Jeremiah 49

Burmese MSBZ

← Chapter 48 Jump to: Chapter 50 →

1အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔ႏွင့္ပတ္သက္၍ ထာဝရဘုရားက “အစၥေရးလူမ်ိဳး၌ သားမရွိသေလာ၊ အေမြခံမရွိသေလာ။ အဘယ္ေၾကာင့္ မိလကုံဘုရားသည္ ဂဒ္ျပည္ကို သိမ္းပိုက္သနည္း။ အဘယ္ေၾကာင့္ သူ႔လူမ်ိဳးတို႔သည္ ဂဒ္ျပည္ရွိၿမိဳ႕မ်ားတြင္ ေနထိုင္ၾကသနည္း”ဟု မိန႔္ဆိုေတာ္မူ၏။

2ထို႔ေၾကာင့္ ထာဝရဘုရားက “ၾကည့္ရႈေလာ့။ ငါသည္ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔ေနရာ ရဗၺာၿမိဳ႕၌ စစ္ပြဲသံၾကားရေသာအခ်ိန္ ေရာက္ေစမည္။ ထိုၿမိဳ႕သည္ အပ်က္အစီးပုံႀကီးျဖစ္၍ ၿမိဳ႕ငယ္တို႔သည္လည္း မီးေလာင္သြားလိမ့္မည္။ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔သည္လည္း မိမိအား သိမ္းပိုက္ခဲ့သူကို ျပန္၍သိမ္းပိုက္လိမ့္မည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

3ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားက “အို ေဟရွဘုန္ၿမိဳ႕၊ ညည္းတြားငိုေႂကြးေလာ့။ အာဣၿမိဳ႕ ပ်က္စီးေလၿပီ။ အို ရဗၺာသမီးပ်ိဳ၊ ေအာ္ဟစ္ေလာ့။ ေလွ်ာ္ေတအဝတ္ကိုဝတ္လ်က္၊ တံတိုင္းအတြင္း ေျပးလႊားလ်က္ ငိုေႂကြးျမည္တမ္းၾကေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား မိလကုံဘုရားသည္ သူႏွင့္ဆိုင္ေသာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မ်ား၊ အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္အတူ ဖမ္းေခၚသြားျခင္းခံရေလၿပီ။

4အို ေဖာက္ျပန္ေသာသမီးပ်ိဳ၊ သင္သည္ ဥစၥာဘ႑ာကို ကိုးစား၍ ‘ငါ့ကို မည္သူဆန႔္က်င္ဝံ့သနည္း’ဟု ဆိုလ်က္ အဘယ္ေၾကာင့္ ခ်ိဳင့္ဝွမ္းတို႔၌ ဝါႂကြားသနည္း။ ထိုခ်ိဳင့္ဝွမ္းတို႔ ယိုယြင္းပ်က္စီးေလၿပီ။

5ၾကည့္ရႈေလာ့။ ငါသည္ သင့္ဝန္းက်င္မွ ေၾကာက္မက္ဖြယ္အႏၲရာယ္ကို သင့္ထံေရာက္ေစမည္။ သင္တို႔အားလုံး ႏွင္ထုတ္ျခင္းခံရမည္။ ထြက္ေျပးကြဲလြင့္သြားေသာသူတို႔ကို ျပန္လည္စုစည္းမည္မဟုတ္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

6ထာဝရဘုရားက “ထို႔ေနာက္မွ ဖမ္းေခၚသြားျခင္းခံရေသာအမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔ကို ျပန္လာေစမည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

7ဧဒုံျပည္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားက “ေတမန္ၿမိဳ႕၌ ပညာရွိ မရွိေတာ့သေလာ။ အသိဉာဏ္ရွိေသာသူတို႔သည္ အႀကံမေပးႏိုင္ေတာ့သေလာ။ သူတို႔ ဉာဏ္ပညာမဲ့ၾကၿပီေလာ။

8အို ေဒဒန္ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔၊ ေနာက္ဆုတ္ထြက္ေျပးၾက။ ပုန္းေအာင္းေနၾက။ အေၾကာင္းမူကား သူ႔ကိုဒဏ္ခတ္ေသာအခ်ိန္၌ ဧေသာခံရေသာေဘးဒုကၡမ်ိဳးကို သူ႔အေပၚသက္ေရာက္ေစမည္။

9စပ်စ္သီးခူးသူတို႔သည္ စပ်စ္သီးလာခူးေသာအခါ ေကာက္သင္းေကာက္သူအတြက္ ခ်န္ထားတတ္၏။ သူခိုးသည္လည္း ညအခ်ိန္ လာခိုးေသာအခါ လိုခ်င္ေသာအရာကိုသာ ခိုးယူသြားတတ္၏။

10သို႔ေသာ္ ငါသည္ ဧေသာကို ေျပာင္တလင္းခါေစမည္။ သူသည္ ပုန္းေရွာင္၍မရေအာင္ သူ၏ပုန္းခိုရာကို ငါေဖာ္ျပမည္။ သူ၏သားေျမး၊ ညီအစ္ကို၊ အိမ္နီးခ်င္းတို႔ပ်က္စီးလိမ့္မည္။ သူလည္း ရွိေတာ့မည္မဟုတ္။

11သင္၌ရွိေသာ မိဘမဲ့ကေလးတို႔ကို ထားခဲ့ေလာ့။ ငါၾကည့္ရႈမည္။ သင္၌ရွိေသာမုဆိုးမတို႔သည္လည္း ငါ့ကိုယုံၾကည္ကိုးစားၾကေစ”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

12ထာဝရဘုရားက “ၾကည့္ရႈေလာ့။ ခြက္ဖလားကိုေသာက္စရာမလိုေသာသူတို႔ပင္ ေသာက္ရသည္ဆိုလွ်င္ သင္သည္လည္း အျပစ္ဒဏ္ႏွင့္ကင္းလြတ္လိမ့္မည္ေလာ။ သင္သည္ အျပစ္ဒဏ္ႏွင့္မလြတ္။ မလြဲမေသြေသာက္ရမည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

13ထာဝရဘုရားက “ေဗာဇရျပည္သည္ ထိတ္လန႔္စရာ၊ ကဲ့ရဲ႕စရာ၊ လူသူကင္းမဲ့ရာ၊ က်ိန္ဆဲစရာ ျဖစ္ရလိမ့္မည္။ ထိုျပည္ထဲရွိၿမိဳ႕မ်ားသည္ ၿပိဳပ်က္ရာအစဥ္ျဖစ္ရမည္ဟု ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ တိုင္တည္၍က်ိန္ဆိုၿပီ”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

14ထာဝရဘုရားသည္ လူမ်ိဳးျခားတို႔ထံ သံတမန္ကိုေစလႊတ္၍ “သင္တို႔စုေဝးၾက၊ ခ်ီတက္ၾက၊ ဧဒုံျပည္ကို စစ္တိုက္ၾက”ဟု ဆင့္ဆိုေစေသာသတင္းစကားကို ငါၾကားရၿပီ။

15ထာဝရဘုရားက “ငါသည္ သင့္ကို လူမ်ိဳးျခားတို႔တြင္ ေသးသိမ္ေသာသူ၊ လူတို႔တြင္ အထင္ေသးခံရေသာသူ ျဖစ္ေစမည္။

16အို ေက်ာက္ေဆာင္ၾကားမ်ား၌ေနထိုင္သူ၊ ကုန္းျမင့္၌ေနရာယူသူ၊ သင့္ကို ေၾကာက္႐ြံ႕ၾကေသာေၾကာင့္ သင့္မာနသည္ သင့္ကိုလွည့္စားေလၿပီ။ သင္သည္ လင္းယုန္ကဲ့သို႔ အျမင့္၌ အသိုက္ကိုေဆာက္ေသာ္လည္း ထိုေနရာမွ သင့္ကို ငါဆြဲခ်မည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

17ထာဝရဘုရားက “ဧဒုံျပည္သည္ ထိတ္လန႔္စရာျဖစ္မည္။ ဤျပည္ခံရေသာေဘးဒဏ္မ်ားေၾကာင့္ ဤျပည္နား ျဖတ္သန္းသြားေသာသူတိုင္း အံ့ဩၾကလိမ့္မည္၊ ကဲ့ရဲ႕ၾကလိမ့္မည္။

18ေသာဒုံၿမိဳ႕၊ ေဂါေမာရၿမိဳ႕မွစ၍ အိမ္နီးခ်င္းၿမိဳ႕တို႔ဖ်က္ဆီးခံရသကဲ့သို႔ ပ်က္စီးမည္။ မည္သူမွ် ထိုျပည္၌ ေနထိုင္ေတာ့မည္မဟုတ္။ တည္းခိုေသာသူ ရွိေတာ့မည္မဟုတ္။

19ၾကည့္ရႈေလာ့။ ေဂ်ာ္ဒန္ေတာအုပ္မွ စိမ္းလန္းေသာစားက်က္ေျမသို႔ ျခေသၤ့တက္လာေသာအခါ သားေကာင္တို႔ထြက္ေျပးရသကဲ့သို႔ ထိုျပည္သားတို႔ကို ထိုျပည္မွ ငါ႐ုတ္ခ်ည္းထြက္ေျပးေစမည္။ ငါေ႐ြးခ်ယ္ေသာသူကို ထိုျပည္၌ ငါခန႔္ထားမည္။ မည္သူသည္ ငါႏွင့္တူသနည္း။ မည္သူသည္ ငါ့ကိုစိန္ေခၚဝံ့သနည္း။ မည္သည့္သိုးထိန္းသည္ ငါ့ကိုဆန႔္က်င္ၿပီး ရပ္တည္ႏိုင္သနည္း”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

20ထို႔ေၾကာင့္ ဧဒုံျပည္ကိုဆန႔္က်င္၍ ထာဝရဘုရား ႀကံစည္ထားေသာအႀကံအစည္၊ ေတမန္ျပည္သားတို႔ကိုဆန႔္က်င္၍ ရည္႐ြယ္ထားေသာရည္႐ြယ္ခ်က္တို႔ကို နားေထာင္ၾကေလာ့။ အကယ္စင္စစ္ ရန္သူသည္ သူတို႔၏သိုးငယ္ေလးမ်ားကို ဆြဲေခၚသြားၾကမည္။ အကယ္စင္စစ္ ကိုယ့္ေၾကာင့္ ကိုယ့္စားက်က္ေျမ ဖ်က္ဆီးျခင္းခံရမည္။

21သူတို႔လဲက်ေသာအသံေၾကာင့္ ေျမႀကီးတုန္ခါသြားလိမ့္မည္။ သူတို႔ေအာ္ဟစ္ေသာအသံကို ပင္လယ္နီတိုင္ေအာင္ ၾကားရမည္။

22ၾကည့္ရႈေလာ့။ ရန္သူသည္ လင္းယုန္ကဲ့သို႔ အေတာင္ပံကိုျဖန႔္၍ ပ်ံတက္ၿပီးမွ ေဗာဇရၿမိဳ႕သို႔ ထိုးဆင္းလာေလၿပီ။ ထိုေန႔ရက္၌ ဧဒုံစစ္သူရဲတို႔၏စိတ္ႏွလုံးသည္ သားဖြားျခင္းေဝဒနာခံစားရေသာမိန္းမကဲ့သို႔ ေၾကာက္လန႔္ရလိမ့္မည္။

23ဒမတ္စကပ္ၿမိဳ႕ႏွင့္ပတ္သက္၍ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားက “ဟာမတ္ၿမိဳ႕၊ အာပဒ္ၿမိဳ႕သည္ မေကာင္းသတင္းကိုၾကားရေသာေၾကာင့္ အရွက္ကြဲေလၿပီ၊ စိတ္အားေလ်ာ့ေလၿပီ၊ ပင္လယ္လႈိင္းကဲ့သို႔ မၿငိမ္မသက္ျဖစ္ၿပီး စိုးရိမ္ပူပန္ေနၾကၿပီ။

24ဒမတ္စကပ္ၿမိဳ႕သည္ အားေလ်ာ့ေလၿပီ၊ လွည့္၍ထြက္ေျပးေလၿပီ။ ေၾကာက္႐ြံ႕ျခင္းသည္ သူ႔ကိုဖမ္းစားေလၿပီ။ သားဖြားေဝဒနာကဲ့သို႔ ဆင္းရဲဒုကၡႏွင့္ နာက်င္ျခင္းတို႔ကို ခံစားရေလၿပီ။

25ငါႏွစ္သက္ေသာၿမိဳ႕၊ နာမည္ႀကီးေသာၿမိဳ႕သည္ စြန႔္ပယ္ျခင္းခံရပါၿပီတကား။

26ထို႔ေၾကာင့္ လူပ်ိဳတို႔သည္ ၿမိဳ႕လမ္းမမ်ား၌ လဲက်ၾကလိမ့္မည္။ ထိုေန႔ရက္၌ စစ္သူရဲအေပါင္းတို႔သည္ က်ဆုံးၾကလိမ့္မည္။

27ငါသည္ ဒမတ္စကပ္ၿမိဳ႕႐ိုးကိုမီးရႈိ႕၍ ဗဟၤာဒဒ္၏ခံတပ္တို႔သည္လည္း ေလာင္ကြၽမ္းသြားမည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

28ေဘဘီလုံဘုရင္ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီး ေခ်မႈန္းႏိုင္ခဲ့ေသာေကဒါအမ်ိဳးႏွင့္ပတ္သက္၍၊ ဟာေဇာ္ႏိုင္ငံတို႔ႏွင့္ပတ္သက္၍ ထာဝရဘုရားက “ထၾက။ ေကဒါအမ်ိဳးကို တိုက္ခိုက္ၾက။ အေရွ႕ျပည္သားမ်ားကို ဖ်က္ဆီးၾက။

29သူတို႔၏တဲမ်ား၊ သိုးအုပ္မ်ား သိမ္းယူသြားျခင္းခံရမည္။ သူတို႔၏႐ြက္ထည္မ်ားမွစ၍ အသုံးအေဆာင္ရွိသမွ်ႏွင့္ ကုလားအုတ္မ်ားသည္လည္း ေဆာင္ယူသြားျခင္းခံရမည္။ သူတို႔အား ‘ေၾကာက္လန႔္စရာမ်ား ပတ္လည္ဝိုင္းေနၿပီ’ဟူ၍ ဟစ္ေအာ္ၾကလိမ့္မည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

30ထာဝရဘုရားက “အို ဟာေဇာ္ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔၊ ေျပးၾက။ အေဝးသို႔ ေျပးၾက။ ပုန္းေအာင္းေနၾက။ ေဘဘီလုံဘုရင္ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီးသည္ သင္တို႔ကိုဦးတည္၍ လွ်ိဳ႕ဝွက္ႀကံစည္ေလၿပီ။ စစ္ျပင္ေလၿပီ”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

31ထာဝရဘုရားက “ထၾက။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ယုံၾကည္စိတ္ခ်ၿပီး စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကမႈမရွိေသာလူမ်ိဳး၊ ၿမိဳ႕တံခါးမရွိ၊ ကန႔္လန႔္က်င္မရွိ၊ တသီးတျခားေနထိုင္ေသာလူမ်ိဳးထံ စစ္ခ်ီၾက”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

32ထာဝရဘုရားက “သူတို႔၏ကုလားအုတ္မ်ားကို လုယူ၍ တိရစာၦန္အလုံးအရင္းကို သိမ္းယူသြားမည္။ နားသယ္ေမြးရိတ္ေသာသူတို႔ကို ေလႏွင္ရာအရပ္ရပ္သို႔ ငါကြဲလြင့္ေစမည္။ ေလးဘက္ေလးတန္မွေဘးဒုကၡကို သူတို႔ထံ ငါေရာက္ေစမည္။

33ဟာေဇာ္ၿမိဳ႕သည္ ေခြးအတို႔ခိုေအာင္းရာ၊ လူသူကင္းမဲ့ရာ အစဥ္ျဖစ္မည္။ မည္သူမွ် ထိုၿမိဳ႕၌ ေနထိုင္ေတာ့မည္မဟုတ္။ တည္းခိုေသာသူ ရွိေတာ့မည္မဟုတ္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

34ယုဒဘုရင္ေဇဒကိမင္းႀကီး နန္းတက္စ၌ ဧလံျပည္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ထာဝရဘုရား၏ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ပေရာဖက္ေယရမိထံ ေရာက္လာ၍

35“ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားက ‘ၾကည့္ရႈေလာ့။ ငါသည္ ဧလံျပည္၏ခြန္အားအရင္းအျမစ္ျဖစ္ေသာသူတို႔၏ေလးကို ခ်ိဳးဖ်က္မည္။

36ေကာင္းကင္အရပ္ေလးမ်က္ႏွာမွ ေလေလးမ်ိဳးကို ဧလံျပည္သို႔ေဆာင္ခဲ့၍ ဧလံျပည္သားတို႔ကို ထိုေလတို႔ႏွင့္အတူ ကြဲလြင့္ပါသြားေစမည္။ ႏွင္ထုတ္ခံရေသာဧလံျပည္သားမ်ား မေရာက္သည့္တိုင္းႏိုင္ငံဟူ၍ ရွိမည္မဟုတ္’ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

37ထာဝရဘုရားက ‘ငါသည္ ဧလံျပည္သားတို႔ကို သူတို႔၏ရန္သူ၊ သူတို႔၏အသက္ကိုရန္ရွာသူတို႔ေရွ႕၌ ၿပိဳလဲေစမည္။ ငါသည္ ျပင္းစြာအမ်က္ထြက္၍ သူတို႔အေပၚ ေဘးအႏၲရာယ္က်ေရာက္ေစမည္။ သူတို႔လုံးဝပ်က္စီးသြားသည့္တိုင္ေအာင္ ဓားေဘးသင့္ေစမည္’ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

38ထာဝရဘုရားက ‘ဧလံဘုရင္ႏွင့္ မႉးမတ္တို႔ကို သုတ္သင္ဖ်က္ဆီးၿပီး ထိုေနရာတြင္ ငါ့ပလႅင္ကို ငါတည္မည္’ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

39ထာဝရဘုရားက ‘ဖမ္းေခၚသြားျခင္းခံရေသာဧလံျပည္သားတို႔ကို ေနာင္ကာလတြင္ ငါျပန္လာေစမည္’ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူသည္”ဟု မိန႔္ဆို၏။

← Chapter 48 Jump to: Chapter 50 →