Acts 2 — Burmese MSBZ

4ထိုအခါ သူတို႔အားလုံးသည္ သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ႏွင့္ျပည့္ဝလ်က္ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ သူတို႔အား ေျပာႏိုင္စြမ္းေပးေတာ္မူသည့္အတိုင္း အျခားေသာဘာသာစကားမ်ားျဖင့္ စတင္ေျပာဆိုၾက၏။

5ထိုအခ်ိန္ကာလတြင္ မိုးေကာင္းကင္ေအာက္ရွိ တိုင္းႏိုင္ငံအသီးသီးမွ ဘုရားတရားၾကည္ညိဳေသာဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕၌တည္းခိုေနၾက၏။

6ထိုအသံထြက္ေပၚလာေသာအခါ မ်ားစြာေသာလူတို႔သည္ စုေဝးလာၾက၍ သူတို႔အသီးသီးသည္ သူတို႔၏ဘာသာစကားျဖင့္ တမန္ေတာ္တို႔ေျပာဆိုေနၾကသည္ကိုၾကားရသျဖင့္ အံ့ဩေတြေဝၾကကုန္၏။

7သူတို႔သည္ အံ့ၾသေငးေမာၾကလ်က္ “ၾကည့္ပါ။ ယခုေျပာဆိုေနေသာ ဤသူအားလုံးတို႔သည္ ဂါလိလဲနယ္သားမ်ားျဖစ္ၾကသည္မဟုတ္ေလာ။

8သို႔ျဖစ္လွ်င္ ငါတို႔အသီးသီးသည္ ငါတို႔ေမြးဖြားရာအရပ္မွ ဘာသာစကားျဖင့္ ၾကားေနရသည္မွာ မည္သို႔နည္း။

9ငါတို႔တြင္ ပါသိလူမ်ိဳး၊ ေမဒိလူမ်ိဳးႏွင့္ ဧလံလူမ်ိဳးမ်ားမွစ၍ မက္ဆိုပိုေတးမီးယားျပည္၊ ယုဒျပည္၊ ကပၸေဒါကိျပည္၊ ပုႏၲဳျပည္၊ အာရွျပည္၊

10ျဖဴဂိျပည္၊ ပံဖုလိျပည္၊ အီဂ်စ္ျပည္ႏွင့္ ကုေရေနၿမိဳ႕အနီး လစ္ဗ်ားနယ္ေျမေဒသတို႔၌ ေနထိုင္ေသာသူမ်ားရွိၾက၏။ ထို႔ျပင္ အလည္အပတ္ေရာက္ရွိလာေသာေရာမႏိုင္ငံသားမ်ား၊ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ ဂ်ဴးဘာသာဝင္ျဖစ္လာသူမ်ား၊

11ကေရေတကြၽန္းသားမ်ား၊ အာရပ္ျပည္သားမ်ားလည္းရွိၾက၏။ သို႔ျဖစ္လ်က္ႏွင့္ ဤသူတို႔သည္ ဘုရားသခင္၏အံ့ဖြယ္ေသာအမႈတို႔ကို ငါတို႔၏ဘာသာစကားမ်ားျဖင့္ ေျပာဆိုေနၾကသည္ကို ငါတို႔ၾကားရပါသည္တကား”ဟု ေျပာဆိုၾက၏ ။

12လူအားလုံးတို႔သည္ အံ့ၾသေငးေမာလ်က္ ေဝခြဲမရျဖစ္ၾကကာ “ဤအမႈအရာသည္ မည္သည့္အရာကိုဆိုလိုသနည္း”ဟု အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုၾက၏။

13သို႔ေသာ္ လူအခ်ိဳ႕တို႔က “သူတို႔သည္ ဝိုင္ခ်ိဳျဖင့္မူးယစ္ေနၾကသည္”ဟု ကဲ့ရဲ႕ေျပာဆိုၾက၏။

14ထိုအခါ ေပတ႐ုသည္ တမန္ေတာ္တစ္ဆယ့္တစ္ပါးတို႔ႏွင့္အတူမတ္တတ္ရပ္လ်က္ မိမိအသံကိုက်ယ္စြာျပဳ၍ “ဂ်ဴးအမ်ိဳးသားမ်ားႏွင့္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕၌ ေနထိုင္ၾကေသာသူအေပါင္းတို႔၊ ဤအရာကိုသင္တို႔အား သိမွတ္ေစလိုပါ၏။ ငါ့စကားကို ေသခ်ာစြာနားေထာင္ၾကေလာ့။

15ယခုအခ်ိန္ကား နံနက္ကိုးနာရီ ျဖစ္၍ ဤသူတို႔သည္ သင္တို႔ထင္မွတ္သကဲ့သို႔ ယစ္မူးေနၾကသည္မဟုတ္။

16ဤအရာသည္ ပေရာဖက္ေယာလေဟာေျပာထားေသာအရာပင္ျဖစ္၏။

17ေဟာေျပာထားေသာအရာမွာ ‘ဘုရားသခင္မိန႔္ေတာ္မူသည္ကား ငါသည္ ေနာက္ဆုံးေသာေန႔ရက္တို႔၌ လူအေပါင္းတို႔အေပၚသို႔ ငါ၏ဝိညာဥ္ကိုသြန္းေလာင္းမည္။ ထိုအခါ သင္တို႔၏သားသမီးမ်ားသည္ ပေရာဖက္ျပဳေဟာေျပာၾကလိမ့္မည္။ သင္တို႔ထဲမွလူငယ္မ်ားသည္ ဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံမ်ားကိုျမင္ရၾကလိမ့္မည္။ သင္တို႔ထဲမွသက္ႀကီးဝါႀကီးမ်ားသည္ အိပ္မက္မ်ားကိုျမင္မက္ၾကလိမ့္မည္။

18ထိုေန႔ရက္တို႔၌ ငါသည္ ငါ၏အေစခံေယာက္်ားႏွင့္ ငါ၏အေစခံမိန္းမတို႔အေပၚသို႔ ငါ၏ဝိညာဥ္ကိုသြန္းေလာင္းသျဖင့္ သူတို႔သည္ ပေရာဖက္ျပဳေဟာေျပာၾကလိမ့္မည္။

19အထက္ေကာင္းကင္၌ အံ့ၾသဖြယ္ရာမ်ားကိုလည္းေကာင္း၊ ေအာက္ေျမႀကီးေပၚ၌ ေသြး၊ မီးလွ်ံႏွင့္ မီးခိုးေငြ႕တည္းဟူေသာ နိမိတ္လကၡဏာမ်ားကိုလည္းေကာင္း ငါျပမည္။

20ထာဝရဘုရား၏ထူးျမတ္ေသာေန႔ႀကီးမေရာက္မီ ေနသည္ ေမွာင္မိုက္သြား၍ လသည္ ေသြးျဖစ္သြားလိမ့္မည္။

21ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏နာမေတာ္ကို ပတၳနာျပဳေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ ကယ္တင္ျခင္းခံရၾကလိမ့္မည္’ ဟူ၍ ျဖစ္၏။

22အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔၊ ဤစကားတို႔ကိုနားေထာင္ၾကေလာ့။ သင္တို႔သိၾကသည့္အတိုင္း ဘုရားသခင္သည္ နာဇရက္ၿမိဳ႕သားေယရႈအားျဖင့္ သင္တို႔အလယ္၌ အံ့ဩဖြယ္ရာမ်ား၊ တန္ခိုးလကၡဏာမ်ားႏွင့္ နိမိတ္လကၡဏာမ်ားကိုျပဳေတာ္မူ၏။ ဘုရားသခင္သည္ ဤအရာမ်ားအားျဖင့္ ေယရႈႏွင့္ပတ္သက္ေသာ ခိုင္မာသည့္အေထာက္အထားမ်ားကို သင္တို႔အားျပေတာ္မူ၏။

23ဘုရားသခင္ခ်မွတ္ထားေသာအႀကံအစည္ေတာ္ႏွင့္ ႀကိဳတင္သိျမင္ေသာဉာဏ္ေတာ္တို႔အရ အပ္ႏွံျခင္းခံရေသာထိုအရွင္ကို သင္တို႔သည္ တရားမဲ့ေသာသူတို႔လက္ျဖင့္ လက္ဝါးကပ္တိုင္ေပၚ၌တင္၍ ကြပ္မ်က္ၾက၏။

24သို႔ေသာ္ ဘုရားသခင္သည္ ထိုအရွင္ကို ေသျခင္းႏွင့္ဆိုင္ေသာေဝဒနာ မွလြတ္ေျမာက္ေစ၍ ထေျမာက္ေစေတာ္မူ၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ေသျခင္းသည္ ထိုအရွင္ကို အစဥ္ခ်ည္ေႏွာင္ထား၍မရႏိုင္ေခ်။

25ဒါဝိဒ္ကလည္း ထိုအရွင္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ‘ငါသည္ ထာဝရဘုရားကို အစဥ္မျပတ္မ်က္ေမွာက္ျပဳ၏။ အေၾကာင္းမူကား ကိုယ္ေတာ္သည္ ငါ၏လက္ယာဘက္၌ ရွိေတာ္မူသည္ျဖစ္၍ ငါသည္ တုန္လႈပ္ျခင္းမရွိရာ။

26ထို႔ေၾကာင့္ ငါ၏စိတ္ႏွလုံးသည္ေပ်ာ္႐ႊင္၍ ငါ၏ႏႈတ္ သည္႐ႊင္ျမဴး၏။ ထိုမွ်မက ငါ၏ေသြးသားသည္လည္း ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း၌ခိုလႈံလိမ့္မည္။

27အေၾကာင္းမူကား ကိုယ္ေတာ္သည္ အကြၽႏ္ုပ္၏စိတ္ဝိညာဥ္ကို မရဏာႏိုင္ငံ၌ စြန႔္ပစ္ထားေတာ္မူမည္မဟုတ္။ ကိုယ္ေတာ္၏သန႔္ရွင္းေသာသူအားလည္း ပုပ္ပ်က္ျခင္းႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕ခြင့္ေပးေတာ္မူမည္မဟုတ္။

28ကိုယ္ေတာ္သည္ အကြၽႏ္ုပ္အား အသက္ရွင္ျခင္းလမ္းကိုသိေစ၍ ေရွ႕ေတာ္၌ အကြၽႏ္ုပ္ကို ဝမ္းေျမာက္ျခင္းႏွင့္ျပည့္ဝေစေတာ္မူလိမ့္မည္’ ဟု ဆိုထား၏။

29ညီအစ္ကိုတို႔၊ မ်ိဳးႏြယ္စုဖခင္ျဖစ္ေသာဒါဝိဒ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ သင္တို႔အား ငါအတိအလင္းေျပာဆိုႏိုင္သည္မွာ သူသည္ေသလြန္၍ သၿဂႋဳဟ္ျခင္းကိုခံရၿပီး သူ၏သခ်ႋဳင္းဂူသည္ ယေန႔တိုင္ေအာင္ ငါတို႔အရပ္၌ရွိ၏။

30သူသည္ ပေရာဖက္တစ္ပါးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူ႔သားေျမး ထဲမွ တစ္ဦးကို သူ၏ပလႅင္ေပၚတြင္ထိုင္ေစမည္ဟု ဘုရားသခင္သည္ သူ႔အားကတိသစၥာျဖင့္တိုင္တည္၍ မိန႔္ေတာ္မူေၾကာင္းသိထား၏။

31သူသည္ ၎ကိုႀကိဳတင္သိျမင္လ်က္ ခရစ္ေတာ္၏ရွင္ျပန္ထေျမာက္ျခင္းအေၾကာင္းကို ေဟာေျပာကာ ‘ကိုယ္ေတာ္သည္ မရဏာႏိုင္ငံ၌ စြန႔္ပစ္ထားျခင္းခံရမည္မဟုတ္။ ခႏၶာေတာ္ကိုလည္း ပုပ္ပ်က္ျခင္းႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕ခြင့္ေပးေတာ္မူမည္မဟုတ္’ဟု ဆိုခဲ့၏။

32ဘုရားသခင္သည္ ထိုေယရႈကို ထေျမာက္ေစေတာ္မူ၏။ ငါတို႔အားလုံးသည္ ဤအေၾကာင္းအရာ၏သက္ေသမ်ားျဖစ္ၾက၏။

33ထိုသို႔ေယရႈသည္ ဘုရားသခင္၏လက္ယာေတာ္ဘက္၌ ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္းကိုခံရၿပီးေနာက္ ကတိထားေတာ္မူသည့္သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ကို ခမည္းေတာ္ထံမွခံယူရရွိလ်က္ သင္တို႔ေတြ႕ျမင္ၾကားသိသည့္အတိုင္း ထိုဝိညာဥ္ေတာ္ကိုသြန္းေလာင္းေတာ္မူ၏။

34ဒါဝိဒ္သည္ ေကာင္းကင္ဘုံသို႔တက္သြားခဲ့သည္မဟုတ္။ သို႔ေသာ္ သူက ‘ထာဝရဘုရားသည္ ငါ၏သခင္ဘုရားအား

35သင့္ရန္သူတို႔ကို သင္၏ေျခတင္ခုံအျဖစ္ ငါခ်ထားသည့္တိုင္ေအာင္ ငါ၏လက္ယာဘက္၌ ထိုင္ေနေလာ့ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏’ ဟူ၍ ဆိုေလ၏။

36ထို႔ေၾကာင့္ ဘုရားသခင္သည္ လက္ဝါးကပ္တိုင္ေပၚ၌ သင္တို႔တင္ခဲ့ေသာထိုေယရႈကို သခင္အရာ၌လည္းေကာင္း၊ ခရစ္ေတာ္အရာ၌လည္းေကာင္း ခန႔္ထားေတာ္မူေၾကာင္း အစၥေရးတစ္မ်ိဳးလုံးသည္ ေသခ်ာစြာသိမွတ္ၾကပါေစ”ဟု ေဟာေျပာေလ၏။

37လူတို႔သည္ ထိုစကားကိုၾကားရေသာအခါ စိတ္ႏွလုံးထဲ၌ စူးနစ္စြာခံစားရလ်က္ ေပတ႐ုႏွင့္အျခားေသာတမန္ေတာ္တို႔အား “ညီအစ္ကိုတို႔၊ ငါတို႔မည္သို႔ျပဳရမည္နည္း”ဟု ေမးျမန္းၾက၏။

38ေပတ႐ုကလည္း “သင္တို႔၏အျပစ္မ်ားခြင့္လႊတ္ျခင္းေက်းဇူးအတြက္ ေနာင္တရ၍ သင္တို႔တစ္ဦးစီသည္ ေယရႈခရစ္ေတာ္၏နာမေတာ္၌ ဗတၱိဇံခံၾကေလာ့။ ထိုအခါ သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္တည္းဟူေသာ ေကာင္းခ်ီးလက္ေဆာင္ကို ရရွိၾကလိမ့္မည္။

39အေၾကာင္းမူကား ဤကတိေတာ္သည္ သင္တို႔ႏွင့္သင္တို႔၏သားသမီးမ်ားမွစ၍ အေဝး၌ရွိေသာသူအားလုံးျဖစ္ၾကေသာ ငါတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားေခၚေတာ္မူသမွ်ေသာသူတို႔အတြက္ျဖစ္၏”ဟု ဆိုေလ၏။

40ေပတ႐ုသည္ အျခားေသာစကားအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ျဖင့္ သက္ေသခံလ်က္ “ဤေကာက္က်စ္ေသာမ်ိဳးဆက္ထဲမွလြတ္ေျမာက္ရန္ ကယ္တင္ျခင္းကိုခံယူၾကေလာ့”ဟု သူတို႔အား တိုက္တြန္းႏႈိးေဆာ္ေလ၏။

41ထိုအခါ ေပတ႐ု၏စကားကိုလက္ခံ ေသာသူတို႔သည္ ဗတၱိဇံခံၾကသျဖင့္ ထိုေန႔၌ လူေပါင္းသုံးေထာင္ခန႔္မွ်တိုးပြားလာ၏။

42ထိုသူတို႔သည္ တမန္ေတာ္တို႔၏သြန္သင္ခ်က္ကိုခံယူျခင္း၊ မုန႔္ဖဲ့ျခင္း၊ မိတ္သဟာယဖြဲ႕ျခင္းႏွင့္ ဆုေတာင္းျခင္းအမႈတို႔ကို အစဥ္တစိုက္ျပဳၾက၏။

43လူအေပါင္းတို႔၌ ေၾကာက္စိတ္ျဖစ္ေပၚၾကၿပီး တမန္ေတာ္တို႔သည္လည္း မ်ားစြာေသာအံ့ဩဖြယ္ရာမ်ားႏွင့္ နိမိတ္လကၡဏာတို႔ကိုျပဳၾက၏။

44ယုံၾကည္သူအားလုံးတို႔သည္ တစ္စုတစ္ေဝးတည္းေနလ်က္ ရွိသမွ်တို႔ကို စုေပါင္းပိုင္ဆိုင္ၾကကာ

45ဥစၥာပစၥည္းမ်ားႏွင့္ မိမိတို႔ပိုင္ဆိုင္ေသာအရာမ်ားကို ေရာင္းခ်ၿပီးလွ်င္ ၎တို႔ကို တစ္ဦးခ်င္းစီ၌လိုအပ္မႈရွိသည့္အတိုင္း အားလုံးတို႔အား ခြဲေဝေပးကမ္းၾက၏။

46သူတို႔သည္ ေန႔တိုင္း တညီတၫြတ္တည္းျဖင့္ ဗိမာန္ေတာ္၌ အစဥ္တစိုက္စုေဝးၾက၍ တစ္အိမ္ၿပီးတစ္အိမ္မုန႔္ဖဲ့ျခင္းအမႈကိုျပဳလ်က္ ေစတနာစိတ္ႏွင့္႐ႊင္ျမဴးေသာစိတ္တို႔ျဖင့္ အစားအစာကို ေဝမွ်စားေသာက္ၾကကာ

47ဘုရားသခင္ကိုခ်ီးမြမ္းလ်က္ လူအေပါင္းတို႔ေရွ႕တြင္ မ်က္ႏွာရၾက၏။ သခင္ဘုရားသည္လည္း ကယ္တင္ျခင္းခံရေသာသူတို႔၏အေရအတြက္ကို ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် တိုးပြားေစေတာ္မူ၏။