Exodus 14

Burmese MSBZ

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားက ေမာေရွအား

2“အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔သည္ျပန္လွည့္၍ မိဂေဒါလၿမိဳ႕ႏွင့္ပင္လယ္အၾကားရွိ ပိဟဟိ႐ုတ္ၿမိဳ႕အေရွ႕၊ ဗာလေဇဖုန္ၿမိဳ႕အေရွ႕၌ စခန္းခ်ရမည္။ ဗာလေဇဖုန္ၿမိဳ႕ႏွင့္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ပင္လယ္အနီး၌ စခန္းခ်ရမည္ဟု သူတို႔အား ဆင့္ဆိုေလာ့။

3ဖာေရာမင္းႀကီးက အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔ႏွင့္ပတ္သက္၍ ‘သူတို႔သည္ ေျမျပင္ေပၚတြင္ တဝဲလည္လည္ျဖစ္ေနၾကၿပီ။ ေတာကႏၲာရ၌ သူတို႔ပိတ္မိေနၾကၿပီ’ဟု ဆိုလိမ့္မည္။

4ငါသည္ ဖာေရာမင္းႀကီး၏စိတ္ႏွလုံးကို မာေက်ာေစသျဖင့္ သူသည္ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔ေနာက္သို႔လိုက္လိမ့္မည္။ ဖာေရာမင္းႀကီးႏွင့္ သူ၏စစ္သည္အေပါင္းတို႔အားျဖင့္ ငါ၏ဘုန္းထင္ရွားလိမ့္မည္။ ထိုအခါ ငါသည္ ထာဝရဘုရားျဖစ္ေၾကာင္း အီဂ်စ္လူမ်ိဳးတို႔သည္ သိျမင္ၾကလိမ့္မည္”ဟု မိန႔္ဆိုေတာ္မူ၏။ သူတို႔သည္လည္း ထိုအတိုင္းျပဳၾက၏။

5အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ထြက္ေျပးေၾကာင္းကို အီဂ်စ္ဘုရင္အား ၾကားေလွ်ာက္ေသာအခါ ထိုလူမ်ိဳးတို႔ႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ဖာေရာမင္းႀကီးႏွင့္သူ၏အမႈထမ္းတို႔သည္ စိတ္ေျပာင္း၍ “ငါတို႔သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ဤသို႔ျပဳမိသနည္း။ အကယ္စင္စစ္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ကို ငါတို႔၏အေစခံအျဖစ္မွ လႊတ္ေပးမိပါၿပီတကား”ဟု ဆိုၾက၏။

6ထို႔ေၾကာင့္ ဖာေရာမင္းႀကီးသည္ မိမိစစ္ရထားကိုအသင့္ျပင္ေစၿပီးလွ်င္ မိမိႏွင့္အတူ မိမိလူတို႔ကို ေခၚသြားေလ၏။

7တပ္မႉးအသီးသီးပါေသာ လက္ေ႐ြးစင္စစ္ရထားေျခာက္ရာႏွင့္တကြ အီဂ်စ္ျပည္ရွိစစ္ရထားအားလုံးကိုလည္း ေခၚသြားေလ၏။

8ထာဝရဘုရားသည္ အီဂ်စ္ဘုရင္ဖာေရာမင္းႀကီး၏စိတ္ႏွလုံးကိုမာေက်ာေစသျဖင့္ သူသည္ ဝင့္ႂကြားစြာျဖင့္ထြက္သြားၾကေသာ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔ေနာက္သို႔လိုက္ေလ၏။

9ထိုသို႔ အီဂ်စ္လူမ်ိဳးတို႔သည္ သူတို႔ေနာက္သို႔လိုက္ၾကရာ ဖာေရာမင္းႀကီး၏ျမင္းရထားအေပါင္းတို႔ႏွင့္တကြ ျမင္းစီးသူရဲမ်ား၊ စစ္သည္မ်ားသည္ ပိဟဟိ႐ုတ္ၿမိဳ႕အနီး၊ ဗာလေဇဖုန္ၿမိဳ႕အေရွ႕၊ ပင္လယ္အနီး၌စခန္းခ်ေနေသာ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ကိုမီေလ၏။

10ဖာေရာမင္းႀကီးနီးကပ္လာေသာအခါ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ေမွ်ာ္ၾကည့္၍ သူတို႔ေနာက္မွအီဂ်စ္လူမ်ိဳးတို႔ ခ်ီတက္လာသည္ကိုျမင္လွ်င္ အလြန္ေၾကာက္႐ြံ႕ၾက၏။ ထိုအခါ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ထာဝရဘုရားထံ ေအာ္ဟစ္ၾကေလ၏။

11ေမာေရွကိုလည္း “အီဂ်စ္ျပည္၌ သခ်ႋဳင္းမရွိေသာေၾကာင့္ ေတာကႏၲာရထဲ၌ေသေစရန္ ငါတို႔ကိုေခၚေဆာင္လာခဲ့သေလာ။ ငါတို႔အား အဘယ္ေၾကာင့္ ဤသို႔ျပဳသနည္း။ ငါတို႔ကို အီဂ်စ္ျပည္ထဲမွ အဘယ္ေၾကာင့္ ထုတ္ေဆာင္ခဲ့သနည္း။

12‘အီဂ်စ္လူမ်ိဳးတို႔ထံ အေစခံပါရေစ။ ငါတို႔ကို ဤအတိုင္းရွိေစေတာ့’ဟူ၍ သင့္ကို အီဂ်စ္ျပည္၌ ငါတို႔ေျပာခဲ့သည္ မဟုတ္ေလာ။ ေတာကႏၲာရတြင္ ေသရသည္ထက္ အီဂ်စ္လူမ်ိဳးတို႔ကိုအေစခံရျခင္းက ငါတို႔အတြက္သာ၍ေကာင္း၏”ဟု ဆိုၾက၏။

13ေမာေရွကလည္း “မေၾကာက္ၾကႏွင့္။ ယေန႔ သင္တို႔အတြက္ ျပဳေတာ္မူမည့္ ထာဝရဘုရား၏ကယ္တင္ျခင္းကို ရပ္၍ၾကည့္ၾကေလာ့။ ယေန႔ သင္တို႔ျမင္ေနရေသာအီဂ်စ္လူမ်ိဳးတို႔ကို မည္သည့္အခါမွ် ျမင္ရေတာ့မည္မဟုတ္။

14ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔အတြက္ စစ္တိုက္ေတာ္မူမည္ျဖစ္၍ သင္တို႔သည္ ၿငိမ္ဝပ္စြာေနရမည္”ဟု ဆိုေလ၏။

15ထာဝရဘုရားက ေမာေရွအား “သင္သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ငါ့ထံေအာ္ဟစ္ေနသနည္း။ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔အား ဆက္၍ခရီးျပဳၾကရန္ ဆင့္ဆိုေလာ့။

16သင္မူကား ေတာင္ေဝွးကိုေျမႇာက္ၿပီးလွ်င္ ပင္လယ္အေပၚသို႔ သင့္လက္ကိုဆန႔္၍ ပင္လယ္ကိုခြဲေလာ့။ ထိုအခါ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ပင္လယ္ထဲ၌ ေျခာက္ေသြ႕ေသာေျမေပၚတြင္ သြားရလိမ့္မည္။

17ငါသည္ အီဂ်စ္လူမ်ိဳးတို႔၏စိတ္ႏွလုံးကို မာေက်ာေစသျဖင့္ သူတို႔သည္ အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔ေနာက္သို႔လိုက္ၾကလိမ့္မည္။ ထိုအခါ ငါသည္ ဖာေရာမင္းႀကီးမွစ၍ သူ၏စစ္သည္ရွိသမွ်၊ သူ၏စစ္ရထားမ်ား၊ သူ၏ျမင္းစီးသူရဲမ်ားအားျဖင့္ ဘုန္းထင္ရွားလိမ့္မည္။

18ထိုသို႔ ငါသည္ ဖာေရာမင္းႀကီးႏွင့္ သူ၏စစ္ရထား၊ သူ၏ျမင္းစီးသူရဲတို႔အားျဖင့္ ဘုန္းထင္ရွားေသာအခါ ငါသည္ ထာဝရဘုရားျဖစ္ေၾကာင္း အီဂ်စ္လူမ်ိဳးတို႔သိျမင္ၾကလိမ့္မည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

19အစၥေရးတပ္ေရွ႕မွသြားေသာဘုရားသခင္၏ေကာင္းကင္တမန္သည္ သူတို႔ေနာက္သို႔ေျပာင္း၍လိုက္ေလ၏။ မိုးတိမ္တိုင္သည္လည္း သူတို႔၏ေရွ႕မွ ေနာက္သို႔ေျပာင္း၍ ရပ္ေလ၏။

20ထိုသို႔ မိုးတိမ္သည္ အီဂ်စ္တပ္ႏွင့္ အစၥေရးတပ္ၾကားသို႔ေရာက္၍ တစ္ဖက္၌အေမွာင္ကိုျဖစ္ေစၿပီး တစ္ဖက္၌ညအခ်ိန္တြင္ အလင္းကိုေပး၏။ ထို႔ေၾကာင့္ တစ္ညလုံး တစ္ဖက္ႏွင့္တစ္ဖက္မခ်ဥ္းကပ္ႏိုင္ၾက။

21ေမာေရွသည္ မိမိ၏လက္ကို ပင္လယ္အေပၚသို႔ဆန႔္လိုက္ေသာ္ ထာဝရဘုရားသည္ အားႀကီးေသာအေရွ႕ေလျဖင့္ ပင္လယ္ကို တစ္ညလုံး တိုက္ထုတ္ေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ ပင္လယ္သည္ ေျခာက္ေသြ႕ေသာေျမျဖစ္သြား၍ ေရသည္ကြဲျပတ္ေလ၏။

22အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔သည္လည္း ပင္လယ္ထဲ၌ ေျခာက္ေသြ႕ေသာေျမေပၚတြင္သြားရ၏။ ေရသည္ သူတို႔၏လက္ယာဘက္ႏွင့္လက္ဝဲဘက္၌ တံတိုင္းသဖြယ္ျဖစ္လ်က္ေန၏။

23အီဂ်စ္လူမ်ိဳးတို႔ႏွင့္တကြ ဖာေရာမင္းႀကီး၌ရွိသမွ်ေသာျမင္း၊ စစ္ရထားႏွင့္ ျမင္းစီးသူရဲတို႔သည္လည္း သူတို႔၏ေနာက္မွလိုက္၍ ပင္လယ္ထဲသို႔ဝင္ၾက၏။

24မိုးေသာက္ခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ ထာဝရဘုရားသည္ အီဂ်စ္တပ္ကို မီးတိုင္၊ မိုးတိမ္တိုင္ထဲမွ ငုံ႔ၾကည့္ေတာ္မူ၍ အီဂ်စ္တပ္တို႔ကို ကစဥ့္ကလ်ားျဖစ္ေစေတာ္မူ၏။

25သူတို႔၏ရထားမ်ားကိုလည္း ေမာင္းရခက္ခဲေစရန္ ဘီးမ်ားကို ကြၽတ္ထြက္ေစ ေတာ္မူ၏။ သို႔ျဖစ္၍ အီဂ်စ္လူမ်ိဳးတို႔က “အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ထံမွ ငါတို႔ထြက္ေျပးၾကစို႔။ အေၾကာင္းမူကား ထာဝရဘုရားသည္ သူတို႔ဘက္မွေန၍ အီဂ်စ္လူမ်ိဳးတို႔ကို စစ္တိုက္ေတာ္မူၿပီ”ဟု ဆိုၾက၏။

26တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားက ေမာေရွအား “အီဂ်စ္လူမ်ိဳးတို႔ႏွင့္ သူတို႔၏စစ္ရထားမ်ား၊ ျမင္းစီးသူရဲမ်ားအေပၚသို႔ ေရျပန္စီးလာေစရန္ ပင္လယ္အေပၚသို႔ သင္၏လက္ကိုဆန႔္ေလာ့”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

27ထို႔ေၾကာင့္ ေမာေရွသည္ မိမိ၏လက္ကို ပင္လယ္အေပၚသို႔ဆန႔္လိုက္၏။ မိုးလင္းခ်ိန္၌ ပင္လယ္သည္ ပုံမွန္အတိုင္း ျပန္၍စီးဆင္း၏။ အီဂ်စ္လူမ်ိဳးတို႔သည္ စီးလာေသာေရမွ ထြက္ေျပးၾကစဥ္တြင္ပင္ ထာဝရဘုရားသည္ အီဂ်စ္လူမ်ိဳးတို႔ကို ပင္လယ္ထဲ၌ လွဲခ် ေတာ္မူ၏။

28အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔ေနာက္မွ ပင္လယ္ထဲသို႔လိုက္ဝင္ၾကေသာ စစ္ရထားမ်ားႏွင့္ျမင္းစီးသူရဲမ်ား စသည့္ ဖာေရာမင္းႀကီး၏စစ္တပ္တစ္တပ္လုံးအေပၚသို႔ ေရျပန္စီးလာၿပီး သူတို႔ကို ဖုံးလႊမ္းသျဖင့္ တစ္စုံတစ္ေယာက္မွ် မက်န္ရစ္ေပ။

29အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔မူကား ပင္လယ္ထဲ၌ ေျခာက္ေသြ႕ေသာေျမေပၚတြင္ ေလွ်ာက္သြားရ၏။ ေရသည္ သူတို႔၏လက္ယာဘက္ႏွင့္လက္ဝဲဘက္၌ တံတိုင္းသဖြယ္ျဖစ္လ်က္ေန၏။

30ဤသို႔ျဖင့္ ထာဝရဘုရားသည္ ထိုေန႔၌ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ကို အီဂ်စ္လူမ်ိဳးတို႔လက္မွ ကယ္တင္ေတာ္မူ၏။ အီဂ်စ္လူမ်ိဳးတို႔မူကား ပင္လယ္ကမ္းစပ္၌ အတုံးအ႐ုံးလဲေသေနသည္ကို အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ ေတြ႕ျမင္ရေလ၏။

31ထာဝရဘုရားသည္ အီဂ်စ္လူမ်ိဳးတို႔ကို ႀကီးမားေသာတန္ခိုးေတာ္ျဖင့္ စီရင္ေတာ္မူသည္ကို အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ ေတြ႕ျမင္ၾကသျဖင့္ သူတို႔သည္ ထာဝရဘုရားကို ေၾကာက္႐ြံ႕ၾက၏။ ထာဝရဘုရားကိုလည္းေကာင္း၊ ကိုယ္ေတာ္၏အေစအပါးေမာေရွကိုလည္းေကာင္း ယုံၾကည္ၾက၏။

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →