Numbers 22 — Burmese MCLZV

1တစ္ဖန္ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ခရီး ဆက္ခဲ့ၾကရာေယရိေခါၿမိဳ႕တစ္ဘက္၊ ေယာ္ဒန္ ျမစ္အေရွ႕ဘက္ရွိေမာဘလြင္ျပင္တြင္စခန္း ခ်ၾကေလသည္။

2ေမာဘျပည္ဘုရင္၊ ဇိေဖာ္၏သားဗာလက္သည္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔၏လူအင္အား မ်ားျပားေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ထိုဣသ ေရလလူတို႔သည္ အာေမာရိလူတို႔ကိုမည္ ကဲ့သို႔ျပဳခဲ့ၾကသည္ကိုလည္းေကာင္းၾကား သိရေသာအခါ၊-

3သူႏွင့္တကြတိုင္းသူျပည္သားအေပါင္းတို႔ သည္ ထိတ္လန႔္ေၾကာက္ရြံ့လာၾကေလသည္။-

4ထို႔ေၾကာင့္သူတို႔သည္မိဒ်န္ျပည္အမ်ိဳးသား ေခါင္းေဆာင္တို႔အား``ႏြားသည္စားက်က္ရွိျမက္ ကိုကုန္စင္ေအာင္စားသကဲ့သို႔ဤလူအုပ္ႀကီး သည္ ငါတို႔ပတ္ဝန္းက်င္၌ရွိသမၽွကိုဖ်က္ဆီး ပစ္လိမ့္မည္'' ဟုဆိုၾက၏။ သို႔ျဖစ္၍ဗာလက္ ဘုရင္သည္၊-

5အမၼဳန္ျပည္ယူဖေရးျမစ္အနီးရွိေပေသာ္ ၿမိဳ႕တြင္ ေနထိုင္ေသာေဗာရ၏သားဗာလမ္အား ေလၽွာက္ထားပင့္ေခၚျခင္းငွာ ေစတမန္မ်ား ကိုေစလႊတ္လိုက္ေလသည္။ ဗာလက္၏ေလၽွာက္ ထားခ်က္တြင္``လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးသည္ထြက္လာ ၍ေနရာအႏွံ့အျပားသို႔ေရာက္ၿပီးေနာက္ ယခုငါတို႔၏ျပည္ကိုသိမ္းယူရန္ၿခိမ္း ေျခာက္ေနၾကပါၿပီ။-

6သူတို႔သည္ငါတို႔ထက္လူအင္အားပိုမ်ား သျဖင့္ လာ၍သူတို႔ကိုက်ိန္ဆဲပါေလာ့။ သို႔ ျပဳလၽွင္သူတို႔ကိုငါတိုက္ခိုက္၍ ႏွင္ထုတ္နိုင္ ေကာင္းႏွင္ထုတ္နိုင္ပါလိမ့္မည္။ ကိုယ္ေတာ္ ေကာင္းခ်ီးေပးသူတို႔သည္ေကာင္းခ်ီးကို ခံရ၍ ကိုယ္ေတာ္က်ိန္ဆဲေသာသူတို႔သည္ က်ိန္စာသင့္ၾကပါလိမ့္မည္'' ဟုေဖာ္ျပ ပါရွိေလသည္။

7ထို႔ေၾကာင့္ေမာဘအမ်ိဳးသားႏွင့္မိဒ်န္ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္တို႔သည္ ေျခႂကြခ ေငြကိုယူေဆာင္၍ ဗာလမ္ထံသို႔သြားၿပီး လၽွင္ဗာလက္၏ေလၽွာက္ထားခ်က္ကို တင္ျပၾကေလသည္။-

8ထိုအခါဗာလမ္ကသူတို႔အား``ယေန႔ည ဤအရပ္တြင္တည္းခိုေနၾကပါဦး။ ထာဝရ ဘုရားကငါ့အားမည္ကဲ့သို႔မိန႔္မွာေတာ္မူ ေၾကာင္း နက္ျဖန္ေန႔တြင္ငါေျပာျပပါမည္'' ဟုဆိုေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ေမာဘအမ်ိဳးသား ေခါင္းေဆာင္တို႔သည္ဗာလမ္ထံ၌တည္းခို ၾကေလသည္။

9ဘုရားသခင္သည္ဗာလမ္ထံသို႔ႂကြလာ ၍``သင္ႏွင့္အတူတည္းခိုေနသူမ်ားသည္ မည္သူတို႔နည္း'' ဟုေမးေတာ္မူ၏။

10ထိုအခါဗာလမ္က``ေမာဘျပည္ဘုရင္ ဗာလက္ထံမွလာေသာသူမ်ားျဖစ္ၾက ပါသည္။-

11ဗာလက္ကအီဂ်စ္ျပည္မွလာေသာလူမ်ိဳး တစ္မ်ိဳးသည္ ေျမမ်က္ႏွာျပင္အႏွံ့အျပား သို႔ေရာက္ရွိေနေၾကာင္း၊ ထိုသူတို႔ကိုတိုက္ခိုက္ ႏွင္ထုတ္နိုင္ရန္အကၽြန္ုပ္အား သူတို႔ထံသို႔ သြား၍ထိုသူတို႔ကိုက်ိန္ဆဲပါမည့္ အေၾကာင္းအေၾကာင္းၾကားလိုက္ပါသည္'' ဟုေလၽွာက္ထားေလသည္။

12ဘုရားသခင္ကဗာလမ္အား``သင္သည္ဤ သူတို႔ႏွင့္အတူမလိုက္သြားရ။ ဣသေရလ အမ်ိဳးသားတို႔သည္ ငါ၏ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာ ကိုခံရေသာသူမ်ားျဖစ္သျဖင့္သူတို႔ ကိုမက်ိန္ဆဲရ'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

13ေနာက္တစ္ေန႔နံနက္တြင္ဗာလမ္ကဗာလက္ ၏သံတမန္တို႔အား``သင္တို႔ျပန္ၾကေလာ့။ သင္ တို႔ႏွင့္အတူလိုက္ရန္ထာဝရဘုရားသည္ ငါ့ အားအခြင့္ေပးေတာ္မမူ'' ဟုေျပာေလ၏။-

14ထိုေၾကာင့္သူတို႔သည္ဗာလက္ထံသို႔ျပန္၍ သူ တို႔ႏွင့္အတူဗာလမ္မလိုက္လိုေၾကာင္းေလၽွာက္ ထားၾကေလသည္။

15ထိုေနာက္ဗာလက္သည္ယခင္တစ္ႀကိမ္ထက္ အေရအတြက္မ်ား၍ ပိုျမင့္ေသာေစတမန္ မ်ားကိုဗာလမ္ထံသို႔ေစလႊတ္လိုက္ေလ သည္။-

16သူတို႔သည္ဗာလမ္ထံသို႔သြား၍``ငါ့ထံလာ ျဖစ္ေအာင္လာပါေလာ့။-

17ကိုယ္ေတာ္အားထိုက္ထိုက္တန္တန္ခ်ီးျမႇင့္ ပါမည္။ ကိုယ္ေတာ္ခိုင္းေစသမၽွကိုေဆာင္ရြက္ ေပးပါမည္။ ႂကြလာ၍ဤသူတို႔ကိုက်ိန္ဆဲ ပါေလာ့'' ဟူေသာဗာလက္၏ေလၽွာက္ထား ခ်က္ကိုတင္ျပၾက၏။

18သို႔ရာတြင္ဗာလမ္က``ဗာလက္ဘုရင္သည္နန္း ေတာ္တြင္ရွိသမၽွေသာေရႊ၊ ေငြကို ငါ့အားပုံ၍ ေပးေသာ္လည္းငါ၏ဘုရားသခင္ထာဝရ ဘုရား၏အမိန႔္ေတာ္ကိုငါမလြန္ဆန္နိုင္။-

19သို႔ရာတြင္ထာဝရဘုရားသည္ငါ့အား မည္ ကဲ့သို႔မိန႔္ေတာ္မူဦးမည္ကိုသိရွိနိုင္ရန္ သင္တို႔သည္ ယေန႔ညငါ့ထံတြင္တည္းခို ေနထိုင္ၾကပါ'' ဟုဆို၏။

20ထိုေန႔ညတြင္ဘုရားသခင္သည္ဗာလမ္ထံ သို႔ႂကြလာ၍``ဤသူတို႔သည္သင့္ကိုသူတို႔ ႏွင့္အတူလိုက္ပါရန္ ေခၚဖိတ္လၽွင္လိုက္သြား ေလာ့။ သို႔ရာတြင္သင္သည္ငါညႊန္ၾကားသည့္ အတိုင္းသာေဆာင္ရြက္ရမည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္ မူ၏။-

21သို႔ျဖစ္၍ေနာက္တစ္ေန႔နံနက္တြင္ဗာလမ္ သည္ ျမည္းကိုကုန္းႏွီးတင္၍စီးၿပီးလၽွင္ ေမာဘအမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္တို႔ႏွင့္ အတူလိုက္သြားေလ၏။

22ထိုသို႔ဗာလမ္လိုက္သြားသျဖင့္ဘုရားသခင္သည္ အမ်က္ေတာ္ထြက္ေလ၏။ ဗာလမ္ သည္အေစခံႏွစ္ေယာက္လိုက္ပါလ်က္ျမည္း ကိုစီး၍သြားေနစဥ္ ထာဝရဘုရား၏ ေကာင္းကင္တမန္သည္သူသြားရာလမ္း ေပၚတြင္ရပ္၍တားဆီးေန၏။-

23ျမည္းသည္လမ္းေပၚတြင္ဓားကိုကိုင္ဆြဲလ်က္ ရပ္ေနေသာ ေကာင္းကင္တမန္ကိုျမင္လၽွင္လမ္း လႊဲ၍လယ္ကြင္းထဲသို႔ဆင္းေလ၏။ ထိုအခါ ဗာလမ္သည္ျမည္းကိုရိုက္၍လမ္းမေပၚသို႔ ျပန္တက္ေစ၏။-

24ထိုေနာက္ေကာင္းကင္တမန္သည္စပ်စ္ဥယ်ာဥ္ ႏွစ္ခု၏ ေက်ာက္နံရံအၾကားလမ္းက်ဥ္းေပၚ တြင္ရပ္ေနေလသည္။-

25ျမည္းသည္ေကာင္းကင္တမန္ကိုျမင္ေသာ အခါနံရံတစ္ဖက္သို႔ကပ္သျဖင့္ ဗာလမ္ ၏ေျခညႇပ္မိေလသည္။ ထိုအခါဗာလမ္ သည္ျမည္းကိုရိုက္ျပန္သည္။-

26တစ္ဖန္ေကာင္းကင္တမန္သည္ေရွ႕မွဆီးႀကိဳ၍ ဝဲယာသို႔ျမည္းမလွည့္သာေသာေနရာတြင္ ရပ္ေန၏။-

27ျမည္းသည္ေကာင္းကင္တမန္ကိုျမင္ျပန္ေသာ အခါ လမ္းမေပၚတြင္ဝပ္ခ်လိုက္၏။ ဗာလမ္ သည္ေဒါသထြက္၍ျမည္းကိုေတာင္ေဝွးျဖင့္ ရိုက္ေလသည္။-

28ထိုအခါထာဝရဘုရားသည္ျမည္းကိုလူကဲ့ သို႔ စကားေျပာေစသျဖင့္ျမည္းကဗာလမ္ အား``ငါ့ကိုအဘယ္အျပစ္ေၾကာင့္သုံးႀကိမ္ တိုင္ေအာင္ရိုက္ရပါသနည္း'' ဟုေမးေလ သည္။

29ဗာလမ္က``သင္သည္ငါ့ကိုအ႐ူးျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ပါသည္တကား။ ငါ့လက္ထဲ၌ဓား ရွိလၽွင္သင့္ကိုငါသတ္မည္'' ဟုဆိုေလ၏။

30ထိုအခါျမည္းက``ငါသည္သင္စီးေနက် ျမည္းမဟုတ္ပါသေလာ။ ငါသည္ယခင္ဤ ကဲ့သို႔ျပဳခဲ့ဖူးပါသေလာ'' ဟုဗာလမ္အား ေမးေလ၏။ ဗာလမ္က``မျပဳဘူး'' ဟုျပန္ေျပာ၏။

31ထိုေနာက္ထာဝရဘုရားသည္ဗာလမ္အား ဓားကိုင္၍ ရပ္ေနေသာေကာင္းကင္တမန္ကို ျမင္ေစေတာ္မူသျဖင့္ သူသည္ေျမေပၚတြင္ ပ်ပ္ဝပ္၍ေနေလ၏။-

32ေကာင္းကင္တမန္ကဗာလမ္အား``သင္သည္ ျမည္းကိုဤသို႔အဘယ္ေၾကာင့္သုံးႀကိမ္ ရိုက္ရပါသနည္း။ သင္သည္ခရီးဆက္၍ မသြားနိုင္ရန္ငါသည္သင္သြားရာလမ္း ကိုပိတ္ဆို႔ခဲ့သည္။-

33သင္၏ျမည္းသည္ငါ့ကိုျမင္သျဖင့္သုံးႀကိမ္ တိုင္လမ္းလႊဲခဲ့ၿပီ။ အကယ္၍ျမည္းသည္လမ္း မလႊဲခဲ့လၽွင္ ငါသည္သင့္ကိုသတ္၍ျမည္း ကိုအသက္ခ်မ္းသာေပးၿပီ'' ဟုဆိုေလ၏။

34ထိုအခါဗာလမ္က``အကၽြန္ုပ္အျပစ္ကူး လြန္မိပါၿပီ။ ကိုယ္ေတာ္သည္အကၽြန္ုပ္ကိုတား ဆီးရန္လမ္းေပၚတြင္ရပ္ေနသည္ကိုအကၽြန္ုပ္ မသိပါ။ အကၽြန္ုပ္အားခရီးဆက္၍မသြား ေစလိုလၽွင္အိမ္သို႔ျပန္ပါမည္'' ဟုဆိုေလ ၏။

35ေကာင္းကင္တမန္ကလည္း``ဤသူတို႔ႏွင့္ အတူလိုက္သြားေလာ့။ သို႔ရာတြင္ငါေျပာ ေစလိုသည့္အတိုင္းသာေျပာဆိုရမည္'' ဟုဆို၏။ သို႔ျဖစ္၍ဗာလမ္သည္သူတို႔ႏွင့္ အတူလိုက္ပါသြားေလ၏။

36ဗာလက္ဘုရင္သည္ဗာလမ္လာေနေၾကာင္း ကိုၾကားသိရေသာအခါ ေမာဘျပည္နယ္စပ္ အာႏုန္ျမစ္ကမ္းေပၚရွိအာရၿမိဳ႕သို႔သြား၍ ႀကိဳဆို၏။-

37ဗာလက္ကဗာလမ္အား``အကၽြန္ုပ္ပထမ အႀကိမ္ကိုယ္ေတာ္ကိုေခၚရန္ေစလႊတ္စဥ္က အဘယ္ေၾကာင့္လိုက္၍မလာပါသနည္း။ ကိုယ္ေတာ္အားထိုက္တန္စြာမခ်ီးျမႇင့္နိုင္ ဟုယူဆပါသေလာ'' ဟုဆီး၍ေမးေလ သည္။

38ဗာလမ္က``ငါယခုေရာက္လာၿပီ။ သို႔ရာတြင္ ငါသည္ ကိုယ္တိုင္ေျပာပိုင္ခြင့္မရွိ။ ဘုရားသခင္ကငါ့အားေျပာေစလိုသမၽွကို သာငါေျပာနိုင္မည္'' ဟုဆိုေလ၏။-

39သို႔ျဖစ္၍ဗာလမ္သည္ဗာလက္ႏွင့္အတူ ႆုဇုတ္ၿမိဳ႕သို႔လိုက္ပါသြားေလသည္။-

40ထိုၿမိဳ႕တြင္ဗာလက္သည္သိုးႏြားမ်ားကို သတ္၍ အသားအခ်ိဳ႕ကိုဗာလမ္ႏွင့္အႀကီး အကဲမ်ားထံသို႔ပို႔ေစသည္။

41ေနာက္တစ္ေန႔နံနက္တြင္ဗာလက္ဘုရင္သည္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔ျမင္သာနိုင္ ေသာဗားေမာ့ဗာလေတာင္ကုန္းေပၚသို႔ ဗာလမ္အားေခၚေဆာင္သြားေလသည္။