2 Corinthians 8

Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1اِی بِرارِن، خوایمی شِمارِ هون فیضی جا گه خِدا مَقدونیه ای مَنطقِه ای کلیساها رِه هادا، باخَوَر هاکِنیم.

2چون وِشون مِصیبتی خاطری، بَدجور آزمود بَوِنِه، ولی بی حَد و حساب خِشالِنِه و با هَینگه خِیلی فقری دِلِه دَرِنِه ولی دَس و دِلبازنِه.

3چونگه مِن شاهدمِه گه وِشون شی تَوانی اَنّا حتّی ویشتَر از هون، پِش قدم بَوِنِه،

4خِیلی اِصراری هَمرا اَمِه جا خواهش هاکِردِنِه هَین خِدمتی دِلِه گه مِقَدّسینی سِه هَسِّه شریک ووئِن.

5وِشون نا فقط اونجور گه اَما انتظار داشتمی بلگی اَوَّل شِرِه خِداوندی وقف هاکِردِنِه، و اَزما طبقِ خِدایی اِراده شِرِه اَمِه وقف هاکِردِنِه.

6هَینِسه، تیتوسی جا بَخوایسمی هَمونجور گه پِشتَر شِه اوَّلین قَدمارِه بَئیت وِه، اَلَن هَم شِمِه میِن هون کارِ خیرِ کاملاً تُوم هاکِنِه.

7ولی هَمونجور گه هَمه چی ای دِلِه سَرتَرِنی - ایمونی دِلِه، گَب بَزوئنی دِلِه، معرفتی دِلِه، کامِلِ غیرتی دِلِه، و شی مِحبَّتی دِلِه نسبت به اَما - پس هَین کارِ خیری دِلِه هَم هَمه ای جا سَرتَر ووئین.

8مِن هَینِه شِمِسِه حِکم نَکِمِّه، بَلگی خوایمِه بقیه ای غیرتی طریقی جا ثابت هاکِنِم گه شِمِه مِحبت خالصِ.

9چون اَمِه خِداوند عیسی مسیحی فیضی جا خَور دارِنی گه هر چَن دولتمند وِه، شِمِه خاطری فقیر بَوِه تا شِما وی فَقیری ای دِلِه دولتمند بَووئین.

10مِن شی نَظَرِ هَین جریانی خَوَری گِمِه: هَین شِمِه نفعِ: پارسال، شِما نا فقط هَین کارِ خیری انجامی دِلِه، بلگی وی انجامی ذوق و شوقی دِلِه هَم پِش قدم وِنی.

11پَس اَلَن هَین کارِ تُوم هاکِنین، تا ذوق و شوقی گه هَین کاری سِه داشتنی، وی تُوم هاکِردن، شِمِه توانِ مالی ای هَمرا جور بَوو.

12چون اگه ذوق و شوقی دَوو، هون آدَمی هدیه طبقِ اونچی گه دارنِه قَبول وونِه، نا طبقِ اونچی گه نارنِه.

13چون اَمِه منظور هَین نیِه گه بَقیِه راحتی ای دِلِه دَوون و شِما فِشاری دِلِه، بَلگی خوایمی مِنصفانِه ووئِه،

14گه اَلَن شِمِه فِراوونی وِشونی احتیاجاتِ برطرف هاکِنِه تا یَتِه روز هَم وِشونی فِراوونی شِمِه احتیاجاتِ برطرف هاکِنِه تا هَینجوری اِنصاف برقرار بَوو،

15هَمونجور گه توراتی دِلِه بَنوِشت بَوِه: «اونیگه زیاد جَم هاکِرد وِه، اِضافه ناشتِه، و اونیگه کَم جَم هاکِرد وِه، کَم و کسری ناشتِه.»

16ولی خِدارِه شِکر کِمِّه هون غِیرتی گه مِن شِمِسِه دارمِه تیتوسی دِلی دِلِه هَم دَرِه.

17چونگه وی نا فقط اَمِه خواهشِ قَبول هاکِردِه، بلگی شِه خِیلی ذوق و شوقی هَمرا، شِمِه وَری بیموئَنی سِه پِش قَدَم بَوِه.

18و اَما یَت دییَر بِرارِ تیتوسی هَمرا رَسامّی، گه دِشتِه کلیساهایی دِلِه اِنجیلی موعظه ای خاطری سَرشِناسِ.

19و نا فقط هَین، بَلگی هون بِرار کلیساهایی طرفی جا تعیین بَوِه تا هَین کارِ خیری گه وی اَنجام هادائن و ادارِه هاکِردَن اَمِه وظیفِئه، اَمِه هَمرا همسفر بَوون. هون کاری گه خِداوندی جلالی سِئه و اَمِه خیرخواهی رِه هَم دِنِه.

20اَما خِیلی مواظبمی گه هَین خِدمَتی دِلِه گه هدیه هایی جَم هاکِردِن گه دِلی جا و اَمِه طَریق ادارِه وونِه هیچکس اَمِه جا ایراد نَیرِه.

21چون تَقلّا کِمّی نا فقط خِداوندی نَظَر، بلگی مَردِنی نَظر هَم اونچی خِبِ رِه هاکِنیم.

22و هَین آدَمِنی هَمرا، شی بِرارِ رَسامّی گه خِیلی وِرِه آزمود هاکِردمی و بِفهمِسمی گه خِیلی چیایی دِلِه ذوق و شوق دارنِه، ولی اَلَن هون بِرار، هون زیادِ اطمینانی خاطری گه شِمارِ دارنِه قبلنی جا ویشتَر ذوق و شوق دارنِه.

23تیتوسی خَوَری وِنِه بُئِم گه شِمِه هون خِدمَت هاکِردَنی دِلِه می شریک و همکارِ؛ و اَمِه بِرارِنی خَوَری هَم وِنِه بُئِم گه وِشون کلیساهایی بَرِسانی و مسیحی جلالِنِه.

24پَس شِمِه مِحبت و اَمِه افتخار گه شِمِه خَوَری کِمّی،کلیساهایی حِضور هَین آدمِنی سِه ثابت هاکِنین.

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →