Exodus 16

Burmese MSBZ

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1တစ္ဖန္ အစၥေရးအမ်ိဳးသားလူထုအေပါင္းတို႔သည္ ဧလိမ္အရပ္မွခရီးျပဳၾက၏။ အီဂ်စ္ျပည္မွထြက္လာၿပီးေနာက္ ဒုတိယလ၊ တစ္ဆယ့္ငါးရက္ေန႔၌ ဧလိမ္အရပ္ႏွင့္သိနာေတာင္ၾကားရွိ သိန္ေတာကႏၲာရသို႔ ေရာက္ၾက၏။

2ထိုေတာကႏၲာရထဲ၌ အစၥေရးအမ်ိဳးသားလူထုအေပါင္းတို႔သည္ ေမာေရွႏွင့္အာ႐ုန္တို႔ထံသို႔လာ၍

3အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔က ေမာေရွႏွင့္အာ႐ုန္အား “ငါတို႔သည္ အီဂ်စ္ျပည္တြင္ အသားဟင္းအိုးေဘး၌ထိုင္၍ မုန႔္ကိုဝစြာစားလ်က္ေနစဥ္ ထာဝရဘုရား၏လက္ေတာ္ျဖင့္ ငါတို႔ေသရလွ်င္ေကာင္း၏။ ယခုမူကား သင္တို႔သည္ ဤလူအစုအေဝးအေပါင္းတို႔ကို ငတ္မြတ္၍ ေသေစရန္ ဤေတာကႏၲာရထဲသို႔ ေခၚေဆာင္ခဲ့ၾကသည္တကား”ဟု ညည္းညဴျပၾက၏။

4ထိုအခါ ထာဝရဘုရားက ေမာေရွအား “ငါသည္ သင္တို႔အတြက္ မုန႔္ကို မိုးေကာင္းကင္မွ႐ြာက်ေစမည္။ လူတို႔သည္ ထြက္၍ တစ္ေန႔စာတစ္ေန႔ေကာက္ယူၾကရမည္။ ဤသို႔ေသာအားျဖင့္ ငါ၏တရားေတာ္အတိုင္း သူတို႔လိုက္ေလွ်ာက္မည္၊ မလိုက္ေလွ်ာက္မည္ကို ငါစမ္းသပ္မည္။

5ဆ႒မေန႔၌ ေန႔စဥ္ထက္ ႏွစ္ဆေကာက္၍ ယူေဆာင္လာၿပီး ျပင္ဆင္ထားရမည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

6ထို႔ေၾကာင့္ ေမာေရွႏွင့္အာ႐ုန္က အစၥေရးအမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔အား “ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔အား အီဂ်စ္ျပည္မွထုတ္ေဆာင္ေတာ္မူေၾကာင္းကို ေနဝင္ခ်ိန္၌ သင္တို႔သိရၾကလိမ့္မည္။

7နံနက္အခ်ိန္၌လည္း ထာဝရဘုရား၏ဘုန္းအသေရေတာ္ကို သင္တို႔ေတြ႕ျမင္ရၾကလိမ့္မည္။ အေၾကာင္းမူကား ထာဝရဘုရားအား သင္တို႔ျမည္တြန္ေတာက္တီးေသာအသံကို ထာဝရဘုရားၾကားေတာ္မူၿပီ။ ငါတို႔ကား မည္သူျဖစ္၍ ငါတို႔ကို ညည္းညဴျပရသနည္း”ဟု ဆိုေလ၏။

8တစ္ဖန္ ေမာေရွက “ထာဝရဘုရားသည္ ေနဝင္ခ်ိန္၌ သင္တို႔စားစရာအသားကိုလည္းေကာင္း၊ နံနက္အခ်ိန္၌ လုံေလာက္ေသာမုန႔္ကိုလည္းေကာင္း ေပးေတာ္မူမည္။ အေၾကာင္းမူကား ထာဝရဘုရားထံ သင္တို႔ညည္းညဴ၍ ျမည္တြန္ေတာက္တီးေသာအသံကို ထာဝရဘုရား ၾကားေတာ္မူၿပီ။ ငါတို႔သည္ မည္သူျဖစ္၍နည္း။ သင္တို႔ျမည္တြန္ေတာက္တီးေသာအသံသည္ ငါတို႔ကိုဆန႔္က်င္သည္မဟုတ္၊ ထာဝရဘုရားကိုဆန႔္က်င္ေနျခင္းပင္ျဖစ္၏”ဟု ဆိုေလ၏။

9ထို႔ေနာက္ ေမာေရွက အာ႐ုန္အား “အစၥေရးအမ်ိဳးသားလူထုအေပါင္းတို႔အား ‘သင္တို႔ျမည္တြန္ေတာက္တီးေသာအသံကို ထာဝရဘုရားၾကားေတာ္မူၿပီျဖစ္၍ ေရွ႕ေတာ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္ၾကေလာ့’ဟူ၍ ဆင့္ဆိုေလာ့”ဟု ဆို၏။

10အာ႐ုန္သည္ အစၥေရးအမ်ိဳးသားလူထုအေပါင္းတို႔အား ဆင့္ဆိုစဥ္ သူတို႔သည္ ေတာကႏၲာရဘက္သို႔လွည့္ၾကည့္ေသာအခါ မိုးတိမ္ထဲ၌ ထာဝရဘုရား၏ဘုန္းအသေရေတာ္ ထင္ရွားေနသည္ကိုျမင္ရၾကေလ၏။

11ထာဝရဘုရားက ေမာေရွအား

12“အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔ျမည္တြန္ေတာက္တီးေသာအသံကို ငါၾကားၿပီ။ သူတို႔အား ‘သင္တို႔သည္ ေနဝင္ခ်ိန္၌ အသားကိုစားရ၍ နံနက္အခ်ိန္၌ မုန႔္ျဖင့္ဝလင္ၾကလိမ့္မည္။ ထိုအခါ ငါသည္ သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားျဖစ္ေၾကာင္း သင္တို႔သိျမင္ၾကလိမ့္မည္’ဟူ၍ ဆင့္ဆိုေလာ့”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

13ေနဝင္ခ်ိန္၌ ငုံးတို႔သည္ တက္လာ၍ တပ္စခန္းကိုဖုံးလႊမ္းၾက၏။ နံနက္အခ်ိန္၌လည္း တပ္စခန္းပတ္ပတ္လည္တြင္ ႏွင္းက်ေလ၏။

14ႏွင္းကြဲၿပီးမွ ေတာကႏၲာရ၏ေျမမ်က္ႏွာျပင္ေပၚတြင္ ေျမေပၚမွေသးငယ္ေသာႏွင္းခဲသဖြယ္ အခ်ပ္အလႊာကေလးမ်ားကိုေတြ႕ရ၏။

15ထိုအရာကို အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔ေတြ႕ျမင္ေသာအခါ မည္သည့္အရာျဖစ္သည္ကိုမသိေသာေၾကာင့္ “မည္သည့္အရာနည္း”ဟု အခ်င္းခ်င္းေမးျမန္းၾက၏။ ထိုအခါ ေမာေရွက “ဤအရာသည္ သင္တို႔ စားဖို႔ ထာဝရဘုရားေပးေတာ္မူေသာမုန႔္ျဖစ္၏။

16ထာဝရဘုရားက ‘တစ္ဦးစီစားႏိုင္သေလာက္ ေကာက္ယူၾကေလာ့။ သင္တို႔၏လူအေရအတြက္အလိုက္ မိမိတဲ၌ရွိေသာသူတစ္ဦးစီအတြက္ တစ္ေယာက္တစ္ဩမဲ စီ ယူၾကရမည္’ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူ၏”ဟု ဆိုေလ၏။

17အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔သည္လည္း ထိုသို႔ျပဳ၍ အနည္းအမ်ားအလိုက္ ေကာက္ယူၾက၏။

18သူတို႔သည္ ဩမဲျဖင့္ ျခင္တြယ္ေသာအခါ မ်ားမ်ားရေသာသူမပို၊ နည္းနည္းရေသာသူမလိုေခ်။ တစ္ဦးစီစားႏိုင္သေလာက္ ေကာက္ယူၾက၏။

19ေမာေရွက သူတို႔အား “မည္သူမွ် ထိုမုန႔္ကို နံနက္တိုင္ေအာင္မႂကြင္းက်န္ေစရ”ဟု ဆိုေသာ္လည္း

20သူတို႔သည္ ေမာေရွ၏စကားကိုနားမေထာင္ၾက။ လူအခ်ိဳ႕တို႔သည္ နံနက္တိုင္ေအာင္ ခ်န္ထားသျဖင့္ ပိုးထိုး၍ အပုပ္နံ႔ထြက္ေလ၏။ ေမာေရွသည္လည္း သူတို႔ကို အမ်က္ထြက္ေလ၏။

21သူတို႔သည္ တစ္ဦးစီစားႏိုင္သေလာက္ မုန႔္ကိုနံနက္တိုင္းေကာက္ယူၾက၏။ ေနပူလာေသာအခါ ထိုမုန႔္သည္ အရည္ေပ်ာ္ေလ၏။

22ဆ႒မေန႔ေရာက္ေသာအခါ မုန႔္ကို တစ္ေယာက္ႏွစ္ဩမဲ စီ ႏွစ္ဆေကာက္ယူၾက၏။ ထိုအေၾကာင္းကို လူထုေခါင္းေဆာင္အေပါင္းတို႔သည္လာ၍ ေမာေရွအားေျပာၾကားၾက၏။

23ေမာေရွကလည္း “ဤအရာကား ထာဝရဘုရားမိန႔္ဆိုေတာ္မူေသာအရာျဖစ္၏။ မနက္ျဖန္သည္ ၿငိမ္ဝပ္စြာေနရေသာေန႔၊ ထာဝရဘုရား၏သန႔္ရွင္းေသာဥပုသ္ေန႔ျဖစ္၏။ ထိုမုန႔္ကို သင္တို႔ဖုတ္လိုလွ်င္ ဖုတ္ေလာ့။ ျပဳတ္လိုလွ်င္ ျပဳတ္ေလာ့။ ပိုသမွ်ကို သင္တို႔အတြက္ ခ်န္ထားၿပီး နံနက္တိုင္ေအာင္သိမ္းထားေလာ့”ဟု သူတို႔အားဆို၏။

24သူတို႔သည္လည္း ေမာေရွမိန႔္မွာသည့္အတိုင္း နံနက္တိုင္ေအာင္ခ်န္ထားၾကရာ အပုပ္နံ႔ထြက္ျခင္းလည္းမရွိ၊ ေလာက္တက္ျခင္းလည္းမရွိ။

25ေမာေရွက “ခ်န္ထားေသာမုန႔္ကို ယေန႔စားၾကေလာ့။ ယေန႔သည္ ထာဝရဘုရား၏ဥပုသ္ေန႔ျဖစ္၍ ထိုမုန႔္ကို ယေန႔ ေျမေပၚ၌ေတြ႕ရမည္မဟုတ္။

26သင္တို႔သည္ ေျခာက္ရက္ပတ္လုံး မုန႔္ကို ေကာက္ယူၾကရမည္။ ဥပုသ္ေန႔ျဖစ္ေသာသတၱမေန႔၌မူကား ရွိမည္မဟုတ္”ဟု ဆိုေလ၏။

27သတၱမေန႔၌ လူအခ်ိဳ႕တို႔သည္ ေကာက္ယူရန္ထြက္သြားၾကေသာ္လည္း ရွာမေတြ႕ၾက။

28ထိုအခါ ထာဝရဘုရားက ေမာေရွအား “သင္တို႔သည္ ငါ၏ပညတ္ေတာ္ႏွင့္ ဥပေဒသမ်ားကို မည္သည့္အခ်ိန္ထိ မေစာင့္ထိန္းဘဲ ေနၾကမည္နည္း။

29ငါထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔အား ဥပုသ္ေန႔ကို သတ္မွတ္ေပးေတာ္မူၿပီ။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆ႒မေန႔၌ သင္တို႔အား မုန႔္ကို ႏွစ္ရက္စာေပးေတာ္မူ၏။ လူတိုင္းမိမိေနရာ၌ေနၾကေလာ့။ သတၱမေန႔၌ မည္သူမွ် မိမိေနရာမွမထြက္သြားၾကႏွင့္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

30သို႔ျဖစ္၍ လူတို႔သည္ သတၱမေန႔၌ ၿငိမ္ဝပ္စြာေနၾက၏။

31အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ထိုမုန႔္၏အမည္ကို မႏၷဟုေခၚၾက၏။ နံနံေစ့ႏွင့္တူၿပီး အျဖဴေရာင္ျဖစ္၏။ အရသာကား ပ်ားရည္ပါေသာမုန႔္ႂကြပ္ျပားႏွင့္တူ၏။

32ေမာေရွက “ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔ကို အီဂ်စ္ျပည္မွ ထုတ္ေဆာင္လာေသာအခါ ေတာကႏၲာရထဲ၌ သင္တို႔အား ေကြၽးေမြးခဲ့ေသာမုန႔္ကို သင္တို႔၏မ်ိဳးဆက္အစဥ္အဆက္သိျမင္ႏိုင္ရန္ သူတို႔အတြက္ ထိုမုန႔္ကို တစ္ဩမဲအျပည့္ သိမ္းထားရမည္။ ဤသည္ကား ထာဝရဘုရားမိန႔္မွာေတာ္မူေသာအရာျဖစ္သည္”ဟု ဆိုၿပီး

33အာ႐ုန္အား “အိုးတစ္လုံးကိုယူေလာ့။ ထိုအထဲ၌ မႏၷမုန႔္တစ္ဩမဲအျပည့္ထည့္ၿပီးလွ်င္ သင္တို႔၏မ်ိဳးဆက္အစဥ္အဆက္အတြက္ ထိန္းသိမ္းရန္ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌ ထားေလာ့”ဟု ဆိုေလ၏။

34ေမာေရွအား ထာဝရဘုရားမိန႔္မွာေတာ္မူသည့္အတိုင္း အာ႐ုန္သည္ မႏၷမုန႔္ကိုထိန္းသိမ္းရန္ သက္ေသခံခ်က္ေရွ႕တြင္ ထားေလ၏။

35အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔သည္ သူတို႔အေျခခ်ေနထိုင္မည့္ျပည္သို႔မေရာက္မခ်င္း အႏွစ္ေလးဆယ္ပတ္လုံး မႏၷမုန႔္ကိုစားၾက၏။ သူတို႔သည္ ခါနာန္ျပည္နယ္နိမိတ္သို႔မေရာက္မခ်င္း မႏၷမုန႔္ကိုစားၾက၏။

36(တစ္ဩမဲကား တစ္ဧဖာ ၏ဆယ္ပုံတစ္ပုံျဖစ္၏။)

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →