Revelation 15

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1اون مووقه یِتا دییه گَتِ نِشونه و عجیب، آسمونِ دِله بَدیمه: هفتا فرشته که هَفتا بِلا وِشونِ هِمراه بییه، وِشون آخِرین بِلاها هَسِنه- چوون وِشونِ هِمراه خِدائه غَضِب تِموم بَییه.

2و یه چی بَدیمه که شیشه ای دریا ره موندِسه که تَشِ هِمراه قاطی بَییه بییه، و اونا ره هم بَدیمه که شیشه ای دریائه پَلی اِیست هاکارده بینه و اون وحشی جانور و وه مجسمه و وه اسمِ شمارهِ سَر پیروز بَییه بینه. و خِدائه سازهائه چَنگ وِشونِ دَسِ دِله دَییه.

3و وِشون خِدائه خادِم، موسیِ سرود و وَرهِ سرودِ خوندِسِنه و گاتِنه: «تِ کارا گَت و عجیبِ، ای خداوند خِدائه قادرِ مطلق. تِ راه ها چَنده عدل و حقِّ، ای مِلّت هائه پادشاه.

4ای خِداوند،کیِ که تِ جِم نَتِرسه و تِ اسمِ، جِلال نَده؟ چوون فِقَط تِ قدّوسی. تِمومِ مِلّت ها اِنِنه و تِ ره پرسِش کاندِنه چوون که تِ عادلانه کارا دیار بَییه.»

5اَی بَدیمه که شِهادتِ خیمهِ مِقدّسِ جا، آسمونِ دِله واز بَییه.

6و هَفتا فرشته که هفتا بِلا ره داشتِنه اونِ مِقدَّسِ جائه جِم بیرون بییَمونه. و وِشون یِتا لِواس کَتونِ پارچهِ جِم که پاک بییه و سوسو زوئه دَپوشی بینه و یِتا شال که طِلائه جِم بییه شه سینهِ دور داشتِنه.

7یِتا از اون چهارتا زنده مخلوق، اون هفتا فرشته ره هَفتا طِلا پیاله که خِدائه غَضِبِ جِم پِر بییه، هِدا، خِدایی که تا اَبد و تا اَبد زنده ئه.

8و اون مِقدَّسِ جا، خِدائه جِلال و قِوَّتِ هِمراه دیِ جِم پِر بَییه و تا اون مووقه که اون هَفتا فِرشتهِ هَفتا بِلا تِموم نَییه، هیچکس نَتونِسه اون مِقدَّسِ جائه دِله بوره.

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →