2 Kings 18

Burmese JBZV

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1ဣသေရလရွင္ဘုရင္ ဧလာသားေဟာေရွ နန္းစံသုံးႏွစ္တြင္၊

2ယုဒရွင္ဘုရင္ အာခတ္သား ေဟဇကိသည္ အသက္ႏွစ္ဆယ္ငါးႏွစ္ရွိေသာ္ နန္းထိုင္၍ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ ႏွစ္ဆယ္ကိုးႏွစ္ စိုးစံေလ၏။ မယ္ေတာ္ကား၊ ဇာခရိသမီး အာဘိအမည္ရွိ၏။

3ထိုမင္းသည္ အဘဒါဝိဒ္က်င့္သမၽွအတိုင္း၊ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ တရားေသာအမွုကိုျပဳ၏။

4ျမင့္ေသာအရပ္တို႔ကို ပယ္၏။ ႐ုပ္တုဆင္းတုတို႔ကို ခ်ိဳးဖဲ့၏။ အာရွရပင္တို႔ကို ခုတ္လွဲ၏။ ေမာေရွလုပ္ေသာ ေၾကးဝါေႁမြကို အပိုင္းပိုင္းျဖတ္၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔သည္ ထိုကာလတိုင္ေအာင္၊ ထိုေႁမြေရွ႕မွာ နံ့သာေပါင္းကို မီးရွို႔တတ္ၾက၏။ ထိုေႁမြကို နဟုတၱန္အမည္ျဖင့္ မွည့္သတည္း။

5ဣသေရလအမ်ိဳး၏ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားကို ထိုမင္းခိုလွုံသကဲ့သို႔၊ သူ႔ေနာက္မွာခိုလွုံေသာ ယုဒရွင္ဘုရင္ တစ္ေယာက္မၽွမရွိ။ ေရွ႕ကာလ၌လည္းမရွိ။

6ထာဝရဘုရား၌ဆည္းကပ္၍ ေနာက္ေတာ္သို႔ အစဥ္အျမဲလိုက္သျဖင့္ ေမာေရွ၌ ထာဝရဘုရားထားေတာ္မူေသာ ပညတ္ေတာ္တို႔ကို ေစာင့္ေရွာက္ေလ၏။

7ထာဝရဘုရားသည္ သူႏွင့္အတူရွိေတာ္မူသျဖင့္ သူသည္ ျပဳေလရာရာ၌ ေအာင္ေလ၏။ အာရွုရိရွင္ဘုရင္၏ကၽြန္မခံ။ ပုန္ကန္ေလ၏။

8ဖိလိတၱိလူတို႔ကိုတိုက္၍ ဂါဇၿမိဳ႕နယ္တိုင္ေအာင္ ခိုင္ခံ့ေသာၿမိဳ႕မ်ားႏွင့္ ကင္းေစာင့္ေသာ ေမၽွာ္စင္မ်ားကို လုပ္ႀကံေလ၏။

9ေဟဇကိမင္းႀကီး နန္းစံေလးႏွစ္၊ ဣသေရလရွင္ဘုရင္ ဧလာသားေဟာေရွ နန္းစံခုနစ္ႏွစ္တြင္၊ အာရွုရိရွင္ဘုရင္ ရွာလမေနဇာသည္ ရွမာရိၿမိဳ႕သို႔ စစ္ခ်ီ၍ ဝိုင္းထား၏။

10သုံးႏွစ္ေစ့ေသာအခါ၊ ေဟဇကိနန္းစံေျခာက္ႏွစ္၊ ဣသေရလရွင္ဘုရင္ေဟာေရွ နန္းစံကိုးႏွစ္တြင္ ရွမာရိၿမိဳ႕ကို တိုက္၍ရၾက၏။

11အာရွုရိရွင္ဘုရင္သည္ ဣသေရလအမ်ိဳးကို အာရွုရိျပည္သို႔သိမ္းသြား၍ ေဂါဇန္ျမစ္နား၊ ဟာလၿမိဳ႕၊ ဟာေဗာ္ၿမိဳ႕အစရွိေသာ ေမဒိနိုင္ငံၿမိဳ႕ရြာတို႔၌ထား၏။

12အေၾကာင္းမူကား၊ သူတို႔သည္ မိမိတို႔ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရား၏စကားေတာ္ကို နားမေထာင္၊ ဖြဲ႕ေတာ္မူေသာ ပဋိညာဥ္ကိုလည္းေကာင္း၊ ထာဝရဘုရား၏ကၽြန္ ေမာေရွမွာထားသမၽွကိုလည္းေကာင္း၊ အမွုမထားလြန္က်ဴးၾက၏။

13ေဟဇကိမင္းႀကီး နန္းစံဆယ္ေလးႏွစ္တြင္၊ အာရွုရိရွင္ဘုရင္သနာခရိပ္သည္ ယုဒျပည္၌ ခိုင္ခံ့ေသာၿမိဳ႕ရွိသမၽွတို႔ကို စစ္ခ်ီ၍ လုပ္ႀကံေလ၏။

14ယုဒရွင္ဘုရင္ေဟဇကိသည္ အာရွုရိရွင္ဘုရင္ရွိရာ လာခိရွၿမိဳ႕သို႔ေစလႊတ္၍၊ အကၽြန္ုပ္မွားပါၿပီ။ ျပန္သြားေတာ္မူပါ။ ကိုယ္ေတာ္တင္သမၽွကိုထမ္းပါမည္ဟု ေလၽွာက္ေစေသာ္၊ အာရွုရိရွင္ဘုရင္သည္ ယုဒရွင္ဘုရင္ေဟဇကိ၌ ေငြအခြက္သုံးေထာင္၊ ေရႊအခြက္သုံးရာကိုေတာင္း၏။

15ေဟဇကိသည္ ဗိမာန္ေတာ္၌လည္းေကာင္း၊ နန္းေတာ္ ဘ႑ာတိုက္၌လည္းေကာင္း၊ ေတြ႕သမၽွေသာေငြကို ေပး၏။

16ဗိမာန္ေတာ္တံခါး၊ တန္ဆာမ်ား၊ ကိုယ္တိုင္အရင္မြမ္းမံေသာ တိုင္တန္ဆာမ်ားကိုလည္းခၽြတ္၍ အာရွုရိရွင္ဘုရင္အားေပး၏။

17ေနာက္တစ္ဖန္ အာရွုရိရွင္ဘုရင္သည္ တာတန္၊ ရာဗသာရိတ္၊ ရာဗရွာခတို႔ကို မ်ားစြာေသာ ဗိုလ္ေျခႏွင့္တကြ၊ လာခိရွၿမိဳ႕မွ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၊ ေဟဇကိမင္းႀကီးထံသို႔ ေစလႊတ္သျဖင့္၊ သူတို႔သည္ ေရာက္ေသာအခါ၊ ခဝါသည္၏ လယ္နားမွာေလၽွာက္ေသာလမ္း၊ အထက္ေရကန္ႁပြန္ဝ၌ ရပ္ေနၾက၏။

18ရွင္ဘုရင္ကို ေခၚေသာအခါ၊ ဟိလခိသားျဖစ္ေသာ နန္းေတာ္အုပ္ဧလ်ာကိမ္၊ စာေရးေတာ္ႀကီးေရွဗန၊ အာသပ္သား အတြင္းဝန္ေယာအာတို႔သည္ သူတို႔ထံသို႔ထြက္ၿပီးလၽွင္၊

19ရာဗရွာခက၊ မဟာအရွင္မင္းႀကီး၊ အာရွုရိရွင္ဘုရင္သည္ ေဟဇကိကိုမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သင္ခိုလွုံသျဖင့္ ခိုလွုံရာကား အဘယ္သို႔နည္း။

20စစ္တိုက္ေလာက္ေအာင္ ဉာဏ္သတၱိ၊ အစြမ္းသတၱိႏွင့္ ငါျပည့္စုံသည္ဟု အခ်ည္းႏွီးေသာစကားကို သင္ဆိုပါသည္တကား။ ငါ့ကိုပုန္ကန္ျခင္းငွာ အဘယ္သူကို ကိုးစားသနည္း။

21က်ိဳးေသာက်ဴလုံး ေတာင္ေဝွးတည္းဟူေသာ အဲဂုတၱဳျပည္ကို ကိုးစားပါသည္တကား။ ထိုက်ဴလုံးသည္ မွီေသာသူ၏လက္ကို ေဖာက္၍ လၽွိုသြားလိမ့္မည္။ ထိုသို႔ အဲဂုတၱဳမင္းႀကီး ဖာေရာဘုရင္သည္ မိမိ၌မွီေသာ သူအေပါင္းတို႔ကိုျပဳလိမ့္မည္။

22သင္တို႔က၊ ငါတို႔သည္ ငါတို႔၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားကိုကိုးစားသည္ဟု ဆိုျပန္လၽွင္၊ ေဟဇကိသည္ ျမင့္ေသာအရပ္ဌာနႏွင့္ ယဇ္ပလႅင္တို႔ကိုပယ္၍၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕မွာ ဤမည္ေသာယဇ္ပလႅင္ေရွ႕၌သာ ကိုးကြယ္ရမည္ဟု ယုဒျပည္သူ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သားတို႔ကို မွာထားသျဖင့္၊ သင္တို႔ျပစ္မွားေသာဘုရားျဖစ္သည္ မဟုတ္ေလာ။

23သို႔ျဖစ္၍ ယခုတြင္ ငါ့သခင္အာရွုရိရွင္ဘုရင္၌ အာမခံတို႔ကိုအပ္ပါေလာ့။ သင္၌ ျမင္းစီးသူရဲလုံေလာက္ေအာင္ရွိလၽွင္ ျမင္းႏွစ္ေထာင္တို႔ကို ငါေပးမည္။

24သင္သည္ ငါ့သခင္၏ကၽြန္တို႔တြင္ အငယ္ဆုံးေသာဗိုလ္ကို အဘယ္သို႔ လွန္နိုင္မည္နည္း။ အဲဂုတၱဳျပည္မွ ရထားမ်ား၊ ျမင္းစီးသူရဲမ်ားကိုရမည္ဟု ယုံပါသည္တကား။

25ထာဝရဘုရား၏အခြင့္မရွိဘဲ ဤျပည္ကိုဖ်က္ဆီးျခင္းငွာ ငါလာသေလာ။ ထိုျပည္ကိုသြား၍ ဖ်က္ဆီးေလာ့ဟု ထာဝရဘုရားသည္ ငါ့အားမိန္႔ေတာ္မူၿပီ။ ဤအေၾကာင္းအရာမ်ားကို ျပန္ေျပာၾကေလာ့ဟု ေျပာဆို၏။

26ထိုအခါ ဟိလခိသား ဧလ်ာကိမ္၊ ေရွဗန၊ ေယာအာတို႔က၊ ရွုရိဘာသာစကားအားျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အား အမိန္႔ရွိပါေလာ့။ ထိုစကားကို ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ နားလည္ပါ၏။ ၿမိဳ႕ရိုးေပၚမွာရွိေသာ သူတို႔သည္ၾကားရေအာင္ ယုဒဘာသာစကားအားျဖင့္ အမိန္႔မရွိပါႏွင့္ဟု ရာဗရွာခကိုဆိုၾကလၽွင္၊

27ရာဗရွာခက၊ ငါ့သခင္သည္ သင္၏သခင္ႏွင့္ သင့္အားသာ ဤစကားကိုေျပာေစျခင္းငွာ ငါ့ကိုေစလႊတ္ေတာ္မူသေလာ။ ၿမိဳ႕ရိုးေပၚမွာထိုင္လ်က္ သင္တို႔ႏွင့္အတူ မိမိတို႔မစင္ကိုစား၍၊ မိမိတို႔ေရေဟာင္းကို ေသာက္ရေသာသူတို႔ရွိရာသို႔ ေစလႊတ္ေတာ္မူသည္ မဟုတ္ေလာဟုဆိုၿပီးလၽွင္၊

28ရာဗရွာခသည္ထ၍ ယုဒဘာသာစကားအားျဖင့္ က်ယ္ေသာအသံႏွင့္ ေႂကြးေၾကာ္လ်က္၊ မဟာအရွင္မင္းႀကီး အာရွုရိရွင္ဘုရင္၏ အမိန္႔ေတာ္ကို နားေထာင္ၾကေလာ့။

29ရွင္ဘုရင္မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ေဟဇကိသည္ သင္တို႔ကို မလွည့္စားေစႏွင့္။ သူသည္ သင္တို႔ကိုငါ့လက္မွ ကယ္ယူျခင္းငွာ မတတ္နိုင္။

30ေဟဇကိက၊ ထာဝရဘုရားသည္ ငါတို႔ကို ဧကန္အမွန္ကယ္ယူေတာ္မူမည္။ ဤၿမိဳ႕သည္ အာရွုရိရွင္ဘုရင္ လက္သို႔ မေရာက္ရဟုဆိုသျဖင့္၊ ထာဝရဘုရားကို မကိုးစားေစႏွင့္။

31ေဟဇကိစကားကို နားမေထာင္ၾကႏွင့္။

32အာရွုရိရွင္ဘုရင္ မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ငါႏွင့္မိတ္သဟာယဖြဲ႕ၾက။ ငါ့ထံသို႔ထြက္လာၾက။ သင္တို႔သည္မေသ၊ အသက္ရွင္မည္အေၾကာင္း၊ သင္တို႔ျပည္ႏွင့္တူေသာ ျပည္တည္းဟူေသာ၊ ဆန္စပါး၊ စပ်စ္ရည္ႏွင့္ျပည့္စုံေသာျပည္၊ မုန္႔ႏွင့္စပ်စ္ဥယ်ာဥ္၊ သံလြင္ဆီ၊ ပ်ားရည္မ်ားေသာျပည္သို႔ပို႔ျခင္းငွာ ငါမလာမီတိုင္ေအာင္ သင္တို႔သည္ ကိုယ္စပ်စ္ပင္၏ အသီး၊ ကိုယ္သေဘၤာသဖန္းပင္၏အသီးကိုစား၍၊ ကိုယ္ေရကန္ကေရကိုေသာက္လ်က္ ေနၾကဦးေလာ့။

33ေဟဇကိက၊ ထာဝရဘုရားသည္ ငါတို႔ကိုကယ္ယူေတာ္မူမည္ဟု မျဖားေယာင္းေစႏွင့္။ အျပည္ျပည္ေသာ ဘုရားတို႔သည္ မိမိတို႔ျပည္မ်ားကို အာရွုရိရွင္ဘုရင္လက္မွ ကယ္လႊတ္ၾကၿပီေလာ။

34ဟာမတ္ျပည္၏ဘုရား၊ အာပဒ္ျပည္၏ဘုရားတို႔သည္ အဘယ္မွာရွိၾကသနည္း။ ေသဖရဝိမ္ျပည္၊ ေဟနျပည္၊ ဣဝါျပည္၏ဘုရားတို႔သည္ အဘယ္မွာရွိၾကသနည္း။ သူတို႔သည္ ရွမာရိျပည္ကို ငါ့လက္မွ ကယ္လႊတ္ၾကၿပီေလာ။

35ထိုအျပည္ျပည္ေသာ ဘုရားတို႔တြင္ အဘယ္မည္ေသာဘုရားသည္ မိမိျပည္ကို ငါ့လက္မွ ကယ္လႊတ္ဖူးသနည္း။ ထာဝရဘုရားသည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ကို ငါ့လက္မွ အဘယ္သို႔ ကယ္လႊတ္နိုင္မည္နည္းဟု ဆိုေလ၏။

36ယုဒလူတို႔လည္း စကားတစ္ခြန္းကိုမၽွမျပန္ဘဲ တိတ္ဆိတ္စြာေနၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ျပန္မေျပာႏွင့္ဟု ရွင္ဘုရင္ အမိန္႔ေတာ္ရွိသတည္း။

37ထိုအခါ ဟိလခိသားျဖစ္ေသာ နန္းေတာ္အုပ္ ဧလ်ာကိမ္၊ စာေရးေတာ္ႀကီးေရွဗန၊ အာသပ္သားအတြင္းဝန္ေယာအာတို႔သည္ မိမိတို႔အဝတ္ကိုဆုတ္လ်က္၊ ေဟဇကိမင္းထံသို႔လာ၍ ရာဗရွာခစကားကိုၾကားေလၽွာက္ၾက၏။

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →