John 20

Burmese JBZV

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1ခုနစ္ရက္တြင္ ပထမေန႔ရက္၊ မိုးမလင္းမီ ေစာေစာအခ်ိန္၌ မာဂဒလမာရိသည္ သခၤ်ိဳင္းေတာ္သို႔ သြား၍ တြင္းဝ၌ပိတ္ေသာ ေက်ာက္သည္ ေရႊ႕လ်က္ရွိသည္ကို ျမင္လၽွင္၊-

2ရွိမုန္ေပတ႐ုႏွင့္ ေယရွုခ်စ္ေတာ္မူေသာ အျခားတပည့္ေတာ္ဆီသို႔ ေျပးသြား၍၊ သခၤ်ိဳင္းေတာ္မွ သခင္ကိုယူသြားၾကၿပီ။ အဘယ္မွာထားၾကသည္ကို မသိဟုေျပာဆို၏။-

3ထိုအခါေပတ႐ုႏွင့္ အျခားေသာ တပည့္ေတာ္သည္ထြက္၍ သခၤ်ိဳင္းေတာ္သို႔ သြားၾက၏။-

4ထိုသူႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ အတူေျပးသည္တြင္ အျခားေသာတပည့္ေတာ္သည္ ေပတ႐ုကိုလြန္၍ သခၤ်ိဳင္းေတာ္သို႔ အရင္ေရာက္သည္ရွိေသာ္၊ ငုံ႔၍ၾကည့္သျဖင့္၊-

5ပိတ္ပုဆိုးရွိရစ္သည္ကို ျမင္လၽွင္၊ မဝင္ဘဲေန၏။-

6ရွိမုန္ေပတ႐ုသည္ေနာက္သို႔လိုက္၍ ေရာက္ေသာအခါ တြင္းထဲသို႔ဝင္လၽွင္၊ ပိတ္ပုဆိုးရွိရစ္သည္ကိုလည္းေကာင္း၊-

7ေခါင္းေတာ္၌ရွိေသာပဝါသည္ ပိတ္ပုဆိုးႏွင့္အတူမရွိဘဲ တျခားစီ လိပ္လ်က္ရွိသည္ကိုလည္းေကာင္း ျမင္ေလ၏။-

8ထိုအခါ သခၤ်ိဳင္းေတာ္သို႔ အရင္ေရာက္ေသာ အျခားတပည့္ေတာ္သည္ ဝင္၍ျမင္သျဖင့္ ယုံေလ၏။-

9ကိုယ္ေတာ္သည္ ေသျခင္းမွထေျမာက္ရမည္ဟူေသာ က်မ္းစကားကို တပည့္ေတာ္တို႔သည္ နားမလည္ၾကေသး။-

10ေနာက္မွ ထိုသူႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ မိမိတို႔အေပါင္းအသင္းရွိရာသို႔ ျပန္သြားၾက၏။

11မာရိသည္ သခၤ်ိဳင္းေတာ္အနားမွာ ငိုေႂကြးလ်က္ရပ္ေန၏။ ငိုေႂကြးစဥ္ ငုံ႔၍တြင္းထဲသို႔ၾကည့္လၽွင္၊-

12ေကာင္းကင္တမန္ႏွစ္ပါးတို႔သည္ ျဖဴေသာအဝတ္ကိုဝတ္ဆင္လ်က္၊ ေယရွု၏အေလာင္းေတာ္ ေလ်ာင္းရာအရပ္၊ ေခါင္းရင္း၌တစ္ပါး၊ ေျခရင္း၌တစ္ပါး ထိုင္ၾကသည္ကိုျမင္ေလ၏။-

13ထိုသူတို႔က၊ အခ်င္းမိန္းမ၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ငိုေႂကြးသနည္းဟုေမးလၽွင္၊ ကၽြန္မ၏သခင္ကို ယူသြားၾကၿပီ။ အဘယ္မွာထားၾကသည္ကို မသိပါဟုေျပာဆို၏။-

14ထိုသို႔ဆိုၿပီးမွ ေနာက္သို႔လွည့္လၽွင္၊ ေယရွုရပ္လ်က္ေနေတာ္မူသည္ကို ျမင္ေသာ္လည္း ေယရွုျဖစ္ေတာ္မူသည္ကို မသိ။-

15ေယရွုကလည္း၊ အခ်င္းမိန္းမ၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ငိုေႂကြးသနည္း။ အဘယ္သူကို ရွာသနည္းဟု ေမးေတာ္မူ၏။ မာရိက၊ သင္သည္သူ႔ကို ေဆာင္သြားသည္မွန္လၽွင္ အဘယ္မွာထားသည္ကို ကၽြန္မအားေျပာပါ။ ကၽြန္မ ယူသြားပါမည္အရွင္ဟု၊ ထိုသူကို ဥယ်ာဥ္ေစာင့္ျဖစ္သည္ဟု ထင္မွတ္လ်က္ဆို၏။-

16ေယရွုကလည္း၊ မာရိဟုေခၚေတာ္မူလၽွင္၊ မာရိသည္လွည့္၍ ရဗၺဳနိဟု ထူးေလ၏။ ရဗၺဳနိအနက္ကား၊ အရွင္ဘုရားဟု ဆိုလိုသတည္း။-

17ေယရွုကလည္း၊ ငါ့ကိုမဖက္ႏွင့္ဦး။ ငါသည္ ငါ့ခမည္းေတာ္ထံသို႔ မတက္ရေသး။ ငါ့ညီတို႔ရွိရာသို႔ သြားေလာ့။ ငါ၏ခမည္းေတာ္တည္းဟူေသာ သင္တို႔၏ခမည္းေတာ္၊ ငါ၏ဘုရားသခင္တည္းဟူေသာ သင္တို႔၏ ဘုရားသခင့္ထံေတာ္သို႔ ငါတက္ရမည္အေၾကာင္းအရာကို ၾကားေျပာေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္ႏွင့္အညီ၊-

18မာဂဒလမာရိသည္ သြား၍မိမိသည္ သခင္ကိုေတြ႕ျမင္သည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ထိုသို႔မိန္႔ေတာ္မူသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ တပည့္ေတာ္တို႔အား ၾကားေျပာေလ၏။

19ခုနစ္ရက္တြင္ ပထမေန႔ရက္ျဖစ္ေသာ ထိုေန႔၌ ညအခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ၊ ယုဒလူတို႔ကိုေၾကာက္၍ တံခါးမ်ားကိုပိတ္ထားလ်က္၊ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ စည္းေဝးၾကေသာအရပ္သို႔ ေယရွုသည္ႂကြလာ၍ အလယ္မွာ ရပ္ေတာ္မူလ်က္၊ သင္တို႔၌ ၿငိမ္သက္ျခင္းရွိေစတည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

20ထိုသို႔မိန္႔ေတာ္မူၿပီးမွ လက္ေတာ္ႏွင့္ နံေဘးေတာ္ကို ျပေတာ္မူ၏။ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ သခင္ကိုျမင္လၽွင္ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းရွိၾက၏။-

21တစ္ဖန္ ေယရွုက၊ သင္တို႔၌ ၿငိမ္သက္ျခင္းရွိေစသတည္း။ ခမည္းေတာ္သည္ ငါ့ကို ေစလႊတ္ေတာ္မူသည္နည္းတူ၊ သင္တို႔ကို ငါေစလႊတ္သည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူၿပီးလၽွင္၊-

22ထိုသူတို႔အေပၚ၌ မွုတ္လ်က္၊ သင္တို႔သည္ သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ကို ခံၾကေလာ့။-

23အၾကင္သူ၏အျပစ္ကို သင္တို႔လႊတ္လၽွင္၊ ထိုသူသည္ အျပစ္လြတ္လ်က္ရွိ၏။ အၾကင္သူ၏အျပစ္ကို သင္တို႔တည္ေစလၽွင္၊ ထိုသူသည္ အျပစ္တည္လ်က္ရွိ၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

24ထိုသို႔ ေယရွုသည္ႂကြလာေတာ္မူေသာအခါ တမန္ေတာ္တစ္က်ိပ္ႏွစ္ပါးအဝင္၊ ဒိဒုမုဟုအမည္ရွိေသာ ေသာမသည္ ထိုတပည့္ေတာ္တို႔ႏွင့္အတူမရွိ။-

25ထိုသူတို႔ကလည္း၊ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္သခင္ကို ျမင္ရၾကၿပီဟု ေသာမအားေျပာဆိုၾကလၽွင္၊ ေသာမက၊ လက္ေတာ္၌သံရိုက္ရာခ်က္ကို မျမင္၊ သံရိုက္ရာခ်က္ကို လက္ညႇိုးႏွင့္ မတို႔မစမ္း၊ နံေဘးေတာ္ကိုလည္း လက္ႏွင့္ မစမ္းမသပ္ရလၽွင္ အကၽြန္ုပ္မယုံဟုဆို၏။-

26ထိုေနာက္ ရွစ္ရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ တစ္ဖန္အထဲမွာရွိၾက၍ ေသာမလည္းပါ၏။ တံခါးမ်ားကို ပိတ္ထားစဥ္အခါ၊ ေယရွုသည္ႂကြလာ၍ အလယ္မွာရပ္ေတာ္မူလ်က္၊ သင္တို႔၌ၿငိမ္သက္ျခင္း ရွိေစသတည္းဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

27ထိုအခါ ေသာမအား၊ သင္၏လက္ညႇိုးကိုဆန္႔၍ ငါ့လက္ကိုၾကည့္ေလာ့။ သင္၏လက္ကိုဆန္႔၍ ငါ့နံေဘးကို စမ္းသပ္ေလာ့။ ယုံမွားျခင္းမရွိႏွင့္။ ယုံေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။-

28ေသာမကလည္း၊ အကၽြန္ုပ္၏အရွင္၊ အကၽြန္ုပ္၏ ဘုရားသခင္ပါတကားဟု ျပန္၍ေလၽွာက္၏။-

29ေယရွုကလည္း၊ သင္သည္ငါ့ကိုျမင္ေသာေၾကာင့္ ယုံျခင္းရွိ၏။ ငါ့ကိုမျမင္ဘဲယုံေသာသူတို႔သည္ မဂၤလာရွိၾက၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

30ဤက်မ္းစာ၌ ေရး၍မထားေသာ အျခားနိမိတ္လကၡဏာအမ်ားတို႔ကိုလည္း ေယရွုသည္ တပည့္ေတာ္တို႔မ်က္ေမွာက္၌ ျပေတာ္မူ၏။-

31ေယရွုသည္ ခရစ္ေတာ္တည္းဟူေသာ ဘုရားသခင္၏သားေတာ္ ျဖစ္ေတာ္မူသည္ကို သင္တို႔သည္ ယုံမည္အေၾကာင္း၊ ထိုသို႔ယုံ၍ နာမေတာ္အားျဖင့္ အသက္ကိုရမည္အေၾကာင္း၊ ဤမၽွေလာက္ ေရးထားလ်က္ ရွိသတည္း။

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →