2 Samuel 17

Burmese MCLZV

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1အဟိေသာေဖလက``အကၽြန္ုပ္သည္လူ တစ္ေသာင္းႏွစ္ေထာင္ေရြးခ်ယ္၍ ဒါဝိဒ္ ေနာက္သို႔ယေန႔ညဥ့္ပင္လိုက္ပါရေစ။-

2ေမာပန္းစိတ္ပ်က္ေနခ်ိန္၌သူ႔အားအကၽြန္ုပ္ ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္ပါမည္။ ထိုအခါသူသည္ ေၾကာက္လန႔္သြားမည္ျဖစ္၍ သူ၏လူတို႔သည္ လည္းထြက္ေျပးၾကပါလိမ့္မည္။ အကၽြန္ုပ္သည္ ဘုရင္တစ္ပါးတည္းကိုသာသတ္ၿပီးလၽွင္၊-

3မဂၤလာေဆာင္သတို႔သမီးသည္မိမိ၏ ခင္ပြန္းထံသို႔ျပန္လာသကဲ့သို႔ သူ၏လူ အေပါင္းကိုအရွင့္ထံသို႔ျပန္လာေစပါ မည္။ အရွင္ေသေစလိုသူမွာတစ္ေယာက္ တည္းျဖစ္ပါ၏။ အျခားလူအေပါင္းတို႔ သည္ေဘးဥပဒ္ေရာက္ရၾကလိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ'' ဟုအဗရွလုံအားေလၽွာက္ ထား၏။-

4ဤအႀကံကိုအဗရွလုံႏွင့္ဣသေရလ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္မ်ားကႏွစ္သက္ ၾက၏။

5အဗရွလုံက``ယခုဟုရွဲကိုေခၚခဲ့ၾက။ သူ ၏အႀကံကိုလည္းနားေထာင္ၾကစို႔'' ဟု ဆို၏။-

6ဟုရွဲေရာက္လာေသာအခါအဗရွလုံ က``အဟိေသာေဖလေပးေသာအႀကံမွာ ဤသို႔ျဖစ္၏။ ထိုအႀကံအတိုင္းငါတို႔ လိုက္သင့္ပါသေလာ။ မလိုက္သင့္ပါမူငါ တို႔အဘယ္သို႔ျပဳရမည္ကိုေျပာပါ ေလာ့'' ဟုဆို၏။

7ဟုရွဲက``ယခုတစ္ႀကိမ္အရွင့္အား အဟိ ေသာေဖလေပးသည့္အႀကံမွာမသင့္ ေလ်ာ္ပါ။-

8အရွင္၏ခမည္းေတာ္ဒါဝိဒ္ႏွင့္သူ၏လူတို႔ သည္စစ္ရည္ဝသူမ်ားျဖစ္သည္ကိုလည္း ေကာင္း၊ သူတို႔သည္သားငယ္ေပ်ာက္သည့္ဝက္ ဝံမကဲ့သို႔ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္းသည္ကို လည္းေကာင္းအရွင္သိေတာ္မူပါ၏။ အရွင့္ ခမည္းေတာ္သည္အေတြ႕အၾကဳံမ်ားသည့္ စစ္သည္ေတာ္တစ္ဦးျဖစ္သျဖင့္ ညဥ့္အခါ မိမိ၏လူတို႔ႏွင့္အတူအိပ္စက္ေတာ္မမူ တတ္ပါ။-

9ယခုပင္လၽွင္သူသည္ဂူတစ္ခုခု၌ျဖစ္ ေစ၊ အျခားတစ္ေနရာရာ၌ျဖစ္ေစပုန္း ေအာင္းလ်က္ေနပါလိမ့္မည္။ ဒါဝိဒ္က စတင္တိုက္ခိုက္သည္ႏွင့္တစ္ၿပိဳင္နက္ အရွင္၏လူအခ်ိဳ႕တို႔က်ဆုံးၾကပါ လိမ့္မည္။ ထိုသတင္းကိုၾကားေသာသူ တို႔က အရွင္၏လူတို႔အေရးရွုံးနိမ့္ၾက ၿပီဟုေျပာဆိုၾကပါလိမ့္မည္။-

10ထိုအခါျခေသၤ့ကဲ့သို႔ေၾကာက္စိတ္ကင္း၍ ရဲစြမ္းသတၱိအရွိဆုံးေသာသူမ်ားပင္လၽွင္ ထိတ္လန႔္သြားၾကပါလိမ့္မည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္အရွင့္ခမည္းေတာ္သည္သူရဲေကာင္း ႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္၍ သူ၏စစ္သည္ေတာ္ တို႔သည္လည္းစစ္ရည္ဝသူမ်ားျဖစ္သည္ ကို ဣသေရလအမ်ိဳးသားတစ္ရပ္လုံးသိ ၾကေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါ၏။-

11အရွင့္အားအကၽြန္ုပ္အႀကံေပးလိုသည္မွာ သမုဒၵရာသဲလုံးႏွင့္အမၽွမ်ားျပားေသာ ဣသေရလအမ်ိဳးသားအေပါင္းကိုနိုင္ငံ တစ္စြန္းမွတစ္စြန္းတိုင္ေခၚယူေစရန္ျဖစ္ ပါ၏။ ထိုေနာက္သူတို႔အားအရွင္ကိုယ္တိုင္ ေခါင္းေဆာင္၍စစ္ပြဲသို႔ဝင္ေတာ္မူပါ။-

12ဒါဝိဒ္ရွိရာအရပ္ကိုမေတြ႕ေတြ႕ေအာင္ ရွာ၍ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္သူ႔အား႐ုတ္တရက္ အမွတ္မထင္ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္ၾကပါ မည္။ သူမွစ၍သူ၏လူတစ္စုံတစ္ေယာက္ မၽွမေသဘဲက်န္ရစ္လိမ့္မည္မဟုတ္ပါ။-

13အကယ္၍သူသည္ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕အတြင္း သို႔ဆုတ္ခြာသြားလၽွင္ အကၽြန္ုပ္တို႔၏လူ မ်ားသည္ႀကိဳးမ်ားကိုယူေဆာင္ကာေတာင္ ကုန္းေပၚတြင္ေက်ာက္တစ္လုံးမၽွမက်န္ဘဲ ထိုၿမိဳ႕ကိုခ်ိဳင့္ဝွမ္းေအာက္သို႔ဆြဲခ်ၾက ပါမည္'' ဟုေလၽွာက္၏။

14အဗရွလုံႏွင့္ဣသေရလအမ်ိဳးသား အေပါင္းတို႔က``ဟုရွဲ၏အႀကံသည္အဟိ ေသာေဖလ၏အႀကံထက္ေကာင္း၏'' ဟု ဆိုၾက၏။ အဗရွလုံ၌ေဘးေရာက္ေစျခင္း ငွာ ထာဝရဘုရားသည္အဟိေသာေဖလ ေပးေသာအႀကံေကာင္းကိုပ်က္ေစရန္ စီရင္ေတာ္မူသတည္း။

15ထိုေနာက္ဟုရွဲသည္ယဇ္ပုေရာဟိတ္ဇာဒုတ္ ႏွင့္အဗ်ာသာတို႔အား မိမိသည္အဗရွလုံ ႏွင့္ဣသေရလေခါင္းေဆာင္မ်ားကိုအဘယ္ သို႔အႀကံေပး၍အဟိေသာေဖလက မည္သို႔အႀကံေပးသည္ကိုေျပာျပ၏။-

16ထိုေနာက္ဟုရွဲက``လူတစ္ေယာက္ကိုေစ လႊတ္၍ဒါဝိဒ္မင္းအား`ေတာကႏၲာရကူးတို႔ ဆိပ္တြင္ညဥ့္အိပ္ေတာ္မမူပါႏွင့္။ ေယာ္ဒန္ ျမစ္တစ္ဘက္ကမ္းသို႔ခ်က္ခ်င္းကူးေတာ္ မူပါ။ သို႔မွသာလၽွင္အရွင္ႏွင့္အရွင့္လူ တို႔သည္ေသေဘးမွလြတ္ေျမာက္ၾကပါ လိမ့္မည္' ဟုေလၽွာက္ထားေစေလာ့'' ဟုမွာ ၾကားေလသည္။

17ဇာဒုတ္၏သားေယာနသန္ႏွင့္အဗ်ာသာ ၏သားအဟိမတ္တို႔သည္လူျမင္မည္စိုး ၍ ၿမိဳ႕ထဲမဝင္ဝံ့ဘဲအေရၤာေဂလရြာတြင္ ေစာင့္ေနၾက၏။ ဒါဝိဒ္ထံသို႔သူတို႔ယူ ေဆာင္ရန္သတင္းကိုအေစခံမကေလး တစ္ေယာက္ကလာေရာက္ေပးပို႔သည့္အတိုင္း သူတို႔သည္ဒါဝိဒ္ထံသို႔သြား၍ေလၽွာက္ ၾက၏။-

18သို႔ရာတြင္ယခုတစ္ႀကိမ္၌လူကေလး တစ္ေယာက္သည္ သူတို႔ကိုျမင္သျဖင့္အဗ ရွလုံအားေလၽွာက္ထားေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ေယာနသန္ႏွင့္အဟိမတ္တို႔သည္ဗာဟု ရိမ္ၿမိဳ႕ရွိအိမ္တစ္အိမ္သို႔အေဆာတလ်င္ သြားၿပီးလၽွင္ ထိုအိမ္အနီးရွိေရတြင္းထဲ သို႔ဆင္း၍ပုန္းၾက၏။-

19အိမ္ရွင္မသည္ေရတြင္းကိုဖုံးအုပ္ၿပီးလၽွင္ မည္သူမၽွမရိပ္မိေစရန္အဖုံးေပၚတြင္ ဆန္လွန္း၍ထားေလသည္။-

20အဗရွလုံ၏အမွုထမ္းတို႔သည္ထိုအိမ္ သို႔လာေရာက္၍ထိုအမ်ိဳးသမီးအား``အဟိ မတ္ႏွင့္ေယာနသန္အဘယ္မွာနည္း'' ဟု ေမး၏။ အမ်ိဳးသမီးက``ျမစ္တစ္ဘက္သို႔ကူးသြား ၾကပါသည္'' ဟုေျဖ၏။ အမွုထမ္းတို႔သည္ထိုသူတို႔ကိုရွာေသာ္ လည္းမေတြ႕သျဖင့္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ျပန္သြားၾက၏။-

21သူတို႔ျပန္သြားၾကေသာအခါအဟိမတ္ ႏွင့္ေယာနသန္တို႔သည္ေရတြင္းထဲမွတက္ လာၿပီးလၽွင္ ဒါဝိဒ္မင္းထံသြားေရာက္သတင္း ပို႔ၾက၏။ သူတို႔သည္မင္းႀကီးအားအဟိေသာ ေဖလအဘယ္သို႔မေကာင္းႀကံသည္ကိုသံ ေတာ္ဦးတင္ၿပီးေနာက္``ျမစ္တစ္ဘက္ကမ္းသို႔ ေဆာလ်င္စြာကူးေတာ္မူပါ'' ဟုေလၽွာက္ထား ၾက၏။-

22သို႔ျဖစ္၍ဒါဝိဒ္ႏွင့္ေနာက္ပါအေပါင္းတို႔ သည္ေယာ္ဒန္ျမစ္ကိုျဖတ္ကူးၾကရာ မိုး ေသာက္ခ်ိန္၌တစ္ေယာက္မက်န္တစ္ဘက္ ကမ္းသို႔ေရာက္ရွိၾက၏။

23အဟိေသာေဖလသည္မိမိေပးသည့္ အႀကံကိုမလိုက္ၾကေၾကာင္းသိရွိေသာ အခါ ျမည္းကိုကုန္းႏွီးတင္၍မိမိေနရင္း ၿမိဳ႕သို႔ျပန္ေလ၏။ သူသည္မိမိ၏အမွု ကိစၥအဝဝကိုစီစဥ္ေဆာင္ရြက္ၿပီးေနာက္ ႀကိဳးဆြဲခ်၍ေသေလ၏။ သူ႔အေလာင္းကို သက္ဆိုင္ရာေဆြမ်ိဳးစုသခၤ်ိဳင္းတြင္သၿဂႋဳဟ္ ၾက၏။

24အဗရွလုံႏွင့္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ သည္ေယာ္ဒန္ျမစ္တစ္ဘက္ကမ္းသို႔ကူးမိ ၾကေသာအခါ ဒါဝိဒ္သည္မဟာနိမ္ၿမိဳ႕ သို႔ေရာက္ရွိေနေလၿပီ။-

25(အဗရွလုံသည္အာမသအားယြာဘ၏ ေနရာတြင္တပ္မေတာ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္အျဖစ္ခန႔္ ထား၏။ အာမသကားဣရွေမလအမ်ိဳး သားေယသာ၏သားျဖစ္၏။ သူ၏မိခင္မွာ နာဟတ္၏သမီး၊ ယြာဘ၏မိခင္ေဇ႐ုယာ ၏ညီမအဘိဂဲလျဖစ္သတည္း။-)

26အဗရွလုံႏွင့္ေနာက္ပါအေပါင္းတို႔သည္ ဂိလဒ္ျပည္တြင္တပ္စခန္းခ်ၾက၏။

27မဟာနိမ္ၿမိဳ႕သို႔ဒါဝိဒ္ေရာက္ရွိလာေသာ အခါအမၼဳန္ျပည္၊ ရဗၺာၿမိဳ႕သားနာဟတ္၏ သားေရွာဘိ၊ ေလာေဒဗာၿမိဳ႕သားအေမ်လ ၏သားမာခိရႏွင့္ဂိလဒ္ျပည္ေရာေဂလိမ္ ၿမိဳ႕သားဗာဇိလဲတို႔သည္သူ၏ထံလာ ေရာက္ေတြ႕ဆုံၾက၏။-

28ေတာကႏၲာရ၌ဒါဝိဒ္ႏွင့္ေနာက္ပါတို႔သည္ အစာေရစာငတ္မြတ္လ်က္၊ ႏြမ္းနယ္လ်က္ ေနၾကမည္ကိုသူတို႔သိေသာေၾကာင့္ ခြက္ ဖလားမ်ား၊ ေျမအိုးမ်ား၊ အိပ္ရာမ်ား၊ ဂ်ဳံ ဆန္၊ မုေယာဆန္၊ မုန႔္ညက္၊ ေပါက္ေပါက္၊ ပဲေတာင့္၊ ပဲၾကား၊ ပ်ားရည္၊ ဒိန္ခဲ၊ မလိုင္ႏွင့္သိုးမ်ား ကိုယူေဆာင္လာၾက၏။

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →