2 Corinthians 4

Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1پَس چون هون رحمتی سِه گه اَمارِه هادا بَوِه هَینجور خِدمتی رِه دِ کِمّی، نااِمید نَوومی.

2بَلگی جاهادا و شرم آورِ راهایی جا دوری هاکِردِمی، و حِقِّ بازی ای هَمرا رفتار نَکِّمی و خِدایی کَلامِ دَسکاری نَکِمّی، بَلگی حَیقتِ آشکارا گِمی، و تَقّلا کِمّی خِدایی حِضور، هَمه ای وِجدانی پِش تأیید بَووئیم.

3حتّی اگه اَمِه اِنجیل نامفهومِ، اونانیسِه نامفهومِ گه هَلاکتی راهی دِلِه دَرِنِه.

4هَین دِنیایی خِدا، بی ایمونِنی فِکرارِ کور هاکِردِه تا مسیحی جَلالی اِنجیلی نور گه خِدایی دیمِ رِه، نَوینِن.

5چون اَما شِرِه موعظه نَکِّمی، بَلگی اعلام کِمّی گه عیسی مَسیح خِداوَندِ، و شیجا، فقط عیسایی خاطری، و هون هَم فقط هِتی شِمِه نوکرِنی تَرا گَب زَمّی.

6چون هَمون خِدا گه بُتِه: «نور، تاریکی ای جا بَتابِه،» شی نورِ اَمِه دِلی دِلِه بَتابانیِه تا خِدایی جَلالی بِشناسیَنی هَمرا، مسیحی دیمی دِلِه، اَمارِه نورانی هاکِنِه.

7ولی هَین گنجیشونِه گِلی پیلَکیشونی دِلِه دارمی، تا معلوم ووئِه گه هَین گَتِه قِدرت خِدایی جائِه نا اَمِه جا.

8اَما هر طرف سختی ای دِلِه دَرمی، ولی نِشکِسِمی؛ بِهت کِمّی، ولی نااِمید نیمی؛

9عذاب کَشِمی، ولی وِل هاکِرد نَوِمی؛ بِنِه بَخاردمی، ولی کم نیاردمی؛

10هَمِش عیسایی مرگِ شی تَنی دِلِه دِ وَرمی تا عیسایی زندگی هَم اَمِه تَنی دِلِه ظاهر بَوو.

11چون اَما گه زینِّمی، هَمِش عیسایی خاطری مرگی سِه بِسپارِس وومی تا وی زندگی اَمِه تَنی دِلِه گه از بِین شونِه ظاهِر بَوو.

12پَس، مَرگ اَمِه دِلِه کار کِنِّه، ولی زندگی شِمِه دِلِه.

13مزموری کیتابی دِلِه بیمو گه «ایمون بیاردِمِه، پَس گَب بَزومِه.» هَمین ایمونِ روحی هَمرا، اَما هَم ایمون دارمی و گَب زَمّی.

14چون دِمّی ویگه عیسای خِداوَندِ مِردِگونی جا زینِّه هاکِردِه، اَمارِه هَم عیسایی هَمرا زینِّه هاکِردِه، و شِمِه هَمرا وی حِضوری سِه اُرنِه.

15هَینِن هَمه شِمِه خاطِریِه، تا هر اَنّا گه خِدایی فیض مَردِنی سِه ویشتَر و ویشتَر وونِه، شِکر هاکِردن هَم خِدایی جَلالی سِه ویشتَر بَوو.

16پَس نااِمید نَوومی. هر چَن اَمِه ظاهر دِ از بِین شونِه، اَمِه باطن هر روز تازه تر وونِه.

17چونگه اَمِه کِچیک و زود گِذَرِ رَنجیشون، اَبَدی جَلال اَمِسِه اُرنِه گه نِشِنِه هون رنجیشونی هَمرا قیاس هاکِردن.

18پَس اونچی گه بِشِنِه بَئیَنِ، نِشِمی، بَلگی اونچی گه نِشِنِه بَئیَنِ، اِشِمی، چونگه هون چیایی گه بِشِنِه بَئیَن زود گِذرِ، ولی هون چیایی گه نِشِنِه بَئیَن اَبَدیِه.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →