Jeremiah 52

Burmese MSBZ

← Chapter 51 Jump to:

1ေဇဒကိသည္ အသက္ႏွစ္ဆယ့္တစ္ႏွစ္တြင္ နန္းတက္၍ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕၌ တစ္ဆယ့္တစ္ႏွစ္စိုးစံေလ၏။ မယ္ေတာ္ကား လိဗနၿမိဳ႕သားေယရမိ၏သမီး ဟာမုတလအမည္ရွိ၏။

2ထိုမင္းသည္ ေယာယကိမ္မင္းႀကီးျပဳခဲ့သမွ်အတိုင္း ထာဝရဘုရား၏ေရွ႕ေတာ္၌ မေကာင္းမႈကိုျပဳ၏။

3ထာဝရဘုရား၏အမ်က္ေတာ္ေၾကာင့္ ယုဒျပည္သူ၊ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သားတို႔ကို အထံေတာ္မွမႏွင္ထုတ္မီ ယုဒျပည္၌ ဤသို႔ျဖစ္ပ်က္ခဲ့၏။ ေဇဒကိမင္းႀကီးသည္ ေဘဘီလုံဘုရင္ကို ပုန္ကန္သျဖင့္

4ေဇဒကိမင္းႀကီးနန္းစံကိုးႏွစ္၊ ဒသမလ၊ ဆယ္ရက္ေန႔တြင္ ေဘဘီလုံဘုရင္ ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီးသည္ မိမိစစ္သည္အေပါင္းတို႔ႏွင့္တကြ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ စစ္ခ်ီလာ၍ ၿမိဳ႕ျပင္၌ စခန္းခ်ၾက၏။ ၿမိဳ႕ပတ္ပတ္လည္၌ ေျမကတုတ္ကိုေဆာက္ၾက၏။

5ေဇဒကိမင္းႀကီးနန္းစံ တစ္ဆယ့္တစ္ႏွစ္တိုင္ေအာင္ ၿမိဳ႕ကိုဝိုင္းထားၾက၏။

6ထိုႏွစ္ စတုတၳလ၊ ကိုးရက္ေန႔တြင္ ၿမိဳ႕ထဲ၌ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးျခင္းေဘး ဆိုး႐ြားစြာျဖစ္သျဖင့္ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔ စားစရာအလွ်င္းမရွိေတာ့ေပ။

7ေနာက္ဆုံး၌ ၿမိဳ႕႐ိုးက်ိဳးေပါက္သြားသျဖင့္ စစ္သူရဲအေပါင္းတို႔ ထြက္ေျပးၾက၏။ ခါလဒဲစစ္သည္တို႔က ၿမိဳ႕ကိုဝိုင္းရံထားၾကေသာ္လည္း စစ္သူရဲတို႔သည္ ညအခ်ိန္တြင္ ဘုရင့္ဥယ်ာဥ္ေတာ္အနီး ၿမိဳ႕႐ိုးႏွစ္ခုၾကားရွိတံခါးမွထြက္၍ အရာဗလြင္ျပင္သြားရာလမ္းအတိုင္း ထြက္ေျပးၾက၏။

8ခါလဒဲစစ္သည္တို႔သည္လည္း ရွင္ဘုရင္ေနာက္သို႔လိုက္ၾကရာ ေဇဒကိမင္းႀကီးကို ေဂ်ရိေခါလြင္ျပင္၌ မီေလ၏။ သူ၏စစ္သည္အေပါင္းတို႔သည္လည္း တကြဲတျပားထြက္ေျပးၾက၏။

9ခါလဒဲစစ္သည္တို႔သည္ ေဇဒကိမင္းႀကီးကိုဖမ္းဆီးၿပီး ေဘဘီလုံဘုရင္ရွိရာ ဟာမတ္ျပည္၊ ရိဗလၿမိဳ႕သို႔ ေခၚေဆာင္သြားၾက၍ ေဘဘီလုံဘုရင္သည္ သူ႔ကို စီရင္ခ်က္ခ်ေလ၏။

10ေဘဘီလုံဘုရင္သည္ ေဇဒကိမင္းႀကီး၏သားတို႔ကို ေဇဒကိမင္းႀကီး၏ေရွ႕ေမွာက္တြင္ပင္ သတ္၏။ ယုဒလူမ်ိဳးအႀကီးအကဲအေပါင္းတို႔ကိုလည္း ရိဗလၿမိဳ႕တြင္ သတ္ေလ၏။

11ေဇဒကိမင္းႀကီး၏မ်က္စိကိုလည္းေဖာက္ထုတ္၏။ ေဘဘီလုံဘုရင္သည္ သူ႔ကို ေၾကးနီႀကိဳးျဖင့္ခ်ည္ေႏွာင္ကာ ေဘဘီလုံၿမိဳ႕သို႔ေခၚေဆာင္သြားၿပီး အနိစၥေရာက္ေသာေန႔အထိ ေထာင္ထဲ၌ထည့္ထား၏။

12ေဘဘီလုံဘုရင္ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီး နန္းစံတစ္ဆယ့္ကိုးႏွစ္၊ ပၪၥမလ၊ ဆယ္ရက္ေန႔၌ ေဘဘီလုံဘုရင္ထံပါး၌ခစားေသာ ကိုယ္ရံေတာ္မႉးေနဗုဇာရဒန္သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္လာ၏။

13သူသည္ ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္မွစ၍ ဘုရင့္နန္းေတာ္ႏွင့္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ရွိ အိမ္အားလုံးကို မီးရႈိ႕၏။ မႉးႀကီးမတ္ရာတို႔၏အိမ္အားလုံးကိုလည္း မီးရႈိ႕ေလ၏။

14ကိုယ္ရံေတာ္မႉးႏွင့္ပါလာေသာ ခါလဒဲစစ္သည္အေပါင္းတို႔သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ပတ္ပတ္လည္ရွိ ၿမိဳ႕႐ိုးတစ္ေလွ်ာက္လုံးကို ၿဖိဳဖ်က္ၾက၏။

15ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ရံေတာ္မႉးေနဗုဇာရဒန္သည္ ဆင္းရဲသားမ်ား၊ ၿမိဳ႕ထဲ၌ႂကြင္းက်န္ေသာသူမ်ား၊ ေဘဘီလုံဘုရင္ထံ ခိုလႈံလာသူမ်ားႏွင့္ လက္မႈပညာရွင္အႂကြင္းအက်န္မ်ားကို ဖမ္းေခၚသြားေလ၏။

16သို႔ေသာ္ ကိုယ္ရံေတာ္မႉးေနဗုဇာရဒန္သည္ ဆင္းရဲေသာျပည္သားအခ်ိဳ႕ကို ခ်န္ထား၍ စပ်စ္ၿခံမ်ား၊ လယ္မ်ားတြင္ အလုပ္လုပ္ေစ၏။

17ခါလဒဲစစ္သည္တို႔သည္ ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္၌ရွိေသာေၾကးနီတိုင္မ်ား၊ ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္၌ရွိေသာေၾကးနီေရကန္ႏွင့္တြန္းလွည္း တို႔ကိုခ်ိဳးဖဲ့၍ ေၾကးနီရွိသမွ်ကို ေဘဘီလုံၿမိဳ႕သို႔ ယူေဆာင္သြားၾက၏။

18အိုးမ်ား၊ ေဂၚျပားမ်ား၊ မီးညႇပ္မ်ား၊ ဇလုံမ်ား၊ ခြက္မ်ားႏွင့္ အမႈေတာ္ေဆာင္႐ြက္ရာတြင္အသုံးျပဳသည့္ ေၾကးနီတန္ဆာပလာရွိသမွ်တို႔ကိုလည္း ယူေဆာင္သြားၾက၏။

19ကိုယ္ရံေတာ္မႉးသည္ ေ႐ႊစင္၊ ေငြစင္ျဖင့္လုပ္ထားေသာ အင္တုံမ်ား၊ မီးက်ီးခံဗန္းမ်ား၊ ဇလုံမ်ား၊ အိုးမ်ား၊ ဆီမီးခုံမ်ား၊ ခြက္မ်ား၊ ပန္းကန္လုံးမ်ားကိုလည္း သိမ္းယူသြားေလ၏။

20ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္၌ ေရွာလမုန္မင္းႀကီးျပဳလုပ္ထားေသာ တိုင္ႏွစ္တိုင္၊ ေရကန္တစ္ကန္၊ ေရကန္ေအာက္၌ရွိေသာေၾကးနီႏြား႐ုပ္တစ္ဆယ့္ႏွစ္႐ုပ္ႏွင့္ တြန္းလွည္းမ်ား စသည့္ ေၾကးနီတန္ဆာပလာအားလုံး၏အေလးခ်ိန္မွာ ခ်ိန္တြယ္၍ပင္မရႏိုင္ေခ်။

21တိုင္တစ္တိုင္စီ၏အျမင့္မွာ တစ္ဆယ့္ရွစ္ေတာင္ ရွိ၏။ တိုင္၏လုံးပတ္မွာ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ေတာင္ ရွိ၏။ လက္ေလးသစ္အထူရွိ၍ အေခါင္းေပါက္ပါရွိ၏။

22ထိုတိုင္ထိပ္တြင္ ေၾကးနီတိုင္အုပ္ ပါရွိ၏။ တိုင္အုပ္တစ္ခု၏အျမင့္မွာ ငါးေတာင္ ရွိၿပီး တိုင္အုပ္ပတ္ပတ္လည္တြင္ ေၾကးနီအတိၿပီးေသာ ရာဇမတ္ကြက္ႏွင့္သလဲသီးပုံမ်ားလည္း ပါရွိ၏။ ထိုနည္းတူ ဒုတိယတိုင္တြင္လည္း သလဲသီးပုံမ်ား ပါရွိ၏။

23ကြန္ရက္ပုံေပၚမွ သလဲသီးပုံစုစုေပါင္း တစ္ရာအနက္ တစ္ဖက္မွၾကည့္လွ်င္ သလဲသီးပုံကိုးဆယ့္ေျခာက္လုံးကို ျမင္ႏိုင္၏။

24ကိုယ္ရံေတာ္မႉးသည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းစရာယ၊ လက္ေထာက္ယဇ္ပုေရာဟိတ္ေဇဖနိႏွင့္ တံခါးေစာင့္သုံးေယာက္တို႔ကို ေခၚေဆာင္သြား၏။

25စစ္သူရဲတို႔ကို ႀကီးၾကပ္အုပ္ခ်ဳပ္ရသူစစ္သူႀကီးတစ္ဦး၊ ၿမိဳ႕ထဲ၌ေတြ႕မိေသာ ဘုရင့္အတိုင္ပင္ခံအမတ္ခုနစ္ဦး၊ ျပည္သားတို႔ထဲမွ စစ္သားရွာေဖြစုေဆာင္းေပးရသူ စစ္စာေရးေတာ္ႀကီးတစ္ဦး၊ ၿမိဳ႕ထဲ၌ေတြ႕မိေသာ ျပည္သူျပည္သားအေယာက္ေျခာက္ဆယ္တို႔ကိုလည္း ၿမိဳ႕ထဲမွ ေခၚယူသြားေလ၏။

26ကိုယ္ရံေတာ္မႉးေနဗုဇာရဒန္သည္ ထိုသူတို႔ကို ရိဗလၿမိဳ႕ရွိ ေဘဘီလုံဘုရင္ထံသို႔ ေခၚေဆာင္လာ၏။

27ေဘဘီလုံဘုရင္သည္ ထိုသူတို႔ကို ဟာမတ္ျပည္၊ ရိဗလၿမိဳ႕တြင္ ဒဏ္ခတ္ကြပ္မ်က္ေလ၏။ ဤသို႔ျဖင့္ ယုဒလူမ်ိဳးတို႔သည္ ေနရင္းျပည္မွ ဖမ္းေခၚသြားျခင္းခံရေလ၏။

28ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီး ဖမ္းေခၚသြားေသာ ယုဒအမ်ိဳး အေရအတြက္ကား ဤသို႔ျဖစ္၏။ ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းႀကီး နန္းစံခုနစ္ႏွစ္တြင္ သုံးေထာင္ႏွစ္ဆယ့္သုံးေယာက္၊

29နန္းစံတစ္ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္တြင္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕မွ လူရွစ္ရာသုံးဆယ့္ႏွစ္ေယာက္၊

30နန္းစံႏွစ္ဆယ့္သုံးႏွစ္တြင္ ကိုယ္ရံေတာ္မႉး ေနဗုဇာရဒန္သည္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးခုနစ္ရာေလးဆယ့္ငါးေယာက္၊ စုစုေပါင္း လူေလးေထာင့္ေျခာက္ရာတို႔ကို ဖမ္းေခၚသြားေလသတည္း။

31ေဘဘီလုံဘုရင္ဧဝိလမေရာဒက္မင္းႀကီး နန္းစံေသာပထမႏွစ္၊ ယုဒဘုရင္ေယာယခိမ္မင္းႀကီး ဖမ္းေခၚသြားျခင္းခံရၿပီးေနာက္ သုံးဆယ့္ခုနစ္ႏွစ္ေျမာက္၊ ဒြါဒသမလ၊ ႏွစ္ဆယ့္ငါးရက္ေန႔တြင္ ဧဝိလေမေရာဒက္မင္းႀကီးသည္ ယုဒဘုရင္ေယာယခိမ္မင္းႀကီးကို ခ်ီးေျမႇာက္ေသာအားျဖင့္ အက်ဥ္းေထာင္မွ လႊတ္ေပးလိုက္၏။

32သူ႔ကို ေကာင္းမြန္စြာဆက္ဆံေျပာဆိုၿပီး သူ၏ပလႅင္ကို ေဘဘီလုံၿမိဳ႕ရွိ အျခားဘုရင္တို႔၏ပလႅင္ထက္ ခ်ီးေျမႇာက္ထား၏။

33ဤသို႔ျဖင့္ ေယာယခိမ္မင္းႀကီးသည္ ေထာင္အဝတ္ကိုလဲ၍ အသက္ရွင္သမွ်ကာလပတ္လုံး ေန႔စဥ္ေဘဘီလုံဘုရင္ထံ၌ စားေသာက္ခြင့္ရ၏။

34သူအသက္ရွင္သမွ်ကာလပတ္လုံး သူ႔အဖို႔ စားစရိတ္၊ သုံးစရိတ္ စသည့္ ေန႔စဥ္လိုအပ္ခ်က္ကို သူအနိစၥေရာက္သည္အထိ ေဘဘီလုံဘုရင္သည္ သူ႔အား ေပးသနားေလ၏။

← Chapter 51 Jump to: