Numbers 11

Burmese MCLZV

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1လူအေပါင္းတို႔သည္မိမိတို႔ေတြ႕ၾကဳံရေသာ ဆင္းရဲဒုကၡမ်ားေၾကာင့္ ထာဝရဘုရားထံ ေတာ္သို႔ညည္းညဴသံကိုၾကားရေသာအခါ အမ်က္ေတာ္ထြက္၍သူတို႔အေပၚတြင္ေလာင္ မီးက်ေစ၏။ မီးသည္စခန္းတစ္ဘက္စြန္း တြင္ရွိေသာလူမ်ားကိုေလာင္ကၽြမ္းေစ၏။-

2ထိုအခါလူတို႔သည္ေမာေရွအားေအာ္ဟစ္၍ အကူအညီေတာင္းခံ၏။ ေမာေရွသည္ထာဝရ ဘုရားထံဆုေတာင္းသျဖင့္မီးၿငိမ္းသြား ေလသည္။-

3သူတို႔အေပၚတြင္ထာဝရဘုရားမွေလာင္ မီးက်သျဖင့္ ထိုအရပ္ကိုတေဗရဟု သမုတ္ၾက၏။

4ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ႏွင့္အတူလိုက္ ပါလာေသာ နိုင္ငံျခားသားတို႔သည္အသား ကိုေတာင့္တၾက၏။ ဣသေရလအမ်ိဳးသား တို႔ကပင္လၽွင္``အသားကိုစားခ်င္လွပါဘိ။-

5ငါတို႔သည္အီဂ်စ္ျပည္တြင္ ငါးကိုအဖိုး အခမေပးရဘဲလိုသေလာက္စားရ၏။ သခြားသီး၊ ဖရဲသီး၊ ၾကက္သြန္ၿမိတ္၊ ၾကက္ သြန္နီ၊ ၾကက္သြန္ျဖဴတို႔ကိုလည္းစားရ၏။-

6ယခုငါတို႔အင္အားကုန္ခန္းပါၿပီ။ တစ္ေန႔ ေနာက္တစ္ေန႔ဤမႏၷမုန႔္အျပင္စားစရာ မရွိပါ'' ဟုညည္းတြားၾကေလသည္။

7(မႏၷမုန႔္သည္ဝါေဖ်ာ့ေဖ်ာ့အေရာင္ရွိေသာ သစ္ေစ့ကေလးမ်ားႏွင့္တူ၏။-

8ညအခါႏွင္းႏွင့္အတူစခန္းထဲသို႔က်၏။ နံနက္အခ်ိန္တြင္လူတို႔သည္မႏၷမုန႔္ကိုလွည့္ လည္စုသိမ္းၿပီးလၽွင္ႀကိတ္၍ျဖစ္ေစ၊ ေထာင္း ၍ျဖစ္ေစမုန႔္ညက္ျပဳလုပ္ၾက၏။ ထိုေနာက္ မုန႔္ညက္ကိုေပါင္း၍မုန႔္ျပားျပဳလုပ္ၾက၏။ အရသာသည္သံလြင္ဆီႏွင့္ဖုတ္ေသာမုန႔္ အရသာႏွင့္တူ၏။)-

10လူအေပါင္းတို႔သည္မိမိတို႔၏တဲဝအ သီးသီးတြင္စု႐ုံးကာ ညည္းညဴေနၾကေသာ အသံကိုေမာေရွၾကားရ၏။ ထာဝရဘုရား အမ်က္ထြက္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ေမာေရွသည္ စိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္၏။-

11ေမာေရွက``ကိုယ္ေတာ္အဘယ္ေၾကာင့္အကၽြန္ုပ္ အား ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေစေတာ္မူပါသနည္း။ အဘယ္ေၾကာင့္အကၽြန္ုပ္သည္ေရွ႕ေတာ္၌မ်က္ႏွာ မရပါသနည္း။ ဤသူအေပါင္းတို႔အတြက္ အကၽြန္ုပ္အား အဘယ္ေၾကာင့္တာဝန္ေပးေတာ္ မူပါသနည္း။-

12အကၽြန္ုပ္သည္သူတို႔ကိုဝမ္းႏွင့္လြယ္၍ေမြး ထုတ္ရသူျဖစ္ပါသေလာ။ ကိုယ္ေတာ္သည္သူ တို႔၏ဘိုးေဘးတို႔အားေပးမည္ဟု ကတိထား ေတာ္မူေသာျပည္သို႔သြားရာလမ္းတစ္ေလၽွာက္ လုံးတြင္ အဘယ္ေၾကာင့္အကၽြန္ုပ္အားကေလး ထိန္းသဖြယ္သူတို႔ကိုပိုက္ခ်ီေဆာင္ယူသြား ေစပါသနည္း။-

13ဤသူအေပါင္းတို႔စားရန္အသားကိုအကၽြန္ုပ္ အဘယ္မွာရွာ၍ရနိုင္ပါမည္နည္း။ သူတို႔သည္ အသားစားလိုပါသည္ဟူ၍ ညည္းတြားေတာင္း ဆိုလ်က္ရွိၾကပါသည္။-

14ဤသူအေပါင္းတို႔အတြက္အကၽြန္ုပ္တစ္ဦး တည္းကတာဝန္မယူနိုင္ပါ။ ထိုတာဝန္ သည္အကၽြန္ုပ္အတြက္ႀကီးလြန္းပါ၏။-

15အကၽြန္ုပ္သည္ဤတာဝန္ထမ္းေဆာင္ရမည္ ဟုဆိုလၽွင္ ကိုယ္ေတာ္သည္အကၽြန္ုပ္အား သနားသျဖင့္ယခုပင္အသက္ေသေစ၍ ဤဆင္းရဲဒုကၡမွကင္းလြတ္ေစေတာ္မူပါ'' ဟုထာဝရဘုရားအားေလၽွာက္ထားေလ သည္။

16ထာဝရဘုရားကေမာေရွအား``ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔အထဲမွဂုဏ္အသေရရွိသူ ေခါင္းေဆာင္ခုနစ္ဆယ္ကို ပဋိညာဥ္တဲေတာ္ သို႔လာေရာက္စု႐ုံးေစၿပီးလၽွင္သင္ႏွင့္ အတူရပ္ေနေစေလာ့။-

17ငါသည္ႂကြလာ၍သင္ႏွင့္စကားေျပာဆိုမည္။ ငါသည္သင့္အားေပးအပ္ထားေသာစြမ္းရည္ အခ်ိဳ႕ကိုယူ၍ သူတို႔အားေပးအပ္မည္။ ထို အခါဤသူမ်ားအတြက္ထမ္းရေသာတာဝန္ ကိုသူတို႔သည္သင့္အားကူညီထမ္းရြက္နိုင္ သျဖင့္ ထိုတာဝန္ကိုသင္တစ္ဦးတည္းထမ္း ရန္မလိုေတာ့ေခ်။-

18ယခုသင္သည္သူတို႔အားဤသို႔မွာၾကား ေလာ့။ သူတို႔သည္နက္ျဖန္ေန႔အတြက္မိမိ တို႔ကိုယ္ကိုသန႔္စင္ေစရမည္။ သူတို႔သည္ အသားကိုစားရလိမ့္မည္။ သူတို႔သည္အီဂ်စ္ ျပည္၌အသားကိုစားရေၾကာင္း၊ ယခုသူ တို႔အသားကိုစားလို၍ညည္းညဴေနေၾကာင္း ကို ထာဝရဘုရားၾကားေတာ္မူၿပီ။ ထာဝရ ဘုရားသည္သူတို႔စားရန္အသားကိုေပး ေတာ္မူမည္ျဖစ္၍သူတို႔စားရလိမ့္မည္။-

19သူတို႔သည္အသားကိုတစ္ရက္၊ ႏွစ္ရက္၊ ငါးရက္၊ ဆယ္ရက္၊ အရက္ႏွစ္ဆယ္မၽွသာ စားၾကရမည္မကဘဲ၊-

20အသားသည္သူတို႔၏နားမ်ားမွထြက္၍ အသားကိုရြံမုန္းလာသည့္တိုင္ေအာင္ တစ္လ လုံးလုံးစားရၾကမည္။ ဤသို႔ျဖစ္ရျခင္းမွာ သူတို႔သည္အီဂ်စ္ျပည္ကိုတသလ်က္သူ တို႔ႏွင့္အတူရွိေတာ္မူေသာထာဝရဘုရား ကိုပစ္ပယ္ကာညည္းညဴၾကေသာေၾကာင့္ျဖစ္ သည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

21ေမာေရွကထာဝရဘုရားအား``အကၽြန္ုပ္မွာ လူေပါင္းေျခာက္သိန္းရွိပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္က သူတို႔အားတစ္လပတ္လုံးအသားေကၽြး မည္ဟုမိန႔္ေတာ္မူပါသည္။-

22သူတို႔ဝလင္စြာစားနိုင္ရန္သိုးႏြားဆိတ္ အလုံအေလာက္ရနိုင္ပါမည္ေလာ။ သူတို႔ အတြက္ပင္လယ္မွငါးအလုံအေလာက္ ရနိုင္ပါမည္ေလာ'' ဟုေလၽွာက္ထားေလ၏။

23ထာဝရဘုရားက``ငါမတတ္နိုင္သည့္အရာ ရွိသေလာ။ ငါမိန႔္ေတာ္မူသမၽွအတိုင္းျဖစ္ မည္မျဖစ္မည္ကိုသင္မၾကာမီေတြ႕ျမင္ရ လိမ့္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

24ေမာေရွသည္တဲေတာ္တြင္းမွထြက္လာ၍ ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူသမၽွကိုလူ အေပါင္းတို႔အားျပန္ၾကားေလသည္။ သူသည္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ခုနစ္ ဆယ္ကိုေခၚ၍ တဲေတာ္ပတ္လည္တြင္ရပ္ေန ေစ၏။-

25ထိုအခါထာဝရဘုရားသည္မိုးတိမ္ျဖင့္ ႂကြဆင္းလာ၍ ေမာေရွႏွင့္စကားေျပာဆို၏။ ထာဝရဘုရားသည္ေမာေရွအားေပးအပ္ ထားေသာစြမ္းရည္အခ်ိဳ႕ကိုယူ၍ ေခါင္းေဆာင္ ခုနစ္ဆယ္တို႔အားေပးအပ္ေတာ္မူ၏။ သူတို႔ သည္စြမ္းရည္ကိုခံယူရရွိၾကေသာအခါ ပေရာဖက္မ်ားကဲ့သို႔ေႂကြးေၾကာ္ၾက၏။ သို႔ ရာတြင္တစ္ႀကိမ္မၽွသာေႂကြးေၾကာ္ၾက၏။

26ေခါင္းေဆာင္ခုနစ္ဆယ္ထဲမွဧလဒဒ္ႏွင့္ေမဒဒ္ ဆိုသူႏွစ္ဦးသည္ တဲေတာ္သို႔မသြားဘဲစခန္း ထဲတြင္က်န္ရစ္ခဲ့ၾက၏။ သူတို႔အေပၚသို႔ဝိညာဥ္ ေတာ္သက္ဆင္းလာေသာအခါ သူတို႔သည္လည္း ပေရာဖက္မ်ားကဲ့သို႔ေႂကြးေၾကာ္ၾကသည္။-

27လူငယ္တစ္ဦးကဧလဒဒ္ႏွင့္ေမဒဒ္တို႔ျပဳ မူပုံကို ေမာေရွထံသို႔ေျပး၍ေျပာၾကား၏။

28ထိုအခါငယ္စဥ္ကတည္းကေမာေရွကိုကူ ညီခဲ့ေသာႏုန္၏သားျဖစ္ေသာ ေယာရွုက ေမာေရွအား``အရွင္၊ သူတို႔ကိုတားျမစ္ ပါ'' ဟုတိုက္တြန္းေလသည္။

29ေမာေရွက``ငါ၏အက်ိဳးကိုေထာက္၍သင္ ေျပာေနသေလာ။ ထာဝရဘုရားသည္မိမိ ၏လူမ်ိဳးေတာ္အားလုံးအေပၚသို႔ဝိညာဥ္ ေတာ္ကိုေပးအပ္သျဖင့္ သူတို႔သည္ပေရာ ဖက္မ်ားကဲ့သို႔ေႂကြးေၾကာ္နိုင္ၾကပါေစ ေသာ'' ဟုျပန္ေျပာေလ၏။-

30ထိုေနာက္ေမာေရွႏွင့္ဣသေရလအမ်ိဳးသား ေခါင္းေဆာင္ခုနစ္ဆယ္တို႔သည္ စခန္းသို႔ျပန္ သြားၾက၏။

31ထာဝရဘုရားသည္ပင္လယ္ဘက္မွေလကို တိုက္ေစသျဖင့္ ေလႏွင့္အတူငုံးငွက္မ်ားပါ လာ၏။ ထိုငုံးငွက္မ်ားသည္ေျမျပင္အထက္ သုံးေပအျမင့္မွပ်ံသန္းလာ၍ စခန္းအတြင္း ႏွင့္စခန္းအျပင္မိုင္မ်ားစြာပတ္လည္ေနရာ အႏွံ့အျပားတြင္နားၾကေလသည္။-

32သို႔ျဖစ္၍လူတို႔သည္တစ္ေန႔လုံး၊ တစ္ညလုံး ႏွင့္ေနာက္တစ္ေန႔လုံးငုံးငွက္မ်ားကိုဖမ္းဆီး ၾက၏။ ယုတ္စြအဆုံးလူတစ္ဦးလၽွင္ငုံးငွက္ တင္းငါးဆယ္မၽွဖမ္းဆီးမိသည္။ သူတို႔သည္ စခန္းပတ္လည္တြင္ငွက္မ်ားကိုျဖန႔္၍ အေျခာက္လွန္းၾကသည္။-

33ငုံးငွက္သားေပါမ်ားလ်က္ရွိေသးခ်ိန္တြင္ ထာဝရဘုရားသည္အမ်က္ထြက္၍သူ တို႔တြင္ကပ္ေရာဂါက်ေရာက္ေစ၏။-

34ထိုအရပ္တြင္အသားကိုေတာင့္တသူတို႔၏ အေလာင္းမ်ားကိုျမဳပ္ႏွံခဲ့ရသျဖင့္ ကိျဗဳတ္ ဟတၱဝါသို႔မဟုတ္ေတာင့္တသူတို႔၏သခၤ်ိဳင္း ဟူ၍နာမည္မွည့္ေခၚေလ၏။

35သူတို႔သည္ထိုအရပ္မွခရီးဆက္ၾက၍ ဟာဇ႐ုတ္အရပ္သို႔ေရာက္လၽွင္စခန္းခ် ၾကေလသည္။

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →