Joshua 6

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1ฝ่ายเมืองยะริโฮก็ต้องปิดประตูมั่นคงไว้ต่อหน้าพวกยิศราเอลไม่มีผู้ใดเข้าออกได้เลย.

2พระยะโฮวาทรงตรัสแก่ยะโฮซูอะว่า, “ดูเถิดเราได้มอบเมืองยะริโฮไว้ในมือเจ้าเเล้ว, ทั้งกษัตริย์กับทหารกล้าหาญด้วย.

3เจ้าทั้งหลายจงล้อมเมืองไว้, ให้บรรดาพลทหารล้อมเมืองให้รอบวันละครั้ง, จนตลอดหกวัน.

4ให้ปุโรหิตเจ็ดองค์ถือแตรเขาแกะตัวผู้เจ็ดอันไปข้างหน้าหีบไมตรี: ในวันที่เจ็ดเจ้าทั้งหลายจะล้อมเมืองไว้ถึงเจ็ดครั้ง, แล้วปุโรหิตจะเป่าแตรขึ้น.

5เมื่อเขาจะเป่าแตร, ให้เสียงแตรเขาแกะตัวผู้นั้นยืดยาวไป, เมื่อเจ้าได้ยินเสียงแล้ว, ให้ชนทั้งปวงร้องขึ้นด้วยเสียงดัง; และกำแพงเมืองนั้นจะพังลงราบ, แล้วต่างคนต่างจะไปฉะเพาะตรงหน้าของตน.”

6ฝ่ายยะโฮซูอะบุตรนั้นจึงเรียกพวกปุโรหิตสั่งว่า, จงยกหีบไมตรีนั้นไป, ให้ปุโรหิตเจ็ดองค์ถือแตรเขาแกะเจ็ดอันนำหน้าหีบพระยะโฮวา.

7เขาจึงสั่งชนทั้งปวงว่า, จงเลยไปล้อมเมืองและให้พลทหารไปข้างหน้าหีบไมตรีแห่งพระยะโฮวา

8เมื่อยะโฮซูอะได้ประกาศแก่พลไพร่แล้ว, ปุโรหิตเจ็ดองค์ก็ถือเเตรเขาแกะเจ็ดอันเป่าไปฉะเพาะพระพักตรพระยะโฮวาส่วนหีบไมตรีแห่งพระยะโฮวาก็ตามเขาไป.

9พลทหารไปข้างหน้าปุโรหิตที่เป่าแตรนั้น, แล้วทัพหลังก็ติดตามหีบไมตรีไป, ปุโรหิตไปพลางเป่าแตรพลาง.

10ฝ่ายยะโฮซูอะสั่งพลไพร่ว่า, อย่าได้โห่ร้องหรือทำเสียงให้เขาฟัง, อย่าให้มีถ้อยคำออกจากปากเลย, กว่าถึงวันที่เราจะสั่งให้ร้อง; แล้วท่านทั้งหลายจึงค่อยร้องเถิด.

11เมื่อให้หีบไมตรีแห่งพระยะโฮวาเวียนรอบเมืองนั้นครั้งหนึ่งแล้ว: เขาจึงพากันกลับไปเข้าค่ายพักอยู่ที่นั้น

12เมื่อถึงวันรุ่งขึ้นยะโฮซูอะตื่นแต่เข้า, ปุโรหิตเหล่านั้นก็ยกหีบไมตรีแห่งพระยะโฮวา.

13ฝ่ายพวกปุโรหิตเจ็ดองค์ที่ถือแตรไปข้างหน้าหีบไมตรีแห่งพระยะโฮวา, ได้เป่าแตรนั้นเรื่อยไป: มีพลทหารนำหน้าเขา; และทัพหลังก็ติดตามหีบไมตรีแห่งพระยะโฮวาไปพลางเป่าแตรพลาง.

14ในวันที่สองเขาพากันล้อมเมืองอีกครั้งหนึ่ง, แล้วกลับไปพักอยู่ที่ค่าย: เขาทำเช่นนี้ตลอดถึงหกวัน

15อยู่มาในวันที่เจ็ด, เขาลุกขึ้นแต่เช้าตรู่พากันล้อมเมืองไว้ตามรับสั่งเจ็ดครั้ง: ฉะเพาะแต่ในวันนั้นวันเดียวได้ล้อมถึงเจ็ดครั้ง.

16ครั้นต่อมาในครั้งที่เจ็ด, ปุโรหิตก็ได้เป่าแตรขึ้น, ยะโฮซูอะจึงสั่งพลไพร่ว่า, จงโห่ร้องขึ้นเถิด: ด้วยว่าพระยะโฮวาทรงมอบเมืองให้แก่ท่านแล้ว.

17เมืองนั้นกับทั้งสารพัตรซึ่งมีอยู่ที่นั้นจะเป็นของต้องห้ามถวายแก่พระยะโฮวา: ยกเสียแต่ราฮาบหญิงนครโสเภณีกับคนทั้งหลายซึ่งอยู่ในบ้านกับนางจะรอดชีวิต, เพราะว่าคนที่เราใช้ไปนั้น นางได้ซ่อนเร้นไว้.

18แต่ส่วนท่านทั้งหลาย, จงระวังตัวให้ห่างจากสิ่งที่ต้องห้ามนั้น, เกลือกว่าครั้นถวายเป็นของห้าม, แล้วภายหลังหยิบฉวยเอาสิ่งที่ถวายห้ามนั้นบ้าง, กองทัพของพวกยิศราเยลจะได้ความเดือดร้อนทำให้เป็นที่แช่งสาปด้วย.

19บรรดาเงินทอง, และภาชนะใช้สอยเป็นทองเหลืองแลเหล็กก็ดี, เป็นเครื่องต้องห้ามถวายแก่พระยะโฮวา: จงนำเขามาไว้ในคลังของพระองค์.

20ในเวลานั้นเขาพากันโห่ร้องขึ้น (ปุโรหิต) ก็เป่าแตร: ขณะเมื่อพลไพร่ได้ยินเสียงแตร, ก็ร้องด้วยเสียงอันดังกำแพงก็พังลง, พลไพร่ทหารทุกๆ คนก็ตรงเข้าไปยังเมืองนั้น.

21เขาได้ทำลายสิ่งสารพัตรซึ่งอยู่ในเมืองนั้น, ทั้งชายหญิงหนุ่มแก่, ตัวโค ตัวแกะ ฬา ด้วยคมดาบ

22ขณะนั้นยะโฮซูอะส่งผู้สอดแนมทั้งสองว่า, จงเข้าไปในบ้านหญิงนครโสเภณี, และนำตัวนางออกมากับทั้งสรรพสิ่งซึ่งนางมีอยู่, ตามที่เจ้าได้สาบานไว้แก่นางแล้ว.

23คนหนุ่มผู้สอดแนมก็ได้เข้าไปพาราฮาบออกมา, กับทั้งบิดามารดา, พี่น้องและสรรพสิ่งและซึ่งนางมีอยู่, เขาได้นำญาติพี่น้องของเขาทั้งสิ้นออกมาด้วย; ให้พักอยู่ข้างนอกค่ายแห่งพวกยิศราเอล.

24ส่วนเมืองนั้นเขาก็จุดไฟเผาเสีย, กับสรรพสิ่งซึ่งอยู่ในนั้น: เว้นเสียแต่เงินทอง, และเครื่องใช้ทองเหลืองและเหล็กเขาได้เก็บไว้ในคลังที่พลับพลาแห่งพระยะโฮวา.

25ส่วนราฮาบหญิงนครโสเภณีและวงศ์บิดาของนาง, และสรรพสิ่งซึ่งนางมีอยู่นั้น: ยะโฮซูอะใหงดเว้นไว้, หญิงนั้นได้อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกยิศราเอลจนถึงทุกวันนี้, เพราะนางได้ซ่อนเร้นคนซึ่งยะโฮซูอะใช้ให้ไปสอดแนมเมืองยะริโฮ.

26ขณะนั้นยะโฮซูอะให้คนทั้งหลายสาบานว่า, ผู้ใดๆ องอาจลงมือสร้างเมืองยะริโฮนี้ขึ้นอีก: ให้ผู้นั้นถูกแช่งสาปฉะเพาะพระยะโฮวา, ผู้ที่วางรากลงให้เสียบุตรหัวปี, และเมื่อตั้งประตูขึ้นให้เสียบุตรสุดท้อง.

27พระยะโฮวาได้ทรงสถิตอยู่กับยะโฮซูอะ: ท่านจึงมีชื่อเสียงลือไปตลอดแผ่นดินนั้น

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →