Jeremiah 2

Burmese MSBZ

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရား၏ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ငါ့ထံသို႔ေရာက္လာ၍

2“ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ၾကားသိေအာင္သြား၍ဟစ္ေအာ္ေလာ့။ ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူသည္မွာ ‘သင္ငယ္႐ြယ္စဥ္က ငါ့အေပၚေမတၱာထားခဲ့သည္ကိုလည္းေကာင္း၊ သတို႔သမီးအခ်စ္ႏွင့္ ခ်စ္ခဲ့သည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ေျမ႐ိုင္းေျမေကာေတာကႏၲာရ၌ ငါ့ေနာက္လိုက္ခဲ့သည္ကိုလည္းေကာင္း ငါေအာက္ေမ့၏။

3အစၥေရးလူမ်ိဳးသည္ ထာဝရဘုရားအဖို႔ သန႔္ရွင္းေသာလူမ်ိဳး၊ ကိုယ္ေတာ္၏အသီးအႏွံတို႔တြင္ အသီးဦးျဖစ္၏။ သူ႔ကို ဝါးမ်ိဳေသာသူအေပါင္းတို႔အေပၚ အျပစ္သက္ေရာက္မည္၊ ေဘးအႏၲရာယ္က်ေရာက္မည္’ဟူ၍ ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူသည္”ဟု မိန႔္ဆို၏။

4အို ယာကုပ္အမ်ိဳးအႏြယ္တို႔၊ အစၥေရးမ်ိဳးႏြယ္စုအေပါင္းတို႔၊ ထာဝရဘုရား၏စကားေတာ္ကို နားေထာင္ၾကေလာ့။

5ထာဝရဘုရားက “သင္တို႔၏ဘိုးေဘးတို႔သည္ ငါ၌မည္သည့္မတရားမႈကိုေတြ႕၍ ငါႏွင့္ေဝးေဝးေနၾကသနည္း။ အဘယ္ေၾကာင့္ အခ်ည္းႏွီးေသာအရာေနာက္သို႔လိုက္၍ အသုံးမက်ေသာသူျဖစ္ၾကသနည္း။

6သူတို႔က ‘ငါတို႔ကို အီဂ်စ္ျပည္မွထုတ္ေဆာင္ေတာ္မူၿပီးလွ်င္ ေခ်ာက္ေပါမ်ားေသာသဲကႏၲာရ၊ ေျခာက္ေသြ႕၍ေသမင္းအရိပ္လႊမ္းမိုးရာ၊ ေနထိုင္သြားလာသူမရွိရာ ေတာကႏၲာရတစ္ေလွ်ာက္ ပို႔ေဆာင္ေတာ္မူေသာထာဝရဘုရားသည္ အဘယ္မွာနည္း’ဟု မေမးၾက။

7ေကာင္းေသာအသီးအႏွံတို႔ကို စားရမည့္အေၾကာင္း သင္တို႔အား သီးႏွံျဖစ္ထြန္းေသာျပည္သို႔ ငါေခၚေဆာင္လာ၏။ သို႔ေသာ္ သင္တို႔ေရာက္လာ၍ ငါ့ျပည္ကိုညစ္ညဴးေစၾက၏။ အေမြျပည္ကို စက္ဆုပ္႐ြံရွာဖြယ္ ျဖစ္ေစၾက၏။

8ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔ကလည္း ‘ထာဝရဘုရားသည္ အဘယ္မွာနည္း’ဟု မေမးၾက။ ပညတ္တရားကို စြဲကိုင္ေသာသူတို႔သည္ ငါ့ကိုမသိၾက။ အုပ္ခ်ဳပ္သူတို႔သည္ ငါ့ကိုပုန္ကန္ၾက၏။ ပေရာဖက္တို႔သည္ ဗာလဘုရားကိုအမွီျပဳ၍ ပေရာဖက္ျပဳၾက၏။ အက်ိဳးမေပးေသာအရာတို႔ေနာက္သို႔လိုက္ၾက၏။

9ထို႔ေၾကာင့္ ငါသည္ သင္တို႔ကို စြဲခ်က္တင္မည္။ သင္တို႔၏သားေျမးတို႔ကိုလည္း စြဲခ်က္တင္မည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

10“ဆိုက္ပရပ္ကမ္း႐ိုးတန္းေဒသမ်ားကို ျဖတ္၍ ၾကည့္ရႈေလာ့။ ေကဒါျပည္သို႔လူလႊတ္၍ အေသအခ်ာစူးစမ္းေစေလာ့။ ဤသို႔ျဖစ္ခဲ့ဖူးၿပီေလာ။

11လူမ်ိဳးျခားတို႔သည္ ဘုရားမဟုတ္ေသာ သူတို႔၏ဘုရားမ်ားကိုပင္ အလဲအလွယ္ျပဳဖူးၾကသေလာ။ ငါ့လူမ်ိဳးတို႔မူကား မိမိတို႔၏ဘုန္းအသေရကို အက်ိဳးမေပးေသာအရာႏွင့္ အလဲအလွယ္ျပဳၾကေလၿပီ။

12အို မိုးေကာင္းကင္၊ ဤအမႈအရာ၌ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ားလ်က္ေနေလာ့။ အလြန္ေၾကာက္လန႔္လ်က္၊ မွင္တက္လ်က္ေနေလာ့”ဟု ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူ၏။

13“အကယ္စင္စစ္ ငါ့လူမ်ိဳးေတာ္သည္ မေကာင္းမႈႏွစ္မ်ိဳးကို ျပဳၾကၿပီ။ သက္စမ္းေရတြင္းျဖစ္သည့္ ငါ့ကိုစြန႔္ပယ္ၾကၿပီ။ ေရကန္မ်ားကိုတူးၾကၿပီ။ ထိုေရကန္တို႔သည္ ကြဲအက္သျဖင့္ ေရေလွာင္၍မရ။

14အစၥေရးလူမ်ိဳးသည္ ကြၽန္ျဖစ္သေလာ၊ ကြၽန္သေပါက္ျဖစ္သေလာ။ အဘယ္ေၾကာင့္ လုယူဖ်က္ဆီးျခင္းခံရသနည္း။

15သူ႔ကို ျခေသၤ့ပ်ိဳတို႔ ဟိန္းေဟာက္ၾကၿပီ၊ မာန္ဖီၾကၿပီ။ သူ၏ျပည္ကို လူသူကင္းမဲ့ရာျဖစ္ေစၾကၿပီ။ သူ၏ၿမိဳ႕တို႔သည္ ဖ်က္ဆီးျခင္းခံရ၍ ေနထိုင္သူမရွိေတာ့ၿပီ။

16မင္ဖစ္ၿမိဳ႕သား၊ တာပနက္ၿမိဳ႕သားတို႔သည္လည္း သင္၏ဦးထိပ္ကို ထိုးေဖာက္ၾကၿပီ။

17သင့္ကို လမ္းခရီး၌ ပို႔ေဆာင္ခဲ့စဥ္က သင္၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားကို သင္စြန႔္ပယ္ေသာေၾကာင့္ သင္၌ ဤသို႔ ျဖစ္ရသည္မဟုတ္ေလာ။

18ယခု ရွိေဟာရျမစ္ေရကိုေသာက္ဖို႔ အီဂ်စ္ျပည္သို႔ သင္သြားသည္မွာ အဘယ္အတြက္နည္း။ ယူဖေရးတီးျမစ္ ေရကိုေသာက္ဖို႔ အဆီးရီးယားျပည္သို႔ သင္သြားသည္မွာ အဘယ္အတြက္နည္း။

19သင္၏မေကာင္းမႈသည္ သင့္ကိုအျပစ္ဒဏ္ေပးလိမ့္မည္။ သင္၏လမ္းလြဲေဖာက္ျပန္မႈသည္ သင့္ကိုဆုံးမလိမ့္မည္။ သင္၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားကိုစြန႔္ပယ္ျခင္း၊ ငါ့ကို မေၾကာက္႐ြံ႕ျခင္းသည္ ဆိုးေသာအမႈ၊ ခါးသီးေသာအမႈျဖစ္သည္ကို သိမွတ္ေလာ့”ဟု ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္သခင္ထာဝရဘုရား မိန႔္ေတာ္မူ၏။

20“ေရွးကာလ၌ သင္၏ထမ္းပိုးကို ငါခ်ိဳး၍ သင္၏အခ်ည္အေႏွာင္တို႔ကို ငါျဖတ္ခဲ့၏။ သင္က ‘အကြၽႏ္ုပ္ ဝတ္မျပဳပါ’ဟု ဆို၏။ အကယ္စင္စစ္ သင္သည္ ရွိရွိသမွ်ကုန္းျမင့္ေပၚတြင္လည္းေကာင္း၊ ရွိရွိသမွ်စိမ္းလန္းေသာသစ္ပင္ေအာက္တြင္လည္းေကာင္း ျပည့္တန္ဆာလုပ္၏။

21ငါသည္ သင့္ကို အရည္အေသြးအေကာင္းဆုံးမ်ိဳးေစ့မွ အေကာင္းဆုံးစပ်စ္ပင္အျဖစ္ စိုက္ပ်ိဳးခဲ့၏။ သို႔ေသာ္ သင္သည္ စပ်စ္႐ိုင္းပင္အျဖစ္ မည္သို႔ေပါက္လာရသနည္း။

22သင္သည္ သင့္ကိုယ္သင္ ျပာရည္ႏွင့္ မည္မွ်ေဆးေၾကာသည္ျဖစ္ေစ၊ ဆပ္ျပာမည္မွ်သုံးသည္ျဖစ္ေစ သင္၏ဒုစ႐ိုက္သည္ ငါ့ေရွ႕၌ စြန္းထင္းလ်က္ရွိသည္”ဟု ဘုရားရွင္ထာဝရဘုရား မိန႔္ေတာ္မူ၏။

23“သင္က ‘ငါသည္ မညစ္ညဴး၊ ဗာလဘုရားတို႔ေနာက္သို႔မလိုက္’ဟု မည္သို႔ဆိုႏိုင္သနည္း။ ခ်ိဳင့္ဝွမ္းထဲ၌ သင္ျပဳခဲ့ေသာအမႈကို ၾကည့္ေလာ့။ သင္ျပဳခဲ့ေသာအရာကို သိမွတ္ေလာ့။ သင္သည္ လမ္းေပၚ၌ဟိုဟိုသည္သည္ေျပးလႊားသည့္ လ်င္ျမန္ေသာကုလားအုတ္မပါတကား။

24ရာဂစိတ္ထႂကြေနေသာ၊ ေတာကႏၲာရ၌က်က္စားေနေသာ ျမည္း႐ိုင္းမပါတကား။ မိတ္လိုက္ခ်ိန္၌ သူ႔ကို အဘယ္သူ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္သနည္း။ မိတ္လိုက္ခ်ိန္၌ သူ႔ကိုအပင္ပန္းခံၿပီးရွာစရာမလိုဘဲ ေတြ႕လိမ့္မည္။

25‘ဖိနပ္မပါဘဲမသြားႏွင့္၊ အာေခါင္မေျခာက္ေစႏွင့္’ဟု သတိေပးေသာ္လည္း သင္က ‘မေမွ်ာ္လင့္ႏွင့္။ သူစိမ္းကို ငါတကယ္ခ်စ္မိၿပီျဖစ္၍ သူတို႔ေနာက္သို႔လိုက္ေတာ့မည္’ဟု ဆို၏။

26အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ဘုရင္မ်ား၊ အႀကီးအကဲမ်ား၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မ်ား၊ ပေရာဖက္မ်ားသည္ ဖမ္းမိေသာသူခိုးအရွက္ကြဲသကဲ့သို႔ အရွက္ကြဲရလိမ့္မည္။

27သူတို႔က သစ္ပင္အား ‘အကြၽႏ္ုပ္၏ဖခင္’၊ ေက်ာက္တုံးအား ‘အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကိုေမြးဖြားသူ’ဟု ဆိုၾက၏။ ငါ့ကိုကား မ်က္ႏွာလႊဲ၍ ေက်ာခိုင္းသြားၾက၏။ သို႔ေသာ္ ဒုကၡေရာက္ခ်ိန္၌ ‘ထေတာ္မူပါ၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကိုကယ္ေတာ္မူပါ’ဟု ဆိုတတ္ၾက၏။

28သင့္အတြက္ သင္လုပ္ေသာ ဘုရားမ်ားသည္ အဘယ္မွာနည္း။ သင္ဒုကၡေရာက္ခ်ိန္၌ ထိုဘုရားတို႔သည္ သင့္ကို ကယ္တင္ႏိုင္လွ်င္ ထ၍ကယ္ၾကပါေစ။ အို ယုဒျပည္၊ သင့္ၿမိဳ႕အေရအတြက္မ်ားသည္ႏွင့္အမွ် သင့္ဘုရားသည္လည္း မ်ားပါသည္တကား။

29အဘယ္ေၾကာင့္ ငါ့ကိုရန္ေတြ႕ၾကသနည္း။ သင္တို႔အားလုံးသည္ ငါ့ကို ပုန္ကန္ၾကၿပီ”ဟု ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူ၏။

30“ငါသည္ သင္တို႔၏သားသမီးမ်ားကို ဆုံးမေသာ္လည္း အက်ိဳးမရွိ။ သူတို႔သည္ ဆုံးမပဲ့ျပင္ျခင္းကိုလက္မခံၾက။ သင္တို႔၏ဓားသည္ ေသြးဆာေနေသာျခေသၤ့ကဲ့သို႔ ပေရာဖက္မ်ားကို ဝါးမ်ိဳေလၿပီ။

31ယခုမ်ိဳးဆက္တို႔၊ ထာဝရဘုရား၏ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္ကို ဆင္ျခင္ၾကေလာ့။ ငါသည္ အစၥေရးလူမ်ိဳးအဖို႔ ေတာကႏၲာရကဲ့သို႔ ျဖစ္ဖူးသေလာ။ အေမွာင္ထုလႊမ္းေသာျပည္ကဲ့သို႔ ျဖစ္ဖူးသေလာ။ ငါ၏လူမ်ိဳးေတာ္က ‘ငါတို႔သည္ လြတ္လပ္ေသာသူျဖစ္၏။ ကိုယ္ေတာ္ထံ ျပန္မလာေတာ့ပါ’ဟု အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုၾကသနည္း။

32အပ်ိဳကညာသည္ မိမိအဆင္တန္ဆာကိုလည္းေကာင္း၊ သတို႔သမီးသည္ မိမိမဂၤလာေဆာင္ဝတ္စုံကိုလည္းေကာင္း ေမ့ေလ်ာ့ႏိုင္မည္ေလာ။ သို႔ေသာ္ ငါ၏လူတို႔သည္ ကာလၾကာျမင့္စြာ ငါ့ကိုေမ့ေလ်ာ့ၾကၿပီ။

33အခ်စ္ရွာနည္းကို သင္ကြၽမ္းက်င္လွပါသည္တကား။ ဆိုးေသာမိန္းမတို႔ကိုလည္း သင္၏နည္းလမ္းတို႔ကို သင္ၾကားေပးပါသည္တကား။

34အျပစ္မဲ့ေသာဆင္းရဲသားတို႔ေဖာက္ထြင္းသည္ကို သင္မေတြ႕။ သို႔ေသာ္ သင့္အဝတ္ေအာက္စြန္း၌ သူတို႔၏ေသြးစြန္းသည္ကို ေတြ႕ရ၏။ ထိုသို႔ျဖစ္လ်က္ႏွင့္ပင္

35သင္က ‘ငါ၌ အျပစ္မရွိ။ အမ်က္ေတာ္သည္ အမွန္ပင္ ငါ့ထံမွလွည့္သြားၿပီ’ဟု ဆို၏။ ငါသည္ ‘ အျပစ္မျပဳ’ဟု သင္ဆိုေသာေၾကာင့္ သင့္ကို ငါတရားစီရင္မည္။

36သင္သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ဤမွ်ေလာက္လွည့္လည္သြားလာ၍ သင္၏အျပဳအမူကို ေျပာင္းလဲရသနည္း။ အဆီးရီးယားျပည္အားျဖင့္ အရွက္ကြဲရသကဲ့သို႔ အီဂ်စ္ျပည္အားျဖင့္ အရွက္ကြဲရလိမ့္မည္။

37သင္သည္ မိမိေခါင္းေပၚ၌ လက္ကိုတင္လ်က္ ထိုျပည္မွထြက္သြားရလိမ့္မည္။ ထာဝရဘုရားသည္ သင္ကိုးစားေသာသူတို႔ကို ပယ္ေတာ္မူၿပီျဖစ္၍ သင္သည္ သူတို႔အားျဖင့္ ေကာင္းစားလိမ့္မည္မဟုတ္။

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →