2 Samuel 16

Burmese MCLZV

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1ဒါဝိဒ္သည္ေတာင္ထိပ္ကိုအနည္းငယ္ေက်ာ္ မိေသာအခါ ေမဖိေဗာရွက္၏အေစခံဇိဘ ႏွင့္ေတြ႕ဆုံေလ၏။ ဇိဘသည္မုန႔္အလုံးႏွစ္ ရာ၊ စပ်စ္သီးေျခာက္အခိုင္တစ္ရာ၊ စပ်စ္သီး မွည့္အခိုင္တစ္ရာႏွင့္စပ်စ္ရည္ဘူးတစ္ဘူး ကိုျမည္းႏွစ္ေကာင္ျဖင့္တင္ေဆာင္လာ၏။-

2ဒါဝိဒ္မင္းက``သင္သည္ဤပစၥည္းမ်ားကို အဘယ္ေၾကာင့္ ယူေဆာင္လာပါသနည္း'' ဟု ေမးေတာ္မူ၏။ ဇိဘက``ျမည္းမ်ားသည္အရွင္မင္းႀကီး၏ မိသားစုစီးရန္ျဖစ္ပါသည္။ မုန႔္ႏွင့္သစ္သီး မ်ားမွာငယ္သားတို႔စားရန္ျဖစ္၍စပ်စ္ ရည္မွာေတာကႏၲာရတြင္သူတို႔ေမာပန္းၾက ေသာအခါေသာက္ရန္ျဖစ္ပါသည္'' ဟု ေလၽွာက္၏။

3မင္းႀကီးက``သင္၏သခင္ေမဖိေဗာရွက္ ကားအဘယ္မွာနည္း'' ဟုေမးေတာ္မူလၽွင္၊ ဇိဘက``ယခုအခါဣသေရလအမ်ိဳးသား တို႔သည္ သူ႔အားဘိုးေတာ္ေရွာလု၏နိုင္ငံကို အပ္ႏွင္းၾကေတာ့မည္ဟုယုံၾကည္သျဖင့္ သူ သည္ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕တြင္ေနရစ္ပါ၏'' ဟု ေလၽွာက္ေလသည္။-

4မင္းႀကီးကလည္း``ေမဖိေဗာရွက္ပိုင္သမၽွ ေသာပစၥည္းဥစၥာတို႔ကိုသင့္အားငါေပး၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။ ဇိဘက``အကၽြန္ုပ္သည္အရွင္၏အေစခံ ျဖစ္ပါ၏။ အကၽြန္ုပ္သည္အရွင္၏ေရွ႕ေတာ္ ၌အစဥ္မ်က္ႏွာရပါေစေသာ'' ဟု ေလၽွာက္၏။

5ဒါဝိဒ္သည္ဗာဟုရိမ္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ေသာအခါ ေရွာလု၏ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ေဂရ၏သား၊ ရွိမိ ဆိုသူသည္ဒါဝိဒ္အားက်ိန္ဆဲလ်က္ၿမိဳ႕မွ ထြက္လာ၏။-

6ဒါဝိဒ္အားကိုယ္ရံေတာ္တပ္သားမ်ားႏွင့္လူ တို႔ၿခံရံလ်က္ရွိေနေသာ္လည္း ရွိမိသည္ ဒါဝိဒ္ႏွင့္မွူးမတ္တို႔အားခဲႏွင့္ေပါက္ေလ သည္။-

7ရွိမိက``အသက္ကိုသတ္ေသာအခ်င္း ရာဇဝတ္ေကာင္၊ ထြက္သြားေလာ့။ ထြက္သြား ေလာ့။-

8သင္သည္ေရွာလု၏နိုင္ငံကိုသိမ္းယူခဲ့၍ သူ၏မိသားစုတို႔ကိုသတ္သည့္အတြက္ ယခုထာဝရဘုရားသည္သင့္ကိုဒဏ္ ခတ္ေတာ္မူၿပီ။ ထာဝရဘုရားသည္နိုင္ငံ ေတာ္ကိုသင္၏သားအဗရွလုံ၏လက္သို႔ ေပးအပ္ေတာ္မူၿပီ။ အခ်င္းလူသတ္သမား၊ သင္သည္အက်ိဳးနည္းရေလၿပီ'' ဟုက်ိန္ ဆဲေလ၏။

9ေဇ႐ုယာ၏သားအဘိရွဲကမင္းႀကီး အား``အရွင္မင္းႀကီး၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဤေခြး ေသေကာင္ကိုအရွင့္အားက်ိန္ဆဲခြင့္ျပဳ ေတာ္မူပါသနည္း။ အကၽြန္ုပ္သည္သြား၍ သူ၏ဦးေခါင္းကိုျဖတ္ပစ္ပါရေစ'' ဟု ေလၽွာက္၏။

10မင္းႀကီးကအဘိရွဲႏွင့္သူ၏အစ္ကိုယြာဘ အား``ဤအမွုသည္သင္တို႔ႏွင့္မသက္ဆိုင္။ ထာဝရဘုရားေစခိုင္းေတာ္မူသျဖင့္ သူ သည္က်ိန္ဆဲခဲ့ေသာ္သူ႔အား`သင္သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ဤသို႔ျပဳဘိသနည္း' ဟု အဘယ္သူေမးျမန္းမည္နည္း'' ဟုဆို၏။-

11ထိုေနာက္ဒါဝိဒ္သည္အဘိရွဲႏွင့္မွူးမတ္ အေပါင္းတို႔အား``ငါ၏သားရင္းကပင္လၽွင္ ငါ့ကိုေသေၾကာင္းႀကံလ်က္ေနသည္ျဖစ္ရာ ဤဗယၤာမိန္အႏြယ္ဝင္ျပဳသည့္အမွုမွာ အံ့ၾသေလာက္ပါသေလာ။ သူျပဳလိုရာ ျပဳပါေစ။ က်ိန္ဆဲပါေလေစ။ ထာဝရ ဘုရားေစခိုင္းေတာ္မူသျဖင့္သူသည္ ဤသို႔ျပဳလုပ္ရျခင္းျဖစ္၏။-

12ထာဝရဘုရားသည္ငါ၏ဒုကၡကိုျမင္ ေတာ္မူ၍ ထိုသူ၏က်ိန္စာအစားေကာင္း ခ်ီးမဂၤလာကိုခ်ေပးေကာင္းခ်ေပးေတာ္ မူပါလိမ့္မည္'' ဟုဆို၏။-

13ထိုေနာက္ဒါဝိဒ္ႏွင့္ေနာက္ေတာ္လိုက္သူတို႔ သည္ဆက္လက္၍ခရီးျပဳၾက၏။ ရွိမိသည္ ေတာင္ခါးပန္းတစ္ေလၽွာက္လိုက္၍က်ိန္ဆဲ ကာေက်ာက္ခဲမ်ားျဖင့္ေပါက္၏။ ေျမမွုန႔္ မ်ားႏွင့္လည္းပက္၏။-

14မင္းႀကီးႏွင့္အတူသူ၏လူအေပါင္းတို႔သည္ ေယာ္ဒန္ျမစ္သို႔ေရာက္ေသာအခါ ႏြမ္းနယ္ၾက သျဖင့္ထိုအရပ္တြင္အပန္းေျဖၾက၏။

15အဗရွလုံသည္လိုက္ပါလာေသာဣသေရလ အမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔ႏွင့္အတူ ေယ႐ု ရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ဝင္ၾက၏။ ထိုသူတို႔ႏွင့္အတူ အဟိေသာေဖလလည္းပါ၏။-

16ဒါဝိဒ္၏လူယုံေတာ္ဟုရွဲသည္အဗရွလုံ ကိုေတြ႕ေသာအခါ``မင္းႀကီးသက္ေတာ္ရွည္ ပါေစေသာ။ မင္းႀကီးသက္ေတာ္ရွည္ပါေစ ေသာ'' ဟုႀကိဳဆိုေလ၏။

17အဗရွလုံက``သင္၏အေဆြေတာ္အေပၚ၌ ထားရွိသည့္ေက်းဇူးသစၥာစကားအဘယ္သို႔ ျဖစ္ေလၿပီနည္း။ သင္သည္အဘယ္ေၾကာင့္သူ ႏွင့္အတူလိုက္မသြားပါသနည္း'' ဟုေမး၏။

18ဟုရွဲက``အကၽြန္ုပ္သည္အဘယ္သို႔လိုက္သြား နိုင္ပါမည္နည္း။ ထာဝရဘုရားေရြးခ်ယ္ခန႔္ ထားသူဤလူစုႏွင့္ဣသေရလအမ်ိဳးသား အေပါင္းတို႔ေရြးခ်ယ္ခန႔္ထားသူ၏အေစ ကိုအကၽြန္ုပ္ခံပါမည္။ အကၽြန္ုပ္သည္အရွင္ ႏွင့္အတူေနပါမည္။-

19အမွန္မွာအကၽြန္ုပ္သည္မိမိသခင္၏ သားေတာ္ထံတြင္အမွုေတာ္မထမ္းေဆာင္ ပါလၽွင္ အဘယ္သူ၏ထံတြင္ထမ္းေဆာင္ ရပါမည္နည္း။ အကၽြန္ုပ္သည္အရွင့္ခမည္း ေတာ္၏အမွုေတာ္ကိုထမ္းေဆာင္ခဲ့သည့္ နည္းတူ ယခုအရွင္၏အမွုေတာ္ကို ထမ္းေဆာင္ပါမည္'' ဟုေလၽွာက္၏။

20ထိုေနာက္အဗရွလုံသည္အဟိေသာေဖလ ၏ဘက္သို႔လွည့္၍``ငါတို႔သည္အဘယ္အမွု ကိုျပဳရၾကပါမည္နည္း။ ငါတို႔အားအႀကံ ေပးေလာ့'' ဟုဆို၏။

21အဟိေသာေဖလက``နန္းေတာ္ကိုေစာင့္ေစ ရန္အရွင့္ခမည္းေတာ္ထားခဲ့ေသာေမာင္းမ မ်ားရွိရာသို႔ဝင္၍ ကိုယ္လက္ႏွီးေႏွာမွုကို ျပဳေတာ္မူပါ။ သို႔ျပဳလၽွင္ခမည္းေတာ္သည္ အရွင့္အားရန္သူအျဖစ္သတ္မွတ္ေၾကာင္း လူအေပါင္းတို႔သိေသာအခါအရွင္၏ ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါတို႔သည္အလြန္အား ရၾကပါလိမ့္မည္'' ဟုေလၽွာက္၏။-

22သို႔ျဖစ္၍အဗရွလုံသည္နန္းေတာ္အမိုး ထက္တြင္အမိုးမိုးေစၿပီးေနာက္ လူအေပါင္း တို႔၏မ်က္ေမွာက္၌ခမည္းေတာ္၏ေမာင္းမ မ်ားႏွင့္ကိုယ္လက္ႏွီးေႏွာမွုကိုျပဳ၏။-

23ထိုစဥ္အခါကလူတို႔သည္အဟိေသာ ေဖလေပးသည့္အႀကံကို ဘုရားသခင္ ၏ဗ်ာဒိတ္ေတာ္သဖြယ္မွတ္ယူတတ္ၾက၏။ ဒါဝိဒ္ႏွင့္အဗရွလုံတို႔လည္းမွတ္ယူ ၾကသတည္း။

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →