John 18 — Burmese JBZV

1ထိုသို႔ မိန္႔ႁမြက္ေတာ္မူၿပီးမွ ေယရွုသည္ တပည့္ေတာ္တို႔ႏွင့္အတူ ေကျဒဳန္ေခ်ာင္းတစ္ဖက္သို႔ႂကြ၍၊ ထိုအရပ္၌ရွိေသာ ဥယ်ာဥ္သို႔ဝင္ေတာ္မူ၏။-

2ထိုအရပ္သို႔ေယရွုသည္ တပည့္ေတာ္တို႔ႏွင့္အတူ သြားျမဲရွိေသာေၾကာင့္၊ ကိုယ္ေတာ္ကို အပ္ႏွံေသာ ယုဒရွကာ႐ုတ္သည္ ထိုအရပ္ကိုသိသည္ျဖစ္၍၊-

3စစ္သူရဲတစ္တပ္ကိုလည္းေကာင္း၊ ယဇ္ပုရာဟိတ္အႀကီးတို႔ႏွင့္ ဖာရိရွဲတို႔ေစလႊတ္ေသာ မင္းလုလင္တို႔ကိုလည္းေကာင္း ေခၚခဲ့၍၊ မီးအိမ္၊ မီးရွူး၊ လက္နက္တို႔ကို လက္စြဲလ်က္လာၾက၏။-

4ေယရွုသည္ ကိုယ္၌ျဖစ္လတၱံ့သမၽွေသာ အမွုအရာတို႔ကို သိေတာ္မူလ်က္၊ လာေသာသူတို႔ဆီသို႔ သြား၍ အဘယ္သူကိုရွာၾကသနည္းဟု ေမးေတာ္မူ၏။-

5နာဇရက္ၿမိဳ႕သား ေယရွုကိုရွာၾကသည္ဟုဆိုလၽွင္၊ ေယရွုက၊ ငါသည္ ထိုသူျဖစ္၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္ကိုအပ္ႏွံေသာ ယုဒရွကာ႐ုတ္သည္လည္း ထိုသူတို႔ႏွင့္အတူ ရပ္ေန၏။-

6ငါသည္ ထိုသူျဖစ္၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူလၽွင္၊ ထိုသူတို႔သည္ ေနာက္သို႔လွန္၍ ေျမေပၚ၌လဲၾက၏။-

7အဘယ္သူကိုရွာၾကသနည္းဟု တစ္ဖန္ေမးေတာ္မူလၽွင္၊ နာဇရက္ၿမိဳ႕သားေယရွုကို ရွာၾကသည္ဟု ထိုသူတို႔သည္ ဆိုၾက၏။-

8ေယရွုကလည္း၊ ငါသည္ထိုသူျဖစ္၏ဟု ငါေျပာၿပီ။ သို႔ျဖစ္၍ ငါ့ကိုရွာလၽွင္ ဤသူတို႔သည္ သြားပါေလေစဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

9ကိုယ္ေတာ္သည္ အကၽြန္ုပ္အား ေပးေတာ္မူေသာသူတို႔တြင္ အဘယ္သူမၽွပ်က္စီးျခင္းသို႔ မေရာက္ပါဟူေသာ အထက္ကစကားေတာ္ကို ျပည့္စုံေစျခင္းငွာ ဤသို႔မိန္႔ေတာ္မူ၏။

10ထိုအခါ ရွိမုန္ေပတ႐ုသည္ မိမိ၌ပါေသာဓားကိုဆြဲထုတ္ၿပီးလၽွင္ ယဇ္ပုေရာဟတ္မင္း၏ ကၽြန္တစ္ေယာက္ကို ခုတ္သျဖင့္ လက္ယာနားရြက္ျပတ္ေလ၏။ ထိုကၽြန္၏အမည္ကား မာလခုျဖစ္သတည္း။-

11ေယရွုကလည္း ဓားကို အိမ္၌သြင္းထားေလာ့။ ခမည္းေတာ္သည္ ငါ့အားေပးေတာ္မူေသာခြက္ကို ငါမေသာက္ရာသေလာဟု ေပတ႐ုအား မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

12ထိုအခါတပ္မွူးမွစ၍ စစ္သူရဲတို႔ႏွင့္ ယုဒမင္းလုလင္တို႔သည္ ေယရွုကိုဖမ္းဆီး၍ ခ်ည္ေႏွာင္ၿပီးလၽွင္ အႏၷတ္မင္းထံသို႔ ေရွ႕ဦးစြာ ယူသြားၾက၏။-

13အႏၷတ္မင္းကား၊ ထိုႏွစ္တြင္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းျဖစ္ေသာ ကယာဖ၏ေယာကၡမ ျဖစ္သတည္း။-

14ထိုကယာဖကား၊ လူတစ္ေယာက္သည္ လူမ်ားတို႔အတြက္ ပ်က္စီးေသာ္ သာ၍ေကာင္းသည္ဟု ယုဒလူတို႔ႏွင့္ တိုင္ပင္ေျပာဆိုေသာသူေပတည္း။

15ရွိမုန္ေပတ႐ုႏွင့္ အျခားေသာ တပည့္ေတာ္တစ္ေယာက္သည္ ေယရွုေနာက္ေတာ္သို႔ လိုက္ၾက၏။ ထိုတပည့္ေတာ္သည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္း၏ အသိအကၽြမ္းျဖစ္၍၊ ေယရွုႏွင့္တကြ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္း၏ အိမ္ဦးထဲသို႔ ဝင္ေလ၏။-

16ေပတ႐ုမူကားျပင္၌ တံခါးနားမွာရပ္ေန၏။ ထိုေၾကာင့္ ယဇ္ပုရာဟိတ္မင္းႏွင့္ အကၽြမ္းဝင္ေသာ တပည့္ေတာ္သည္ထြက္၍ တံခါးေစာင့္မိန္းမအားေျပာၿပီးမွ ေပတ႐ုကိုသြင္းေလ၏။-

17တံခါးေစာင့္မိန္းမက ေပတ႐ုအား၊ သင္သည္ ထိုသူ၏တပည့္တို႔အဝင္ျဖစ္သည္ မဟုတ္ေလာဟု ဆိုလၽွင္၊ မဟုတ္ဘူးဟု ေပတ႐ုျငင္းေလ၏။-

18ထိုကာလ၌ ခ်မ္းေသာေၾကာင့္ ကၽြန္မ်ားႏွင့္ မင္းလုလင္မ်ားတို႔သည္ မီးခဲပုံကိုထည့္၍ မီးလွုံလ်က္ေနၾက၏။ ေပတ႐ုသည္လည္း သူတို႔ႏွင့္တကြရပ္၍ မီးလွုံလ်က္ေန၏။

19ထိုအခါ ယဇ္ပုရာဟိတ္မင္းသည္ တပည့္ေတာ္တို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ေဒသနာေတာ္ကိုလည္းေကာင္း အေၾကာင္းျပဳ၍ ေယရွုကို ေမးျမန္းစစ္ေၾကာ၏။-

20ေယရွုကလည္း၊ ငါသည္ေလာက၌ ထင္ရွားစြာေဟာေျပာၿပီ။ ယုဒလူအေပါင္းတို႔ စည္းေဝးရာ တရားဇရပ္၌လည္းေကာင္း၊ ဗိမာန္ေတာ္၌လည္ေကာင္း၊ အစဥ္မျပတ္ ဆုံးမဩဝါဒေပးၿပီ။ မထင္ရွားဘဲ အလၽွင္းမေဟာမေျပာ။-

21အဘယ္ေၾကာင့္ ငါ့ကိုေမးျမန္းသနည္း၊ ငါသည္ အဘယ္သို႔ ေဟာေျပာသည္ကို ၾကားနာေသာသူတို႔ကို ေမးျမန္းေလာ့။ ငါေျပာေသာစကားကို ထိုသူတို႔သည္ သိၾက၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

22ထိုသို႔မိန္႔ေတာ္မူလၽွင္၊ အနီးအပါး၌ရပ္ေနေသာ မင္းလုလင္တစ္ေယာက္က၊ သင္သည္ ယဇ္ပုရာဟိတ္မင္းကို ဤသို႔ျပန္ေျပာရာသေလာဟု ဆိုလ်က္ ေယရွုကိုရိုက္ေလ၏။-

23ေယရွုကလည္း၊ ငါ့စကားမမွန္လၽွင္ မမွန္ေၾကာင္းကိုျပပါ။ မွန္လၽွင္ ငါ့ကို အဘယ္ေၾကာင့္ရိုက္သနည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

24အႏၷတ္မင္းသည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုခ်ည္ေႏွာင္လ်က္ ရွိသည္အတိုင္း၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္း ကယာဖထံသို႔ ပို႔ေစခဲ့ၿပီ။

25ရွိမုန္ေပတ႐ုသည္ ရပ္၍ မီးလွုံလ်က္ေနသည္တြင္ အခ်ိဳ႕ေသာသူတို႔က၊ သင္သည္ သူ၏တပည့္တို႔အဝင္ ျဖစ္သည္မဟုတ္ေလာဟု ေမးလၽွင္၊ မဟုတ္ဘူးဟု ေပတ႐ုျငင္းေလ၏။-

26ေပတ႐ုခုတ္၍ နားရြက္ျပတ္ေသာသူႏွင့္ ေပါက္ေဖာ္ေတာ္ေသာ ယဇ္ပုရာဟိတ္မင္း၏ ကၽြန္တစ္ေယာက္က၊ သင္သည္ ဥယ်ာဥ္၌ ေယရွုႏွင့္အတူရွိသည္ကို ငါျမင္ခဲ့ၿပီမဟုတ္ေလာဟု ဆိုလၽွင္၊-

27ေပတ႐ုသည္ တစ္ဖန္ ျငင္းျပန္ေလ၏၊ ထိုခဏခ်င္းတြင္ ၾကက္တြန္၏။

28နံနက္အခ်ိန္ေရာက္လၽွင္၊ ေယရွုကို ကယာဖထံမွ အိမ္ေတာ္ဦးသို႔ ေဆာင္သြားၾက၏။ ထိုသူတို႔သည္ အာပတ္ႏွင့္ကင္းလြတ္၍ ပသခါပြဲကို ခံရမည္အေၾကာင္း အိမ္ေတာ္ဦးထဲသို႔ ကိုယ္တိုင္မဝင္ၾက။-

29ထိုေၾကာင့္ ပိလတ္မင္းသည္ သူတို႔ရွိရာသို႔ထြက္၍ ဤသူ၌အဘယ္အျပစ္ကို တင္ၾကသနည္းဟု ေမးေသာ္၊-

30ဤသူသည္ လူဆိုးမဟုတ္လၽွင္ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္၌မအပ္ပါဟု ေလၽွာက္ၾက၏။-

31ပိလတ္မင္းကလည္း၊ သူ႔ကိုယူ၍ သင္တို႔ ဓမၼသတ္အတိုင္း စီရင္ၾကဟုဆို၏။ ယုဒလူတို႔ကလည္း၊ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ အဘယ္သူကိုမၽွ မသတ္ပိုင္ပါဟုေလၽွာက္ၾက၏။-

32ထိုသို႔ေလၽွာက္ေသာ္၊ ေယရွုသည္အဘယ္သို႔ မိမိေသရမည္အရိပ္ကိုေပး၍၊ မိန္႔ေတာ္မူေသာစကားေတာ္ ျပည့္စုံမည္အေၾကာင္းတည္း။

33ပိလတ္မင္းသည္ အိမ္ေတာ္ဦးထဲသို႔ တစ္ဖန္ဝင္၍ေယရွုကိုေခၚၿပီးလၽွင္၊ သင္သည္ ယုဒရွင္ဘုရင္ မွန္သေလာဟုေမး၏။-

34ေယရွုကလည္း၊ မင္းႀကီးသည္ ကိုယ္အလိုအေလ်ာက္ ဤသို႔ေမးသေလာ၊ သို႔မဟုတ္ သူတစ္ပါးတို႔သည္ ငါ၏အေၾကာင္းကို ေလၽွာက္ၾကၿပီေလာဟု ေမးေတာ္မူ၏။-

35ပိလတ္မင္းက၊ ငါသည္ယုဒလူျဖစ္သေလာ။ သင္၏လူမ်ိဳးႏွင့္တကြ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတို႔သည္ သင့္ကိုငါ၌အပ္ၾကၿပီ။ သင္သည္ အဘယ္သို႔ျပဳမိသနည္းဟု ေမးလၽွင္၊-

36ေယရွုက၊ ငါ၏နိုင္ငံသည္ ဤေလာကႏွင့္မစပ္ဆိုင္။ ငါ၏နိုင္ငံသည္ ဤေလာကႏွင့္ စပ္ဆိုင္လၽွင္၊ ငါသည္ ယုဒလူတို႔လက္သို႔ မေရာက္ေစျခင္းငွာ၊ ငါ၏လူတို႔သည္ တိုက္လွန္ၾကလိမ့္မည္။ ယခုမူကား ငါ၏နိုင္ငံသည္ ဤေဒသအရပ္ႏွင့္ မစပ္ဆိုင္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

37ပိလတ္မင္းကလည္း၊ သို႔ျဖစ္လၽွင္ သင္သည္ ရွင္ဘုရင္မွန္သေလာဟု ေမးေသာ္၊ ေယရွုက၊ မင္းႀကီးေမးသည္အတိုင္း ငါသည္ရွင္ဘုရင္မွန္၏။ သမၼာတရားဘက္၌ သက္ေသခံျခင္းငွာ ငါသည္ေမြးဖြားျခင္းကိုခံ၍ ဤေလာကသို႔ႂကြလာၿပီ။ သမၼာတရားႏွင့္စပ္ဆိုင္သမၽွေသာ သူတို႔သည္ ငါ့စကားကိုနားေထာင္ၾကသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

38ပိလတ္မင္းကလည္း၊ သမၼာတရားကား အဘယ္သို႔နည္းဟုေမးၿပီးမွ တစ္ဖန္ ယုဒလူတို႔ရွိရာသို႔ထြက္၍၊ ဤသူ၌အဘယ္အျပစ္ကိုမၽွ ငါမေတြ႕။

39ပသခါပြဲ၌ လူတစ္ေယာက္ကို သင္တို႔အား ငါလႊတ္ျမဲထုံးစံရွိသည္ျဖစ္၍၊ ယုဒရွင္ဘုရင္ကို လႊတ္ေစခ်င္သေလာဟု ေမးလၽွင္၊-

40တစ္ဖန္ လူအေပါင္းတို႔က၊ ဤသူကို မလႊတ္ေစခ်င္ပါ၊ ဗာရဗၺကို လႊတ္ေစခ်င္ပါသည္ဟု ေအာ္ဟစ္၍ ေလၽွာက္ဆိုၾက၏။ ထိုဗာရဗၺကား ဓားျပျဖစ္သတည္း။