2 Kings 19

Burmese JBZV

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1ထိုစကားကို ေဟဇကိမင္းႀကီးသည္ၾကားလၽွင္၊ မိမိအဝတ္ကိုဆုတ္၍ ေလၽွာ္ေတအဝတ္ကိုျခဳံလ်က္ ဗိမာန္ေတာ္သို႔သြားေလ၏။

2ေလၽွာ္ေတအဝတ္ကို ဝတ္လ်က္ရွိေသာ နန္းေတာ္အုပ္ဧလ်ာကိမ္၊ စာေရးေတာ္ႀကီးေရွဗန၊ အသက္ႀကီးေသာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔ကို အာမုတ္သား ပေရာဖက္ေဟရွာယထံသို႔ ေစလႊတ္ေလ၏။

3ေဟဇကိမင္းမွာထားေသာ စကားဟူမူကား၊ ယေန႔သည္ ဒုကၡေန႔၊ ဆုံးမေသာေန႔၊ ကဲ့ရဲ့ျခင္းကိုခံရေသာေန႔ ျဖစ္၏။ သားဖြားခ်ိန္ေရာက္၍ သားကိုဖြားနိုင္ေအာင္ ခြန္အားမရွိ။

4အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္ကို ကဲ့ရဲ့ေစျခင္းငွာ အာရွုရိရွင္ဘုရင္ ေစလႊတ္ေသာ မိမိကၽြန္ရာဗရွာခစကားကို သင္၏ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား ၾကားေတာ္မူပါေစေသာ။ သင္၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ၾကားေသာ စကားကို ေခ်ေတာ္မူပါေစေသာ။ သင္သည္လည္း က်န္ႂကြင္းေသာလူတို႔အဖို႔ ဆုေတာင္းပတၳနာျပဳပါဟု ေျပာေစျခင္းငွာ၊

5ေဟဇကိမင္းေစလႊတ္ေသာ ကၽြန္တို႔သည္ ေဟရွာယထံသို႔ ေရာက္လာၾက၏။

6ေဟရွာယကလည္း၊ ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ အာရွုရိရွင္ဘုရင္၏ ကၽြန္တို႔သည္ ငါ့ကိုကဲ့ရဲ့၍၊ သင္သည္ၾကားရေသာစကားေၾကာင့္ မေၾကာက္ႏွင့္။

7ထိုမင္း၌ အျခားေသာစိတ္သေဘာကို ငါသြင္းေပးမည္။ သူသည္ သတင္းၾကား၍ မိမိျပည္သို႔ ျပန္သြားလိမ့္မည္။ ထိုျပည္၌ ဓားျဖင့္ ငါဆုံးေစမည္ဟူေသာစကားေတာ္ကို သင္တို႔၏သခင္အား ျပန္ၾကားၾကေလာ့ ဟုေျပာဆို၏။

8ထိုအခါ အာရွုရိရွင္ဘုရင္သည္ လာခိရွၿမိဳ႕မွ ထြက္သြားေၾကာင္းကို ရာဗရွာခၾကားလၽွင္ ျပန္သြား၍ လိဗနၿမိဳ႕ကို ရွင္ဘုရင္တိုက္ေနသည္ကိုေတြ႕ေလ၏။

9ေနာက္တစ္ဖန္ ကုရွမင္းႀကီးတိရကၠသည္ စစ္ခ်ီ၍လာၿပီဟု သတင္းၾကားေသာအခါ၊ ေဟဇကိမင္းထံသို႔ တမန္တို႔ကို ေစလႊတ္ျပန္၍၊

10သင္တို႔သည္ ယုဒမင္းႀကီးေဟဇကိကို ေျပာရေသာစကားဟူမူကား၊ သင္ကိုးစားေသာ ဘုရားသခင္က၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သည္ အာရွုရိရွင္ဘုရင္လက္သို႔ မေရာက္ရဟူ၍ သင့္ကို မလွည့္စားေစႏွင့္။

11အာရွုရိရွင္ဘုရင္တို႔သည္ ခပ္သိမ္းေသာျပည္တို႔ကိုလုပ္ႀကံ၍ ရွင္းရွင္းဖ်က္ဆီးေၾကာင္းကို သင္သည္ ၾကားရၿပီ။ ကိုယ္တိုင္ လြတ္လိမ့္မည္ေလာ။

12ငါ့ဘိုးေဘးတို႔သည္ ဖ်က္ဆီးေသာအမ်ိဳးသား၊ ေဂါဇန္အမ်ိဳးသား၊ ခါရန္အမ်ိဳးသား၊ ေရဇပ္အမ်ိဳးသား၊ ေတလသာၿမိဳ႕၌ရွိေသာ ဧဒင္အမ်ိဳးသားတို႔ကို သူတို႔၏ဘုရားမ်ားတို႔သည္ ကယ္ယူၾကၿပီေလာ။

13ဟာမတ္မင္းႀကီး၊ အာပဒ္မင္းႀကီးႏွင့္ ေသဖရဝိမ္ၿမိဳ႕၊ ေဟနၿမိဳ႕၊ ဣဝါၿမိဳ႕ကိုစိုးစံေသာမင္းႀကီးတို႔သည္ အဘယ္မွာရွိၾကသနည္းဟု မွာလိုက္ေလ၏။

14ထိုမွာစာကို ေဟဇကိမင္းသည္ သံတမန္၏လက္မွခံယူ၍ ၾကည့္ၿပီးလၽွင္ ဗိမာန္ေတာ္သို႔သြား၍ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ ျဖန္႔ထားေလ၏။

15ထိုအခါ ေဟဇကိမင္းသည္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ ေလၽွာက္ဆိုသည္ကား၊ ေခ႐ုဗိမ္ေပၚမွာထိုင္ေတာ္မူေသာ ဣသေရလအမ်ိဳး၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဘုရားသခင္ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္တစ္ပါးတည္းသာလၽွင္ ေျမႀကီးေပၚမွာရွိသမၽွေသာ အတိုင္းတိုင္းအျပည္ျပည္တို႔၏ ဘုရားသခင္ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေကာင္းကင္ႏွင့္ေျမႀကီးကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏။

16အိုထာဝရဘုရား၊ နားေတာ္ကိုလွည့္၍ နားေထာင္ေတာ္မူပါ။ အိုထာဝရဘုရား၊ မ်က္စိေတာ္ကိုဖြင့္၍ ၾကည့္ရွုေတာ္မူပါ။ သနာခရိပ္မင္းသည္ အသက္ရွင္ေတာ္မူေသာဘုရားသခင္ကို ကဲ့ရဲ့၍ေျပာေစေသာ စကားအလုံးစုံတို႔ကို မွတ္ေတာ္မူပါ။

17အိုထာဝရဘုရား၊ အကယ္စင္စစ္ အာရွုရိရွင္ဘုရင္တို႔သည္ အတိုင္းတိုင္းအျပည္ျပည္တို႔ကို ဖ်က္ဆီး၍၊

18သူတို႔၏ဘုရားမ်ားကို မီးထဲသို႔ခ်ပစ္ၾကပါၿပီ။ ထိုဘုရားတို႔သည္ ဘုရားမဟုတ္၊ လူလက္ျဖင့္လုပ္ေသာ သစ္သားႏွင့္ ေက်ာက္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ေရာက္ၾကပါၿပီ။

19အိုအကၽြန္ုပ္တို႔ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္ ထာဝရဘုရားတစ္ပါးသာ ဘုရားသခင္ ျဖစ္ေတာ္မူသည္ကို ေျမႀကီးေပၚမွာရွိသမၽွေသာ တိုင္းနိုင္ငံတို႔သည္သိမည္အေၾကာင္း၊ အကၽြန္ုပ္တို႔ကို ထိုမင္းလက္မွ ယခုကယ္ေတာ္မူပါ။ အကၽြန္ုပ္ေတာင္းပန္ပါသည္ဟု ပတၳနာျပဳေလ၏။

20ထိုအခါ အာမုတ္သားေဟရွာယသည္ ေဟဇကိမင္းထံသို႔ ေစလႊတ္၍၊ ဣသေရလအမ်ိဳး၏ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သင္သည္ အာရွုရိရွင္ဘုရင္သနာခရိပ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ငါ့ေရွ႕မွာျပဳေသာ ပတၳနာစကားကို ငါၾကားရၿပီ။

21ထိုမင္း၏အမွုမွာ ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူေသာစကားဟူမူကား၊ ဇိအုန္သတို႔သမီးကညာသည္ သင့္ကို မထီမဲ့ျမင္ျပဳ၍ ျပက္ရယ္၏။ ေယ႐ုရွလင္သတို႔သမီးသည္ သင့္ေနာက္၌ ေခါင္းညိတ္၏။

22သင္သည္ အဘယ္သူကို ကဲ့ရဲ့ဆဲေရးသနည္း။ အဘယ္သူကို ေအာ္ဟစ္၍ မ်က္ႏွာေထာင္လႊားသနည္း။ ဣသေရလအမ်ိဳး၏သန္႔ရွင္းေသာဘုရားကိုပင္ ျပဳပါသည္တကား။

23သင္သည္ တမန္မ်ားအားျဖင့္ ထာဝရဘုရားကိုကဲ့ရဲ့၍၊ ငါသည္ ရထားမ်ားျပားသျဖင့္ ေတာင္ထိပ္သို႔လည္းေကာင္း၊ ေလဗႏုန္ေတာင္ အထြဋ္သို႔လည္းေကာင္း တက္လာၿပီ။ အရပ္ျမင့္ေသာအာရဇ္ပင္ႏွင့္ အေကာင္းဆုံးေသာထင္းရွူးပင္တို႔ကို ငါခုတ္လွဲၿပီ။ အေဝးဆုံးေသာခိုလွုံရာအသီးမ်ားေသာ ေတာထဲသို႔ ငါဝင္ၿပီ။

24ငါသည္တြင္းတူး၍ မျမည္းဖူးေသာေရကို ေသာက္ရၿပီ။ ငါ၏ေျခဖဝါးအားျဖင့္ အဲဂုတၱဳျမစ္လက္ၾကား ေရရွိသမၽွကို ခန္းေျခာက္ေစၿပီဟု သင္ဆိုမိၿပီတကား။

25ငါသည္ အထက္ကဤအမွုကိုစီရင္ေၾကာင္းႏွင့္ ေရွးကာလ၌ ျပဳျပင္ေၾကာင္းကို သင္သည္မၾကားသေလာ။ ယခုမွာလည္း သင္သည္ ခိုင္ခံ့ေသာၿမိဳ႕တို႔ကို ဖ်က္ဆီး၍၊ ေက်ာက္ပုံျဖစ္ေစေသာသူျဖစ္မည္အေၾကာင္း ငါစီရင္ခန္႔ထားေလၿပီ။

26ထိုေၾကာင့္ ၿမိဳ႕သားတို႔သည္ အားနည္းၾက၏။ မွိုင္ေတြ၍ စိတ္ပ်က္လ်က္ရွိၾက၏။ ေတာျမက္ပင္ႏွင့္ စိမ္းေသာစပါးပင္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ အိမ္မိုးေပၚမွာေပါက္ေသာျမက္ပင္ႏွင့္ မႀကီးမီညႇိုးႏြမ္းေသာ စပါးပင္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ျဖစ္ၾက၏။

27သင္၏ေနထိုင္ျခင္း၊ ထြက္ဝင္ျခင္း၊ ငါ၌ အမ်က္ဟုန္းျခင္းတို႔ကို ငါသိ၏။

28ငါ၌သင္၏အမ်က္ဟုန္းျခင္း၊ ေစာ္ကားျခင္းကို ငါၾကားရေသာေၾကာင့္၊ သင့္ကိုႏွာရွုပ္တပ္၍ ဇက္ခြံ့ၿပီးမွ၊ သင္လာေသာလမ္းျဖင့္ ျပန္ေစမည္။

29သင္မွတ္ရေသာ နိမိတ္လကၡဏာဟူမူကား၊ ယခုႏွစ္တြင္ အလိုလိုႀကီးရင့္ေသာ အသီးအႏွံကိုလည္းေကာင္း၊ ဒုတိယႏွစ္တြင္ ထိုအတူေပါက္ေသာ အရာမ်ားကိုလည္းေကာင္း သင္တို႔သည္ စားရမည္။ တတိယႏွစ္တြင္မ်ိဳးေစ့ကိုၾကဲ၍ စပါးကိုရိတ္ၾကေလာ့။ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္ကိုလည္းစိုက္၍ အသီးကိုစားၾကေလာ့။

30ေဘးလြတ္၍ က်န္ႂကြင္းေသာ ယုဒအမ်ိဳးသားတို႔သည္ တစ္ဖန္ေအာက္မွာအျမစ္စြဲ၍ အထက္မွာ အသီးသီးၾကလိမ့္မည္။

31က်န္ႂကြင္းေသာသူတို႔သည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ထဲကလည္းေကာင္း၊ ေဘးလြတ္ေသာသူတို႔သည္ ဇိအုန္ေတာင္ေပၚကလည္းေကာင္း ေပၚလာၾကလိမ့္မည္။ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရားသည္ အလိုေတာ္အားႀကီး၍ ထိုအမွုကို စီရင္ေတာ္မူလိမ့္မည္။

32သို႔ျဖစ္၍ ထာဝရဘုရားသည္ အာရွုရိရွင္ဘုရင္ကိုရည္မွတ္၍ မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သူသည္ ဤၿမိဳ႕သို႔မဝင္ရ။ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ ျမားကိုမပစ္ရ။ ၿမိဳ႕ေရွ႕မွာ ဒိုင္းလႊားကိုမျပရ။ ၿမိဳ႕ျပင္မွာ ေျမရိုးကိုမဖို႔ရ။

33လာေသာလမ္းျဖင့္ ျပန္သြားရမည္။ ဤၿမိဳ႕ထဲသို႔ မဝင္ရ။

34ငါသည္ ကိုယ္မ်က္ႏွာကိုလည္းေကာင္း၊ ငါ့ကၽြန္ဒါဝိဒ္၏မ်က္ႏွာကိုလည္းေကာင္း ေထာက္၍ ဤၿမိဳ႕ကို ကယ္တင္ျခင္းငွာ ေစာင့္မမည္ဟု ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူ၏။

35ထိုညတြင္ ထာဝရဘုရား၏ ေကာင္းကင္တမန္သည္ထြက္၍ အာရွုရိတပ္တြင္ လူတစ္သိန္းရွစ္ေသာင္းငါးေထာင္တို႔ကို ဒဏ္ခတ္ေလ၏။ နံနက္ေစာေစာထခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ၊ ထိုသူအေပါင္းတို႔သည္ အေသျဖစ္ၾက၏။

36အာရွုရိရွင္ဘုရင္ သနာခရိပ္သည္လည္း ထိုအရပ္မွထြက္၍ ျပန္သြားၿပီးလၽွင္ နိေနေဝၿမိဳ႕၌ ေနေလ၏။

37ေနာက္တစ္ဖန္ သူသည္ မိမိဘုရားနိသ႐ုတ္၏ဗိမာန္၌ ကိုးကြယ္စဥ္တြင္၊ သားေတာ္အာျဒေမၼလက္ႏွင့္ ရွေရဇာသည္ ခမည္းေတာ္ကို ဓားႏွင့္သတ္ၿပီးလၽွင္၊ အာရမနိျပည္သို႔ ေျပးၾက၏။ သားေတာ္ဧသရဟဒၵဳန္သည္လည္း ခမည္းေတာ္အရာ၌ နန္းထိုင္၏။

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →