2 Kings 4 — Burmese JBZV

1ပေရာဖက္အမ်ိဳးသား၏ မယားတစ္ေယာက္သည္ ဧလိရွဲထံသို႔လာ၍၊ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္၊ ကၽြန္မ၏ခင္ပြန္းေသပါၿပီ၊ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္သည္ ထာဝရဘုရားကို ရိုေသေသာသူျဖစ္သည္ကို ကိုယ္ေတာ္သိေတာ္မူ၏။ ယခုမွာ ေႂကြးရွင္သည္ ကၽြန္မ၏သားႏွစ္ေယာက္ကို ကၽြန္ခံေစျခင္းငွာလာပါၿပီဟု ေႂကြးေၾကာ္ေလ၏။

2ဧလိရွဲကလည္း၊ သင့္အဖို႔ အဘယ္သို႔ငါျပဳရမည္နည္း။ သင့္အိမ္၌ အဘယ္ဥစၥာရွိသနည္းဟု ေမးလၽွင္၊ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္မအိမ္၌ ဆီအိုးတစ္လုံးမွတစ္ပါး အဘယ္ဥစၥာမၽွမရွိပါဟုေျပာဆိုေသာ္၊

3ဧလိရွဲက သြားေလာ့။ အိမ္နီးခ်င္းရွိသမၽွတို႔တြင္ လပ္ေသာအိုးတို႔ကို ငွားယူေလာ့။ မ်ားစြာေသာအိုးတို႔ကို ငွားယူေလာ့။

4ကိုယ္အိမ္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ၊ သားတို႔ကိုေခၚ၍ တံခါးကိုပိတ္ၿပီးမွ ငွားယူေသာ အိုးမ်ားအထဲသို႔ ဆီကိုအျပည့္ေလာင္း၍ ထားေလာ့ဟု စီရင္သည္အတိုင္း၊

5ထိုမိန္းမသည္သြား၍ သားတို႔သည္အိုးမ်ားကိုယူခဲ့ၿပီးမွ၊ မိန္းမသည္ သားတို႔ႏွင့္အတူ အိမ္ထဲသို႔ဝင္၍ တံခါးကိုပိတ္လ်က္ ဆီကိုေလာင္းေလ၏။

6အိုးမ်ား၌ ဆီျပည့္ေသာအခါ၊ အိုးတစ္လုံးကိုယူခဲ့ဦးဟု သားအားဆိုလၽွင္၊ အိုးလပ္မရွိပါဟု ျပန္ေျပာေသာ္၊ ဆီသည္ တန္႔လ်က္ေန၏။

7ထိုမိန္းမသည္လာ၍ ဘုရားသခင္၏လူကိုၾကားေျပာလၽွင္၊ သူက ထိုဆီကိုသြား၍ ေရာင္းၿပီးလၽွင္ ေႂကြးကိုဆပ္ေလာ့။ ႂကြင္းေသာဆီကို အမွီျပဳ၍ သင္ႏွင့္သားတို႔သည္ အသက္ေမြးၾကေလာ့ဟု ဆို၏။

8တစ္ေန႔သ၌ ဧလိရွဲသည္ ရွုနင္ၿမိဳ႕သို႔သြားရာတြင္၊ ထိုၿမိဳ႕၌ ထင္ရွားေသာမိန္းမတစ္ေယာက္သည္ ဧလိရွဲကို ေကၽြးျခင္းငွာ ေခၚပင့္ေလ၏။ ေနာက္မွ ထိုလမ္းသို႔သြားေသာအခါခါ၊ ေကၽြးျခင္းကိုခံအံ့ေသာငွာ ထိုအိမ္သို႔ဝင္တတ္၏။

9မိန္းမကလည္း၊ ငါတို႔ေနရာလမ္းျဖင့္ အစဥ္သြားလာေသာ ဤသူသည္ ဘုရားသခင္၏သန္႔ရွင္းသူျဖစ္သည္ကို ကၽြန္ုပ္ရိပ္မိ၏။

10ဝင္ရိုးအေပၚမွာ အခန္းငယ္တစ္ခုကို လုပ္ၾကကုန္အံ့။ သူ႔အဖို႔ ခုတင္၊ စားပြဲ၊ ထိုင္ခုံ၊ မီးခုံတို႔ကိုထားၾကကုန္အံ့။ သို႔ျဖစ္၍၊ သူသည္ ငါတို႔ဆီသို႔ေရာက္ေသာအခါ၊ ထိုအခန္းထဲသို႔ ဝင္လိမ့္မည္ဟု မိမိခင္ပြန္းအား ဆို၏။

11တစ္ေန႔သ၌ ဧလိရွဲသည္ေရာက္သျဖင့္၊ ထိုအခန္းထဲသို႔ဝင္၍ အိပ္ေန၏။

12ထိုရွုနင္ၿမိဳ႕သူမိန္းမကို ေခၚေလာ့ဟု မိမိကၽြန္ေဂဟာဇိအား ဆိုသည္အတိုင္းေခၚ၍၊ မိန္းမသည္ ဧလိရွဲေရွ႕မွာ ရပ္ေန၏။

13ဧလိရွဲက၊ သင္သည္ငါတို႔အဖို႔ ဤမၽွေလာက္လုပ္ေႂကြးျပဳစုသည္အတြက္၊ သင့္အဖို႔အဘယ္သို႔ ျပဳရမည္နည္း။ သင့္အဖို႔ ရွင္ဘုရင္ထံ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းထံ၌ ငါေျပာရမည္ေလာဟု ေဂဟာဇိေမးမည္အေၾကာင္း စီရင္ေသာ္၊ မိန္းမက၊ ကၽြန္မသည္ ကိုယ္အေဆြအမ်ိဳးတို႔တြင္ ေနပါဦးမည္ဟု ျပန္ေျပာ၏။

14ဧလိရွဲကလည္း၊ ဤမိန္းမအဖို႔ အဘယ္သို႔ ျပဳစရာရွိသနည္းဟု ေမးျပန္လၽွင္၊ ေဂဟာဇိက၊ ဤမိန္းမ၌ သားသမီးမရွိပါ။ သူ႔ခင္ပြန္းလည္း အိုလွၿပီဟုဆိုေသာ္၊

15တစ္ဖန္ေခၚဦးေလာ့ဟုဆိုသည္အတိုင္း ေခၚ၍၊ မိန္းမသည္ တံခါးဝမွာရပ္ေန၏။

16ဧလိရွဲကလည္း၊ သင္သည္ ေနာင္ႏွစ္အခ်ိန္အရြယ္ေစ့ေသာအခါ သားကိုဖက္ယမ္းရလိမ့္မည္ဟု ဆိုလၽွင္၊ မိန္းမက အိုအရွင္၊ ဘုရားသခင္၏လူ၊ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္မကို မုသားမသုံးပါႏွင့္ဟု ျပန္ေျပာ၏။

17ထိုေနာက္မိန္းမသည္ ပဋိသေႏၶယူ၍ ဧလိရွဲခ်ိန္းခ်က္ေသာ အခ်ိန္အရြယ္ေစ့ေသာအခါ သားကို ဖြားျမင္ေလ၏။

18ထိုသားသည္ နို႔ကြာၿပီးမွ၊ တစ္ေန႔သ၌ စပါးရိတ္ေသာသူတို႔ရွိရာ မိမိအဘထံသို႔ သြား၍၊

19ငါသည္ ေခါင္းနာ၏။ ေခါင္းနာ၏ဟု အဘအားေျပာဆိုလၽွင္၊ အဘက၊ သူငယ္ကို အမိထံသို႔ယူသြားဟု လုလင္အားေျပာ၏။

20လုလင္သည္ အမိထံသို႔ယူသြား၍၊ သူငယ္သည္ အမိရင္ခြင္၌ထိုင္၍ မြန္းတည့္အခ်ိန္ရွိၿပီးမွ ေသ၏။

21အမိသည္ ၿမိဳ႕ရိုးေပၚသို႔တက္၍ အေလာင္းကို ဘုရားသခင့္လူ၏ခုတင္ေပၚမွာထားၿပီးလၽွင္၊ တံခါးကိုပိတ္ခဲ့၍ သြားေလ၏။

22ခင္ပြန္းကိုလည္းေခၚ၍၊ ကၽြန္ုပ္သည္ ဘုရားသခင္၏လူထံသို႔ေျပး၍ တစ္ဖန္ျပန္လာဦးမည္။ လုလင္တစ္ေယာက္ႏွင့္ ျမည္းတစ္စီးကိုထည့္လိုက္ပါဟု ဆိုလၽွင္၊

23ခင္ပြန္းက၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ယေန႔သြားခ်င္သနည္း။ လဆန္းေန႔မဟုတ္၊ ဥပုသ္ေန႔လည္းမဟုတ္ဟု ဆိုေသာ္၊ မိန္းမက၊ ေကာင္းပါလိမ့္မည္ဟု ျပန္ေျပာ၏။

24ျမည္းကို ကုန္းႏွီးတင္ၿပီးမွ ကၽြန္ကိုေခၚ၍ ႏွင္သြားေလာ့။ ငါမေျပာလၽွင္ ငါ့ေၾကာင့္ အသြားမေႏွးေစႏွင့္ဟု ကၽြန္အားမွာထားသျဖင့္၊

25ခရီးသြား၍ ဘုရားသခင္၏လူရွိရာ၊ ကရေမလေတာင္ေပၚသို႔ ေရာက္သည္ကို ဘုရားသခင္၏လူသည္ အေဝးကျမင္ေသာအခါ၊ မိမိကၽြန္ေဂဟာဇိကိုေခၚ၍၊ ရွုနင္ၿမိဳ႕သူမိန္းမလာ၏။

26သင္ေျပး၍ ခရီးဦးႀကိဳျပဳၿပီးလၽွင္၊ ကိုယ္တိုင္မာ၏ေလာ။ ခင္ပြန္းမာ၏ေလာ။ သူငယ္မာ၏ေလာဟု ေစလႊတ္၍ ေမးေစေသာ္၊ မိန္းမက မာပါ၏ဟုဆို၏။

27ဘုရားသခင္၏လူရွိရာ ေတာင္ေပၚသို႔ ေရာက္ေသာအခါ၊ သူ၏ေျခတို႔ကို ဖက္ေလ၏။ ေဂဟာဇိသည္ ဆီးတားျခင္းငွာ ခ်ဥ္းလာလၽွင္၊ ဘုရားသခင္၏လူက သူ႔ကိုမဆီးတားႏွင့္။ သူသည္ စိတ္ညႇိုးငယ္ျခင္းရွိ၏။ ထိုအေၾကာင္းကို ထာဝရဘုရားသည္ ငါ့အားမျပ၊ ဝွက္ထားေတာ္မူၿပီဟု ဆို၏။

28မိန္းမကလည္း၊ ကၽြန္မသည္ ကၽြန္မသခင္ထံမွာ သားဆုကို ေတာင္းပါသေလာ။ ကၽြန္မကိုမုသားမသုံးပါႏွင့္ဟု ေလၽွာက္ဆိုသည္မဟုတ္ေလာဟု ဆို၏။

29ဧလိရွဲသည္ ေဂဟာဇိကိုေခၚ၍ သင္၏ခါးကို စည္းေလာ့။ ငါ့ေတာင္ေဝွးကိုကိုင္၍ သြားေလာ့။ လမ္းမွာ သူတစ္ပါးေတြ႕လၽွင္ ႏွုတ္မဆက္ႏွင့္။ သင့္ကို သူတစ္ပါးႏွုတ္ဆက္လၽွင္ ျပန္၍မေျပာႏွင့္။ ငါ့ေတာင္ေဝွးကို သူငယ္၏မ်က္ႏွာေပၚမွာ တင္ေလာ့ဟု မွာထားေလ၏။

30အမိကလည္း၊ ထာဝရဘုရားအသက္၊ ကိုယ္ေတာ္အသက္ ရွင္ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ ကၽြန္မသည္ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ကြာ၍ မသြားနိုင္ပါဟုဆိုလၽွင္၊ ဧလိရွဲသည္ထ၍ လိုက္ေလ၏။

31ေဂဟာဇိသည္ အရင္သြား၍၊ ေတာင္ေဝွးကို သူငယ္၏မ်က္ႏွာေပၚမွာ တင္ေသာ္လည္း၊ သူငယ္သည္ အသံမျပဳ အမွုမထား။ ထိုေၾကာင့္ ေဂဟာဇိသည္ ဧလိရွဲကိုခရီးဦးႀကိဳျပဳ၍၊ သူငယ္သည္မနိုးပါဟု ျပန္ေျပာ၏။

32ဧလိရွဲသည္ အိမ္သို႔ေရာက္ေသာအခါ၊ သူငယ္ေသလ်က္၊ မိမိခုတင္ေပၚမွာ တင္ထားလ်က္ရွိသည္ကို ေတြ႕သျဖင့္၊

33အထဲသို႔ဝင္၍ ႏွစ္ေယာက္တည္းရွိေစျခင္းငွာ တံခါးကိုပိတ္လ်က္ ထာဝရဘုရားကို ဆုေတာင္းေလ၏။

34သူငယ္၏အနီးအပါးသို႔ခ်ဥ္း၍၊ သူ႔အေပၚမွာအိပ္လ်က္ ႏွုတ္ခ်င္း၊ မ်က္စိခ်င္း၊ လက္ခ်င္းထပ္လ်က္၊ သူငယ္အေပၚမွာ ကိုယ္ကိုလွန္သျဖင့္ သူငယ္အသားသည္ ေႏြးစရွိ၏။

35တစ္ဖန္ဆင္း၍ အခန္းထဲမွာစႀကႍသြားၿပီးလၽွင္၊ ခ်ဥ္းျပန္၍ သူငယ္အေပၚမွာ ကိုယ္ကိုလွန္သျဖင့္၊ သူငယ္သည္ ခုနစ္ႀကိမ္ေခ်ဆတ္၍ မ်က္စိကိုဖြင့္၏။

36ဧလိရွဲသည္ ေဂဟာဇိကိုေခၚ၍၊ ရွုနင္ၿမိဳ႕သူမိန္းမကိုေခၚလိုက္ဟု ဆိုသည္အတိုင္းေခၚ၍ သူသည္ ေရာက္လာေသာအခါ၊ ဧလိရွဲက သင္၏သားကို ခ်ီယူေလာ့ဟု ဆို၏။

37မိန္းမသည္အထဲသို႔ဝင္၍၊ ေျမေပၚမွာ ပ်ပ္ဝပ္ဦးခ်ၿပီးလၽွင္ သားကိုခ်ီယူ၍ ထြက္သြား၏။

38တစ္ဖန္ ဧလိရွဲသည္ ဂိလဂါလၿမိဳ႕သို႔သြား၍၊ ထိုျပည္၌အစာေခါင္းပါး၏။ ပေရာဖက္အမ်ိဳးသားတို႔သည္ ဧလိရွဲေရွ႕မွာထိုင္ၾကစဥ္၊ ပေရာဖက္အမ်ိဳးသားတို႔အဖို႔ ႀကီးေသာအိုးကင္းကိုျပင္၍ ဟင္းခ်က္ေလာ့ဟု မိမိကၽြန္အားဆို၏။

39တစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာ သူသည္ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ကိုဆြတ္ျခင္းငွာ လယ္ျပင္သို႔သြား၍ ေတာႏြယ္ပင္ကိုေတြ႕လၽွင္၊ ေတာဘူးသီးပိုက္နိုင္သမၽွကို ဆြတ္ယူၿပီးမွ၊

40ထိုဘူးမ်ိဳးကိုမသိဘဲ ဟင္းအိုးထဲသို႔ခတ္ေလ၏။ ဟင္းအိုးစားအံ့ဟု ေလာင္းၿပီးမွ ဝိုင္း၍စားၾကစဥ္တြင္၊ အိုဘုရားသခင္၏လူ၊ အိုးထဲ၌ ေသေဘးရွိပါသည္ဟု ေအာ္ဟစ္၍ မစားနိုင္ဘဲေနၾက၏။

41ဧလိရွဲကလည္း၊ မုန္႔ညက္ကိုယူခဲ့ဟုဆို၍ အိုးထဲမွာခတ္ၿပီးလၽွင္၊ လူမ်ားစားစရာဖို႔ ေလာင္းဦးေလာ့ဟုဆိုျပန္ေသာ္၊ အိုး၌ေဘးမရွိ။

42တစ္ဖန္ ဗာလရွလိရွၿမိဳ႕မွ လူတစ္ေယာက္သည္လာ၍၊ အဦးသီးေသာ မုေယာဆန္ျဖင့္လုပ္ေသာ မုန္႔လုံးႏွစ္ဆယ္ႏွင့္ အိတ္၌ထည့္ေသာ အသီးအႏွံမ်ားကို ဘုရားသခင္၏လူထံသို႔ေဆာင္ခဲ့၏။ ဧလိရွဲကလည္း၊ ဤလူမ်ားကို ေကၽြးေလာ့ဟုဆိုလၽွင္၊

43ကၽြန္က အဘယ္သို႔နည္း။ ကၽြန္ေတာ္သည္ လူတစ္ရာကို ဤမၽွႏွင့္ ေကၽြးနိုင္ပါမည္ေလာဟု ေမးလၽွင္၊ ဧလိရွဲက ဤလူမ်ားကို ေကၽြးေလာ့။ ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ထိုသူတို႔သည္ ဝစြာစားၾကေသာ္လည္း စားစရာက်န္ႂကြင္းလိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူေၾကာင္းကိုေျပာဆိုေသာ္၊

44ကၽြန္သည္ လူမ်ားေရွ႕မွာထည့္၍ ထာဝရဘုရား၏စကားေတာ္ႏွင့္အညီ ထိုသူတို႔သည္ဝစြာစားၾက၍၊ စားစရာက်န္ႂကြင္းလ်က္ရွိ၏။