Numbers 21

Burmese MCLZV

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1ခါနာန္ျပည္ေတာင္ပိုင္းတြင္အာရဒ္ၿမိဳ႕ကိုအုပ္ စိုးေသာမင္းသည္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားမ်ား အသရိမ္လမ္းျဖင့္လာေနေၾကာင္းသိရလၽွင္ သူတို႔ကိုစစ္ခ်ီတိုက္ခိုက္ရာအခ်ိဳ႕ကိုသုံ႔ပန္း အျဖစ္ဖမ္းမိေလသည္။-

2ထိုအခါဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔က``ကိုယ္ ေတာ္သည္အကၽြန္ုပ္တို႔အားဤသူတို႔ကိုတိုက္ ခိုက္ေအာင္ျမင္ေစေတာ္မူလၽွင္ သူတို႔ႏွင့္သူတို႔ ၏ၿမိဳ႕မ်ားကိုကိုယ္ေတာ္အားအၿပီးအပိုင္ ဆက္ကပ္ေသာပူေဇာ္သကာအျဖစ္ဖ်က္ဆီး ပစ္ပါမည္'' ဟုထာဝရဘုရားအားသစၥာ ကတိျပဳၾကေလသည္။-

3ထာဝရဘုရားသည္သူတို႔ေလၽွာက္ထားသည္ အတိုင္းခါနာန္အမ်ိဳးသားတို႔ကိုတိုက္ခိုက္ ေအာင္ျမင္ေစေတာ္မူ၏။ ထိုေၾကာင့္ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔သည္သူတို႔၏ၿမိဳ႕မ်ားကို လုံးဝဖ်က္ဆီးပစ္ၿပီးလၽွင္ ထိုအရပ္ကို ေဟာ္မာဟူ၍နာမည္မွည့္ေခၚေလသည္။

4ထိုေနာက္ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ေဟာရ ေတာင္မွထြက္ခြာ၍ဧဒုံျပည္ကိုေရွာင္ကြင္းသြားရန္ အကြာဘာပင္လယ္ေကြ႕သို႔သြားရာလမ္းအတိုင္း ခ်ီတက္ၾကေလသည္။ သို႔ရာတြင္သူတို႔သည္ လမ္းခုလတ္တြင္ စိတ္ပ်က္အားေလ်ာ့လာၾက ၿပီးလၽွင္၊-

5ဘုရားသခင္ႏွင့္ေမာေရွတို႔အားျပစ္တင္ေျပာ ဆိုၾကေလသည္။ သူတို႔က``အစာေရစာမရွိ သည့္ဤေတာကႏၲာရတြင္ေသေစရန္ အဘယ္ ေၾကာင့္ အကၽြန္ုပ္တို႔ကိုအီဂ်စ္ျပည္မွေခၚ ေဆာင္လာပါသနည္း။ ဤေပါ့ပ်က္ေသာ အစားအစာကိုလည္း အကၽြန္ုပ္တို႔ၿငီး ေငြ႕လာပါၿပီ'' ဟုညည္းညဴၾက၏။-

6ထိုအခါထာဝရဘုရားသည္ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔ရွိရာသို႔ေႁမြဆိုးမ်ားကိုေစ လႊတ္သျဖင့္ လူေပါင္းမ်ားစြာတို႔သည္ေႁမြ ကိုက္ခံရ၍ေသဆုံးၾက၏။-

7ထိုေၾကာင့္လူမ်ားသည္ေမာေရွထံသို႔လာ ၍``အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ထာဝရဘုရားႏွင့္ကိုယ္ ေတာ္ကို ဆန႔္က်င္ေျပာဆို၍ျပစ္မွားမိပါၿပီ။ ဤေႁမြမ်ားကိုဖယ္ရွားပစ္ရန္ထာဝရဘုရား ထံဆုေတာင္းေပးပါေလာ့'' ဟုေတာင္းပန္ၾက၏။ သို႔ျဖစ္၍ေမာေရွသည္ သူတို႔အတြက္ထာဝရ ဘုရားထံဆုေတာင္းေလ၏။-

8ထိုအခါထာဝရဘုရားကေမာေရွအား သတၱဳ ေႁမြ႐ုပ္ကိုျပဳလုပ္၍တိုင္ထိပ္တြင္တင္ထားရန္ ခိုင္းေစေတာ္မူ၏။ ေႁမြကိုက္ခံရေသာသူသည္ ေႁမြ႐ုပ္ကိုၾကည့္လၽွင္ အသက္ခ်မ္းသာရာရ မည္ျဖစ္ေၾကာင္းဆင့္ဆိုေစေတာ္မူ၏။-

9ထို႔ေၾကာင့္ေမာေရွသည္ေၾကးဝါေႁမြ႐ုပ္ကိုျပဳ လုပ္၍ တိုင္ထိပ္တြင္တင္ထားရာေႁမြကိုက္ခံ ရေသာသူသည္ ေႁမြ႐ုပ္ကိုၾကည့္လၽွင္အသက္ ခ်မ္းသာရာရေလ၏။-

10တစ္ဖန္ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ခရီး ဆက္ခဲ့ၾကရာၾသဗုတ္အရပ္တြင္စခန္းခ် ၾက၏။-

11ထိုအရပ္မွတစ္ဖန္သူတို႔သည္ခရီးထြက္၍ ေမာဘျပည္အေရွ႕ဘက္ေတာကႏၲာရရွိယို ယြင္းပ်က္စီးေနေသာ ဗာရိမ္ၿမိဳ႕တြင္စခန္းခ် ၾကေလသည္။-

12ထိုေနာက္သူတို႔သည္ဇာရက္ျမစ္ဝွမ္းတြင္ စခန္းခ်ၾကသည္။-

13ထိုအရပ္မွတစ္ဖန္သူတို႔သည္ခရီးထြက္လာ ခဲ့ၾကရာ အာႏုန္ျမစ္ေျမာက္ဘက္အာေမာရိျပည္ ေတာကႏၲာရႏွင့္တစ္ဆက္တည္းရွိေသာေတာ ကႏၲာရတြင္စခန္းခ်ၾက၏။ (အာႏုန္ျမစ္သည္ ေမာဘျပည္ႏွင့္အာေမာရိျပည္တို႔၏နယ္ျခား ျဖစ္၏။-)

14ထို႔ေၾကာင့္ထာဝရဘုရား၏စစ္ပြဲမ်ားစာ ေစာင္တြင္``သုပေဒသတြင္တည္ေသာဝါဟက္ ၿမိဳ႕ႏွင့္ခ်ိဳင့္ဝွမ္းမ်ားအာႏုန္ျမစ္ႏွင့္၊-

15ေမာဘျပည္နယ္စပ္အာရၿမိဳ႕သို႔တိုင္ေအာင္ ေလၽွာဆင္းေသာခ်ိဳင့္ဝွမ္းမ်ား'' ဟူ၍ေဖာ္ျပ ပါရွိေလသည္။

16ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ထိုအရပ္မွ ေရတြင္းဟုအနက္ရွိေသာေဗရစခန္းသို႔ ေရာက္ၾကေလသည္။ ထိုစခန္းတြင္ထာဝရ ဘုရားကေမာေရွအား``လူအေပါင္းတို႔ကို စု႐ုံးေစေလာ့။ ငါသည္သူတို႔အားေရေပး မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။-

17ထိုအခါဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔စပ္ဆို ၾကေသာသီခ်င္းသည္ကား၊- ``ေရတြင္းတို႔ေရထြက္ၾကေလာ့။ ငါတို႔သည္သီခ်င္းဆို၍ႀကိဳဆိုမည္။

18မင္းညီမင္းသားႏွင့္ေခါင္းေဆာင္တို႔တူးေဖာ္ ေသာ ေရတြင္း၊ရာဇလွံတံႏွင့္ေတာင္ေဝွးမ်ားျဖင့္ တူးေဖာ္ေသာေရတြင္းေပတည္း'' ဟူ၍ျဖစ္ သည္။ သူတို႔သည္ထိုေတာကႏၲာရမွမတၱနာစခန္း သို႔လည္းေကာင္း၊-

19ထိုမွတစ္ဖန္နဟာေလ်လစခန္းသို႔လည္း ေကာင္း၊ နဟာေလ်လစခန္းမွဗာမုတ္စခန္း သို႔လည္းေကာင္း၊-

20ဗာမုတ္စခန္းမွသဲကႏၲာရကိုမ်က္ႏွာမူေနေသာ ပိသဂါေတာင္ေျခရွိေမာဘခ်ိဳင့္ဝွမ္းသို႔လည္း ေကာင္းခရီးဆက္ၾကေလသည္။

21ဣသေရအမ်ိဳးသားတို႔သည္ အာေမာရိဘုရင္ ရွိဟုန္ထံသို႔သံတမန္မ်ားေစလႊတ္လ်က္၊-

22``အကၽြန္ုပ္တို႔အားမင္းႀကီး၏ျပည္ကိုျဖတ္ သြားခြင့္ျပဳပါ။ အကၽြန္ုပ္တို႔ႏွင့္အကၽြန္ုပ္တို႔ ၏သိုးႏြားတိရစၧာန္တို႔သည္ လမ္းမႀကီးအတိုင္း သြားပါမည္။ မင္းႀကီး၏လယ္ယာမ်ားႏွင့္ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္မ်ားကိုျဖတ္ေက်ာ္သြားမည္ မဟုတ္ပါ။ မင္းႀကီး၏ေရတြင္းမ်ားမွေရကို လည္းမေသာက္ပါ။ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္မင္းႀကီး ၏နယ္ေျမမွထြက္သည္အထိ လမ္းမႀကီး အတိုင္းျဖတ္သြားပါမည္'' ဟူ၍အခြင့္ ေတာင္းေစ၏။-

23သို႔ရာတြင္ရွိဟုန္ဘုရင္သည္ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔အား မိမိ၏ျပည္ကိုျဖတ္ သန္းခြင့္မေပးေခ်။ သူသည္ေတာကႏၲာရရွိ ယာဟတ္ၿမိဳ႕သို႔စစ္ခ်ီလာၿပီးလၽွင္ ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔ကိုတိုက္ခိုက္ေလသည္။-

24သို႔ရာတြင္ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ရန္ သူမ်ားစြာတို႔ကို တိုက္ပြဲ၌က်ဆုံးေစၿပီးလၽွင္ အာႏုန္ျမစ္မွေျမာက္ဘက္အမၼဳန္ျပည္နယ္စပ္ ယဗၺဳတ္ျမစ္တိုင္ေအာင္ ရွိဟုန္ဘုရင္၏နယ္ေျမ မ်ားကိုသိမ္းယူၾကေလသည္။ အမၼဳန္ျပည္ နယ္စပ္တိုင္ေအာင္သာခ်ီတက္နိုင္ျခင္းမွာ ထိုနယ္စပ္ကိုခိုင္ခံ့စြာကာကြယ္ထားျခင္း ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။-

25ဤနည္းအားျဖင့္ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ သည္ ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕ႏွင့္ပတ္ဝန္းက်င္ရွိၿမိဳ႕မ်ား အပါအဝင္ အာေမာရိအမ်ိဳးသားတို႔၏ၿမိဳ႕ အားလုံးကိုသိမ္းပိုက္၍ ထိုၿမိဳ႕မ်ားတြင္ေန ထိုင္ၾကေလသည္။-

26ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕သည္ကားရွိဟုန္ဘုရင္နန္းစိုက္ ေသာၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္သည္။ ရွိဟုန္ဘုရင္၏ပိုင္နက္ မွာအာႏုန္ျမစ္တိုင္ေအာင္က်ယ္ျပန႔္ေသာ ယခင္ ေမာဘျပည္ဘုရင္ပိုင္နက္ျဖစ္သည္။ ထိုနယ္ေျမ ကိုရွိဟုန္ဘုရင္ကတိုက္ခိုက္သိမ္းယူခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။-

27သို႔ျဖစ္၍ကဗ်ာဆရာတို႔က၊ ``ရွိဟုန္ဘုရင္၏ၿမိဳ႕ေတာ္ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕သို႔ လာၾကေလာ့။ ငါတို႔သည္ထိုၿမိဳ႕ကိုအသစ္တစ္ဖန္တည္ၾက ကုန္စို႔။

28တစ္ခါကရွိဟုန္ဘုရင္၏တပ္သည္ေဟရွဘုန္ ၿမိဳ႕မွ ထြက္ေသာမီးလၽွံကဲ့သို႔ခ်ီတက္၍ ေမာဘျပည္အာရၿမိဳ႕ကိုဖ်က္ဆီးလ်က္ အာႏုန္ျမစ္ အထက္ပိုင္းရွိေတာင္မ်ားကိုေလာင္ကၽြမ္းေစ၏။

29ေမာဘျပည္သားတို႔သင္တို႔သည္အလြန္ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ၾကရပါၿပီတကား။ ေခမုရွဘုရားကိုကိုးကြယ္ေသာအသင္တို႔ ပ်က္စီးရၾကေလၿပီ။ သင္တို႔၏ဘုရားမ်ားသည္သင္တို႔၏အမ်ိဳး သားမ်ားကို စစ္ေျပးဒုကၡသည္မ်ားျဖစ္ေစ၍၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကိုအာေမာရိဘုရင္၏ သုံ႔ပန္းမ်ားျဖစ္ေစ၏။-

30သို႔ျဖစ္၍သူတို႔၏အဆက္အႏြယ္တို႔သည္ ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕မွဒိဘုန္ၿမိဳ႕သို႔လည္းေကာင္း၊ နာရွင္ၿမိဳ႕မွေမဒဘၿမိဳ႕အနီးေနာဖာၿမိဳ႕သို႔ လည္းေကာင္း၊ ဖ်က္ဆီးသုတ္သင္ျခင္းခံရေလၿပီ'' ဟူ၍ စပ္ဆိုၾက၏။

31သို႔ျဖစ္၍ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ အာေမာရိျပည္တြင္အေျခခ်ေနထိုင္ၾက ေလသည္။-

32ေမာေရွသည္ယာဇာၿမိဳ႕ကိုမတိုက္ခိုက္မီ လူကို ေစလႊတ္၍ေထာက္လွမ္းေစ၏။ ဣသေရလအမ်ိဳး သားတို႔သည္ထိုၿမိဳ႕ႏွင့္တကြ ပတ္ဝန္းက်င္ရွိၿမိဳ႕ မ်ားကိုတိုက္ခိုက္သိမ္းပိုက္သျဖင့္ အာေမာရိ အမ်ိဳးသားတို႔သည္ထိုၿမိဳ႕မ်ားမွထြက္ေျပး ၾက၏။

33ထိုေနာက္ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ဗာရွန္ ျပည္ကိုဦးတည္ခ်ီတက္ၾကေလသည္။ ထိုအခါ ဗာရွန္ျပည္ဘုရင္ၾသဃသည္စစ္ခ်ီ၍ ဣသ ေရလအမ်ိဳးသားတို႔ကိုဧၿဒိအရပ္တြင္ တိုက္ခိုက္ေလသည္။-

34ထာဝရဘုရားကေမာေရွအား``သူ႔ကိုမ ေၾကာက္ႏွင့္။ သူႏွင့္တကြျပည္သူျပည္သား အေပါင္းတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ သူ၏ျပည္ကို လည္းေကာင္းသင့္လက္၌ငါအပ္ေပးမည္။ သင္သည္ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕တြင္စိုးစံေသာ အာ ေမာရိဘုရင္ရွိဟုန္အားျပဳသကဲ့သို႔သူ႔ အားျပဳေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။-

35ထိုေၾကာင့္ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ၾသဃဘုရင္ႏွင့္သူ၏သားမ်ားအပါအဝင္ တိုင္းသူျပည္သားတို႔ကိုတစ္ေယာက္မက်န္ သုတ္သင္သတ္ျဖတ္ၿပီးေနာက္တိုင္းျပည္ကို သိမ္းပိုက္ေလသည္။

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →