Acts 20

Burmese MSBZ

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1ထို႐ုန္းရင္းဆန္ခတ္မႈ ရပ္တန႔္သြားၿပီးေနာက္ ေပါလုသည္ တပည့္ေတာ္တို႔ကိုေခၚ၍ တိုက္တြန္းႏႈိးေဆာ္ကာ သူတို႔အား ႏႈတ္ဆက္ၿပီးလွ်င္ မာေကေဒါနိျပည္သို႔ထြက္ခြာသြားေလ၏။

2ထိုေဒသမ်ားကိုျဖတ္သြားရင္း မ်ားစြာေသာတရားစကားတို႔ျဖင့္ တပည့္ေတာ္တို႔ကို တိုက္တြန္းႏႈိးေဆာ္ၿပီးလွ်င္ ဂရိျပည္သို႔ေရာက္လာ၏။

3ထိုျပည္၌ သုံးလေနၿပီးေနာက္ ဆီးရီးယားျပည္သို႔ ႐ြက္လႊင့္မည္ျပဳစဥ္တြင္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔သည္ သူ႔ကိုလုပ္ႀကံရန္ လွ်ိဳ႕ဝွက္ႀကံစည္ၾကသျဖင့္ မာေကေဒါနိျပည္ကိုျဖတ္၍ ျပန္သြားရန္ ဆုံးျဖတ္ေလ၏။

4ေပါလုႏွင့္အတူလိုက္ပါေသာ သူတို႔မွာ ေဗရိၿမိဳ႕သား ပု႐ု၏သားေသာပတ႐ု၊ သက္သာေလာနိတ္ၿမိဳ႕သား အာရိတၱာခုႏွင့္ေသကုႏၵဳ၊ ေဒရေဗၿမိဳ႕သား ဂါယု၊ တိေမာေသ၊ အာရွျပည္သား တုခိတ္ႏွင့္တေရာဖိမ္တို႔ျဖစ္ၾက၏။

5သူတို႔သည္ ဦးစြာသြားႏွင့္ၿပီး တေရာၿမိဳ႕တြင္ ငါတို႔ကိုေစာင့္ေနၾက၏။

6တေဆးမဲ့မုန႔္ပြဲေတာ္ေန႔မ်ားလြန္ေသာအခါ ငါတို႔သည္ ဖိလိပၸိၿမိဳ႕မွ ႐ြက္လႊင့္၍ ငါးရက္အတြင္း တေရာၿမိဳ႕၌ရွိေသာထိုသူတို႔ထံသို႔ ေရာက္ၿပီးလွ်င္ ထိုၿမိဳ႕တြင္ ခုနစ္ရက္ေနၾက၏။

7ရက္သတၱပတ္၏ပထမေန႔တြင္ ငါတို႔ သည္ မုန႔္ကိုဖဲ့ရန္ စုေဝးၾက၏။ ေပါလုသည္ သူတို႔ႏွင့္ေဆြးေႏြးေျပာဆိုလ်က္ေန၏။ သူသည္ ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ထြက္ခြာရန္ႀကံ႐ြယ္ထားသည္ျဖစ္၍ သန္းေခါင္အခ်ိန္တိုင္ေအာင္ တရားစကားကို ဆက္၍ေဟာေျပာေလ၏။

8ငါတို႔စုေဝးရာအထက္ခန္းတြင္ မီးခြက္အေျမာက္အျမားထြန္းထား၏။

9ဥတုခုအမည္ရွိေသာ လူငယ္တစ္ဦးသည္ ျပတင္းေပါက္အေပၚ၌ထိုင္၍ အလြန္အမင္းအိပ္ငိုက္ေန၏။ ေပါလုသည္ ၾကာျမင့္စြာေဆြးေႏြးေျပာဆိုေသာအခါ သူသည္ အိပ္ေမာက်၍ တတိယထပ္မွ ေအာက္သို႔ ျပဳတ္က်သြားေလ၏။ သူ႔ကိုေပြ႕ခ်ီလိုက္ေသာအခါ ေသဆုံးေနသည္ကို ေတြ႕ၾက၏။

10ထိုအခါ ေပါလုသည္ ဆင္းလာ၍ သူ႔အေပၚ မိမိကိုယ္ကိုလွဲ၍ ဖက္ထားၿပီးလွ်င္ “႐ုတ္႐ုတ္သဲသဲမျဖစ္ၾကႏွင့္။ အေၾကာင္းမူကား သူ႔အသက္သည္ သူ၌ရွိ၏”ဟု ဆိုေလ၏။

11ထို႔ေနာက္ အေပၚသို႔ျပန္တက္ၿပီးလွ်င္ မုန႔္ကိုဖဲ့၍ စားသုံးကာ မိုးလင္းသည္အထိ ၾကာျမင့္စြာေျပာဆိုၿပီးမွ ထြက္ခြာသြားေလ၏။

12သူတို႔သည္ အသက္ရွင္လ်က္ရွိေသာလူငယ္ကို ေခၚေဆာင္သြားကာ အလြန္စိတ္သက္သာရာရၾက၏။

13ငါတို႔သည္ ေပါလုကို အႆုၿမိဳ႕၌သေဘၤာေပၚေခၚတင္ရန္ စီစဥ္လ်က္ သေဘၤာဆီသို႔ ဦးစြာသြားၿပီးလွ်င္ ထိုၿမိဳ႕သို႔ ႐ြက္လႊင့္ၾက၏။ ဤသို႔စီစဥ္ျခင္းမွာ ေပါလုသည္ ကုန္းေၾကာင္းသြားရန္စီစဥ္ထား၍ ထိုသို႔မွာၾကားခဲ့ေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။

14သူသည္ အႆုၿမိဳ႕တြင္ ငါတို႔ႏွင့္ဆုံေသာအခါ ငါတို႔သည္ သူ႔ကို သေဘၤာေပၚေခၚတင္၍ မိတုလင္ၿမိဳ႕သို႔ သြားၾက၏။

15ထိုၿမိဳ႕မွ တစ္ဖန္႐ြက္လႊင့္ၾကၿပီး ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ခိအုကြၽန္း၏တစ္ဖက္သို႔ ေရာက္ၾက၏။ ထိုမွ တစ္ေန႔ၾကာေသာ္ သာမုကြၽန္းသို႔ဝင္၍ ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ မိလက္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ၾက၏။

16ဤသို႔ခရီးျပဳျခင္းမွာ ေပါလုသည္ အာရွျပည္တြင္ အခ်ိန္မကုန္ေစရန္ ဧဖက္ၿမိဳ႕၌မဆိုက္ဘဲ႐ြက္လႊင့္သြားမည္ဟု ဆုံးျဖတ္ထားေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။ သူသည္ ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ ပင္ေတကုေတၱပြဲေန႔တြင္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္လိုသည္ျဖစ္၍ ခရီးကိုလ်င္ျမန္စြာျပဳေန၏။

17ထို႔ေၾကာင့္ ေပါလုသည္ မိလက္ၿမိဳ႕မွ ဧဖက္ၿမိဳ႕သို႔ လူလႊတ္၍ အသင္းေတာ္အႀကီးအကဲမ်ားကိုေခၚေလ၏။

18သူတို႔ေရာက္လာၾကေသာအခါ ေပါလုက “ငါသည္ အာရွျပည္၌ ပထမဦးဆုံးေျခခ်သည့္ေန႔မွစ၍ သင္တို႔ႏွင့္အတူရွိခဲ့သည့္ကာလတစ္ေလွ်ာက္ မည္ကဲ့သို႔အသက္ရွင္ခဲ့သည္ကို သင္တို႔သိၾက၏။

19ငါသည္ အလြန္စိတ္ႏွိမ့္ခ်ျခင္း၊ မ်က္ရည္က်ျခင္းႏွင့္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔၏လွ်ိဳ႕ဝွက္ႀကံစည္မႈေၾကာင့္က်ေရာက္ေသာ စုံစမ္းေႏွာင့္ယွက္ျခင္းတို႔ၾကားမွ သခင္ဘုရားကို အေစခံခဲ့၏။

20ငါသည္ သင္တို႔အတြက္ အက်ိဳးရွိမည့္အရာရွိသမွ်ကို တြန႔္ဆုတ္ျခင္းမရွိဘဲ သင္တို႔အားေဖာ္ျပလ်က္ လူအမ်ားေရွ႕၌ျဖစ္ေစ၊ တစ္အိမ္ၿပီးတစ္အိမ္ျဖစ္ေစ သြန္သင္ကာ

21ဘုရားသခင္ေရွ႕ေတာ္၌ေနာင္တရျခင္း၊ ငါတို႔၏သခင္ေယရႈ ကိုယုံၾကည္ျခင္းအေၾကာင္းတို႔ကို ဂ်ဴးလူမ်ိဳးႏွင့္ဂရိလူမ်ိဳး ႏွစ္မ်ိဳးစလုံးတို႔အား သက္ေသခံခဲ့၏။

22ယခု ငါသည္ ဝိညာဥ္ေတာ္၏ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္းကိုခံရ၍ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ သြားေနျခင္းျဖစ္၏။ ထိုၿမိဳ႕တြင္ မည္သည့္အရာႏွင့္ငါႀကဳံေတြ႕ရမည္ကို ငါမသိ။

23သို႔ေသာ္ အခ်ဳပ္အေႏွာင္ႏွင့္ ဆင္းရဲဒုကၡမ်ားသည္ ငါ့ကိုေစာင့္ေနေၾကာင္း သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္က ၿမိဳ႕တိုင္း၌ ငါ့အားသက္ေသခံေတာ္မူသည္ကို ငါသိ၏။

24သို႔ရာတြင္ ငါသည္ မိမိေျပးရမည့္တာကို အဆုံးတိုင္ေအာင္ေျပး ၍ ဘုရားသခင္၏ေက်းဇူးေတာ္ႏွင့္ဆိုင္သည့္ ေကာင္းျမတ္ေသာသတင္းကိုသက္ေသခံရန္ သခင္ေယရႈထံမွ ငါရရွိေသာအမႈေတာ္လုပ္ငန္းကို ၿပီးေျမာက္ေစႏိုင္ရန္အတြက္ဆိုလွ်င္ ငါ့အသက္ကိုပင္ ငါပဓာနမထားေပ။

25ယခုမူကား ႏိုင္ငံေတာ္ အေၾကာင္းကို သင္တို႔အားလုံးအလယ္၌ လွည့္လည္ေဟာေျပာခဲ့ေသာငါ၏မ်က္ႏွာကို သင္တို႔ျမင္ရေတာ့မည္မဟုတ္ေၾကာင္း ငါသိ၏။

26သို႔ျဖစ္၍ ငါသည္ အားလုံး၏ေသြးႏွင့္ကင္းရွင္းေၾကာင္း ယေန႔ပင္ သင္တို႔အား ငါသက္ေသခံ၏။

27အေၾကာင္းမူကား ငါသည္ တြန႔္ဆုတ္ျခင္းမရွိဘဲ ဘုရားသခင္၏အႀကံအစည္ေတာ္ကို သင္တို႔အား အကုန္အစင္ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီ။

28သင္တို႔သည္ မိမိတို႔ကိုယ္ကိုလည္းေကာင္း၊ သိုးစုအားလုံးကိုလည္းေကာင္း ဂ႐ုစိုက္ၾကေလာ့။ ကိုယ္ေတာ္၏ေသြးေတာ္ႏွင့္ဝယ္ယူထားေသာ ဘုရားသခင္၏အသင္းေတာ္ကို သင္တို႔အုပ္ထိန္းေစရန္ ထိုသိုးစုကိုႀကီးၾကပ္သူအျဖစ္ သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္သည္ သင္တို႔ကိုခန႔္အပ္ထားေတာ္မူ၏။

29ငါထြက္ခြာသြားသည့္ေနာက္ ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာဝံပုေလြမ်ားသည္ သင္တို႔အထဲသို႔ဝင္လာ၍ သိုးစုကို ညႇာတာလိမ့္မည္မဟုတ္ေၾကာင္း ငါသိ၏။

30သင္တို႔အထဲမွလည္း တပည့္ေတာ္မ်ားကို မိမိတို႔ဘက္သို႔ဆြယ္ရန္ ေဖာက္ျပန္လမ္းလြဲေသာအရာမ်ားကို ေျပာဆိုေသာသူအခ်ိဳ႕တို႔ ေပၚလာၾကလိမ့္မည္။

31ထို႔ေၾကာင့္ ငါသည္ သင္တို႔တစ္ဦးစီကို သုံးႏွစ္ပတ္လုံး ေန႔ညမျပတ္ မ်က္ရည္ျဖင့္ သတိေပးဆုံးမခဲ့သည္ကို ေအာက္ေမ့လ်က္ သတိဝီရိယရွိၾကေလာ့။

32ယခု သင္တို႔ကို ဘုရားသခင္၌လည္းေကာင္း၊ ကိုယ္ေတာ္၏ေက်းဇူးေတာ္ႏွင့္ဆိုင္ေသာ ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္၌လည္းေကာင္း ငါအပ္ႏွံ၏။ ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ သင္တို႔ကို တည္ေဆာက္ျမႇင့္တင္လ်က္ သန႔္ရွင္းေစျခင္းခံရေသာသူအေပါင္းတို႔ႏွင့္အတူ အေမြေတာ္ကိုရရွိေစႏိုင္စြမ္းရွိ၏။

33ငါသည္ မည္သူ၏ေ႐ႊ၊ ေငြ၊ အဝတ္တန္ဆာကိုမွ် တပ္မက္ျခင္းမရွိခဲ့ေပ။

34ငါသည္ ဤလက္မ်ားျဖင့္ ငါမွစ၍ ငါႏွင့္အတူရွိေသာသူတို႔၏လိုအပ္ခ်က္မ်ားအတြက္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ေၾကာင္း သင္တို႔ကိုယ္တိုင္သိၾက၏။

35ထိုသို႔ႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္၍ အားနည္းေသာသူတို႔ကို ကူညီမစသင့္ေၾကာင္းႏွင့္ ‘ေပးကမ္းျခင္းသည္ ရယူျခင္းထက္ သာ၍မဂၤလာရွိသည္’ ဟု သခင္ေယရႈကိုယ္ေတာ္တိုင္ မိန႔္ေတာ္မူသည့္စကားကို သတိရသင့္ေၾကာင္း အရာရာ၌ သင္တို႔အား ငါျပသ၏”ဟု ဆိုေလ၏။

36ေပါလုသည္ ဤသို႔ဆိုၿပီးေနာက္ ဒူးေထာက္လ်က္ ထိုသူအေပါင္းတို႔ႏွင့္အတူ ဆုေတာင္းေလ၏။

37သူတို႔အားလုံးသည္ အလြန္ငိုေႂကြးလ်က္ ေပါလုကိုဖက္၍ နမ္းၾက၏။

38အထူးသျဖင့္ သူ၏မ်က္ႏွာကို ျမင္ေတြ႕ရေတာ့မည္မဟုတ္ဟု ေပါလုေျပာသည့္စကားေၾကာင့္ သူတို႔သည္ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲၾက၏။ ထို႔ေနာက္ သူ႔ကို သေဘၤာဆီသို႔ လိုက္ပို႔ၾက၏။

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →