Acts 28

Burmese MSBZ

← Chapter 27 Jump to:

1ငါတို႔သည္ ေဘးကင္းစြာေရာက္ရွိၾကေသာအခါ ထိုကြၽန္းကို ေမလိေတကြၽန္းဟုေခၚေၾကာင္း သိရၾက၏။

2ကြၽန္းသား တို႔သည္ ငါတို႔အား ထူးျခားေသာခ်စ္ခင္ၾကင္နာမႈကိုျပသၾက၏။ မိုး႐ြာ၍ခ်မ္းေအးေသာေၾကာင့္ သူတို႔သည္ မီးဖိုလ်က္ ငါတို႔အားလုံးကို လက္ခံႀကိဳဆိုၾက၏။

3ေပါလုသည္ ထင္းမ်ားကိုစုစည္းလ်က္ မီးထဲသို႔ထည့္လိုက္ရာ ေႁမြဆိုးတစ္ေကာင္သည္ မီးအပူရွိန္ေၾကာင့္ ထြက္လာ၍ ေပါလုလက္၌ တြယ္ကပ္ေလ၏။

4ကြၽန္းသား တို႔သည္ သူ၏လက္မွတြဲလဲက်ေနေသာ သတၱဝါကိုျမင္ေသာအခါ “ဤသူသည္ အမွန္ပင္ လူသတ္သမားျဖစ္တန္ရာ၏။ သူသည္ ပင္လယ္ေဘးမွလြတ္ခဲ့ေသာ္လည္း မွ်တမႈနတ္ဘုရားမက သူ႔ကို အသက္ရွင္ခြင့္မေပး”ဟု အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုၾက၏။

5သို႔ေသာ္ ေပါလုသည္ ထိုသတၱဝါကို မီးထဲသို႔ခါခ်လ်က္ မည္သည့္ေဘးဥပဒ္မွ် မခံစားရေခ်။

6ကြၽန္းသားတို႔က သူသည္ ေယာင္လာေတာ့မည္၊ သို႔မဟုတ္ ႐ုတ္တရက္လဲက်၍ ေသဆုံးလိမ့္မည္ဟုဆိုလ်က္ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾက၏။ သို႔ေသာ္ ၾကာျမင့္စြာေစာင့္ၾကည့္ေနေသာ္လည္း မေကာင္းသည့္လကၡဏာတစ္စုံတစ္ခုမွ် သူ၌မျဖစ္သည္ကို ျမင္ၾကေသာအခါ သူတို႔သည္ စိတ္ေျပာင္းသြား၍ ဤသူကား ဘုရားျဖစ္သည္ဟုဆိုၾက၏။

7ထိုေနရာအနီးတြင္ ပုဗလိဟုအမည္ရွိေသာကြၽန္းသူႀကီး၏ေျမကြက္မ်ားရွိ၏။ သူသည္ ငါတို႔ကိုလက္ခံ၍ သုံးရက္တိုင္တိုင္ ေကာင္းစြာဧည့္ခံေလ၏။

8ပုဗလိ၏ဖခင္သည္ အဖ်ားအနာႏွင့္ဝမ္းကိုက္ေရာဂါခံစားရလ်က္ အိပ္ရာ၌လဲေလ်ာင္းေန၏။ ေပါလုသည္ သူ႔ထံသို႔ဝင္ၿပီး ဆုေတာင္းေပးကာ သူ႔အေပၚလက္တင္၍ သူ႔ကိုက်န္းမာေစ၏။

9ဤအရာျဖစ္ၿပီးေနာက္ ကြၽန္းေပၚရွိနာမက်န္းျဖစ္ေသာအျခားသူမ်ားလည္း ေပါလုထံလာၾက၍ ေရာဂါေပ်ာက္ကင္းျခင္းအခြင့္ကိုရၾက၏။

10ထိုသူတို႔သည္ မ်ားစြာေသာလက္ေဆာင္ျဖင့္ ငါတို႔ကို ဂုဏ္ျပဳလ်က္ ငါတို႔႐ြက္လႊင့္ေသာအခါ၌လည္း လိုအပ္သည့္အရာမ်ားကို တင္ေပးလိုက္ၾက၏။

11သုံးလၾကာၿပီးေနာက္ ထိုကြၽန္းေပၚတြင္ ေဆာင္းခိုေနသည့္ နတ္အမႊာညီေနာင္႐ုပ္ပါအလက္ဇျႏၵိယသေဘၤာျဖင့္ ငါတို႔သည္ ႐ြက္လႊင့္ၾက၏။

12ထို႔ေနာက္ သရကုတ္ၿမိဳ႕၌ဆိုက္ကပ္လ်က္ သုံးရက္ေနၿပီးမွ

13တစ္ဖန္ ႐ြက္လႊင့္ျပန္ရာ ေရဂ်ဳန္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ၾက၏။ ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ေတာင္ေလတိုက္လာသျဖင့္ ဒုတိယေန႔၌ ေပါတေယာလိၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ၾက၏။

14ထိုၿမိဳ႕တြင္ ညီအစ္ကိုတို႔ကိုေတြ႕ရွိလွ်င္ သူတို႔သည္ ငါတို႔ကို ခုနစ္ရက္ခန႔္ေနထိုင္ရန္ ဖိတ္ေခၚၾက၏။ ဤသို႔ျဖင့္ ငါတို႔သည္ ေရာမၿမိဳ႕သို႔ေရာက္လာၾက၏။

15ငါတို႔အေၾကာင္းကိုၾကားေသာ ညီအစ္ကိုတို႔သည္ ငါတို႔ႏွင့္ေတြ႕ဆုံရန္ ေရာမၿမိဳ႕မွ အပၸိအရပ္ႏွင့္ ဧည့္ရိပ္သာသုံးေဆာင္ဟုေခၚေသာအရပ္တိုင္ေအာင္ လာၾက၏။ ေပါလုသည္ ထိုသူတို႔ကိုျမင္လွ်င္ ဘုရားသခင္ကိုေက်းဇူးတင္လ်က္ အားတက္လာေလ၏။

16ေရာမၿမိဳ႕သို႔ဝင္ၾကေသာအခါ ေပါလုသည္ သူ႔ကိုေစာင့္ၾကပ္သည့္ စစ္သားႏွင့္အတူ သီးသန႔္ေနခြင့္ကိုရေလ၏။

17သုံးရက္လြန္ေသာအခါ ေပါလုသည္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔၏ေခါင္းေဆာင္မ်ားကိုဖိတ္ေခၚ၍ စုေဝးေစ၏။ သူတို႔စုေဝးလာၾကေသာအခါ ေပါလုက “ညီအစ္ကိုတို႔၊ အကြၽႏ္ုပ္သည္ မိမိလူမ်ိဳးကိုလည္းေကာင္း၊ ဘိုးေဘးတို႔၏ဓေလ့ထုံးစံမ်ားကိုလည္းေကာင္း ဆန႔္က်င္ေသာအရာတစ္စုံတစ္ခုကိုမွ် မျပဳခဲ့ေသာ္လည္း ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕တြင္ အက်ဥ္းသားအျဖစ္ ေရာမလူမ်ိဳးတို႔လက္သို႔ အပ္ႏွံျခင္းခံခဲ့ရသည္။

18ေရာမလူမ်ိဳးတို႔သည္ အကြၽႏ္ုပ္ကိုစစ္ေဆးၾကရာ အကြၽႏ္ုပ္၌ ေသထိုက္ေသာျပစ္မႈမေတြ႕ေသာေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္ကိုျပန္လႊတ္လိုၾကသည္။

19သို႔ရာတြင္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔က ကန႔္ကြက္ၾကသျဖင့္ အကြၽႏ္ုပ္သည္ မလြဲသာ၍ ဆီဇာဧကရာဇ္ထံ အယူခံဝင္ရသည္။ အကြၽႏ္ုပ္၏လူမ်ိဳးကိုစြပ္စြဲရန္ အေၾကာင္းတစ္စုံတစ္ရာရွိ၍မဟုတ္ပါ။

20ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္သည္ သင္တို႔ႏွင့္ေတြ႕ဆုံ၍ စကားေျပာရန္ သင္တို႔ကိုဖိတ္ေခၚျခင္းျဖစ္သည္။ အမွန္စင္စစ္ အကြၽႏ္ုပ္သည္ အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းအေၾကာင္းေၾကာင့္ ဤသံႀကိဳးျဖင့္ ခ်ည္ေႏွာင္ထားျခင္းခံရသည္”ဟု ဆိုေလ၏။

21ထိုအခါ သူတို႔က “ငါတို႔သည္ ယုဒျပည္မွ သင့္အေၾကာင္းေရးပို႔ေသာစာမ်ားကို မရရွိခဲ့ၾကပါ။ ထိုျပည္မွေရာက္လာေသာ ညီအစ္ကိုတို႔တြင္လည္း သင္ႏွင့္ပတ္သက္သည့္ မေကာင္းေသာအရာတစ္စုံတစ္ခုကို သတင္းပို႔ေသာသူ၊ သို႔မဟုတ္ ေျပာဆိုေသာသူတစ္ေယာက္မွ်မရွိပါ။

22သို႔ေသာ္ ဤဂိုဏ္းႏွင့္ပတ္သက္၍ အရပ္ရပ္တို႔၌ ဆန႔္က်င္ေျပာဆိုေနေၾကာင္း ငါတို႔သိထားသည္ျဖစ္၍ သင္မည္သို႔စိတ္သေဘာရွိသည္ကို သင့္ထံမွ ငါတို႔ၾကားလိုသည္”ဟု ဆိုၾက၏။

23ထို႔ေနာက္ သူတို႔သည္ ေပါလုႏွင့္ ရက္ကိုခ်ိန္းခ်က္ၿပီးမွ ပို၍မ်ားစြာေသာသူတို႔ႏွင့္တကြ သူတည္းခိုရာအရပ္သို႔ ေရာက္လာၾက၏။ ေပါလုသည္ နံနက္ေစာေစာအခ်ိန္မွစ၍ ညေနအခ်ိန္တိုင္ေအာင္ ထိုသူတို႔အား ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္အေၾကာင္းကိုရွင္းျပလ်က္ သက္ေသခံကာ ေမာေရွ၏ပညတ္တရားက်မ္းႏွင့္ ပေရာဖက္က်မ္းမ်ားကိုကိုးကား၍ ေယရႈအေၾကာင္းကို သူတို႔အားေျပာျပစည္း႐ုံးေလ၏။

24အခ်ိဳ႕တို႔သည္ သူေဟာေျပာေသာအရာမ်ားကို လက္ခံၾကေသာ္လည္း အခ်ိဳ႕တို႔သည္ မယုံၾကည္ၾကေခ်။

25ထိုအခါ အခ်င္းခ်င္းၾကား၌ သေဘာထားကြဲလြဲသျဖင့္ ျပန္သြားၾကစဥ္တြင္ ေပါလုက “သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ပေရာဖက္ေဟရွာယအားျဖင့္ သင္တို႔ ဘိုးေဘးတို႔အား ေလ်ာက္ပတ္စြာေဟာေျပာခဲ့သည္ကား

26‘သင္တို႔သည္ ၾကားေသာအခါ လုံးဝနားမလည္ဘဲ ၾကားၾကလိမ့္မည္။ ျမင္ေသာအခါလည္း လုံးဝသတိမမူဘဲ ျမင္ၾကလိမ့္မည္ဟု ဤလူမ်ိဳးထံသို႔သြား၍ ေျပာၾကားေလာ့။

27အေၾကာင္းမူကား ဤလူတို႔၏စိတ္ႏွလုံးသည္ထုံထိုင္းလ်က္၊ နားသည္လည္းေလးလ်က္၊ မ်က္စိသည္လည္းပိတ္လ်က္ရွိၾက၏။ သို႔မဟုတ္လွ်င္ သူတို႔သည္ မ်က္စိျဖင့္ျမင္လ်က္၊ နားျဖင့္ၾကားလ်က္၊ စိတ္ႏွလုံးျဖင့္နားလည္ကာ ေျပာင္းလဲၾကသျဖင့္ ငါသည္ သူတို႔ကိုက်န္းမာေစရမည္’ ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

28ထို႔ေၾကာင့္ ဘုရားသခင္၏ ဤကယ္တင္ျခင္းတရားသည္ လူမ်ိဳးျခားတို႔ထံ ေစလႊတ္ျခင္းခံရ၍ သူတို႔သည္ နားေထာင္ၾကမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သင္တို႔သိမွတ္ၾကေလာ့”ဟူေသာစကားတစ္ခြန္းကို ေျပာလိုက္ေလ၏။

29[ဤစကားကို ေပါလုေျပာလိုက္ေသာအခါ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔သည္ အခ်င္းခ်င္းျပင္းထန္စြာျငင္းခုံလ်က္ ျပန္သြားၾက၏။]

30ထို႔ေနာက္ ေပါလုသည္ ႏွစ္ႏွစ္ပတ္လုံး မိမိငွားရမ္းထားသည့္အိမ္၌ေန၍ မိမိထံသို႔လာေသာသူအေပါင္းတို႔ကို ႀကိဳဆိုလ်က္

31မည္သည့္အတားအဆီးမွ်မရွိဘဲ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္အေၾကာင္းကို ရဲရင့္ျခင္းအျပည့္အဝျဖင့္ ေဟာေျပာကာ သခင္ေယရႈခရစ္ေတာ္၏အေၾကာင္းမ်ားကို သြန္သင္ေလ၏။

← Chapter 27 Jump to: