bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Sindhi
/
Sindhi Bible (Muslim) (مقدس ڪلام توريت، زبور ۽ نبين جون ٻيو لکتون ۽ انجيل شريف)
/
Mark 4
Mark 4
Sindhi Bible (Muslim) (مقدس ڪلام توريت، زبور ۽ نبين جون ٻيو لکتون ۽ انجيل شريف)
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 5 →
1
عيسيٰ وري گليل ڍنڍ جي ڪناري تي تعليم ڏيڻ لڳو. سندس چوڌاري ايترا تہ ماڻهو اچي مڙيا جو هو پاڻ ڍنڍ ۾ هڪڙي ٻيڙيءَ ۾ چڙهي ويٺو ۽ سڄي خلق ڪناري تي بيٺي رهي.
2
عيسيٰ مثالن جي ذريعي انهن کي گھڻيون ئي ڳالهيون سيکارڻ لڳو. هن تعليم ڏيندي کين چيو تہ
3
”ٻڌو، هڪڙو هاري ٻج ڇٽڻ ويو.
4
ٻج ڇٽيندي ڪي داڻا رستي تي ڪريا ۽ پکي اچي انهن کي چُڳي ويا.
5
ڪي داڻا ٽڪرائتي زمين تي ڪريا، جتي گھڻي مٽي نہ هئي. سو ٿوري مٽي هئڻ ڪري سلا جلدي تہ اڀريا،
6
پر جڏهن سج اڀريو تہ لهسجي ويا. جيئن تہ اهي پاڙ هڻي نہ سگھيا تنهنڪري سڪي ويا.
7
ڪي داڻا ڪانڊيرن ۾ ڪريا. ڪانڊيرا مٿي اڀريا تہ انهن کي اُسرڻ نہ ڏنائون ۽ انهن ڪوبہ ڦر نہ ڏنو.
8
جڏهن تہ ڪي داڻا ڀليءَ زمين تي ڪريا. اهي انگوريا، اڀريا ۽ ڦر جھليائون، ڪن ۾ ٽيهہ داڻا، ڪن ۾ سٺ داڻا تہ ڪن ۾ سؤ داڻا بہ ڦر هو.“
9
پوءِ عيسيٰ چيو تہ ”جنهن کي ڪن آهن سو ٻڌي ڇڏي.“
10
عيسيٰ جڏهن نويڪلو ٿيو تہ سندس پوئلڳن ۽ ٻارهن شاگردن گڏجي مثالن بابت پڇيس.
11
هن انهن کي چيو تہ ”اوهان کي تہ خدا جي بادشاهيءَ جي ڳُجھہ جي سمجھہ ڏني ويئي آهي. پر جيڪي منهنجا پوئلڳ نہ آهن تن کي سڀ ڳالهيون مثالن سان ٻڌائجن ٿيون،
12
تہ جيئن ’اهي نهاريندي نهاريندي بہ نہ ڏسن، ٻڌندي ٻڌندي بہ نہ سمجھن، تہ متان انهن جون دليون خدا جي طرف ڦري پون ۽ هو کين معاف ڪري ڇڏي.‘“
13
پوءِ عيسيٰ انهن کان پڇيو تہ ”ڇا اوهين هي مثال نہ ٿا سمجھو؟ تہ پوءِ اوهين ٻين مثالن جو مطلب ڪيئن سمجھندا؟
14
ڏسو، ٻج ڇٽڻ وارو خدا جي بادشاهيءَ جو پيغام پوکي ٿو.
15
ڪنهن وقت پيغام رستي تي ڪري ٿو، يعني اهي ماڻهو جيڪي پيغام ٻڌن ٿا. پر جيئن ئي اهي ٻڌن ٿا تہ شيطان جلدي اچي انهن جي دلين مان ڇٽيل ٻج ڪڍي وٺي ٿو.
16
ٻيا ماڻهو ان ٽڪريلي زمين مثل آهن جتي ٻج ڪريو، يعني اهي پيغام ٻڌن ٿا ۽ جلدي خوشيءَ سان قبول ڪن ٿا،
17
پر اهو انهن جي دلين ۾ پاڙ نہ ٿو هڻي ۽ گھڻو وقت جٽاءُ نہ ٿو ڪري. سو جڏهن پيغام جي ڪري کين ڪا تڪليف ڏني وڃي ٿي يا ستايو وڃي ٿو تہ اهي جلدي ڦري وڃن ٿا.
18
ٻيا ماڻهو ڪانڊيرن واري ان زمين مثل آهن جنهن ۾ ٻج ڪريو، يعني اهي پيغام تہ ٻڌن ٿا،
19
پر دنيا جو فڪر، دولت جو فريب ۽ ٻين شين جون خواهشون سندن دلين ۾ گھڙي ڪري پيغام کي گھُٽيو ڇڏين ۽ انهن ۾ ڦر نہ ٿو جھلي.
20
ٻيا ماڻهو ان ڀليءَ زمين مثل آهن جتي ٻج ڪريو، يعني اهي پيغام ٻڌن ٿا ۽ قبول ڪن ٿا. پوءِ انهن مان ڪي ٽيهوڻو، ڪي سٺوڻو ۽ ڪي وري سؤڻو ڦر جھلين ٿا.“
21
عيسيٰ وڌيڪ چين تہ ”ڇا اوهين ڏيئو ٻاري ڍڪڻ يا کٽوليءَ جي هيٺان آڻي رکندا آهيو؟ نہ، پر اهو ڏياٽيءَ تي آڻي رکندا آهيو.
22
مطلب تہ اهڙي ڪابہ شيءِ لڪل نہ آهي جيڪا ظاهر نہ ڪئي ويندي ۽ اهڙي ڪابہ ڳالهہ ڳجھي نہ آهي جيڪا پڌري نہ ٿيندي.
23
جيڪڏهن اوهان کي ڪن آهن تہ ٻڌي ڇڏيو.“
24
عيسيٰ اهو بہ چين تہ ”اوهين انهن ڳالهين کي ڌيان ۾ رکو جيڪي مون کان ٻڌو ٿا، ڇاڪاڻ تہ جهڙي ماپي سان اوهين ماپي ڏيندا تهڙي ئي ماپي سان اوهان کي بہ ماپجي ملندو، بلڪ ان کان بہ وڌيڪ ملندو.
25
هائو، جنهن وٽ آهي تنهن کي وڌيڪ ڏنو ويندو ۽ جنهن وٽ ڪجھہ بہ نہ آهي تنهن کان اهو بہ کسيو ويندو جيڪو وٽس آهي.“
26
عيسيٰ وري ماڻهن کي ٻيو مثال ٻڌايو تہ ”خدا جي بادشاهيءَ جو مثال هن ريت آهي تہ هڪڙو ماڻهو پنهنجي ٻنيءَ ۾ ٻج ڇٽي ٿو.
27
هو رات جو سمهي ٿو ۽ ڏينهن جو جاڳي ڪم ڪار ڪري ٿو، جڏهن تہ ٻج اهڙيءَ طرح ڦٽي هلي ٿو جو هن کي ان جي خبر ئي نہ ٿي پوي.
28
زمين پاڻيهي فصل ڏئي ٿي، پهريائين سلو، پوءِ سنگ ۽ ان کان پوءِ سنگ ۾ داڻا ٿين ٿا.
29
پر جڏهن فصل پچي تيار ٿئي ٿو تڏهن هو هڪدم انهيءَ ۾ ڏاٽو وجھي ٿو، ڇاڪاڻ تہ لاباري جو وقت اچي ويو آهي.“
30
عيسيٰ چين تہ ”اسين خدا جي بادشاهيءَ کي ڇا سان ڀيٽيون ۽ ان کي سمجھائڻ لاءِ اسين ڪهڙو مثال ڏيون؟
31
اها سرنهن جي داڻي مثل آهي، جيڪو سڀني ٻجن ۾ ننڍي ۾ ننڍو آهي،
32
پر پوکڻ کان پوءِ ڦُٽي سڀني ٻوٽن کان وڌي وڃي ٿو ۽ ايڏيون تہ وڏيون ٽاريون ٿو جھلي جو پکي سندس ٽارين ۾ واهيرا ڪن ٿا.“
33
عيسيٰ انهيءَ قسم جي ڪيترن ئي مثالن ذريعي ماڻهن کي سندن سمجھہ مطابق پنهنجو پيغام ٻڌائيندو هو.
34
هو ماڻهن سان مثالن کان سواءِ نہ ڳالهائيندو هو، پر جڏهن شاگردن سان اڪيلائپ ۾ هوندو هو تہ کين سڀني ڳالهين جو مطلب سمجھائيندو هو.
35
انهيءَ ساڳئي ڏينهن شام جو عيسيٰ پنهنجي شاگردن کي چيو تہ ”هلو تہ ڍنڍ جي هُن ڀر هلون.“
36
پوءِ هنن خلق کي روانو ڪري ڇڏيو ۽ پاڻ جنهن ٻيڙيءَ ۾ عيسيٰ اڳي ئي ويٺل هو، تنهن ۾ چڙهي ساڻس گڏ روانا ٿيا. ٻيون ٻيڙيون بہ انهيءَ ٻيڙيءَ سان گڏ هليون.
37
اوچتو ئي هڪڙو وڏو طوفان آيو ۽ ڇولين ٻيڙيءَ تي اهڙو تہ سٽڪو لائي ڏنو جو ٻيڙي پاڻيءَ سان ڀرجي ٻڏڻ لڳي.
38
عيسيٰ ٻيڙيءَ جي پوئين حصي تي وِهاڻي کي ٽيڪ ڏيئي ستو پيو هو تہ شاگردن کيس جاڳائي چيو تہ ”اي استاد! اسين مرڻ تي آهيون ۽ اوهان کي ڪو خيال ئي نہ ٿو ٿئي؟“
39
تنهن تي عيسيٰ اٿيو ۽ واءُ کي ڇينڀيائين ۽ پاڻيءَ جي ڇولين کي حڪم ڪيائين تہ ”ماٺيون ٿيو.“ تڏهن طوفان بيهجي ويو ۽ بلڪل ٺاپر ٿي ويئي.
40
پوءِ عيسيٰ شاگردن کي چيو تہ ”اوهين ڇو ٿا ڊڄو؟ ڇا اوهان کي اڃا تائين مون تي ايمان نہ آهي؟“
41
پر اهي ڏاڍا ڊڄي ويا ۽ هڪٻئي کان پڇڻ لڳا تہ ”هي ڪير آهي جو هوا ۽ پاڻي بہ هن جو حڪم مڃين ٿا؟“
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 5 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16