Acts 22

Burmese MSBZ

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →

1“ညီအစ္ကိုတို႔ႏွင့္အဖတို႔၊ ယခု သင္တို႔ေရွ႕၌ အကြၽႏ္ုပ္ေခ်ပေျပာဆိုေသာစကားကို နားေထာင္ၾကပါ”ဟု ဆို၏။

2လူတို႔သည္ မိမိတို႔အား ေဟၿဗဲဘာသာစကားျဖင့္ေျပာၾကားသည္ကို ၾကားၾကေသာအခါ ပို၍တိတ္ဆိတ္သြားၾက၏။ ထိုအခါ ေပါလုက

3“အကြၽႏ္ုပ္သည္ ဆီလီဆီးယားျပည္၊ တာရႈၿမိဳ႕၌ေမြးဖြားခဲ့ေသာ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတစ္ဦးျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ဤၿမိဳ႕တြင္ ႀကီးျပင္းလာ၍ ဂါမေလ်လ၏ေျခရင္း၌ ဘိုးေဘးတို႔မွဆက္ခံေသာ ပညတ္တရားႏွင့္အညီ တင္းက်ပ္စြာ ဆုံးမသြန္သင္ျခင္းကိုခံယူၿပီး ယေန႔ သင္တို႔အားလုံးသည္ ဘုရားသခင္အတြက္ စိတ္အားထက္သန္သကဲ့သို႔ အကြၽႏ္ုပ္သည္လည္း စိတ္အားထက္သန္ခဲ့ပါသည္။

4အကြၽႏ္ုပ္သည္ ဤလမ္းစဥ္ကိုလိုက္ေသာသူတို႔အား အေသသတ္သည္အထိ ညႇဥ္းဆဲခဲ့၍ ေယာက္်ား၊ မိန္းမတို႔ကို ခ်ည္ေႏွာင္လ်က္ ေထာင္ထဲသို႔ပို႔ခဲ့ပါသည္။

5ဤအေၾကာင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းႏွင့္ လူႀကီးအဖြဲ႕ဝင္အေပါင္းတို႔သည္ အကြၽႏ္ုပ္အတြက္ သက္ေသခံေပးႏိုင္ပါသည္။ အကြၽႏ္ုပ္သည္ သူတို႔ထံမွ ဒမတ္စကပ္ၿမိဳ႕ရွိညီအစ္ကိုမ်ားထံသို႔ ေရးသားသည့္စာမ်ားကိုယူလ်က္ ထိုအရပ္၌ရွိေသာ သူတို႔ကိုလည္း ခ်ည္ေႏွာင္၍ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ ေခၚေဆာင္လာကာ ျပစ္ဒဏ္ေပးရန္အတြက္ ထိုၿမိဳ႕သို႔ ထြက္သြားခဲ့ပါသည္။

6သို႔ေသာ္ အကြၽႏ္ုပ္ခရီးသြား၍ ဒမတ္စကပ္ၿမိဳ႕အနီးသို႔ေရာက္ေသာအခါ မြန္းတည့္ခ်ိန္ခန႔္၌ ေကာင္းကင္မွ အလြန္ေတာက္ပေသာအလင္းသည္ အကြၽႏ္ုပ္ပတ္လည္၌ ႐ုတ္တရက္ထြန္းေတာက္ခဲ့ပါသည္။

7ထိုအခါ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ေျမေပၚသို႔လဲက်သြားရာ ‘ေရွာလု၊ ေရွာလု၊ သင္သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ငါ့ကိုညႇဥ္းဆဲသနည္း’ ဟု အကြၽႏ္ုပ္အားေျပာေသာအသံကို ၾကားရပါသည္။

8အကြၽႏ္ုပ္က ‘သခင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ မည္သူျဖစ္ပါသနည္း’ဟု ေမးလွ်င္ ‘ငါသည္ သင္ညႇဥ္းဆဲေသာ နာဇရက္ၿမိဳ႕သားေယရႈျဖစ္၏’ ဟု အကြၽႏ္ုပ္အား မိန႔္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။

9အကြၽႏ္ုပ္ႏွင့္အတူရွိေနေသာသူတို႔သည္ အလင္းကိုျမင္ ၾကေသာ္လည္း အကြၽႏ္ုပ္အားေျပာေသာအသံကို မၾကားရၾကပါ။

10အကြၽႏ္ုပ္ကလည္း ‘သခင္၊ အကြၽႏ္ုပ္သည္ မည္သို႔ျပဳရမည္နည္း’ဟု ေလွ်ာက္လွ်င္ သခင္ဘုရားက ‘ထ၍ ဒမတ္စကပ္ၿမိဳ႕သို႔သြားေလာ့။ ထိုၿမိဳ႕၌ သင္ေဆာင္႐ြက္ရန္ စီမံထားေသာအရာရွိသမွ်ကို သင့္အား ေျပာျပလိမ့္မည္’ ဟု မိန႔္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။

11အကြၽႏ္ုပ္သည္ ထိုအလင္း၏ေရာင္ျခည္အရွိန္ေၾကာင့္ မ်က္စိမျမင္ေတာ့သျဖင့္ အတူရွိေနေသာသူတို႔က အကြၽႏ္ုပ္ကိုလက္ဆြဲ၍ ဒမတ္စကပ္ၿမိဳ႕သို႔ ေခၚေဆာင္သြားၾကပါသည္။

12ထို႔ေနာက္ ပညတ္တရားႏွင့္အညီ ဘုရားတရားၾကည္ညိဳသူျဖစ္ၿပီး ဒမတ္စကပ္ၿမိဳ႕၌ေနထိုင္ေသာ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးအားလုံးတို႔တြင္ ဂုဏ္သတင္းေကာင္းေသာ အာနနိအမည္ရွိသူတစ္ဦးသည္

13အကြၽႏ္ုပ္ထံသို႔လာ၍ အနီး၌ရပ္ကာ ‘ငါ့ညီေရွာလု၊ မ်က္စိျမင္ေစ’ဟု အကြၽႏ္ုပ္အားဆိုလွ်င္ ထိုအခ်ိန္၌ပင္ အကြၽႏ္ုပ္သည္ သူ႔ကိုျမင္ရပါသည္။

14ထိုအခါ သူက ‘ငါတို႔ဘိုးေဘးမ်ား၏ဘုရားသခင္သည္ မိမိအလိုေတာ္ကို သိေစရန္လည္းေကာင္း၊ ေျဖာင့္မတ္ေသာအရွင္ကို ဖူးျမင္ေစရန္လည္းေကာင္း၊ ထိုအရွင္၏ႏႈတ္မွအသံေတာ္ကို ၾကားေစရန္လည္းေကာင္း သင့္ကို ႀကိဳတင္ခန႔္ထားေတာ္မူၿပီ။

15အေၾကာင္းမူကား သင္သည္ မိမိျမင္ရ၊ ၾကားရေသာအရာတို႔အတြက္ လူအေပါင္းတို႔ေရွ႕တြင္ ကိုယ္ေတာ္၏သက္ေသျဖစ္ရလိမ့္မည္။

16ယခုမွာ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုင္းငံ့ေနသနည္း။ ထလ်က္ ကိုယ္ေတာ္ ၏နာမေတာ္ကို ပတၳနာျပဳ၍ ဗတၱိဇံခံၿပီး သင္၏အျပစ္မ်ားကိုေဆးေၾကာေလာ့’ဟု ဆိုေလ၏။

17ထို႔ေနာက္ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ျပန္လာၿပီး ဗိမာန္ေတာ္၌ဆုေတာင္းေနစဥ္ အာ႐ုံမႈန္ဝါးေတြေဝ၍

18သခင္ဘုရားကိုျမင္ရပါသည္။ ကိုယ္ေတာ္က ‘လူတို႔သည္ ငါႏွင့္ပတ္သက္ေသာ သင္၏သက္ေသခံခ်က္ကို လက္ခံၾကလိမ့္မည္မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ မဆိုင္းငံ့ဘဲ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕မွ အျမန္ထြက္သြားေလာ့’ ဟု အကြၽႏ္ုပ္အား မိန႔္ေတာ္မူသည္။

19အကြၽႏ္ုပ္ကလည္း ‘သခင္ဘုရား၊ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ဝတ္ျပဳစည္းေဝးေက်ာင္း တစ္ခုၿပီးတစ္ခုသြား၍ ကိုယ္ေတာ္ကိုယုံၾကည္ေသာသူတို႔အား ႐ိုက္ႏွက္လ်က္ ေထာင္ခ်ခဲ့သည္ကို သူတို႔သိၾကပါ၏။

20ထို႔ျပင္ ကိုယ္ေတာ္၏သက္ေသျဖစ္သည့္ သေတဖန္သတ္ျဖတ္ျခင္းခံရေသာအခါ အကြၽႏ္ုပ္ကိုယ္တိုင္သည္လည္း အနီး၌ရပ္ေန၍ အလိုတူအလိုပါျဖစ္ ကာ သူ႔ကိုသတ္ေသာသူတို႔၏အဝတ္မ်ားကို ေစာင့္ေပးခဲ့ပါ၏’ဟု ေလွ်ာက္ပါသည္။

21ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္က ‘သြားေလာ့။ ငါသည္ သင့္ကို လူမ်ိဳးျခားတို႔ရွိရာ ေဝးေသာအရပ္သို႔ ေစလႊတ္မည္’ ဟု အကြၽႏ္ုပ္အား မိန႔္ေတာ္မူသည္”ဟု ဆိုေလ၏။

22လူတို႔သည္ သူ႔စကားကို ဤမွ်အထိ နားေထာင္ၾကၿပီးလွ်င္ မိမိတို႔အသံကိုက်ယ္စြာျပဳ၍ “ဤသို႔ေသာသူကို ေျမေပၚမွ သုတ္သင္လိုက္ပါ။ အေၾကာင္းမူကား သူသည္ အသက္မရွင္သင့္ေပ”ဟု ဆိုၾက၏။

23လူတို႔သည္ ထိုသို႔ေအာ္ဟစ္လ်က္ အဝတ္မ်ားကိုေဝွ႔ယမ္းကာ ေျမမႈန႔္ကို ေလထဲသို႔ပစ္လႊင့္ၾကစဥ္

24တပ္မႉးႀကီးသည္ ေပါလုကို စခန္းထဲသို႔ေခၚသြားရန္ အမိန႔္ေပး၍ လူတို႔သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ သူ႔ကိုဆန႔္က်င္လ်က္ ထိုသို႔ေအာ္ဟစ္ၾကသည္ကို သိရွိရန္အတြက္ သူ႔ကိုႀကိမ္ဒဏ္ေပး၍ စစ္ေဆးၾကရန္ ၫႊန္ၾကားေလ၏။

25သူ႔ကို ႀကိဳးႏွင့္ခ်ည္ေႏွာင္ၾကေသာအခါ ေပါလုက အနီး၌ရပ္ေနေသာတပ္မႉးအား “သင္တို႔၌ ေရာမႏိုင္ငံသားတစ္ဦးကို မစစ္ေဆးဘဲ ဒဏ္ခတ္႐ိုက္ႏွက္ပိုင္ခြင့္ရွိသေလာ”ဟု ေမးေလ၏။

26တပ္မႉးသည္ ထိုစကားကိုၾကားလွ်င္ တပ္မႉးႀကီးထံခ်ဥ္းကပ္လ်က္ “သင္မည္သို႔ျပဳမည္နည္း ။ ဤသူသည္ ေရာမႏိုင္ငံသားျဖစ္သည္”ဟု သတင္းပို႔ေလ၏။

27ထိုအခါ တပ္မႉးႀကီးသည္ ေပါလုထံသို႔လာ၍ “ငါ့ကိုေျပာပါေလာ့။ သင္သည္ ေရာမႏိုင္ငံသားျဖစ္သေလာ”ဟု ေမးလွ်င္ ေပါလုက “ဟုတ္ပါသည္”ဟု ဆို၏။

28တပ္မႉးႀကီးကလည္း “ငါသည္ ေငြအေျမာက္အျမားေပး၍ ဤႏိုင္ငံသားအျဖစ္ကို ရရွိသည္”ဟု ဆိုလွ်င္ ေပါလုက “အကြၽႏ္ုပ္သည္ ေရာမႏိုင္ငံသားအျဖစ္ ေမြးဖြားလာခဲ့ပါသည္”ဟု ဆို၏။

29ထို႔ေၾကာင့္ သူ႔ကိုစစ္ေဆးမည့္သူမ်ားသည္ သူ႔ထံမွ ခ်က္ခ်င္းဆုတ္ခြာသြားၾက၏။ တပ္မႉးႀကီးကလည္း ေပါလုသည္ ေရာမႏိုင္ငံသားျဖစ္ေၾကာင္းသိလွ်င္ သူ႔ကိုခ်ည္ေႏွာင္လိုက္မိသည့္အတြက္ ေၾကာက္႐ြံ႕ေလ၏။

30ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ တပ္မႉးႀကီးသည္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔၏စြပ္စြဲျခင္းကို ေပါလုအဘယ္ေၾကာင့္ခံေနရသည္ကို အတိအက်သိလိုသျဖင့္ ေပါလုကို အခ်ည္အေႏွာင္မွ ေျဖေပးကာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ တရားလႊတ္ေတာ္တစ္ခုလုံးအား စုေဝးၾကရန္ အမိန႔္ေပးၿပီးလွ်င္ ေပါလုကိုေခၚေဆာင္လာ၍ သူတို႔ေရွ႕၌ရပ္ေစ၏။

← Chapter 21 Jump to: Chapter 23 →