Revelation 7

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1بعد، چهارتا فرشته بَدیمه، زِمینِ چهارتا گوشه اِیست هاکارده بینه و زِمینِ چهارتا وائه دَمِ گِتِنه تا هیچ وایی زِمینِ سَر و دریائه سَر و هیچ دارِ سَر نَزِنه.

2بعد یِتا دییه فرشته‌ بَدیمه از اونجه که اِفتابِ در اِنه، آسِمونِ سَمت بالا بورده و زنده خِدائه مُهر، وه هِمراه دَییه. و بِلِندِ صِدائه هِمراه اون چهارتا فرشته ره که وِشونِ قِوَّت هِدا بییه تا زِمین و دریا ره صَدِمه بَزِنِنِ صدا هاکارد و بااوته:

3«تا اون مووقه که اِما شه خِدائه نوکرونِ پیشونیِ سَرِ مُهر نَزومی، زِمین یا دریا یا دارها ره صَدِمه نَزِنین.»

4و بِشنُسِمه که مُهر بَییه هائه تعداد صد و چهل و چهار هزار نَفِر تِمومِ بنی‌اِسرائیلِ قومِ طایفه هائه جِم بییه.

5یهودائه طایفهِ جِم دِوازَه هزار نَفِر مُهر بَینه، رِئوبینِ طایفهِ جِم، دِوازَه هزار نَفِر، جادِ طایفهِ جِم، دِوازَه هزار نَفِر،

6اَشیرِ طایفهِ جِم، دِوازَه هزار نَفِر، نَفتالیِ طایفهِ جِم، دِوازَه هزار نَفِر، مَنَسیِ طایفهِ جِم، دِوازَه هزار نَفِر،

7شَمعونِ طایفهِ جِم، دِوازَه هزار نَفِر، لاویِ طایفهِ جِم، دِوازَه هزار نَفِر، یساکارِ طایفهِ جِم، دِوازَه هزار نَفِر،

8زِبولونِ طایفهِ جِم، دِوازَه هزار نَفِر، یوسِف طایفهِ جِم، دِوازَه هزار نَفِر، و بِنیامینِ طایفهِ جِم، دِوازَه هزار نَفِر مهر بَینه.

9بعد که بَدیمه و هارِش، یِتا گَتِ جَمیَّت که هیچ کَس نَتونِسه اونِ بِشماره، هر ملّت و هر طایفه و هر قوم و زِوونِ جِم همه اون تخت و وَرهِ روب رو اِیست هاکارده بینه. اسبه قَوا شه تَن و نَخلِ چله ها ره شه ‌دَس داشتِنه.

10وِشون بِلِندِ صِدائه هِمراه گاتِنه: «نِجات اَمه خِدائه شِنه، که تَختِ سَر نیشته؛ و وَرهِ شِنه.»

11و تِمومِ فرشته ها، تَختِ دورِ ور و پیرا و چهارتا زنده مخلوق دور اِیست هاکارده بینه؛ و وِشون شه دیمِ هِمراه بِنهِ سَر دَکِتِنه و خِدا ره پرسِش کاردِنه و

12گاتِنه: «آمین! حمد و ثناء و جِلال و حِکمَت و شکر و حِرمت و قِوَّت و قِدرَت اَمه خِدائه وِسه بوئه، تا اَبد و تا اَبد. آمین!»

13بعد یِتا از اون پیرا مِ ره صدا هاکاردو بااوته: «اینا که اسبه قَوا شه‌تَن دارنِنه کی هَسِنه و کِجه جِم بییَمونه؟»

14مِن وه ره جواب هِدامه: «اِی آقا، اینِ تِ دوندی» و وه مِ ره بااوته: «اینا همونایینه که اون گَتِ عِذابِ جِم بیرون بییَمونه و شه قواها ره وَرهِ خونِ دِله بَشُسِنه و اسبه هاکاردِنه.

15اینِ وِسه ئه که: «اینا خِدائه تَختِ پَلی دَرِنه و شو و روز وه مَعبِدِ دِله وه ره خِدمِت کاندِنه؛ و اون تخت‌نشین، شه حضورِ هِمراه وِشونِ سرپِناه دِنه.

16وِشون دییه وِشنا نَوونِنه، و دییه تِشنا نَوونِنه، و نا اِفتاب وِشونِ سَر تابِنه، و نا هیچ گرمایی که بَسوزونه.

17چوون اون وَره که تَختِ میونِ اِیست هاکارد، وِشونِ چَپون بونه، و وِشونِ، زندگیِ اوه چشمه‌هائه سَمت راهنِمایی کانده. و خِدا هر اَسری ره وِشونِ چِشائه جِم پاک کانده.»

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →