bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Burmese
/
Burmese MCLZV
/
2 Samuel 1
2 Samuel 1
Burmese MCLZV
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 2 →
1
ေရွာလုကြယ္လြန္ၿပီးေနာက္ဒါဝိဒ္သည္အာ မလက္ၿမိဳ႕သားတို႔ကိုႏွိမ္နင္းရာမွျပန္ လာ၍ ဇိကလတ္ၿမိဳ႕တြင္ႏွစ္ရက္မၽွေန၏။-
2
ေနာက္တစ္ေန႔၌ ေရွာလု၏တပ္စခန္းမွလူငယ္ တစ္ေယာက္သည္ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲသည့္လကၡဏာ ျဖင့္ မိမိ၏အဝတ္မ်ားကိုဆုတ္ျဖဲကာ ဦးေခါင္း ကိုေျမမွုန႔္ၾကဲျဖန႔္လ်က္ေရာက္လာ၏။ သူသည္ ဒါဝိဒ္ထံသို႔ခ်ဥ္းကပ္ၿပီးလၽွင္ေျမေပၚမွာ ပ်ပ္ဝပ္ရွိခိုးေလ၏။-
3
ဒါဝိဒ္ကသူ႔အား``သင္သည္အဘယ္အရပ္ ကလာသနည္း'' ဟုေမး၏။ ထိုသူက``ကၽြန္ေတာ္သည္ဣသေရလတပ္စခန္း မွထြက္ေျပးခဲ့ပါသည္'' ဟုေျဖၾကား၏။
4
ဒါဝိဒ္က``အမွုကားအဘယ္သို႔နည္း'' ဟု ေမးလၽွင္၊ လူငယ္က``ကၽြန္ေတာ္တို႔၏တပ္မေတာ္သည္ တပ္လန္၍သြားသျဖင့္ လူအမ်ားက်ဆုံး ၾကပါသည္။ ေရွာလုမင္းႏွင့္သားေတာ္ေယာ နသန္တို႔သည္လည္းအသတ္ခံရၾကပါ ၏'' ဟုဆို၏။
5
ဒါဝိဒ္က``ေရွာလုႏွင့္ေယာနသန္ကြယ္လြန္ ေၾကာင္းကိုသင္အဘယ္သို႔သိသနည္း'' ဟု ေမးလၽွင္၊
6
ထိုသူငယ္က``ကၽြန္ေတာ္သည္ဂိလေဗာေတာင္ ေပၚတြင္ရွိေနခိုက္ႏွင့္ၾကဳံသျဖင့္ ေရွာလုမင္း သည္မိမိ၏လွံကိုမွီလ်က္ေနသည္ကိုလည္း ေကာင္း၊ ရန္သူ၏စစ္ရထားမ်ားႏွင့္ျမင္းစီး သူရဲတို႔သည္သူ၏အနီးသို႔ခ်ဥ္းကပ္ လာၾကသည္ကိုလည္းေကာင္းျမင္ပါ၏။-
7
ထိုအခါသူသည္ေနာက္သို႔လွည့္ၾကည့္လိုက္ ရာကၽြန္ေတာ့္ကိုျမင္၍ေခၚပါ၏။ ကၽြန္ေတာ္ က``ေရာက္ပါၿပီအရွင္'' ဟုထူးေသာအခါ၊-
8
မင္းႀကီးသည္ကၽြန္ေတာ္အားမည္သူျဖစ္ သည္ကိုေမးေတာ္မူသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္က အာမလက္ျပည္သားျဖစ္ေၾကာင္းေၿဖ ၾကားေလၽွာက္ထားပါ၏။-
9
ထိုအခါမင္းႀကီးက``ငါသည္ျပင္းစြာဒဏ္ ရာရသျဖင့္ေသခါနီးၿပီ။ ထို႔ေၾကာင့္လာ ၍ငါ့အားသတ္ေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူပါ၏။-
10
မင္းႀကီးလဲလၽွင္လဲခ်င္းသက္ေတာ္ဆုံး ေတာ့မည္ကိုသိသျဖင့္ကၽြန္ေတာ္သည္သူ႔ အားသတ္ၿပီးလၽွင္ သူ၏ဦးေခါင္းမွသရဖူ ႏွင့္လက္ေမာင္းမွလက္ေကာက္ေတာ္ကိုျဖဳတ္ ၍အရွင့္ထံသို႔ယူေဆာင္ခဲ့ပါသည္'' ဟု ေလၽွာက္၏။-
11
ဒါဝိဒ္ႏွင့္သူ၏လူတို႔သည္ဝမ္းနည္းေၾကကြဲ သည့္အေနျဖင့္ မိမိတို႔၏အဝတ္မ်ားကို ဆုတ္ျဖဲၾက၏။-
12
သူတို႔သည္စစ္ပြဲတြင္ေရွာလုႏွင့္ေယာနသန္ မွစ၍ ထာဝရဘုရား၏လူမ်ိဳးေတာ္ျဖစ္ ေသာဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ေျမာက္ျမား စြာက်ဆုံးေသာေၾကာင့္ ညဥ့္ဦးတိုင္ေအာင္ အစာမစားဘဲငိုေႂကြးျမည္တမ္းၾက၏။
13
သတင္းယူေဆာင္လာသူလူငယ္အားဒါဝိဒ္ က``သင္သည္အဘယ္ျပည္သားနည္း'' ဟုေမး လၽွင္၊ ``ကၽြန္ေတာ္သည္အာမလက္ျပည္သားျဖစ္ ပါ၏။ သို႔ရာတြင္အရွင္၏ျပည္တြင္ေနထိုင္ ပါသည္'' ဟုျပန္၍ေလၽွာက္၏။
14
ဒါဝိဒ္က``သင္သည္အဘယ္ေၾကာင့္ထာဝရ ဘုရားဘိသိက္ေပးေတာ္မူေသာဘုရင္ကို သတ္ဝံ့ပါသနည္း'' ဟုဆိုၿပီးလၽွင္ငယ္သား တစ္ေယာက္ကိုေခၚ၍``ဤသူကိုကြပ္မ်က္ပစ္ ေလာ့'' ဟုအမိန႔္ေပးရာ၊-
15
ငယ္သားသည္အာမလက္အမ်ိဳးသားကို ခုတ္သတ္ေလ၏။-
16
ဒါဝိဒ္က``ဤအမွုသည္သင္ျပဳေသာအမွု ပင္ျဖစ္၏။ သင္သည္ထာဝရဘုရားဘိသိက္ ေပးေတာ္မူေသာဘုရင္ကိုသတ္ခဲ့ပါသည္ ဟုေျဖာင့္ခ်က္ေပးျခင္းအားျဖင့္ မိမိကိုယ္ ကိုေသဒဏ္သင့္ေစၿပီတကား'' ဟုဆို၏။
17
ဒါဝိဒ္သည္ေရွာလုႏွင့္ေယာနသန္တို႔အတြက္ ေအာက္ပါသီခ်င္းကိုဖြဲ႕ဆို၏။
18
ယင္းကိုယုဒျပည္သူတို႔အားလည္းသင္ၾကား ေပးရန္အမိန႔္ေပး၏။ (ဤအေၾကာင္းအရာ ကိုယာရွာစာေစာင္တြင္မွတ္တမ္းတင္ထား သတည္း။)-
19
``ငါတို႔ေခါင္းေဆာင္မ်ားကားဣသေရလ ေတာင္ကုန္းမ်ားတြင္ေသဆုံးၾကေလၿပီ။ သူရဲေကာင္းႀကီးမ်ားက်ဆုံးၾကေလၿပီ။
20
ထိုသတင္းကိုဂါသၿမိဳ႕၌ေသာ္လည္းေကာင္း အာရွေကလုန္ၿမိဳ႕လမ္းမ်ားေပၚ၌ေသာ္လည္း ေကာင္း မေျပာၾကားၾကႏွင့္။ ဖိလိတၱိအမ်ိဳးသမီးတို႔ဝမ္းေျမာက္ခြင့္မရ ၾကေစႏွင့္။ ဘုရားမဲ့သူတို႔၏သမီးမ်ားရႊင္ျမဴးခြင့္မရ ၾကေစႏွင့္။
21
``ဂိလေဗာေတာင္ကုန္းမ်ားေပၚ၌ မိုးမရြာႏွင္းမက်ပါေစႏွင့္။ ထိုေတာင္ကုန္းမ်ားမွလယ္ယာမ်ားသည္ ထာဝစဥ္အသီးအႏွံကင္းမဲ့ပါေစေသာ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ထိုအရပ္သည္ သူရဲေကာင္းတို႔၏ဒိုင္းလႊားမ်ားအသေရ ပ်က္၍ က်န္ရစ္ရာ၊ ေရွာလု၏ဒိုင္းလႊားသံေခ်းတက္လ်က္ေနရာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္တည္း။
22
ခြန္အားႀကီးသူတို႔ကိုပစ္ခတ္ရာတြင္လည္း ေကာင္း၊ ရန္သူကိုသတ္ျဖတ္ရာတြင္လည္းေကာင္း၊ ေယာနသန္၏ေလးသည္အာနိသင္ထက္လွ၍ ေရွာလု၏ဓားသည္သနားညႇာတာမွုမရွိ။
23
``အံ့ၾသႏွစ္သက္ဖြယ္ေကာင္းေသာေရွာလုႏွင့္ ေယာနသန္တို႔သည္ရွင္အတူေသမကြဲ လင္းယုန္ငွက္ထက္လ်င္ျမန္၍ျခေသၤ့ထက္ ခြန္အားႀကီးၾကပါသည္တကား။
24
``ဣသေရလအမ်ိဳးသမီးတို႔၊ေရွာလုအတြက္ ငိုေႂကြးျမည္တမ္းၾကေလာ့။ သူသည္သင္တို႔အားကမၺလာနီထည္ကို ဝတ္ဆင္ေစ၍ ေက်ာက္မ်က္ရတနာ၊ေရႊတန္ဆာျဖင့္ ဆင္ယင္ေပးေတာ္မူ၏။
25
သူရဲေကာင္းစစ္သည္ေတာ္တို႔က်ဆုံး ၾကေလၿပီ။ သူတို႔သည္တိုက္ပြဲတြင္အသတ္ခံရၾက၏။ ေယာနသန္သည္ေတာင္ကုန္းမ်ားေပၚတြင္ လဲ၍ေသေနေလၿပီ။
26
``ငါ့ညီေယာနသန္၊ငါသည္သင့္အတြက္ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲပါ၏။ ငါသည္သင့္ကိုလြန္စြာခ်စ္ျမတ္နိုးပါ၏။ ငါ့အေပၚ၌သင္ထားရွိေသာေမတၱာသည္ အံ့ၾသဖြယ္ေကာင္း၍ အမ်ိဳးသမီးတို႔၏ေမတၱာထက္ပင္လြန္ကဲ ပါေပသည္။
27
``သူရဲေကာင္းစစ္သည္ေတာ္တို႔သည္ က်ဆုံးၾကေလၿပီ။ သူတို႔၏လက္နက္မ်ားသည္စြန႔္ပစ္ျခင္းကိုခံရ၍ အသုံးမဝင္ၾကေတာ့သည္တကား။''
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 2 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24