2 Corinthians 1

Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

Jump to: Chapter 2 →

1پولُسی طرفی جا گه خِدایی خواستی هَمرا مسیحِ عیسایی رسولِ، و اَمِه بِرار تیموتائوس، خِدایی کِلیسایی سِه قُرِنتُسی شهری دِلِه، و اَخائیه ای مَنطقِه ای سرتاسری دِشتِه مِقَدَّسینی سِه:

2فیض و صِلح و سلامتی، اَمِه پیر، خِدا، و خِداوندْ عیسی مَسیحی طرفی جا، شِمِسِه بیِه!

3مِوارک ووئه خِدا، اَمِه خِداوندی پیر، عیسی مَسیح، گه رَحمتایی پیر و دِشتِه تَسلّی ای خِدائِه؛

4هون خِدا گه اَمارِه دِشتِه اَمِه مِصیبتایی دِلِه تسلّی دِنِه، تا اَما هَم بَتِنّیم اونایی گه مِصیبتی دِلِه دَرِنِه رِه هون تَسلّی ای گه ویجا بَیتِمی ای هَمرا، تسلّی هادیم.

5چون هَمونجور گه فَت و فِراوون مسیحی رَنجهایی جا سهم وَرمی، هَمونجور هَم مسیحی طریق فَت و فِراوون تَسلی ای جا سَهم وَرمی.

6اگه اَما مِصیبتی دِلِه دَرمی، شِمِه تَسلّی و نِجاتی خاطریِه؛ و اگه تسلّی دارمی، اَی شِمِه تسلّی ای سِئِه، و هین هون موقِه بکار اِنِه گه شِما هون عذابایی گه اَما کَشِمی رِه صبر و حِصِلِه ای هَمرا تَحمِل کِنِنی.

7اَمِه اِمید شِمِه خَوَری پابرجائه، چون دِمّی هَمونجور گه اَمِه رَنجهایی دِلِه سهم وَرِنی، اَمِه تسلّی ای دِلِه هَم سهم وَرِنی.

8اِی بِرارِن، چونگه نَخوایمی هون مِصیبتهایی جا گه آسیایی مَنطقِه ای دِلِه اَمِه سَر بیمو، بی‌خَوَر ووئین. چون فِشارایی گه اَمِه سَر بیمو اَنّی سخت و اَمِه طاقتی جا ویشتَر وِه گه شی زینِّه بَمونِسَنی جا هَم نااِمید بَوِمی.

9راساسی گِمون کِردِمی اَمارِه مرگی سِه محکوم هاکِردِنِه. ولی دِشتِه هَینِن هَینِسه اِتِّفاق دَکِتِه تا نا شِرِه، بَلگی خِدارِه تَوکِّل هاکِنیم، اونیگه مِردِگونِ زینِّه کِنِّه.

10خِدا اَمارِه هَینجور خطری جا گه کِشِنِه آزاد هاکِرده و اَی هَم آزاد کِنِّه. اَما وِرِه اِمید دارمی گه اَی هَم اَمارِه آزاد کِنِّه.

11شِما هَم وِنِه شی دِعایی هَمرا اَمارِه کِمک هاکِنین، تا خِیلیا اَمِه خاطری شِکر هاکِنِن، هون برکتی خاطری گه خِیلی آدَمنی دِعایی جِوابی دِلِه اَمارِه هادا بَوِه.

12چونگه اَمِه افتخار، اَمِه وِجدانِ گه گِواهی دِنِه گه هَین دِنیایی دِلِه راسی و صاف و صادقی ای هَمرا گه خِدایی جائه رفتار هاکِردمی، نا آدَمی ای حِکمتی هَمرا، بَلگی خِدایی فیضی هَمرا رفتار هاکِردِمی، علَل خِصوص شِمِه هَمرا.

13چونگه اَما بِجز اونچی گه شِما خُونِنی و فَهمِنِنی یَچی دییَر شِمِنِه نَنویسِمی. و مِن اِمید دارمِه گه شِما هَینِه خِب بِفهمین.

14هَمونجور گه شِما اَمارِه تا حَدّی بِشناسینی، تا اَمِه خِداوند عیسایی روزی دِلِه شِما اَمارِه افتخار هاکِنین، هَمونجور گه اَما شِمارِ افتخار کِمّی.

15چون هَینی جا مِطمئن وِمِه، خوایسِمِه اَوَّل شِمِه بَئینی سِه بیئِم تا دِوّمین کَشی سِه فیضِ تَجربِه هاکِنین.

16مِن خوایسمِه شی راهی سَر مقدونیه ای سِه شِمار بَوینِم و مقدونیه ای جا اَی هَم شِمِه وَر دَگِردِم تا مِنِه یهودیه ای مَنطقِه ای سِه راهی هاکِنین.

17مَگِه خوایسِمِه وختی هَین کارِ هاکِنِم، دِ دِل وِمِه؟ مَگِه مِن آدمی ای فِکرایی هَمرا تَصمیم گیرمِه، هون جور گه یه لحظه، هَم بُئم ’اَرِه، اَرِه‘ و هَم بُئم ’نا، نا‘؟

18خِدایی وفاداری ای سَر قَسم گه اَمِه گَب شِمِه هَمرا ’اَرِه‘ و ’نا‘ نَوِه.

19چون خِدایی ریکا، عیسی مَسیح، گه مِن و سیلاس و تیموتائوس شِمِه میِن وِرِه اعلام هاکِردِمی، ’اَرِه‘ و ’نا‘ نَوِه، بَلگی وی دِلِه هَمِش ’اَرِه‘ هَسِّه.

20چون خِدایی دِشتِه وعده‌ ها مَسیحی دِلِه ’اَرِه‘ هَسِّه. هَینِسه وی طریقی جائه گه اَما ’آمین‘ گِمی، تا خِدا جَلال بَیرِه.

21ولی خِدائه گه اَمارِه شِمِه هَمرا مسیحی دِلِه بَرقرار کِنِّه. و وی اَمارِه مَسح هاکِردِه،

22وی شی مِهرِ اَمِه سَر بَزو و شی روحِ هِتی بِیانِه ای تَرا اَمِه دِلی دِلِه بِشتِه.

23خِدارِه گِواه گیرمِه فقط هَینِسه گه شِمارِ نارحت نَکِنِم قُرِنتُسی شهری سِه نَگرِسِمِه.

24نا هَینگه شِمِه ایمونی سَر سَروری هاکِنیم، بَلگی شِمِه هَمرا، شِمِه خِشالی ای سِه تَقلّا کِمّی، چونگِه ایمونی دِلِه پابرجانی.

Jump to: Chapter 2 →