2 Kings 25

Burmese JBZV

← Chapter 24 Jump to:

1ေဇဒကိမင္းနန္းစံ ကိုးႏွစ္၊ ဒသမလဆယ္ရက္ေန႔တြင္ ဗာဗုလုန္ရွင္ဘုရင္ ေနဗုခဒ္ေနဇာသည္ ဗိုလ္ေၿခ အေပါင္းတို႔ႏွင့္တကြ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ စစ္ခ်ီသျဖင့္၊ ၿမိဳ႕ပတ္လည္၌တပ္ခ်၍ ေျမကတုပ္တို႔ကို တူးလုပ္ၿပီးမွ၊

2ေဇဒကိမင္းနန္းစံ တစ္ဆယ္တစ္ႏွစ္တိုင္ေအာင္ ၿမိဳ႕ကိုဝိုင္းထားေလ၏။

3ထိုႏွစ္ စတုတၳလကိုးရက္ေန႔တြင္၊ ၿမိဳ႕ထဲမွာ အလြန္အစာအာဟာရေခါင္းပါးသျဖင့္၊ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔သည္ စားစရာမရွိေသာအခါ၊

4ခါလဒဲ လူတို႔သည္ ၿမိဳ႕ရိုးကိုၿဖိဳေဖာက္၍ ၿမိဳ႕ကိုလည္း ဝိုင္းေနေသာေၾကာင့္၊ ၿမိဳ႕သားစစ္သူရဲအေပါင္းတို႔သည္ ညအခါေျပး၍ ၿမိဳ႕ရိုးႏွစ္ထပ္စပ္ၾကား ဥယ်ာဥ္ေတာ္နား တံခါးဝျဖင့္ထြက္ၿပီးမွ လြင္ျပင္သို႔သြားၾက၏။

5ခါလဒဲစစ္သူရဲတို႔သည္ ရွင္ဘုရင္ကိုလိုက္၍ ေယရိေခါလြင္ျပင္၌ မီသျဖင့္၊ ေဇဒကိမင္း၏ စစ္သူရဲအေပါင္းတို႔သည္ လြင့္ေျပးၾက၏။

6ရန္သူတို႔သည္ ရွင္ဘုရင္ကိုဖမ္းဆီး၍ ဗာဗုလုန္ရွင္ဘုရင္ရွိရာ ရိဗလၿမိဳ႕သို႔ ေဆာင္သြားၾက၏။ ဗာဗုလုန္ရွင္ဘုရင္သည္ ေဇဒကိမင္း၏အမွုကို စစ္ေၾကာစီရင္သည္အတိုင္း၊

7ေဇဒကိမင္း၏သားတို႔ကို အဘမ်က္ေမွာက္၌ သတ္ၾက၏။ ေဇဒကိမ်က္စိကိုလည္း ေဖာက္ၿပီးမွ၊ သူ႔ကိုေၾကးဝါးႀကိဳးႏွင့္ခ်ည္ေႏွာင္၍ ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သို႔ ယူသြားၾက၏။

8ဗာဗုလုန္ရွင္ဘုရင္ ေနဗုခဒ္ေနဇာနန္းစံ ဆယ္ကိုးႏွစ္၊ ပဥၥမလ ခုနစ္ရက္ေန႔တြင္၊ အမွုေတာ္ထမ္းကိုယ္ရံေတာ္မွူး ေနဗုဇာရဒန္သည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔လာ၍၊

9ဗိမာန္ေတာ္၊ နန္းေတာ္၊ မင္းအိမ္၊ ဆင္းရဲသားအိမ္ရွိသမၽွတို႔ကို မီးရွို႔ေလ၏။

10ကိုယ္ရံေတာ္မွူး၌ပါေသာ ခါလဒဲစစ္သူရဲအေပါင္းတို႔သည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ရိုး ရွိသမၽွတို႔ကို ၿဖိဳဖ်က္ၾက၏။

11ထိုအခါ ကိုယ္ရံေတာ္မွူး ေနဗုဇာရဒန္သည္ ၿမိဳ႕ထဲမွာက်န္ႂကြင္းေသာသူ၊ ဗာဗုလုန္ရွင္ဘုရင္ဘက္သို႔ ကူးသြားႏွင့္ေသာသူ၊ ႂကြင္းသမၽွေသာသူတို႔ကို သိမ္းသြားေလ၏။

12သို႔ရာတြင္ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္ကိုျပဳစု၍ လယ္လုပ္ေစျခင္းငွာ၊ ဆင္းရဲသားအခ်ိဳ႕တို႔ကို ထားခဲ့ေလ၏။

13ဗိမာန္ေတာ္၌ ေၾကးဝါတိုင္တို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ေၾကးဝါေရကန္ကိုလည္းေကာင္း၊ ေရခ်ိဳးအင္တုံ အေျခအျမစ္တို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ခါလဒဲလူတို႔သည္ ခ်ိဳးဖဲ့၍၊ ေၾကးဝါရွိသမၽွကို ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕သို႔ ယူသြားၾက၏။

14အိုးကင္း၊ တူးရြင္းျပား၊ မီးညႇပ္၊ ဇြန္းမွစ၍ အမွုေတာ္ထမ္းစရာ ေၾကးဝါတန္ဆာ ရွိသမၽွတို႔ကိုလည္း ယူသြားၾက၏။

15ေရႊတန္ဆာ၊ ေငြတန္ဆာတည္းဟူေသာ လင္ပန္း၊ အိုးအစရွိေသာ တန္ဆာမ်ားကို ေရႊျဖစ္ေစ၊ ေငြျဖစ္ေစ၊ ကိုယ္ရံေတာ္မွူးသည္ ယူသြားေလ၏။

16ဗိမာန္ေတာ္၌ ေရွာလမုန္မင္းလုပ္ေသာ တိုင္ႏွစ္တိုင္၊ ေရကန္တစ္ခု၊ အေျခအျမစ္မ်ား၌ပါေသာ ေၾကးဝါသည္ အခ်ိန္အားျဖင့္ အတိုင္းမသိမ်ား၏။

17တိုင္အျမင့္ကား တစ္ဆယ္ရွစ္ေတာင္ရွိ၏။ ေၾကးဝါတိုင္ထိပ္လည္း ရွိ၏။ တိုင္ထိပ္အျမင့္ကား သုံးေတာင္ရွိ၍၊ ထိပ္ပတ္လည္ ေၾကးဝါကြန္ရြက္၊ ေၾကးဝါသလဲသီးတို႔ႏွင့္ ျပည့္စုံ၏။ အျခားေသာတိုင္သည္လည္း ထိုအတူျဖစ္၍ ကြန္ရြက္ႏွင့္ ျပည့္စုံ၏။

18ကိုယ္ရံေတာ္မွူးသည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္း စရာယ၊ ဒုတိယယဇ္ပုေရာဟိတ္ ေဇဖနိ၊ ဗိမာန္ေတာ္တံခါးမွူး သုံးေယာက္တို႔ကို ဖမ္းဆီးေလ၏။

19စစ္သူရဲတို႔ကိုအုပ္ေသာ ဗိုလ္တစ္ေယာက္၊ ၿမိဳ႕ထဲ၌ေတြ႕မိေသာ တိုင္ပင္မွူးမတ္ငါးေယာက္၊ ျပည္သူျပည္သားမ်ားကို ႏွိုးေဆာ္ေသာ တပ္စာေရးႀကီးတစ္ေယာက္၊ ၿမိဳ႕ထဲ၌ေတြ႕မိေသာ ျပည္သားေျခာက္ဆယ္တို႔ကို ၿမိဳ႕ထဲကေခၚသြား၍၊

20ဗာဗုလုန္ရွင္ဘုရင္ရွိရာ ရိဗလၿမိဳ႕သို႔ေဆာင္ခဲ့ၿပီးလၽွင္၊

21ဗာဗုလုန္ရွင္ဘုရင္သည္ ဟာမတ္ျပည္ရိဗလၿမိဳ႕၌ ထိုသူတို႔ကို ဒဏ္ေပး၍ ကြပ္မ်က္ေလ၏။ ထိုသို႔ ယုဒအမ်ိဳးသည္ မိမိျပည္မွ သိမ္းသြားျခင္းကို ခံရသတည္း။

22ဗာဗုလုန္ရွင္ဘုရင္ ေနဗုခဒ္ေနဇာ၏အခြင့္ႏွင့္ ယုဒျပည္၌ က်န္ႂကြင္းေသးေသာလူတို႔ကို အုပ္ရေသာမင္းအရာ၌၊ ရွာဖန္၏သားျဖစ္ေသာ အဟိကံ၏သားေဂဒလိကို ခန္႔ထားေတာ္မူ၏။

23ဗာဗုလုန္ရွင္ဘုရင္သည္ ေဂဒလိကို ျပည္အုပ္အရာ၌ ခန္႔ထားေၾကာင္းကို တပ္မွူးတို႔ႏွင့္ စစ္သူရဲမ်ားတို႔သည္ ၾကားသိေသာအခါ၊ နာသနိသား ဣရွေမလ၊ ကာရာသား ေယာဟနန္၊ ေနေတာဖတ္အမ်ိဳး၊ တာႏုမက္သား စရာယ၊ မာခလိအမ်ိဳးသား ေယဇနိတို႔သည္ မိမိလူမ်ားႏွင့္တကြ၊ ေဂဒလိရွိရာမိဇပါၿမိဳ႕သို႔ လာ၍၊

24ေဂဒလိက၊ ခါလဒဲမင္းအမွုကို ေဆာင္ရြက္ရမည္အခြင့္ကို မစိုးရိမ္ၾကႏွင့္။ ဤျပည္၌ ေနၾကေလာ့။ ဗာဗုလုန္ရွင္ဘုရင္၏အမွုကို ေဆာင္ရြက္ၾကေလာ့။ သို႔ျပဳလၽွင္ ခ်မ္းသာရၾကလိမ့္မည္ဟူ၍ ထိုသူတို႔အား က်ိန္ဆိုေလ၏။

25သတၱမလတြင္၊ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ ဧလိရွမာသား နာသနိ၏သားဣရွေမလသည္ လူတစ္က်ိပ္ႏွင့္တကြ လာ၍ ေဂဒလိကိုလည္းေကာင္း၊ မိဇပါၿမိဳ႕၌ ေဂဒလိထံမွာရွိေသာ ယုဒလူတို႔ႏွင့္ ခါလဒဲလူတို႔ကိုလည္းေကာင္း ေသေအာင္လုပ္ႀကံေလ၏။

26ထိုအခါ တပ္မွူးမ်ားႏွင့္ ျပည္သူျပည္သား အႀကီးအငယ္အေပါင္းတို႔သည္ ခါလဒဲလူတို႔ကို ေၾကာက္ေသာေၾကာင့္ ထ၍ အဲဂုတၱဳျပည္သို႔သြားၾက၏။

27ယုဒရွင္ဘုရင္ေယေခါနိသည္ အခ်ဳပ္ခံရေသာ သကၠရာဇ္သုံးဆယ္ခုနစ္ႏွစ္၊ ဒြါဒသမလ ႏွစ္ဆယ္ခုနစ္ရက္ေန႔တြင္၊ ဗာဗုလုန္ရွင္ဘုရင္ ဧဝိလေမေရာဒက္နန္းစံ စက၊ ယုဒရွင္ဘုရင္ေယေခါနိကို ေထာင္ထဲကႏုတ္၍ ခ်မ္းသာေပးေလ၏။

28ေကာင္းမြန္စြာႏွုတ္ဆက္၍ သူ၏ပလႅင္ကို ဗာဗုလုန္ၿမိဳ႕မွာ အထံေတာ္၌ရွိေသာ မင္းႀကီးမ်ားထိုင္ရာ ပလႅင္တို႔ထက္ ခ်ီးျမႇင့္ေလ၏။

29ေယေခါနိမင္းသည္ ေထာင္ထဲမွာဝတ္ေသာ အဝတ္ကိုလဲ၍၊ အသက္ရွည္သမၽွကာလပတ္လုံး အစဥ္မျပတ္ အထံေတာ္၌ စားေသာက္ရ၏။

30အသက္ရွည္သမၽွ ေန႔ရက္အစဥ္မျပတ္ သူစားစရာဖို႔ ဗာဗုလုန္ရွင္ဘုရင္ ေပးသနားေတာ္မူ၏။ ဓမၼရာဇဝင္စတုတၳေစာင္ၿပီး၏။

← Chapter 24 Jump to: