John 10

Burmese MCLZV

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1သခင္ေယရွုက ``အမွန္အကန္သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား သိုးၿခံထဲသို႔တံခါးေပါက္ ကမဝင္ဘဲ အျခားနည္းျဖင့္ေက်ာ္ဝင္သူ သည္သူခိုးဓားျပျဖစ္၏။-

2တံခါးေပါက္ကဝင္သူမူကားသိုးထိန္းျဖစ္၏။-

3သိုးထိန္းအားတံခါးေစာင့္သည္တံခါးဖြင့္၍ ေပးတတ္၏။ သိုးတို႔သည္သူ၏အသံကိုနား ေထာင္တတ္ၾက၏။ သူသည္သိုးတို႔ကိုနာမည္ ျဖင့္ေခၚ၍သိုးၿခံမွထုတ္ေဆာင္တတ္၏။-

4သိုးတို႔ကိုထုတ္ၿပီးလၽွင္သိုးတို႔၏အေရွ႕က ဦးေဆာင္၍သြားတတ္၏။ သိုးတို႔သည္သူ႔အသံ ကိုသိသျဖင့္ေနာက္ကလိုက္ၾက၏။-

5သိုးတို႔သည္သူစိမ္း၏ေနာက္သို႔မူလိုက္လိမ့္မည္ မဟုတ္။ သူစိမ္း၏အသံကိုမသိသျဖင့္သူ႔ ထံမွထြက္ေျပးၾကလိမ့္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

6သခင္ေယရွုသည္ဤပုံဥပမာကိုထိုသူတို႔ အားမိန႔္ေတာ္မူေသာ္လည္း သူတို႔သည္ပုံဥပမာ ေတာ္၏အနက္အ႒ိပၸါယ္ကိုနားမလည္ၾက။

7ထို႔ေၾကာင့္တစ္ဖန္သခင္ေယရွုက ``အမွန္အကန္ သင္တို႔အားငါဆိုသည္ကား ငါသည္သိုးတို႔ဝင္ ေသာတံခါးေပါက္ျဖစ္၏။-

8ငါ့ေရွ႕တြင္ေရာက္ရွိလာသူအားလုံးသည္သူခိုး ဓားျပမ်ားျဖစ္ၾက၏။ သို႔ရာတြင္သိုးတို႔သည္ ထိုသူတို႔၏စကားကိုနားမေထာင္ၾက။-

9ငါသည္တံခါးေပါက္ျဖစ္၏။ ထိုတံခါးေပါက္ ျဖင့္ဝင္သူသည္ ေဘးႏွင့္ကင္းလြတ္၍ဝင္ထြက္ သြားလာလ်က္က်က္စားရာကိုေတြ႕ရလိမ့္မည္။-

10သူခိုးသည္ခိုးယူသတ္ျဖတ္ဖ်က္ဆီးရန္သာ လာ၏။ ငါမူကားသင္တို႔အသက္ရွင္ၾကေစ႐ုံ မၽွသာမက ႂကြယ္ဝျပည့္စုံေသာအသက္ကို ရွင္နိုင္ၾကေစရန္လာသတည္း။

11``ငါသည္သိုးထိန္းေကာင္းျဖစ္၏။ သိုးထိန္းေကာင္း သည္သိုးမ်ားအတြက္ အသက္ကိုစြန႔္တတ္၏။-

12သူငွားသည္သိုးထိန္းမဟုတ္။ သိုးရွင္လည္းမဟုတ္ သျဖင့္ ဝံပုေလြလာသည္ကိုျမင္လၽွင္ သိုးတို႔ကို စြန႔္၍ထြက္ေျပးတတ္၏။ သို႔ျဖစ္၍ဝံပုေလြသည္ သိုးတို႔ကိုကိုက္ဖမ္း၍ကစဥ့္ကရဲျဖစ္ေစ တတ္၏။-

13သူငွားသည္သူငွားျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ သိုးတို႔ ကိုဂ႐ုမစိုက္ဘဲထြက္ေျပးတတ္၏။-

14ငါသည္သိုးထိန္းေကာင္းျဖစ္၏။ ခမည္းေတာ္သည္ ငါ့ကိုသိေတာ္မူ၍ ငါသည္လည္းခမည္းေတာ္ ကိုသိသကဲ့သို႔ ငါသည္သိုးတို႔ကိုသိ၍သိုး တို႔သည္လည္းငါ့ကိုသိၾက၏။ ငါသည္သိုးမ်ား အတြက္အသက္ကိုစြန႔္၏။-

16ဤသိုးၿခံသို႔မဝင္သည့္အျခားသိုးမ်ားကို လည္းငါပိုင္ေသး၏။ ထိုသိုးတို႔ကိုငါေဆာင္သြင္း ရဦးမည္။ သူတို႔သည္ငါ့စကားကိုနားေထာင္ ၾကလိမ့္မည္။ သို႔ျဖစ္၍သိုးအုပ္တစ္အုပ္၊ သိုးထိန္း တစ္ပါးတည္းျဖစ္လိမ့္မည္။

17``ငါသည္အသက္ကို တစ္ဖန္ျပန္လည္ရရွိေစ ရန္ ကိုယ့္အသက္ကိုစြန႔္ေသာေၾကာင့္ခမည္းေတာ္ သည္ငါ့ကိုခ်စ္ေတာ္မူ၏။-

18အဘယ္သူမၽွငါ့အသက္ကိုစြန႔္ေစသည္မဟုတ္။ ငါ့အလိုအေလ်ာက္စြန႔္ျခင္းျဖစ္၏။ ငါ့မွာ အသက္ကိုစြန႔္ပိုင္ခြင့္၊ ျပန္ယူပိုင္ခြင့္ရွိ၏။ ဤ သို႔ျပဳရန္ခမည္းေတာ္ကငါ့အားေစခိုင္း ေတာ္မူ၏'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

19ဤသို႔မိန႔္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္လူတို႔သည္ စိတ္ သေဘာကြဲလြဲသြားၾကျပန္၏။-

20လူအခ်ိဳ႕တို႔က ``ဤသူသည္နတ္မိစၧာစြဲကပ္ ေသာသူ႐ူးျဖစ္၏။ အဘယ္ေၾကာင့္သူ႔စကား ကိုသင္တို႔နားေထာင္ၾကသနည္း'' ဟုဆိုၾက ၏။

21သို႔ရာတြင္အျခားသူတို႔က ``နတ္မိစၧာစြဲကပ္သူ သည္ ဤသို႔ေသာစကားကိုမေျပာမဆိုနိုင္ရာ။ နတ္မိစၧာစြဲကပ္သူသည္အဘယ္သို႔လၽွင္ မ်က္မ ျမင္မ်ားကိုမ်က္စိျမင္ေစနိုင္ပါမည္နည္း'' ဟုဆိုၾက၏။

22ထိုအခ်ိန္၌ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕တြင္ ဗိမာန္ေတာ္ကို ဆက္ကပ္သည့္ပြဲေတာ္က်ေရာက္လ်က္ရွိ၏။ ထို အခါကားေဆာင္းရာသီျဖစ္၏။-

23သခင္ေယရွုသည္ဗိမာန္ေတာ္ရွိေရွာလမုန္ မုခ္တြင္ စႀကႍသြားလ်က္ေနေတာ္မူ၏။-

24ထိုအခါလူတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္ကိုဝန္းရံလ်က္ ``သင္သည္အဘယ္မၽွၾကာေအာင္အကၽြန္ုပ္တို႔ အားစိတ္ဒြိဟျဖစ္ေစပါမည္နည္း။ အကယ္၍ သင္သည္ေမရွိယျဖစ္ပါလၽွင္ အကၽြန္ုပ္တို႔အား အတည့္အလင္းေျပာပါေလာ့'' ဟုဆိုၾက၏။

25သခင္ေယရွုက ``သင္တို႔အားငါေျပာၿပီးျဖစ္ ၏။ သို႔ရာတြင္သင္တို႔မယုံၾက။ ခမည္းေတာ္ခြင့္ ျပဳေတာ္မူခ်က္အရငါျပဳသည့္အမွုအရာ မ်ားက ငါ့အေၾကာင္းကိုသက္ေသခံလ်က္ရွိ၏။-

26သင္တို႔သည္ငါ၏သိုးမ်ားမဟုတ္သျဖင့္ ငါ့ကိုမယုံၾက။- v

27ငါ၏သိုးတို႔သည္ငါ့စကားကိုနားေထာင္ၾက ၏။ ငါသည္သူတို႔ကိုသိ၍သူတို႔သည္လည္း ငါ့ ေနာက္သို႔လိုက္ၾက၏။-

28ငါသည္သူတို႔အားထာဝရအသက္ကိုေပးသည္ ျဖစ္၍ သူတို႔သည္ေသျခင္းႏွင့္အစဥ္မျပတ္ကင္း လြတ္ၾကလိမ့္မည္။ အဘယ္သူမၽွသူတို႔ကိုငါ့ လက္မွလုယူ၍မရနိုင္။-

29သူတို႔ကိုငါ့အားေပးသနားေတာ္မူေသာ ခမည္းေတာ္သည္ခပ္သိမ္းေသာသူတို႔ထက္ ႀကီးျမတ္ေတာ္မူ၏။ သို႔ျဖစ္၍မည္သူမၽွသိုး တို႔ကိုခမည္းေတာ္၏လက္မွမလုမယူနိုင္။-

30ခမည္းေတာ္ႏွင့္ငါသည္တစ္လုံးတစ္ဝတည္း ျဖစ္သတည္း'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

31ထိုအခါလူတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္ကိုေပါက္ရန္ ခဲမ်ားကိုေကာက္ျပန္၏။-

32သခင္ေယရွုက ``ခမည္းေတာ္ေစခိုင္းေတာ္မူ သျဖင့္ ငါသည္ေကာင္းျမတ္ေသာအမွုမ်ား ကိုျပဳခဲ့၏။ ၎အမွုမ်ားအနက္အဘယ္ အမွုေၾကာင့္ငါ့အားသင္တို႔ခဲႏွင့္ေပါက္လို ၾကသနည္း'' ဟုေမးေတာ္မူ၏။

33သူတို႔က ``ေကာင္းျမတ္ေသာအမွုတစ္စုံတစ္ရာ ကိုသင္ျပဳေသာေၾကာင့္ခဲႏွင့္ေပါက္မည္မဟုတ္။ သင္သည္လူစင္စစ္ျဖစ္ပါလ်က္ဘုရားေယာင္ ေဆာင္ကာ ဘုရားသခင္အားျပစ္မွားသည့္စကား ကိုေျပာေသာေၾကာင့္ခဲႏွင့္ေပါက္မည္'' ဟုဆို ၾက၏။

34သခင္ေယရွုက ``ငါတို႔ပညတ္က်မ္းတြင္ ဘုရား သခင္က `သင္တို႔သည္ဘုရားမ်ားျဖစ္ၾက၏' ဟု ေဖာ္ျပထားေလသည္။-

35က်မ္းစာေတာ္ေဖာ္ျပသည့္အရာမ်ားသည္ အစဥ္ မွန္ကန္ေၾကာင္းကိုငါတို႔သိၾက၏။ ဘုရားသခင္ ကမိမိ၏တရားေတာ္ကိုၾကားနာရသူတို႔အား `ဘုရားမ်ား' ဟုေဖာ္ျပသည္။-

36ခမည္းေတာ္သည္ငါ့ကိုေရြးခ်ယ္၍ ဤေလာက သို႔ေစလႊတ္ေတာ္မူ၏။ သို႔ျဖစ္၍ `ငါသည္ဘုရား သခင္၏သားေတာ္ျဖစ္သည္' ဟုဆိုေသာအခါ ငါသည္ဘုရားသခင္အားျပစ္မွားသည့္စကား ကိုေျပာသည္ဟုအဘယ္သို႔လၽွင္သင္တို႔ဆို နိုင္ၾကသနည္း။-

37ခမည္းေတာ္၏အမွုေတာ္မ်ားကိုငါမေဆာင္ ရြက္လၽွင္ ငါ့အားမယုံၾကည္ၾကႏွင့္။-

38ေဆာင္ရြက္လၽွင္မူကားငါ့ကိုမယုံေသာ္လည္း ငါ၏ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားကိုယုံၾကေလာ့။ သို႔ မွသာလၽွင္ခမည္းေတာ္သည္ငါႏွင့္တစ္လုံး တစ္ဝတည္းရွိေတာ္မူလ်က္ ငါသည္လည္း ခမည္းေတာ္ႏွင့္တစ္လုံးတစ္ဝတည္းရွိသည္ ကို သင္တို႔သိျမင္နားလည္ၾကလိမ့္မည္'' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

39ထိုအခါသူတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္ကိုဖမ္းဆီးရန္ ႀကိဳးစားၾကျပန္၏။ သို႔ရာတြင္ကိုယ္ေတာ္သည္ ေရွာင္တိမ္း၍ႂကြသြားေတာ္မူ၏။

40ကိုယ္ေတာ္သည္ေယာ္ဒန္ျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းရွိ ယခင္ေယာဟန္ဗတၱိဇံမၤဂလာေပးရာအရပ္ သို႔ျပန္လည္ႂကြသြားေတာ္မူ၍ထိုအရပ္ တြင္ေနေတာ္မူ၏။-

41လူအမ်ားအျပားပင္အထံေတာ္သို႔လာ ၾက၏။ သူတို႔က ``ေယာဟန္သည္အဘယ္အံ့ ဖြယ္နိမိတ္လကၡဏာကိုမၽွမျပခဲ့။ သို႔ရာ တြင္ဤသူအေၾကာင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ေယာဟန္ ေျပာသမၽွမွန္ေပ၏'' ဟုဆိုၾက၏။-

42သို႔ျဖစ္၍ထိုအရပ္တြင္လူအေျမာက္အျမား ပင္ ကိုယ္ေတာ္ကိုယုံၾကည္လာၾက၏။

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →