2 Kings 20

Burmese JBZV

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1ထိုကာလအခါ ေဟဇကိမင္းသည္ေသနာစြဲသျဖင့္၊ အာမုတ္သား ပေရာဖက္ေဟရွာယသည္ လာ၍ ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ကိုယ္အိမ္အမွုကိုစီရင္ေလာ့။ သင္သည္ အသက္မရွင္၊ ေသရမည္ဟု အမိန္႔ေတာ္ကို ျပန္ေလ၏။

2ေဟဇကိမင္းသည္လည္း ထရံသို႔မ်က္ႏွာလွည့္၍၊

3အိုထာဝရဘုရား၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ေရွ႕ေတာ္၌သစၥာေစာင့္လ်က္၊ စုံလင္ေသာစိတ္ႏွလုံးႏွင့္က်င့္၍ ႏွစ္သက္ေတာ္မူသည္အတိုင္း ျပဳေၾကာင္းကို ေအာက္ေမ့ေတာ္မူပါ။ အကၽြန္ုပ္ေတာင္းပန္ပါ၏ဟု အလြန္ငိုေႂကြးလ်က္ ထာဝရဘုရားကို ဆုေတာင္းေလ၏။

4ေဟရွာယသည္ နန္းေတာ္အလယ္တံတိုင္းသို႔ မေရာက္မီ ထာဝရဘုရား၏ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္ေရာက္၍၊

5သင္သည္ ငါ့လူတို႔၏ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟဇကိမင္းထံသို႔ တစ္ဖန္သြားၿပီးလၽွင္၊ သင့္အဘဒါဝိဒ္၏ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သင္၏ပတၳနာစကားကို ငါၾကားၿပီ။ သင္၏မ်က္ရည္ကိုလည္း ငါျမင္ၿပီ။ သင္၏အနာကို ငါေပ်ာက္ေစသျဖင့္၊ သင္သည္ သုံးရက္လြန္လၽွင္ ဗိမာန္ေတာ္သို႔တက္ရလိမ့္မည္။

6သင့္အသက္၌ တစ္ဆယ္ငါးႏွစ္ကို ငါဆက္၍ေပးမည္။ သင္ႏွင့္ဤၿမိဳ႕ကို အာရွုရိရွင္ဘုရင္လက္မွ ငါကယ္လႊတ္မည္။ ငါ့မ်က္ႏွာကိုလည္းေကာင္း၊ ငါ့ကၽြန္ဒါဝိဒ္၏မ်က္ႏွာကိုလည္းေကာင္းေထာက္၍ ဤၿမိဳ႕ကို ကြယ္ကာေစာင့္မမည္အရာကို ေျပာေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

7ေဟရွာယကလည္း၊ သေဘၤာသဖန္းသီး အလုံးအေထြးကိုယူခဲ့ေလာ့ဟုဆိုသည္အတိုင္း ယူခဲ့၍ အနာကိုအုံၿပီးမွ မင္းႀကီးသက္သာေလ၏။

8ေဟဇကိမင္းကလည္း၊ ထာဝရဘုရားသည္ ငါ့အနာကိုေပ်ာက္ေစ၍ သုံးရက္လြန္လၽွင္ ငါသည္ ဗိမာန္ေတာ္သို႔ တက္လိမ့္မည္ဆိုေသာ္၊ အဘယ္လကၡဏာသက္ေသရွိသနည္းဟု ေမးလၽွင္၊

9ေဟရွာယက၊ ထာဝရဘုရားအမိန္႔ေတာ္ရွိသည္အတိုင္း ျပဳေတာ္မူမည္ဟု ထာဝရဘုရားသည္ သင့္အားေပးေတာ္မူေသာ လကၡဏာသက္ေသဟူမူကား၊ အရိပ္သည္ ဆယ္ခ်က္တိုးရမည္ေလာ။ ဆယ္ခ်က္ဆုတ္ရမည္ေလာဟု ေမးေသာ္၊

10ေဟဇကိက၊ အရိပ္သည္ ဆယ္ခ်က္တိုးလြယ္၏။ ထိုသို႔အလို မရွိ။ ဆယ္ခ်က္ဆုတ္ပါေစဟု ျပန္ေျပာ၏။

11ပေရာဖက္ေဟရွာယသည္လည္း၊ ထာဝရဘုရားအား ဆုေတာင္းေသာအခါ၊ အာခတ္၏ ေနတိုင္းနာရီေပၚမွာ ဆယ္ခ်က္ေရြ႕ၿပီးေသာအရိပ္ကို ဆယ္ခ်က္ျပန္ေစေတာ္မူ၏။

12ထိုကာလအခါ ဗာလဒန္သားဗာဗုလုန္မင္းႀကီး ေမေရာဒဗာလဒန္သည္၊ ေဟဇကိမင္းနာ၍ အနာေပ်ာက္သည္ကို ၾကားေသာေၾကာင့္၊ ေမတၱာစာႏွင့္ လက္ေဆာင္ပါလ်က္ တမန္တို႔ကို ေစလႊတ္ေလ၏။

13ေဟဇကိမင္းသည္ သူတို႔ေရာက္ေသာေၾကာင့္ ဝမ္းေျမာက္၍ ေရႊတိုက္မွစေသာ ေရႊ၊ ေငြ၊ နံ့သာမ်ိဳး၊ အဖိုးထိုက္ေသာ နံ့သာဆီ၊ လက္နက္တိုက္ႏွင့္ ဘ႑ာေတာ္အလုံးစုံတို႔ကို ျပေလ၏။ နန္းေတာ္မွစ၍ နိုင္ငံေတာ္အရပ္ရပ္၌ မျပေသာအရာ တစ္စုံတစ္ခုမၽွမရွိ။

14ထိုအခါ ပေရာဖက္ေဟရွာယသည္ ေဟဇကိမင္းႀကီးထံေတာ္သို႔ သြား၍၊ ထိုလူတို႔သည္ အဘယ္သို႔ ေျပာၾကပါသနည္း။ အဘယ္ျပည္မွ အထံေတာ္သို႔လာၾကပါသနည္းဟု ေမးေလၽွာက္ေသာ္၊ ေဟဇကိမင္းက၊ ေဝးေသာအရပ္ ဗာဗုလုန္ျပည္မွ ေရာက္လာၾကသည္ဟု ျပန္ေျပာ၏။

15နန္းေတာ္၌ အဘယ္အရာကို ျမင္ၾကၿပီနည္းဟု ေမးျပန္လၽွင္၊ ေဟဇကိမင္းက၊ နန္းေတာ္၌ရွိသမၽွကို ျမင္ရၾကၿပီ။ ဘ႑ာေတာ္တြင္ ငါမျပေသာအရာ တစ္စုံတစ္ခုမၽွမရွိဟု ျပန္ေျပာ၏။

16ထိုအခါ ေဟရွာယက၊ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရား၏ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္ကို နားေထာင္ေလာ့။

17နန္းေတာ္၌ ရွိသမၽွကိုလည္းေကာင္း၊ ယေန႔တိုင္ေအာင္ ဘိုးေဘးတို႔သည္ ဆည္းပူးသမၽွကိုလည္းေကာင္း၊ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သို႔ ယူသြားရေသာကာလသည္ ေရာက္လိမ့္မည္။ တစ္စုံတစ္ခုမၽွ မက်န္ႂကြင္းရဟု ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။

18သင္ႏွင့္ႏြယ္၍ရေသာ သင္၏သားေျမးတို႔ကိုလည္း ယူသြား၍၊ သူတို႔သည္ ဗာဗုလုန္ရွင္ဘုရင္၏ နန္းေတာ္၌ လူပ်ိဳေတာ္လုပ္ရၾကလိမ့္မည္ဟု ေဟဇကိမင္းအား ေျပာဆိုေလ၏။

19ေဟဇကိမင္းကလည္း၊ သင္ျပန္ရေသာ ထာဝရဘုရား၏ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္ ေကာင္းပါ၏ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ အကယ္၍ ငါ့လက္ထက္၌ ၿငိမ္သက္ျခင္းႏွင့္ သစၥာေစာင့္ျခင္းရွိလၽွင္ ေကာင္းပါသည္ မဟုတ္ေလာဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ေဟရွာယအား ဆိုေလ၏။

20ေဟဇကိျပဳမူေသာအမွုအရာႂကြင္းေလသမၽွတို႔ႏွင့္ တန္ခိုးႀကီးျခင္း၊ ေရကန္ႏွင့္ ေရႁပြန္ကိုလုပ္၍ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ေရကို ေဆာင္ျခင္းအရာတို႔သည္ ယုဒရာဇဝင္၌ေရးထားလ်က္ရွိ၏။

21ေဟဇကိသည္ ဘိုးေဘးတို႔ႏွင့္ အိပ္ေပ်ာ္၍ သားေတာ္မနာေရွသည္ ခမည္းေတာ္အရာ၌ နန္းထိုင္၏။

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →