2 Samuel 10

Burmese MCLZV

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1ကာလအနည္းငယ္ၾကာေသာအခါ အမၼဳန္ ဘုရင္နာဟတ္မင္းကြယ္လြန္၍သူ၏သား ေတာ္ဟာႏုန္နန္းတက္၏။

2ဒါဝိဒ္က``သူ၏ဖခင္နာဟတ္သည္ ငါ့အား ေက်းဇူးသစၥာေစာင့္ခဲ့သည့္နည္းတူ ငါသည္ လည္းဟာႏုန္အားေက်းဇူးသစၥာေစာင့္ရေပ မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူၿပီးလၽွင္ဟာႏုန္ထံသို႔ ႏွစ္သိမ့္စကားေျပာၾကားရန္ေစတမန္မ်ား ကိုလႊတ္လိုက္၏။ သို႔ရာတြင္ထိုသူတို႔ ေရာက္ရွိၾကေသာအခါ၊-

3အမၼဳန္ျပည္သားေခါင္းေဆာင္မ်ားကမိမိတို႔ ဘုရင္အား``ဒါဝိဒ္သည္အရွင့္ခမည္းေတာ္ကို ဂုဏ္ျပဳရန္အတြက္ ဤလူမ်ားကိုေစလႊတ္ လိုက္သည္ဟုအရွင္ထင္မွတ္ေတာ္မူပါ သေလာ။ အဘယ္နည္းႏွင့္မၽွမဟုတ္ပါ။ သူ သည္အကၽြန္ုပ္တို႔ကိုႏွိမ္နင္းနိုင္ရန္ဤၿမိဳ႕ အေျခအေနကိုစုံစမ္းလို၍ဤသူတို႔ အားသူလၽွိုအျဖစ္ေစလႊတ္လိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါ၏'' ဟုေလၽွာက္ထားၾက၏။

4ဟာႏုန္သည္ဒါဝိဒ္၏ေစတမန္မ်ားကို ဖမ္းဆီးကာမုတ္ဆိတ္တစ္ျခမ္းကိုရိတ္၍ အကၤ်ီအဝတ္မ်ားကိုခါးမွျဖတ္ၿပီး လၽွင္ျပန္၍လႊတ္လိုက္ေလသည္။-

5သူတို႔သည္ျပန္လာရန္အလြန္ရွက္ၾက၏။ ထိုအေၾကာင္းကိုဒါဝိဒ္ၾကားေသာအခါ လူေစလႊတ္ၿပီးလၽွင္သူတို႔အား မိမိတို႔ မုတ္ဆိတ္မ်ားျပန္၍ရွည္လာသည့္တိုင္ေအာင္ ေယရိေခါၿမိဳ႕တြင္ေနၿပီးမွၿမိဳ႕ေတာ္သို႔ ျပန္လာၾကရန္မွာၾကားေတာ္မူလိုက္၏။

6အမၼဳန္ျပည္သားတို႔သည္ဒါဝိဒ္အားမိမိတို႔ ရန္ဘက္ျပဳမိၾကၿပီျဖစ္ေၾကာင္းသိရွိလာ သျဖင့္ ဗက္ရေဟာဘၿမိဳ႕ႏွင့္ေဇာဘၿမိဳ႕တို႔ မွရွုရိစစ္သည္ႏွစ္ေသာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ေတာဘၿမိဳ႕မွလူတစ္ေသာင္းႏွစ္ေထာင္အျပင္ မာခါမင္းႏွင့္လူတစ္ေထာင္ကိုလည္းေကာင္း ငွားရမ္းၾက၏။-

7ထိုသတင္းကိုၾကားသိေသာအခါဒါဝိဒ္သည္ ယြာဘႏွင့္တပ္မေတာ္တစ္ခုလုံးကိုခ်ီတက္ ေစ၏။-

8အမၼဳန္ျပည္သားတို႔သည္ရဗၺာၿမိဳ႕မွထြက္ၿပီး လၽွင္ ၿမိဳ႕တံခါးအနီးတြင္ေနရာယူၾက၏။ ရွုရိျပည္သားမ်ား၊ ေတာဘၿမိဳ႕သားမ်ား ႏွင့္မာခါ၏လူမ်ားအစရွိေသာအျခား သူတို႔မူကားလြင္ျပင္၌ေနရာယူၾက ေလသည္။

9ရန္သူတပ္မ်ားသည္မိမိတို႔အားေရွ႕ႏွင့္ေနာက္ မွတိုက္ခိုက္ၾကမည္ကိုသိသျဖင့္ ယြာဘသည္ လက္ေရြးစင္ဣသေရလစစ္သည္မ်ားကိုရွုရိ အမ်ိဳးသားတို႔ဘက္သို႔မ်က္ႏွာမူ၍ေနေစ၏။-

10အျခားတပ္သားမ်ားကိုမူမိမိ၏ညီအဘိရွဲ အားကြပ္ကဲေစ၏။ အဘိရွဲသည္လည္းသူတို႔အား အမၼဳန္ျပည္သားတို႔ဘက္သို႔မ်က္ႏွာမူ၍ေနရာ ယူေစ၏။-

11အဘိရွဲအားယြာဘက``အကယ္၍ရွုရိျပည္ သားတို႔သည္ငါ့ကိုအနိုင္ရလ်က္ေနသည္ ကိုေတြ႕ရွိရလၽွင္ သင္သည္ငါ့ထံစစ္ကူလာ ေလာ့။ အကယ္၍သင့္ကိုအမၼဳန္ျပည္သားတို႔ အနိုင္ရေနခဲ့ေသာ္ငါသည္သင့္ထံသို႔စစ္ ကူလာမည္။-

12ငါတို႔သည္ရဲရင့္စြာငါတို႔အမ်ိဳးသားမ်ား ႏွင့္ငါတို႔ဘုရားသခင္၏ၿမိဳ႕မ်ားအတြက္ အားႀကိဳးမာန္တက္တိုက္ခိုက္ၾကကုန္အံ့။ ထာဝရဘုရားသည္မိမိအလိုေတာ္ရွိသည့္ အတိုင္းစီရင္ေတာ္မူပါေစေသာ'' ဟုဆို၏။

13ယြာဘႏွင့္သူ၏လူတို႔သည္တိုက္ခိုက္ရန္ ေရွ႕သို႔ခ်ီတက္ၾကလၽွင္ ရွုရိျပည္သား တို႔သည္ထြက္ေျပးၾက၏။-

14ဤသို႔ရွုရိျပည္သားတို႔ဆုတ္ေျပးၾကသည္ ကိုအမၼဳန္ျပည္သားတို႔ျမင္ေသာအခါ အဘိ ရွဲထံမွထြက္ေျပးကာၿမိဳ႕ထဲသို႔ျပန္၍ဝင္ သြားၾက၏။ ထိုအခါယြာဘသည္အမၼဳန္ျပည္ သားႏွင့္တိုက္ပြဲမွတပ္ေခါက္၍ေယ႐ုရွလင္ ၿမိဳ႕သို႔ျပန္ေလ၏။

15ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔၏လက္တြင္ အ ေရးရွုံးနိမ့္ခဲ့ေၾကာင္းရွုရိျပည္သားတို႔သိ ရွိၾကေသာအခါ မိမိတို႔၏တပ္အေပါင္း တို႔အားတစ္ဖန္စု႐ုံးေစၾက၏။-

16ဟာဒေဒဇာမင္းသည္ဥဖရတ္ျမစ္အေရွ႕ ဘက္ရွိရွုရိျပည္သားတို႔ကိုဆင့္ေခၚသျဖင့္ သူတို႔သည္ဟာဒေဒဇာမင္း၏ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေရွာဗက္ကြပ္ကဲလ်က္ေဟလံၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ ရွိလာေလသည္။-

17ဤအေၾကာင္းကိုၾကားေသာအခါ ဒါဝိဒ္သည္ ဣသေရလတပ္မ်ားကိုစု႐ုံးေစ၍ ေယာ္ဒန္ ျမစ္ကိုကူးၿပီးလၽွင္ေဟလံၿမိဳ႕သို႔ခ်ီတက္ ေလ၏။ ထိုၿမိဳ႕တြင္ရွုရိျပည္သားတို႔သည္ ဒါဝိဒ္ရွိရာသို႔မ်က္ႏွာမူလ်က္ေနရာယူ ၾက၏။ စစ္ပြဲစတင္သည္ႏွင့္၊-

18ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ရွုရိျပည္ သားတို႔အားတိုက္ထုတ္လိုက္ၾက၏။ ဒါဝိဒ္ ၏လူတို႔ကရွုရိစစ္ရထားမွူးခုနစ္ရာ ႏွင့္ျမင္းစီးသူရဲေလးေသာင္းတို႔ကိုသုတ္ သင္ၿပီးလၽွင္ ရန္သူဗိုလ္ခ်ဳပ္ေရွာဗက္ကို လည္းဒဏ္ရာရေစ၏။ ထို႔ေၾကာင့္သူသည္ စစ္ေျမျပင္၌ပင္ေသဆုံးေလသည္။-

19ဟာဒေဒဇာ၏လက္ေအာက္ခံဘုရင္မ်ားသည္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔၏လက္တြင္ မိမိ တို႔အေရးရွုံးနိမ့္ၾကၿပီျဖစ္ေၾကာင္းသိရွိ ၾကေသာအခါ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ ႏွင့္စစ္ေျပၿငိမ္းရန္ေစ့စပ္၍သူတို႔၏လက္ ေအာက္ခံျဖစ္လာၾက၏။ ရွုရိျပည္သားတို႔ သည္လည္းအမၼဳန္ျပည္သားတို႔အားေနာက္ တစ္ဖန္စစ္မကူဝံ့ၾကေတာ့ေခ်။

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →