John 10

Burmese JBZV

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1ငါအမွန္အကန္ဆိုသည္ကား၊ သိုးၿခံထဲသို႔ တံခါးဝျဖင့္မဝင္၊ အျခားလမ္းျဖင့္ေက်ာ္ဝင္ေသာသူသည္ သူခိုးဓားျပျဖစ္၏။-

2သိုးထိန္းမူကား၊ တံခါးဝျဖင့္ဝင္တတ္၏။-

3ထိုသူအား တံခါးေစာင့္လည္းဖြင့္တတ္၏။ သူ၏စကားသံကို သိုးတို႔သည္ နားေထာင္တတ္ၾက၏။ သူသည္ မိမိသိုးတို႔ကို နာမည္ျဖင့္ေခၚ၍ ျပင္သို႔ ထုတ္ေဆာင္တတ္၏။-

4သိုးမ်ားကိုထုတ္ေသာအခါ သိုးတို႔ေရွ႕မွာသြား၍ သိုးမ်ားသည္ သူ၏စကားသံကို ကၽြမ္းေသာေၾကာင့္ လိုက္တတ္ၾက၏။-

5မဆိုင္ေသာသူတို႔၏စကားသံကို မကၽြမ္းေသာေၾကာင့္၊ မဆိုင္ေသာသူေနာက္သို႔မလိုက္ဘဲ ေျပးတတ္ၾကသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

6ထိုဥပမာပုံကို ေယရွုေဟာေတာ္မူသည္တြင္၊ ပရိသတ္တို႔သည္ မိန္႔ေတာ္မူေသာစကားေတာ္၏ အနက္အဓိပၸာယ္ကို နားမလည္ၾက။

7ထိုေၾကာင့္ တစ္ဖန္ေယရွုက၊ ငါအမွန္အကန္ဆိုသည္ကား၊ ငါသည္ သိုးဝင္ေသာတံခါးဝ ျဖစ္၏။-

8ငါေရွ႕၌ ေပၚလာေသာသူရွိသမၽွတို႔သည္ သူခိုးဓားျပျဖစ္ၾက၏။ ထိုသူတို႔၏စကားသံကို သိုးတို႔သည္ နားမေထာင္ၾက။-

9ငါသည္ တံခါးဝျဖစ္၏။ ငါျဖင့္ဝင္ေသာသူသည္ ေဘးႏွင့္ ကင္းလြတ္လ်က္ ထြက္ဝင္၍ က်က္စားရာကို ေတြ႕ရလိမ့္မည္။-

10သူခိုးသည္ခိုးျခင္း၊ သတ္ျခင္း၊ ဖ်က္ဆီးျခင္းငွာသာ လာတတ္၏။ ငါမူကား၊ သိုးတို႔သည္ အသက္လြတ္႐ုံမၽွမက အထူးသျဖင့္ အသက္ႏွင့္ ျပည့္စုံေစျခင္းငွာ လာသတည္း။

11ငါသည္ ေကာင္းေသာသိုးထိန္းလည္းျဖစ္၏။ ေကာင္းေသာသိုးထိန္းသည္ သိုးတို႔အဖို႔အလိုငွာ မိမိအသက္ကို စြန္႔တတ္၏။-

12သိုးမ်ားကိုပိုင္ေသာ သိုးထိန္းမဟုတ္၊ သူငွားျဖစ္ေသာသူမူကား၊ ေတာေခြးလာသည္ကိုျမင္လၽွင္၊ သိုးတို႔ကို ပစ္ထား၍ ထြက္ေျပးတတ္၏။ ေတာေခြးသည္လည္း၊ သိုးတို႔ကို လုယက္၍ ကြဲလြင့္ေစ၏။-

13သူငွားသည္ သူငွားျဖစ္၍ သိုးတို႔၏အက်ိဳးကို မမွတ္ေသာေၾကာင့္ ထြက္ေျပးတတ္၏။-

14ငါသည္ ေကာင္းေသာသိုးထိန္းျဖစ္၏။ ခမည္းေတာ္သည္ ငါ့ကိုသိေတာ္မူ၍၊ ငါသည္လည္း ခမည္းေတာ္ကို သိသကဲ့သို႔ ငါ၏သိုးတို႔ကို ငါသိ၏။ ငါ့သိုးတို႔သည္လည္း ငါ့ကိုသိၾက၏။-

15ငါသည္ ကိုယ္အသက္ကို သိုးတို႔အဖို႔အလိုငွာ စြန္႔၏။-

16ဤသိုးၿခံသို႔မဝင္ေသာ အျခားသိုးတို႔ကိုလည္း ငါပိုင္ေသး၏။ ထိုသိုးတို႔ကို ငါေဆာင္ခဲ့ရမည္။ သူတို႔သည္လည္း ငါ့စကားသံကို နားေထာင္သျဖင့္၊ သိုးၿခံတစ္ခု သိုးထိန္းတစ္ပါးတည္း ရွိရလိမ့္မည္။-

17ငါသည္ ကိုယ္အသက္ကိုစြန္႔၍ ေနာက္တစ္ဖန္ ယူဦးမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ ငါ့ခမည္းေတာ္သည္ ငါ့ကို ခ်စ္ေတာ္မူ၏။-

18ငါ့အသက္ကို အဘယ္သူမၽွ မလုမယူ။ ကိုယ္အလိုအေလ်ာက္ ငါစြန္႔၏။ ကိုယ္အသက္ကို စြန္႔ရေသာအခြင့္ႏွင့္ ေနာက္တစ္ဖန္ ကိုယ္အသက္ကို ယူျပန္ရေသာအခြင့္သည္ ငါ၌ရွိ၏။ ထိုအခြင့္ကို ခမည္းေတာ္သည္ ေပးေတာ္မူၿပီဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

19ထိုစကားေတာ္ေၾကာင့္ ယုဒလူတို႔သည္ တစ္ဖန္ ကြဲျပားျခင္းရွိၾက၏။-

20လူမ်ားတို႔က၊ သူသည္ နတ္ဆိုးစြဲ၍အ႐ူးျဖစ္၏။ သူ႔စကားကို အဘယ္ေၾကာင့္နားေထာင္သနည္းဟု ဆိုၾက၏။-

21အခ်ိဳ႕တို႔က၊ သူ႔စကားသည္ နတ္ဆိုးစြဲေသာသူ၏စကား မဟုတ္။ နတ္ဆိုးသည္ မ်က္စိကန္းေသာသူတို႔ကို ျမင္ေစျခင္းငွာ တတ္နိုင္သေလာဟုဆိုၾက၏။

22ေဆာင္းကာလျဖစ္၍ အကၤဲနိပြဲကို ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ ခံၾကေသာအခါ၊-

23ေယရွုသည္ ဗိမာန္ေတာ္နားမွာ ေရွာလမုန္ကနားျပင္၌ စႀကႍသြားေတာ္မူစဥ္တြင္၊-

24ယုဒလူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုဝန္းရံ၍၊ သင္သည္ အဘယ္မၽွကာလပတ္လုံး ငါတို႔ကို ယုံမွားေစမည္နည္း။ ခရစ္ေတာ္မွန္လၽွင္ အတည့္အလင္းေျပာပါဟု ဆိုၾက၏။-

25ေယရွုကလည္း၊ ငါေျပာၿပီ။ သင္တို႔သည္ မယုံၾက။ ငါ့ခမည္းေတာ္၏အခြင့္ႏွင့္ ငါျပဳေသာအမွုတို႔သည္ ငါ၏သက္ေသျဖစ္ၾက၏။-

26သို႔ေသာ္လည္း သင္တို႔သည္ မယုံၾက။ အဘယ္ေၾကာင့္ မယုံၾကသနည္းဟူမူကား၊ သင္တို႔သည္ ငါ့သိုးတို႔ အဝင္မဟုတ္။ အထက္က ငါေျပာသည္အတိုင္း၊-

27ငါ့သိုးတို႔သည္ ငါ့စကားသံကိုနားေထာင္၍ ငါ့ေနာက္သို႔လိုက္ၾက၏။ ထိုသိုးတို႔ကို ငါသိ၏။-

28ထာဝရအသက္ကိုလည္း ငါေပး၏။ ထိုသိုးတို႔သည္ ပ်က္စီးျခင္းႏွင့္ အစဥ္မျပတ္ ကင္းလြတ္ၾကလိမ့္မည္။ အဘယ္သူမၽွ ထိုသိုးတို႔ကို ငါ့လက္မွမႏုတ္မယူရာ။-

29ထိုသိုးတို႔ကို ငါ၌အပ္ေပးေတာ္မူေသာ ငါ့ခမည္းေတာ္သည္ ခပ္သိမ္းေသာသူတို႔ထက္ ႀကီးျမတ္ေတာ္မူသည္ျဖစ္၍၊ အဘယ္သူမၽွ ထိုသိုးတို႔ကို ငါ့ခမည္းေတာ္၏လက္မွ မႏုတ္မယူနိုင္ရာ။

30ငါသည္ ငါ့ခမည္းေတာ္ႏွင့္ တစ္လုံးတစ္ဝတည္းျဖစ္သည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

31ထိုအခါ ယုဒလူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို ခဲႏွင့္ပစ္ျခင္းငွာ တစ္ဖန္ ေက်ာက္ခဲတို႔ကို ေကာက္ယူၾက၏။-

32ေယရွုကလည္း၊ ငါသည္ ငါ့ခမည္းေတာ္၏အခြင့္ႏွင့္ ေကာင္းေသာအမွုအမ်ားတို႔ကို သင္တို႔အားျပၿပီ။ ထိုအမွုတို႔တြင္ အဘယ္မည္ေသာအမွုေၾကာင့္ ငါ့ကို ခဲႏွင့္ ပစ္ၾကမည္နည္းဟု ေမးေတာ္မူလၽွင္၊-

33ယုဒလူတို႔က၊ ေကာင္းေသာအမွုေၾကာင့္ ခဲႏွင့္ ပစ္မည္မဟုတ္။ သင္သည္ လူျဖစ္လ်က္ပင္ ဘုရားသခင္ျဖစ္ေယာင္ေဆာင္၍ ဘုရားသခင္ကို လြန္က်ဴးေသာစကားေၾကာင့္ ခဲႏွင့္ပစ္မည္ဟု ဆိုၾက၏။-

34ေယရွုကလည္း၊ သင္တို႔သည္ ဘုရားျဖစ္ၾက၏၊ ငါဆိုသည္ဟု သင္တို႔၏ ပညတၱိက်မ္းစာ၌ လာသည္မဟုတ္ေလာ။-

35ဘုရားသခင္၏ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကို ခံရေသာသူတို႔ကို ဘုရားဟူ၍ ေခၚရလၽွင္လည္းေကာင္း၊ က်မ္းစကားကို မပယ္ရလၽွင္လည္းေကာင္း၊-

36ခမည္းေတာ္သည္သန္႔ရွင္းေစ၍၊ ဤေလာကသို႔ ေစလႊတ္ေတာ္မူေသာသူက၊ ငါသည္ဘုရားသခင္၏ သားေတာ္ျဖစ္သည္ဟုဆိုေသာေၾကာင့္၊ သင္သည္ ဘုရားသခင္ကို လြန္က်ဴး၍ေျပာသည္ဟု ထိုသူအားဆိုရာသေလာ။-

37ငါသည္ ငါ့ခမည္းေတာ္၏အမွုတို႔ကို မျပဳလၽွင္ ငါ့ကိုမယုံၾကႏွင့္။-

38ျပဳလၽွင္ငါ့ကိုမယုံေသာ္လည္း ထိုအမွုတို႔ကို ယုံၾကေလာ့။ ထိုသို႔ယုံလၽွင္ ခမည္းေတာ္သည္ ငါ၌ ရွိေတာ္မူသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ငါသည္ခမည္းေတာ္၌ ရွိသည္ကိုလည္းေကာင္း ယုံ၍ သိမွတ္ၾကလိမ့္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

39ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္ကို ဖမ္းဆီးျခင္းငွာ တစ္ဖန္ ရွာၾကျပန္လၽွင္၊ ထိုသူတို႔၏လက္မွ ထြက္ႂကြေတာ္မူ၏။-

40ေယာဟန္သည္ ဗတၱိဇံကို ေရွ႕ဦးစြာေပးရာအရပ္၊ ေယာ္ဒန္ျမစ္တစ္ဖက္သို႔ တစ္ဖန္ႂကြ၍ ထိုအရပ္၌ ေနေတာ္မူ၏။-

41လူအမ်ားတို႔သည္ အထံေတာ္သို႔ ေရာက္လာလၽွင္၊ ေယာဟန္သည္ နိမိတ္လကၡဏာကိုမျပ။ သို႔ေသာ္လည္း ဤသူ၏အေၾကာင္းကို ေယာဟန္ေျပာသမၽွ မွန္ေပ၏ဟု ဆိုၾကသျဖင့္၊-

42ထိုအရပ္၌ လူမ်ားတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို ယုံၾကည္ၾက၏။

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →