Joshua 10 — Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

1เมื่ออะโดนีเซเด็คเจ้าเมืองยะรูซาเลมทราบข่าวว่า, ยะโฮซูอะได้ตีทำลายเมืองฮายเสียแล้ว; ท่านได้กระทำกับยะริโฮและเจ้าเมืองนั้นฉันใด, ท่านได้กระทำแก่เมืองฮายและเจ้าเมืองฉันนั้น; ทั้งชาวเมืองฆิบโอนได้ทำไมตรี, และตั้งอาศัยอยู่ในท่ามกลางพวกยิศราเอลแล้ว;

2เขาทั้งหลายจึงพากันวิตกนัก, เพราะว่าฆิบโอนนั้นเป็นเมืองใหญ่, เสมอเมืองหลวงใหญ่กว่าเมืองฮาย, ทั้งบุรุษชาวเมืองนั้นก็ล้วนแต่คนฉกรรจ์.

3เหตุฉะนี้อะโดนีเซเด็คเจ้าเมืองยะรูซาเลมจึงใช้ทูตให้ไปหาโฮฮามเจ้าเมืองเฮ็บโรน, และพิรามเจ้าเมืองยาระมูธ, และยาเฟียเจ้าเมืองลาคีช, และคะเบียร์เจ้าเมืองเอ็ฆโลนทูลว่า,

4จงขึ้นมาหาเรา, ช่วยกันไปตีเมืองฆิบโยนเถิด. เพราะว่าเมืองนั้นได้ทำไมตรีกับยะโฮซูอะแลกับชนชาติยิศราเอลแล้ว.

5ฝ่ายกษัตริย์อะโมรีทั้งห้าองค์, คือเจ้าเมืองยะรูซาเลม, เจ้าเมืองเฮ็บโรน, เจ้าเมืองยาระมูธ, เมืองลาคิช, และเจ้าเมืองเอ็ฆโลน, ได้ยกกองทัพมาประชุมกัน, ขึ้นไปตั้งค่ายอยู่ตรงฆิบโอน, เพื่อทำศึกสงคราม

6ฝ่ายชาวฆิบโอนจึงใช้คนไปหายะโฮซูอะยังค่ายทีฆีละฆายว่า, ขออย่าได้หย่อนมือจากข้าพเจ้าเลย; จงเร่งขึ้นมาช่วยข้าพเจ้าให้รอด: ด้วยว่าบรรดากษัตริย์อะโมรีชาวเนินเขาก็ได้พากันมาสู้ข้าพเจ้าแล้ว.

7ฝ่ายยะโฮซูอะจึงขึ้นไปจากฆีละฆาล, ทั้งยกบรรดาพลทหารฉกรรจ์ไปด้วย.

8พระยะโฮวาตรัสแก่ยะโฮซูอะว่า “อย่ากลัวเขาเลย: เพราะว่าเราได้มอบเขาไว้ในมือเจ้าแล้ว: จะไม่มีผู้ใดในพวกเขาสักคนเดียวอาจต่อสู้กับเจ้าได้เลย.”

9เหตุฉะนี้, ยะโฮซูอะได้ยกกองทัพขึ้นไปจากฆีละฆาลตลอดเวลากลางคืนบันลุถึงพวกนั้นโดยเร็วพลัน.

10พระยะโฮวาทรงกระทำให้เขาสะดุ้งแตกตื่นต่อหน้าพวกยิศราเอลๆ ก็ประหารชีวิตเขาเสียเป็นอันมากที่ฆิบโอน, แล้วก็ไล่ติดตามเขาในทางขึ้นไปถึงเบธโฮโรน ได้ฆ่าฟันไปตลอดจนถึงเมืองอะเซตา, และเมืองมาเคดา.

11ขณะเมื่อเขากำลังหนีไปข้างหน้าพวกยิศราเอล, ลงไปทางเบธโฮโรนนั้น, พระยะโฮวาทรงโยนลูกเห็บอันใหญ่ลงมาจากฟ้าทับเขาตาย ตลอดถึงอะเซตา, ผู้ที่ตายด้วยลูกเห็บนั้น: ก็มากกว่าจำนวนที่พวกยิศราเอลได้ประหารตายด้วยคมดาบ

12ในวันนั้น, เมื่อพระยะโฮวาทรงมอบชาติอะโมรีไว้ข้างหน้าพวกยิศราเอล, ขณะนั้นยะโฮซูอะกราบทูลพระยะโฮวา, โดยอธิษฐานต่อหน้าพวกยิศราเอลว่า, โอ้ดวงอาทิตย์จงหยุดนิ่งเสียตรงฆิบโอน, และดวงจันทร์, จงหยุดอยู่ตรงหุบเขาอะยะโลน.

13แล้วดวงอาทิตย์ก็หยุดนิ่ง, ดวงจันทร์ก็ตั้งมั่นคงอยู่, เพียงพวกยิศราเอลได้แก้แค้นแก่ศัตรูของเขา. การนี้ก็ได้เขียนไว้ในหนังสือยาซัรไม่ใช่หรือ? ดวงอาทิตย์ก็หยุดคงอยู่กลางท้องฟ้า, หาได้รีบตกตามเวลากำหนดวันปรกติไม่

14วันและเวลาที่พระยะโฮวาทรงสดับฟังถ้อยคำเเห่งมนุษย์เช่นนี้. ในกาลก่อนก็ดี, หรือภายหลังก็ดี ไม่เคยมีเลย, เพราะว่าพระยะโฮวาได้ทรงรบแทนฝ่ายพวกยิศราเอล

15ฝ่ายยะโฮซูอะกับบรรดาพวกยิศราเอลก็กลับมายังค่ายที่ฆีละฆาล

16กษัตริยทั้งห้าองค์นั้นได้หนีไป, ซ่อนตัวอยู่ในถ้ำมาเคดา.

17แล้วมีผู้บอกยะโฮซูอะว่า, ได้พบกษัตริย์ทั้งห้านั้นซ่อนตัวอยู่ในถ้ำที่มาเคดา.

18ยะโฮซูอะจึงบัญชาว่า, จงกลิ้งหินใหญ่ไปที่ปากถ้ำแล้วตั้งคนให้เฝ้ารักษาอยู่ที่ตรงนั้น:

19แต่เจ้าอย่าคอยเลย, จงติดตามศัตรูของเจ้าไป, ให้รบพุ่งผู้ล้าหลัง อย่าปล่อยให้เข้าเมืองของตนได้เลย: ด้วยว่าพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าได้มอบเขาไว้ในมือเจ้าแล้ว.

20อยู่มาเมื่อยะโฮซูอะกับพวกยิศราเอลได้ฆ่าฟันพวกนั้นเป็นอันมาก, จนถึงศูนย์เสียสิ้น, ผู้ที่เหลืออยู่นั้น, ได้เข้าไปในเมืองที่มีกำแพงล้อม.

21บรรดาชาวชนจึงได้กลับมายังค่ายหายะโฮซูอะ ณ มาเคดาโดยความสวัสดิภาพ. หามีผู้ใดกระดิกลิ้นพูดถึงพวกยิศราเอลต่อไปไม่.

22ขณะนั้นยะโฮซูอะบัญชาว่า, จงเปิดปากถ้ำคุมกษัตริย์ทั้งห้าองค์นั้นออกมาหาเรา.

23แล้วเขากระทำตาม, จึงได้คุมกษัตริย์ทั้งห้าองค์นั้นออกจากถ้ำมาหาท่าน, คือเจ้าเมืองยะรูซาเลม, เจ้าเมืองเฮ็บโรน, เจ้าเมืองยาระมูธ, เจ้าเมืองลาคิชและเจ้าเมืองเอ็ฆโลน.

24เมื่อเขาพากษัตริย์เหล่านั้นมายังยะโฮซูอะๆ จึงเรียกบรรดาชนยิศราเอล, แล้วบัญชาแก่นายทหารซึ่งได้ไปกับท่านว่า, จงเข้ามาเอาเท้าเหยียบคอกษัตริย์เหล่านั้น. แล้วเขาก็ได้เข้ามาเอาเท้าเหยียบ.

25ยะโฮซูอะจึงบัญชาแก่เขาว่า, อย่าสะดุ้งตกใจกลัวเลย, จงมีกำลังเข้มแข็งแลมีใจกล้าเถิด: ด้วยว่าพระยะโฮวาจะทรงกระทำแก่บรรดาศัตรูซึ่งท่านสู้รบกันให้เป็นดังนั้นแหละ.

26ครั้นภายหลังยะโฮซูอะได้ประหารชีวิตกษัตริย์ทั้งห้าเสีย, แล้วแขวนไว้ที่ต้นไม้ห้าต้น: จนถึงเวลาพลบค่ำ.

27พอตะวันตก, ยะโฮซูอะจึงสั่งให้เอาศพนั้นลงจากต้นไม้, ไปทิ้งไว้ในถ้ำที่เขาได้ซ่อนตัวอยู่นั้น, แล้วให้เอาหินใหญ่ทับปิดปากถ้ำนั้นไว้, ถ้ำนั้นยังอยู่จนทุกวันนี้

28ในวันนั้นยะโฮซูอะได้ตีเมืองมาเคดาได้, ฟันฆ่าพลเมืองทั้งเจ้าเมืองด้วยคมดาบผลาญเสียสิ้น, ไม่ให้เหลือสักคนเลย: ท่านได้กระทำแก่เจ้าเมืองยะรีโฮฉันใดก็ได้กระทำแก่เจ้าเมืองมาเคดาฉันนั้น

29ขณะนั้น, ยะโฮซูอะกับบรรดาชนชาวยิศราเอลได้ยกกองทัพไปจากมาเคดา, มาถึงเมืองลิบนา, ได้เข้าสู้รบกับเมืองนั้น.

30พระยะโฮวาได้ทรงมอบเมืองนั้นกับเจ้าเมืองไว้ในมือพวกยิศราเอลด้วย, เขาจึงได้ตีเมืองนั้นด้วยคมดาบ, ฆ่าฟันพลเมืองเสียสิ้น, มิได้เหลือสักคนหนึ่งเลย; อนึ่งเขาได้กระทำแก่เจ้าเมืองยะรีโฮฉันใด ก็ได้กระทำแก่เจ้าเมืองนั้นฉันนั้น

31ยะโฮซูอะกับบรรดาพวกยิศราเอล, จึงยกออกจากเมืองลิบนา, ไปยังเมืองลาคิช, ได้ตั้งค่ายคอยต่อสู้กับเมืองนั้น:

32พระยะโฮวาทรงมอบเมืองลาคีชนั้นไว้ในมือพวกยิศราเอล, ในวันที่สองก็ตีเมืองนั้นได้ และได้ฟันชาวเมืองด้วยคมดาบ, ตายเสียสิ้น ดังที่ได้กระทำแก่เมืองลิบนาแล้วทุกประการ

33ขณะนั้น, โฮรามเจ้าเมืองเฆเซอร์ได้ขึ้นมารับอาษาช่วยเมืองลาคิช: ยะโฮซูอะก็ตีฟันเฆเซอร์ทั้งพรรคพวกจนมิได้เหลือสักคนหนึ่งเลย

34ยะโฮซูอะกับบรรดาพวกยิศราเอลจึงยกออกจากลาคิชไปยังเมืองเอ็ฆโลน; ตั้งค่ายคอยสู้กับเมืองนั้น:

35ในวันนั้น เขาตีเมืองนั้นได้, ฟันฆ่าชาวเมืองด้วยคมดาบตายเสียสิ้นในวันเดียวนั้น, เช่นกับที่เขาได้กระทำแก่เมืองลาคิชนั้น

36ฝ่ายยะโฮซูอะกับบรรดาพวกยิศราเอลจึงขึ้นไปจากเอ็ฆโลน, ไปยังเมืองเฮ็บโรน; และได้สู้รบต่อเมืองนั้น:

37ตีเมืองนั้นได้, แล้วประหารเจ้าเมือง; และบรรดาเมืองที่ขึ้นกับเมืองนั้น กับชาวเมืองทั้งสิ้นด้วยคมดาบ; มิได้เหลือสักคนเดียว. เช่นกับที่ได้กระทำแก่เมืองเอ็ฆโลน, แล้วได้ผลาญเมืองนั้นกับชาวเมืองเสียด้วยทั้งสิ้น

38ยะโฮซูอะกับบรรดาพวกยิศราเอลได้กลับมายังดะเบียร์; ได้รบพุ่งกับเมืองนั้น:

39ตีเมืองนั้นได้, เจ้าเมือง; และทุกเมืองที่ขึ้นแก่เมืองนั้นได้; แล้วประหารชาวเมืองด้วยคมดาบ, ให้ถึงพินาศเสียสิ้น มิให้เหลือสักคนเลย: ท่านได้ทำแก่เฮ็บโรน, และลิบนากับเจ้าเมืองเหล่านั้นฉันใด: ก็ได้ทำแก่ดะเบียร์กับเจ้าเมืองฉันนั้น

40ฝ่ายยะโฮซูอะตีแผ่นดินได้หมด, คือตามภูเขาก็ดี, ข้างฝ่ายใต้ก็ดี, ณ ที่ราบเสมอก็ดี, ที่เนินเขาก็ดี, กับเจ้าเมืองทุกองค์: ไม่เหลือสักคนเลย, บรรดาสิ่งซึ่งมีลมหายใจก็ได้ผลาญเสียสิ้น: ตามพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งพวกยิศราเอลมีรับสั่งไว้แล้ว.

41ยะโฮซูอะได้ตีเขาทั้งหลายตั้งแต่คาเดชบารเนอะจนถึงฆาซาและเขตต์โฆเซ็นตลอดจนถึงเมืองฆิบโอน.

42กษัตริย์เหล่านั้นกับแผ่นดินยะโฮซูอะตีได้คราวเดียวกันหมด: ด้วยว่าพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งพวกยิศราเอลได้ทรงรบแทนพวกยิศราเอล.

43แล้วยะโฮซูอะได้เลิกทัพกลับมายังค่าย, ทีฆีละฆาลด้วยกันกับพวกยิศราเอล