1 Corinthians 6

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1ในพวกท่านมีผู้ใดหรือ, ถ้าเป็นความกับคนอื่นจะอาจไปว่าความกันต่อหน้าคนอธรรม. และไม่ไปว่าต่อหน้าสิทธิชน?

2ท่านทั้งหลายไม่รู้หรือว่าสิทธิชนจะพิพากษาโลก? และถ้าพวกท่านจะพิพากษาโลก,

3ท่านไม่สมควรจะพิพากษาตัดสินความเรื่องเล็กน้อยที่สุดหรือ ท่านไม่รู้หรือว่าเราทั้งหลายจะพิพากษาพวกทูตสวรรค์? ถ้าอย่างนั้นยิ่งสมควรที่เราจะพิพากษาตัดสินความสำหรับชาตินี้.

4เมื่อพวกท่านเป็นความกันสำหรับชาตินี้, ท่านจะตั้งคนที่เขานับถือน้อยที่สดในคริสตจักรให้ตัดสินหรือ

5ซึ่งข้าพเจ้าว่าอย่างนี้ก็เพื่อให้ท่านทั้งหลายได้อาย. ในพวกท่านไม่มีสักคนหนึ่งที่มีสติปัญญาหรือที่สามารถจะชำระความระหว่างพี่น้อง,

6แต่พี่น้องกับพี่น้องจะต้องไปว่าความกันต่อหน้าคนที่ไม่เชื่อหรือ

7อันที่จริงเมื่อพวกท่านไปเป็นความกัน, ท่านก็มีพิรุธ. ทำไมท่านทั้งหลายจึงไม่ทนเอาการร้ายซึ่งเขาทำแก่ตัว? ทำไมท่านทั้งหลายจึงไม่ยอมให้เขาโกง?

8แต่ท่านทั้งหลายยังทำร้ายกัน, และยังโกงกันในพวกพี่น้องด้วย

9ท่านทั้งหลายไม่รู้หรือว่าคนอธรรมจะไม่ได้มีส่วนในแผ่นดินของพระเจ้า? อย่าให้เขาล่อลวงท่านให้หลง, คนผิดประเวณี, หรือคนไหว้รูปเคารพ, หรือผิดตัวเมียเขา, หรือหญิงเล่นเพื่อน, หรือชายเล่นน้องสวาท,

10หรือคนขะโมย, หรือคนมักโลภ, หรือคนเมาเหล้า, หรือคนปากร้าย, หรือคนฉ้อโกง, จะไม่ได้รับส่วนในแผ่นดินของพระเจ้า.

11แต่ก่อนมีบางคนในพวกท่านเป็นคนอย่างนั้น. แต่ได้ทรงชำระท่านทั้งหลายแล้ว, และได้ทรงสรรท่านไว้ฉะเพาะแล้ว, และพระวิญญาณแห่งพระเจ้าของเราได้ทรงตั้งท่านให้เป็นผู้ชอบธรรม ในพระนามของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา

12สิ่งสารพัตรข้าพเจ้าทำได้ไม่มีใครห้าม แต่ไม่ใช่ทุกสิ่งที่สมควรข้าพเจ้าจะทำ. สิ่งสารพัตรข้าพเจ้าทำได้ไม่มีใครห้าม แต่ว่าข้าพเจ้าไม่ยอมอยู่ใต้อำนาจของสิ่งใดเลย.

13อาหารก็สำหรับท้อง, และท้องก็สำหรับอาหาร แต่พระเจ้าจะให้ทั้งท้องและอาหารศูนย์ไป. แต่ร่างกายนั้นไม่ใช่มีไว้สำหรับการล่วงประเวณี, แต่มีไว้สำหรับองค์พระผู้เป็นเจ้า และองค์พระผู้เป็นเจ้าสำหรับร่างกาย.

14พระเจ้าได้ทรงบันดาลให้องค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นขึ้นมาใหม่, และพระองค์จะทรงโปรดบันดาลให้เราทั้งหลายเป็นขึ้นมาใหม่โดยฤทธิ์เดชของพระองค์.

15ท่านทั้งหลายไม่รู้หรือว่า ร่างภายของท่านเป็นอวัยวะของพระคริสต์? ถ้าอย่างนั้นข้าพเจ้าจะเอาอวัยวะของพระคริสต์มาเป็นอวัยวะของหญิงแพศยาได้หรือ อย่าให้เป็นเช่นนั้นเลย.

16ท่านทั้งหลายไม่รู้หรือว่า คนใดที่ผูกพันกับหญิงแพศยาก็เป็นร่างกายอันเดียวกัน? เพราะว่าพระเจ้าได้ตรัสว่า, เขาทั้งสองจะเป็นเนื้ออันเดียวกัน.

17แต่คนใดที่ผูกพันกับองค์พระผู้เป็นเจ้าก็มีใจเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับพระองค์ฝ่ายวิญญาณ.

18การล่วงประเวณีนั้นจงหลีกหนีเสีย. ความบาปอื่นๆ ทุกอย่างซึ่งมนุษย์กระทำนั้นอยู่นอกกาย แต่คนใดๆ ที่ล่วงประเวณีก็ทำผิดต่อร่างกายของตนเอง.

19ท่านทั้งหลายไม่รู้หรือว่าร่างกายของท่านเป็นวิหารของพระวิญญาณบริสุทธิ์, ซึ่งสถิตอยู่ในท่าน, และซึ่งท่านได้รับจากพระเจ้า? ท่านทั้งหลายไม่ใช่เจ้าของกาย

20ด้วยว่าได้ทรงไถ่ท่านทั้งหลายไว้แล้วตามราคา เหตุฉะนั้นท่านทั้งหลายจงถวายเกียรติยศแก่พระเจ้าด้วยร่างกายของท่าน

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →