John 21

Burmese MCLZV

← Chapter 20 Jump to:

1ထိုေနာက္သခင္ေယရွုသည္တိေဗရိအိုင္အနီး တြင္တပည့္ေတာ္တို႔အားတစ္ဖန္ကိုယ္ထင္ျပ ေတာ္မူ၏။ ျပေတာ္မူပုံကားဤသို႔တည္း။-

2ရွိမုန္ေပတ႐ု၊ (အႁမႊာပူးဟုနာမည္တြင္သူ) ေသာမ၊ (ဂါလိလဲျပည္ကာနၿမိဳ႕သား) နာသ ေနလ၊ ေဇေဗဒဲ၏သားမ်ားႏွင့္အျခားတပည့္ ေတာ္ႏွစ္ဦးတို႔သည္အတူရွိေနၾက၏။-

3ရွိမုန္ေပတ႐ုကအျခားသူတို႔အား ``ငါ ငါးဖမ္းထြက္မည္'' ဟုဆို၏။ ထိုသူတို႔က ``ငါတို႔လည္းလိုက္မည္'' ဟုဆို ၾက၏။ သို႔ျဖစ္၍သူတို႔သည္ေလွျဖင့္ငါးဖမ္း ထြက္ၾက၏။ သို႔ေသာ္ထိုညတစ္ညလုံးငါး တစ္ေကာင္ကိုမၽွမမိၾက။-

4ေနထြက္လာေသာအခါသခင္ေယရွုသည္ ကမ္းစပ္တြင္ရပ္လ်က္ေနေတာ္မူ၏။ သို႔ရာ တြင္တပည့္ေတာ္တို႔သည္သခင္ေယရွုျဖစ္ မွန္းကိုမသိၾက။-

5ကိုယ္ေတာ္က ``အေမာင္တို႔၊ ငါးမိၾကပါ၏ ေလာ'' ဟုေမးေတာ္မူ၏။ သူတို႔က ``မမိပါ'' ဟုေလၽွာက္ထားၾက၏။

6ကိုယ္ေတာ္က ``သင္တို႔ေလွ၏လက္ယာဘက္သို႔ ကြန္ကိုပစ္ေလာ့၊ ငါးမိလိမ့္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ ၏။ မိန႔္ေတာ္မူသည့္အတိုင္းသူတို႔သည္ကြန္ကို ပစ္ၾကရာမိသည့္ငါးမ်ားလွသျဖင့္ကြန္ကို မဆြဲတင္နိုင္ၾကေခ်။

7ထိုအခါသခင္ေယရွုခ်စ္ေတာ္မူေသာတပည့္ ေတာ္က ``ငါတို႔၏သခင္ဘုရားပင္တည္း'' ဟု ေပတ႐ုအားေျပာ၏။ ဤစကားကိုၾကားေသာ အခါေပတ႐ုသည္မိမိခၽြတ္ထားသည့္အဝတ္ ကိုခါးတြင္ပတ္၍အိုင္ထဲသို႔ခုန္ဆင္းေလ၏။-

8အျခားတပည့္ေတာ္တို႔မူကားကမ္းႏွင့္မေဝး ဘဲကိုက္တစ္ရာခန႔္သာကြာေတာ့သျဖင့္ ငါး ႏွင့္ျပည့္ေနေသာကြန္ကိုဆြဲတင္လ်က္ေလွ ႏွင့္အတူလိုက္လာၾက၏။-

9သူတို႔သည္ေလွေပၚကဆင္း၍ကုန္းေပၚသို႔ ေရာက္ၾကေသာအခါမုန႔္ကိုလည္းေကာင္း၊ မီးက်ီးေပၚတြင္ကင္ထားေသာငါးကို လည္းေကာင္းေတြ႕ၾက၏။-

10သခင္ေယရွုက ``သင္တို႔ယခုမိေသာငါး အခ်ိဳ႕ကိုယူခဲ့ေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

11ရွိမုန္ေပတ႐ုသည္ေလွေပၚသို႔တက္၍ငါးႀကီး မ်ားျဖင့္ျပည့္ေနေသာပိုက္ကြန္ကိုကုန္းေပၚသို႔ ေရာက္ေအာင္ဆြဲယူေလ၏။ ငါးတစ္ရာ့ငါးဆယ့္ သုံးေကာင္ကိုမိ၍ ထိုမၽွေလာက္မ်ားျပားေသာ္ လည္းကြန္မွာမစုတ္မျပတ္ေခ်။-

12သခင္ေယရွုက ``လာ၍စားၾကေလာ့'' ဟုသူ တို႔အားမိန႔္ေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္မိမိတို႔ ၏သခင္ဘုရားပင္ျဖစ္ေတာ္မူေၾကာင္းကိုသိ ၾကသျဖင့္အဘယ္တပည့္ေတာ္မၽွ ``အရွင္ သည္အဘယ္သူနည္း'' ဟုမေမးမေလၽွာက္ ဝံ့ၾက။-

13သခင္ေယရွုသည္သူတို႔ရွိရာသို႔ႂကြေတာ္မူ ၍မုန႔္ကိုယူၿပီးလၽွင္သူတို႔အားေပးေတာ္ မူ၏။ ငါးကိုလည္းထိုနည္းတူေပးေတာ္မူ၏။

14ေသျခင္းမွထေျမာက္ေတာ္မူၿပီးေနာက္တပည့္ ေတာ္တို႔အား ယခုကိုယ္ထင္ျပေတာ္မူသည္မွာ တတိယအႀကိမ္ျဖစ္သတည္း။

15တပည့္ေတာ္တို႔စားၾကၿပီးေနာက္သခင္ ေယရွုက ``ေယာဟန္၏သားရွိမုန္၊ သူတို႔ ငါ့ကိုခ်စ္သည္ထက္ပို၍ခ်စ္သေလာ'' ဟုရွိမုန္ေပတ႐ုအားေမးေတာ္မူ၏။ ရွိမုန္က ``မွန္ပါ၏သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္အား အကၽြန္ုပ္ခ်စ္သည္ကိုကိုယ္ေတာ္သိပါ၏'' ဟု ေလၽွာက္၏။ ကိုယ္ေတာ္က ``ငါ့သိုးတို႔ကိုထိန္းေလာ့'' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။-

16တစ္ဖန္ကိုယ္ေတာ္က ``ေယာဟန္၏သားရွိမုန္၊ သင္သည္ငါ့ကိုခ်စ္သေလာ'' ဟုေမးေတာ္ မူ၏။ ေပတ႐ုက ``မွန္ပါ၏သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္အား အကၽြန္ုပ္ခ်စ္သည္ကိုကိုယ္ေတာ္သိပါ၏'' ဟု ေလၽွာက္၏။ ကိုယ္ေတာ္က ``ငါ့သိုးတို႔ကိုထိန္းေလာ့'' ဟုမိန႔္ ေတာ္မူ၏။-

17တတိယအႀကိမ္ကိုယ္ေတာ္က ``ေယာဟန္၏သား ရွိမုန္၊ သင္သည္ငါ့ကိုခ်စ္သေလာ'' ဟုေမးေတာ္ မူ၏။ ဤသို႔တတိယအႀကိမ္ေမးေတာ္မူသျဖင့္ ေပတ႐ုသည္ဝမ္းနည္း၍ ``သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အရာခပ္သိမ္းတို႔ကိုသိေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္ အားအကၽြန္ုပ္ခ်စ္သည္ကိုကိုယ္ေတာ္သိေတာ္ မူပါ၏'' ဟုေလၽွာက္၏။ သခင္ေယရွုက ``ငါ့သိုးတို႔ကိုထိန္းေလာ့။-

18အမွန္အကန္သင့္အားငါဆိုသည္ကားသင္ သည္ငယ္ရြယ္စဥ္အခါကခါးကိုစည္း၍သြား လိုရာသို႔သြားတတ္၏။ အိုမင္းလာေသာအခါ မူကားသင္သည္လက္ႏွစ္ဖက္ကိုဆန႔္လ်က္ သူ တစ္ပါးကသင့္ကိုခ်ည္ေႏွာင္ၿပီးလၽွင္သင္ မသြားလိုသည့္အရပ္သို႔ေဆာင္သြားလိမ့္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။-

19(ဤသို႔မိန႔္ေတာ္မူရာ၌ေပတ႐ုသည္အဘယ္ သို႔ေသာေသျခင္းမ်ိဳးျဖင့္ဘုရားသခင္၏ ဘုန္းအသေရေတာ္ကိုထြန္းေတာက္ေစမည့္ အေၾကာင္းေဖာ္ျပေတာ္မူျခင္းျဖစ္၏။) ဤ သို႔ႁမြက္ဆိုေတာ္မူၿပီးေနာက္ေပတ႐ုအား ``ငါ့ေနာက္သို႔လိုက္ေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

20ေပတ႐ုသည္လွည့္၍ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ သူ၏ေနာက္တြင္သခင္ေယရွုခ်စ္ေတာ္မူေသာ တပည့္ေတာ္ကိုျမင္ေလ၏။ ထိုသူကားညစာ စားၾကစဥ္အခါကသခင္ေယရွု၏ရင္ေတာ္ ကိုမွီလ်က္ ``သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္အားရန္သူ႔လက္သို႔ အပ္မည့္သူကားအဘယ္သူျဖစ္သနည္း'' ဟု ေမးေလၽွာက္ခဲ့သူျဖစ္၏။-

21ေပတ႐ုသည္ထိုတပည့္ေတာ္ကိုျမင္ေသာအခါ ``သခင္ဘုရား၊ ဤသူသည္လည္းအဘယ္သို႔ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္နည္း'' ဟုေမးေလၽွာက္၏။

22သခင္ေယရွုက ``ငါႂကြလာသည္တိုင္ေအာင္ သူ႔အားအသက္ရွင္ေစရန္ငါအလိုရွိလၽွင္ သင္ႏွင့္မည္သို႔မၽွမသက္ဆိုင္။ သင္မူကား ငါ့ေနာက္သို႔လိုက္ေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

23သို႔ျဖစ္၍ထိုတပည့္ေတာ္သည္ေသရေတာ့ မည္မဟုတ္ဟူေသာသတင္းသည္တပည့္ ေတာ္တို႔အထဲတြင္ပ်ံ႕ႏွံ့သြား၏။ သို႔ရာ တြင္သခင္ေယရွုကထိုတပည့္ေတာ္သည္ မေသရဟုမိန႔္ေတာ္မူသည္မဟုတ္။ ``ငါ ႂကြလာသည္အထိသူ႔အားအသက္ရွင္ ေစရန္ငါအလိုရွိလၽွင္သင္ႏွင့္မည္သို႔မၽွ မသက္ဆိုင္'' ဟူ၍သာမိန႔္ေတာ္မူသတည္း။

24ဤအေၾကာင္းအရာတို႔ကိုေဖာ္ျပသက္ေသ ခံမွတ္တမ္းတင္သူကားထိုတပည့္ေတာ္ပင္ ျဖစ္၏။ သူ၏ေဖာ္ျပခ်က္မ်ားမွန္ကန္ေၾကာင္း ကိုလည္းငါတို႔သိၾက၏။

25သခင္ေယရွုျပဳေတာ္မူေသာအျခားအမွု အရာမ်ားစြာရွိေသး၏။ ထိုအမွုအရာရွိ သမၽွတို႔ကိုမွတ္တမ္းတင္ရမည္ဆိုပါက ျပဳစုရမည့္က်မ္းဂန္မ်ားကိုထားရွိရန္ ဤ ေလာကတြင္ေနရာရွိမည္မဟုတ္ဟုထင္ ျမင္ပါသတည္း။ ရွင္ေယာဟန္ခရစ္ဝင္ၿပီး၏။

← Chapter 20 Jump to: