမ်ိဳးသား ျပဳသမၽွအတိုင္း၊ ႐ုပ္တုဆင္းတုကိုဆည္းကပ္၍ စက္ဆုပ္ရြံရွာဖြယ္အမွုကိုျပဳ၏။

27သို႔ရာတြင္ ဧလိယဆင့္ဆိုေသာစကားေတာ္ကို ၾကားလၽွင္၊ မိမိအဝတ္ကိုဆုတ္၍ ေလၽွာ္ေတအဝတ္ကို ဝတ္၏။ အစာေရွာင္ျခင္း၊ ေလၽွာ္ေတအဝတ္၌ အိပ္ျခင္းကိုျပဳ၍ ျဖည္းျဖည္းသြားလာ၏။

28ထာဝရဘုရား၏ ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္သည္ တိရွဘိၿမိဳ႕သားဧလိယသို႔ ေရာက္လာသည္ကား၊

29အာဟပ္သည္ ငါ့ေရွ႕မွာႏွိမ့္ခ်သည္ကို ျမင္ၿပီေလာ။ ထိုသို႔ ငါ့ေရွ႕မွာႏွိမ့္ခ်ေသာေၾကာင့္၊ သူ႔လက္ထက္၌ ထိုေဘးဥပဒ္ကို ငါမေရာက္ေစ။ သူ႔သားလက္ထက္၌ သူ႔အမ်ိဳးအေပၚသို႔ ေရာက္ေစမည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →