Acts 25

Burmese MSBZ

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →

1ေဖတၱဳမင္းသည္ ထိုျပည္သို႔ေရာက္၍ သုံးရက္ၾကာေသာအခါ ဆီဇာရီးယားၿမိဳ႕မွ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ တက္သြားေလ၏။

2ထိုအခါ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔၏ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ သူ႔ထံ ေပါလုကို တရားစြဲဆိုလ်က္

3မိမိတို႔အား ေက်းဇူးျပဳသည့္အေနျဖင့္ ေပါလုကို ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ပို႔ေပးရန္ သူ႔အားေတာင္းပန္ၾက၏။ အေၾကာင္းမွာ သူတို႔သည္ ေပါလုကို လမ္း၌ေခ်ာင္းေျမာင္းသတ္ျဖတ္ရန္ ႀကံစည္ထားၾကေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။

4ထိုအခါ ေဖတၱဳမင္းက ေပါလုသည္ ဆီဇာရီးယားၿမိဳ႕တြင္ ထိန္းသိမ္းထားျခင္းခံရၿပီး သူကိုယ္တိုင္လည္း မၾကာမီျပန္သြားရန္ ရည္႐ြယ္ထားေၾကာင္း ေျဖၾကားၿပီးလွ်င္

5“ထို႔ေၾကာင့္ သင္တို႔တြင္ ဩဇာရွိေသာသူတို႔သည္ ငါႏွင့္အတူလိုက္ခဲ့၍ ထိုလူ၌ အျပစ္တစ္စုံတစ္ရာရွိလွ်င္ သူ႔ကို စြဲဆိုၾကပါေစ”ဟု ေျပာဆိုေလ၏။

6ထို႔ေနာက္ ရွစ္ရက္ ၊ ဆယ္ရက္ခန႔္ သူတို႔ထံ၌ေနၿပီးမွ ဆီဇာရီးယားၿမိဳ႕သို႔ ဆင္းသြား၍ ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ တရားခြင္၌ထိုင္လ်က္ ေပါလုကိုေခၚသြင္းရန္ အမိန႔္ေပးေလ၏။

7ေပါလုေရာက္ေသာအခါ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕မွလာေသာ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔သည္ သူ႔ကိုဝိုင္းရံလ်က္ သူတို႔သက္ေသမျပႏိုင္ေသာ ႀကီးေလးသည့္စြဲခ်က္မ်ားစြာတို႔ကို သူ႔အေပၚတင္ၾက၏။

8ေပါလုကလည္း “အကြၽႏ္ုပ္သည္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔၏ပညတ္တရားကိုလည္းေကာင္း၊ ဗိမာန္ေတာ္ကိုလည္းေကာင္း၊ ဆီဇာဧကရာဇ္ကိုလည္းေကာင္း တစ္စုံတစ္ခုမွ် မျပစ္မွားခဲ့ပါ”ဟု ေခ်ပေျပာဆို၏။

9ေဖတၱဳမင္းသည္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔ကို ေက်းဇူးျပဳလိုသျဖင့္ ေပါလုအား “သင္သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔တက္သြား၍ ထိုၿမိဳ႕၌ ငါ၏ေရွ႕တြင္ ဤအမႈမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး စစ္ေဆးစီရင္ခံလိုသေလာ”ဟု ေမးေလ၏။

10သို႔ေသာ္ ေပါလုက “အကြၽႏ္ုပ္သည္ ဆီဇာဧကရာဇ္၏တရားခြင္၌ ရပ္ေနသည္ျဖစ္၍ ထိုေနရာတြင္ အကြၽႏ္ုပ္ကို စစ္ေဆးစီရင္သင့္ပါသည္။ အရွင္လည္း ေကာင္းစြာသိသည့္အတိုင္း ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔ကို အကြၽႏ္ုပ္မျပစ္မွားခဲ့ပါ။

11အကယ္၍ အကြၽႏ္ုပ္သည္ျပစ္မွားၿပီး ေသဒဏ္ခံထိုက္ေသာအျပစ္တစ္စုံတစ္ခုကို ျပဳမိခဲ့ပါက ေသရမည္ကို အကြၽႏ္ုပ္မျငင္းပါ။ သို႔ေသာ္ အကြၽႏ္ုပ္ကို ဤသူတို႔စြပ္စြဲေနေသာအရာမ်ားသည္ တစ္စုံတစ္ခုမွ် မဟုတ္မမွန္လွ်င္ မည္သူမွ် အကြၽႏ္ုပ္ကို သူတို႔လက္သို႔ မအပ္ႏိုင္ပါ။ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ဆီဇာဧကရာဇ္ထံ အယူခံဝင္ပါမည္”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။

12ထိုအခါ ေဖတၱဳမင္းသည္ အတိုင္ပင္ခံမ်ားႏွင့္တိုင္ပင္ၿပီးေနာက္ “သင္သည္ ဆီဇာဧကရာဇ္ထံ အယူခံဝင္သည္ျဖစ္၍ ဆီဇာဧကရာဇ္ထံသို႔ သြားရမည္”ဟု ျပန္ေျဖေလ၏။

13ထိုမွ ရက္အနည္းငယ္ၾကာၿပီးေနာက္ အၿဂိပၸမင္းႀကီးႏွင့္မိဖုရားေဗရနိတ္တို႔သည္ ေဖတၱဳမင္းကိုႏႈတ္ဆက္ရန္ ဆီဇာရီးယားၿမိဳ႕သို႔ေရာက္လာၾက၏။

14သူတို႔သည္ ထိုၿမိဳ႕၌ ရက္အတန္ၾကာေနၾကသျဖင့္ ေဖတၱဳမင္းသည္ ေပါလုႏွင့္ပတ္သက္ေသာအမႈမ်ားကို မင္းႀကီးအားတင္ျပလ်က္ “ေဖလဇ္မင္းထားရစ္ခဲ့ေသာ အက်ဥ္းသားတစ္ဦးရွိပါသည္။

15ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ အကြၽႏ္ုပ္ေရာက္စဥ္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔၏သက္ႀကီးဝါႀကီးမ်ားသည္ သူ႔ကို တရားစြဲဆိုလ်က္ သူ႔အေပၚအျပစ္ဒဏ္ေပးရန္ ေတာင္းဆိုၾကပါသည္။

16သို႔ေသာ္ စြပ္စြဲခံရသူတစ္စုံတစ္ဦးသည္ စြပ္စြဲေသာသူႏွင့္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္၍ စြပ္စြဲခ်က္ႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ေခ်ပေျပာဆိုခြင့္မရမီ သူ႔ကိုလႊဲအပ္ေပးျခင္း သည္ ေရာမတို႔၏ဓေလ့ထုံးစံမဟုတ္ေၾကာင္း သူတို႔အား အကြၽႏ္ုပ္ေျဖၾကားခဲ့ပါသည္။

17ထို႔ေၾကာင့္ ဤၿမိဳ႕သို႔ သူတို႔စုေဝးေရာက္ရွိလာၾကေသာအခါ အကြၽႏ္ုပ္သည္ မဆိုင္းမငံ့ဘဲ ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ တရားခြင္၌ထိုင္လ်က္ ထိုသူကိုေခၚေဆာင္လာရန္ အမိန႔္ေပးခဲ့ပါသည္။

18သူ႔ကိုစြပ္စြဲေသာသူမ်ားထၾကေသာအခါ အကြၽႏ္ုပ္ထင္မွတ္သေလာက္ ဆိုးေသာျပစ္မႈမ်ိဳး ကို မတင္ျပခဲ့ၾကပါ။

19သူတို႔၏ျပႆနာမွာ သူတို႔၏ဘာသာတရားႏွင့္ပတ္သက္ေသာအရာအခ်ိဳ႕ႏွင့္ အသက္ရွင္လ်က္ရွိသည္ဟု ေပါလုေျပာဆိုသည့္ ေသလြန္ၿပီးေသာ ေယရႈဆိုသူတစ္ဦးႏွင့္ပတ္သက္သည့္ အရာမ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။

20အကြၽႏ္ုပ္သည္ ဤအရာမ်ားႏွင့္ဆိုင္သည့္ အျငင္းပြားမႈအတြက္ ေတြးမရျဖစ္ေနသျဖင့္ ေပါလုအား ‘ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔သြား၍ ထိုၿမိဳ႕တြင္ ဤစြပ္စြဲခ်က္မ်ားအတြက္ စစ္ေဆးစီရင္ခံလိုသေလာ’ဟု ေမးပါသည္။

21သို႔ေသာ္ ေပါလုက ဧကရာဇ္မင္း၏စီရင္ဆုံးျဖတ္ျခင္းကိုခံယူသည္အထိ သူ႔အားထိန္းသိမ္းထားပါရန္ ေတာင္းဆိုသျဖင့္ သူ႔ကို ဆီဇာဧကရာဇ္ထံပို႔သည္အထိ ထိန္းသိမ္းထားရန္ အမိန႔္ေပးထားပါသည္”ဟု ဆိုေလ၏။

22ထိုအခါ အၿဂိပၸမင္းႀကီးသည္ ေဖတၱဳမင္းအား “အကြၽႏ္ုပ္ကိုယ္တိုင္လည္း ထိုသူ၏စကားကို နားေထာင္လိုပါသည္”ဟု ဆိုသျဖင့္ ေဖတၱဳမင္းက “မနက္ျဖန္ သူ၏စကားကို အရွင္နားေထာင္ရပါမည္”ဟု ဆို၏။

23ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ အၿဂိပၸမင္းႀကီးႏွင့္မိဖုရားေဗရနိတ္တို႔သည္ ခမ္းနားႀကီးက်ယ္ေသာအေဆာင္အေယာင္ျဖင့္ တပ္မႉးႀကီးမ်ား၊ ထိုၿမိဳ႕၏အေရးပါပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္အတူႂကြလာ၍ ညီလာခံခန္းမထဲသို႔ဝင္ၾက၏။ ထိုအခါ ေဖတၱဳမင္းသည္ အမိန႔္ေပးသျဖင့္ ေပါလုကိုေခၚထုတ္လာၾက၏။

24ေဖတၱဳမင္းကလည္း “အၿဂိပၸမင္းႀကီးႏွင့္တကြ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ႏွင့္အတူရွိၾကေသာ လူႀကီးမင္းအေပါင္းတို႔၊ အရွင္တို႔ျမင္ေသာ ဤသူႏွင့္ပတ္သက္၍ ဂ်ဴးအမ်ိဳးသားထုအေပါင္းတို႔သည္ ‘သူ႔ကို ဆက္၍အသက္မရွင္ေစသင့္ပါ’ဟု ေအာ္ဟစ္လ်က္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕၌ျဖစ္ေစ၊ ဤၿမိဳ႕၌ျဖစ္ေစ အကြၽႏ္ုပ္အား ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကပါသည္။

25သို႔ရာတြင္ သူသည္ ေသဒဏ္ခံထိုက္ေသာအရာ တစ္စုံတစ္ခုကိုမွ် မျပဳခဲ့ေၾကာင္း အကြၽႏ္ုပ္သတိထားမိပါသည္။ သို႔ေသာ္ သူကိုယ္တိုင္ ဧကရာဇ္မင္းထံ အယူခံဝင္မည္ဟုဆိုသျဖင့္ သူ႔ကိုပို႔ေပးရန္ အကြၽႏ္ုပ္ဆုံးျဖတ္ထားပါသည္။

26သို႔ရာတြင္ အရွင္ဧကရာဇ္မင္းထံ သူ႔အေၾကာင္းေရးသားရန္ တိက်ေသာအေၾကာင္းအခ်က္ တစ္စုံတစ္ခုမွ် အကြၽႏ္ုပ္၌မရွိပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ဤစစ္ေဆးမႈၿပီးဆုံးေသာအခါ အကြၽႏ္ုပ္ေရးသားရန္ အေၾကာင္းအခ်က္တစ္စုံတစ္ခုရရွိႏိုင္မည့္အေၾကာင္း သူ႔ကို အရွင္တို႔ေရွ႕၌၊ အထူးသျဖင့္ အၿဂိပၸမင္းႀကီး၊ အရွင့္ေရွ႕၌အကြၽႏ္ုပ္ထုတ္ေဆာင္ခဲ့ပါသည္။

27အေၾကာင္းမူကား အက်ဥ္းသားတစ္ဦးကို သူ႔အေပၚတင္ထားသည့္စြဲခ်က္မ်ားမပါဘဲ ေစလႊတ္ျခင္းမွာ မသင့္ေလ်ာ္ဟု အကြၽႏ္ုပ္ထင္ပါသည္”ဟု ဆိုေလ၏။

← Chapter 24 Jump to: Chapter 26 →