bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Mazanderani
/
Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)
/
John 16
John 16
Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)
← Chapter 15
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 17 →
1
«دِشتِه هَین چیارِه شِمارِ بُتِمِه تا شی ایمونی جا نَکِفین.
2
شِمارِ عِبادَتگاهی جا دیرگا کِنِنِه و واقعاً هَم موقِه ای رَسِنِه گه هر کی شِمارِ بَکوشِه خیال کِنِّه خِدارِه خِدمَت هاکِردِه.
3
هَین کارارِ کِنِنِه، چون نا آسِمونی پیرِ بِشناسینِه، نا مِنِه!
4
ولی هَینِنِه شِمارِ بُتِمِه تا وختی وی موقِه بَرِسیِه، شی یاد بیارین گه شِمارِ بُت وِمِه. هَین چیارِه اَوَّل شِمارِ نُتِمِه، چون شِه شِمِه هَمرا دَوِمِه.
5
«اِسا اونی وَر شومِه گه مِنِه بَرِسانیِه و هیچکِدیم نَپُرسِنِنی، ”کِجِه شونی؟“
6
ولی چون هَین چیارِه شِمارِ بُتِمِه، شِمِه دِل غَمی جا پِر بَوِه.
7
با هَین وجود، حَیقتِ شِمارِ گِمِه شِمِه نَفعِ گه مِن بورِم. چون اگه نَشوئَم هون پِشتیبون شِمِه وَر نیِنِه؛ ولی اگه بورِم وِرِه شِمِه وَر رَسامِّه.
8
وختی هون پِشتیبون بیِه، دِنیایی مَردِنِ گِناهی سِه و صالِح ووئَن و داوَری ای سِه مَحکوم کِنِّه.
9
گِناهی سِه، چون مِنِه ایمون نیارِنِه.
10
صالِح ووئَنی سِه، چون پیری وَر شومِه و دِ مِنِه نَوینِنی.
11
داوَری ای سِه، چون هَین دِنیایی رَئیس گه شیطانِ مَحکوم بَوِه.
12
«حَلا خِیلی چیا دارمِه شِمارِ بُئَم، ولی اَلَن وی بِشنُسَنی طاقتِ نارِنی.
13
ولی وختی حَیقَتی روح بیِه، شِمارِ دِشتِه حَیقَتی سِه رَهبری کِنِّه؛ چون وی شیجا گَب نَزِنِه، بَلگی اونچی اِشنُنِه رِه گِنِه و شِمارِ آیندِه ای جا خَوَردار کِنِّه.
14
وی مِنِه جَلال دِنِه، چون اونچی گه مِنیِه رِه گیرنِه، شِمارِ خَوَر دِنِه.
15
هر چی پیر دارنِه، مِنیِه. هَینِسه بُتِمِه اونچی گه مِنیِه رِه گیرنِه، شِمارِ خَوَر دِنِه.
16
«اَقَدّی دییَر دِ مِنِه نَوینِنی، ولی اَقَدّی دییَر اَی هَم مِنِه وینِنی.»
17
اَزما وی شاگِردِنی جا بعضیا هَمدِیَرِ بُتِنِه: «وی مَنظور چی وِه گه گِتِه ”اَقَدّی دییَر دِ مِنِه نَوینِنی، ولی اَقَدّی دییَر اَی هَم مِنِه وینِنی“؟ یا هَینگِه گِنِه: ”چون پیری وَر شومِه“؟»
18
پَس وِشون هَمدِیَرِ گِتِنِه: «وی منظور هَینگِه گِنِه ’اَقدی دییَر‘ چیِه؟ نِفَهمِمی چی ای خَوَری گَب زَنِّه؟»
19
عیسی دِنِسِه گه خواینِنِه ویجا سوال هاکِنِن؛ پَس وِشونِه بُتِه: «هَینِسه هَمدیری هَمرا بَحث کِنِنی گه بُتِمِه، ”اَقَدّی دییَر دِ مِنِه نَوینِنی، ولی اَقَدّی دییَر اَی هَم مِنِه وینِنی“؟
20
حَیقَتاً شِمارِ گِمِه، شِما بِرمِه و زاری کِنِنی، ولی دِنیا خِشال وونِه؛ شِمارِ غَم و غِرصِه گیرنِه، ولی شِمِه غَم و غرصِه خِشالی رِه تَبدیل وونِه.
21
یَتِه زَنا بَزائَنی موقِه دَرد کَشِنِه، چون وی موقِه بَرِسیِه؛ ولی وختی وی وَچِه دِنیا بیمو، دِ شی دَردِ یاد نیارنِه، چون یَتِه آدَم دِنیا بیمو خِشالِ.
22
هَینجور، شِما هَم اَلَن غَم و غِرصِه دارِنی؛ ولی اَی هَم شِمارِ ویمِّه و شِمِه دِل خِشال وونِه و هیچکی شِمِه خِشالی رِه شِمِه جا نَئیرنِه.
23
هون روز، دِ هیچی میجا نَخواینِنی. حَیقَتاً شِمارِ گِمِه هر چی آسِمونی پیری جا می اِسمی هَمرا بَخواین، اونِه شِمارِ دِنِه.
24
تا اَلَن می اِسمی هَمرا هیچی نَخوایسِنی؛ بَخواین تا بَنگیرین گه شِمِه خِشالی کامِل بَوو.
25
«هَینِنِه مَثَلی هَمرا شِمارِ بُتِمِه؛ ولی موقِه ای رَسِنِه گه دِ هَینجور شِمِه هَمرا گَب نَزِمِه، بَلگی پیری خَوَری عَلَنی شِمارِ گِمِه.
26
هون روز، می اِسمی هَمرا دَرخواس کِنِنی. و شِمارِ نُمِه گه من شِمِه طرفی جا پیری جا دَرخواس کِمِّه،
27
چون پیر شِه شِمارِ دوس دارنِه، چون شِما مِنِه دوس داشتِنی و باوَر هاکِردِنی گه خدایی طَرفی جا بیمومِه.
28
مِن پیری طرفی جا هَین دِنیایی دِلِه بیمومِه؛ و اَلَن هَین دِنیارِه تَرک کِمِّه و پیری وَر شومِه.»
29
اَزما وی شاگِردِن بُتِنِه: «اِه اَلَن دِ عَلَنی گَب زَنّی، نا مَثَلی هَمرا.
30
اِسا دِ دِمّی هَمه چی ای جا خَوَر دارنی و نیاز نارنی کَسی تیجا سوالی بَپُرسِه. هَینِسه باوَر دارمی گه خدایی طَرفی جا بیموئی.»
31
عیسی وِشونِه بُتِه: «اَلَن باوَر دارِنی؟
32
موقه ای رَسِنِه، گه حَیقَتاً هَمین اَلَن هَم بَرِسیِه، گه شِما هَمه پَخش و پَلا وونِنی و هر کِدیم شی خِنِه شونِنی و مِنِه تَنیا اِلنِنی؛ ولی مِن تَنیا نیمِه، چون آسِمونی پیر می هَمرا دَرِه.
33
هَینِنِه شِمارِ بُتِمِه تا می دِلِه آرامِش دارین. دِنیایی دِلِه زَحمَت و عَذاب شِمِسِه دَرِه؛ ولی شِمِه دِل قِرص ووئِه، چون مِن دِنیارِه پیروز بَوِمِه.»
← Chapter 15
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 17 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21