Joshua 24

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 23 Jump to:

1ฝ่ายยะโฮซูอะให้บรรดาตระกูลยิศราเอลมาพร้อมกัน ณ เมืองเซเค็ม, แล้วเรียกผู้เฒ่าแก่แห่งพวกยิศราเอล, ผู้หัวหน้า, ตระลาการ, และพนักงาน, แล้วก็ประชุมกันฉะเพาะพระเจ้า.

2ยะโฮซูอะจึงกล่าวแก่พลไพร่ทั้งหลายว่า, ยะโฮวาพระเจ้าแห่งพวกยิศราเอลทรงตรัสดังนี้ว่า, ในกาลโบราณปู่ย่าตายายของท่านเคยอยู่ฟากแม่น้ำข้างโน้น, เธรา, บิดาของอับราฮาม, และนาโคร: ได้ปฏิบัติพระอื่น.

3เราได้นำอับราฮาม, บิดาของท่านทั้งหลายออกจากฟากแม่น้ำข้างโน้น, มาตลอดทั่วแผ่นดินคะนาอัน; ทำให้เผ่าพันธุ์ทวีขึ้น, กับได้ประทานยิศฮาคให้แก่ท่าน.

4และเราได้ให้ยิศฮาคนั้นมีบุตร คือ ยาโคบ และเอซาว: แก่เอซาวนั้นเราให้ภูเขาเซอีร, เป็นส่วนที่ของตน; ฝ่ายยาโคบกับบุตรหลานของเขาก็ได้ลงไปยังเมืองอายฆุบโต.

5เราได้ใช้โมเซกับอาโรน, ให้ทรมานชาวอายฆุบโต, ตามสรรพสิ่งที่เราได้กระทำในท่ามกลางเขา: แล้วเราได้นำพวกท่านออกมา.

6เราได้นำปู่ย่าตายายของท่านออกจากประเทศอายฆุบโต; มาถึงทะเล; ฝ่ายชาวอายฆุบโตไล่ตามบิดาของท่านด้วยราชรถและพลม้าจนถึงทะเลแดง.

7เมื่อเขาทั้งหลายร้องทูลพระยะโฮวา, พระองค์ได้ให้มีความมืดในหว่างกลางท่านกับชาวอายฆุบโต, แล้วได้ทำให้ทะเลท่วมมิดเขา, ตาของท่านได้เห็นแล้ว, ซึ่งเราได้กระทำในประเทศอายฆุบโตนั้น; ด้วยท่านได้อาศัยอยู่ในป่าเป็นช้านาน.

8แล้วเราได้นำท่านทั้งหลายมาถึงแผ่นดินชาติอะโมรี, ซึ่งตั้งอยู่ฟากแม่น้ำยาระเดนฟากข้างโน้น; เมื่อเขาได้สู้รบกับพวกท่าน: เราก็ได้มอบเขาไว้ในมือของพวกท่าน, และท่านตีแผ่นดินของเขาได้เป็นแผ่นดินของตน; แล้วเราได้กระทำให้เขาถึงพินาศต่อหน้าท่าน.

9ขณะนั้นบาลาคราชบุตรซีโฟร, เข้าแผ่นดินโมอาบ, ได้ยกไปต่อสู้กับพวกยิศราเอล, ท่านได้ใช้ทูตให้เรียกบีละอามบุตรบะโยระมาแช่งสาปพวกท่าน:

10แต่เราหาได้ยอมฟังบีละอามไม่; เขาจึงต้องอวยพรแก่ท่าน: ดังนั้นเราก็ได้ให้ท่านรอดพ้นจากมือของเขา.

11ท่านทั้งหลายได้ข้ามแม่น้ำยาระเดน, มาถึงเมืองยะริโฮ: ชาวเมืองยะริโฮก็ได้สู้รบกับท่าน, ทั้งชาติอะโมรี, ฟะรีซี, คะนาอัน, เฮธ, ฆีระฆาซี, ฮีวี, ยะบูศ; พวกเหล่านั้นเราได้มอบไว้ในมือท่าน.

12เราได้ใช้แมลงภู่ให้ขับไล่, พวกเหล่านั้นออกไปต่อข้างหน้าท่าน, กษัตริย์อะโมรีทั้งสององค์, ท่านหาได้ขับไล่เขาด้วยคมดาบและธนูของท่านเองไม่.

13เราก็ยกแผ่นดินให้ท่านที่ท่านยังไม่เคยทำงาน, ให้ท่านอาศัย, อยู่หัวเมืองซึ่งท่านหาได้สร้างขึ้นไม่, ท่านมีสวนองุ่นและสวนมะกอกเทศกิน ซึ่งท่านหาได้ปลูกไว้ไม่

14เหตุฉะนี้ จงเกรงพระยะโฮวา, และปฏิบัติพระองค์ด้วยความซื่อสัตย์สุจริต: จงทิ้งพระเหล่านั้นซึ่งบิดาของท่านเคยปฏิบัติที่ฟากแม่น้ำข้างโน้น, และในประเทศอายฆุบโต; ฝ่ายท่านจงปฏิบัติพระยะโฮวา

15ถ้าไม่พอใจปฏิบัติพระยะโฮวา, ในวันนี้ก็ให้เลือกหาว่าจะปฏิบัติผู้ใด: จะปฏิบัติพระซึ่งบิดาของท่านได้ปฏิบัติข้างแม่น้ำฟากข้างโน้นหรือพระของชาติอะโมรี, ในแผ่นดินซึ่งท่านอาศัยอยู่เดี๋ยวนี้: แต่ฝ่ายเราทั้งครอบครัวจะปฏิบัติพระยะโฮวา

16ฝ่ายชนทั้งหลายจึงตอบว่า, ขอให้การที่ละทิ้งพระยะโฮวาไปปฏิบัติพระอื่นๆ นั้น, ขาดห่างจากพวกข้าพเจ้าเถิด:

17ด้วยว่ายะโฮวาพระเจ้าของพวกข้าพเจ้า, พระองค์เป็นผู้ทรงนำพวกข้าพเจ้ากับบิดาของพวกข้าพเจ้าออกจากประเทศอายฆุบโต, จากที่อาศัยซึ่งเป็นทาส. และทรงกระทำการอัศจรรย์อันใหญ่ต่างๆ ให้แจ้งแก่ตาพวกข้าพเจ้า, กับได้คุ้มครองรักษาพวกข้าพเจ้าตามทางที่ไปในท่ามกลางชนชาวเมืองต่างๆ, ซึ่งพวกข้าพเจ้าได้เดินข้ามมานั้น:

18พระยะโฮวาได้ขับไล่พลไพร่ทั้งหลายไปข้างหน้าพวกข้าพเจ้าคือ: ชาติอะโมรีชาวแผ่นดินนี้; อนึ่งพวกข้าพเจ้าจะปฏิบัติพระยะโฮวา; เพราะว่าพระองค์เป็นพระเจ้าของพวกข้าพเจ้า

19ยะโฮซูอะจึงกล่าวแก่พลไพร่ว่า, ท่านจะปฏิบัติพระยะโฮวาไม่ได้: ด้วยว่าพระองค์เป็นพระเจ้าอันบริสุทธิ์: พระองค์เป็นพระเจ้าหึงหวง; จะไม่ยกความชั่วและความผิดของท่าน.

20ถ้าท่านจะละทิ้งพระยะโฮวาไปปฏิบัติพระอื่น, ถึงแม้ว่าพระองค์ได้ทรงกระทำการดีแก่ท่านมาแต่ก่อนๆ, พระองค์ก็จะทรงหันกลับกระทำร้ายให้ท่านเสื่อมสูนย์ไป.

21ฝ่ายพลไพร่จึงเรียนตอบยะโฮซูอะว่า, หามิได้; แต่ข้าพเจ้าคงจะปฏิบัติพระยะโฮวา.

22ฝ่ายยะโฮซูอะจึงกล่าวแก่พลไพร่ว่า, ท่านทั้งหลายเป็นพะยานต่อตนเองว่า, ท่านเลือกพระยะโฮวาสำหรับตนเพื่อจะได้ปฏิบัติพระองค์. เขาทั้งหลายตอบว่า, พวกเรารับรองได้.

23(ยะโฮซูอะจึงกล่าวว่า) บัดนี้พระเท็จนั้น, ซึ่งอยู่ในท่ามกลางพวกท่านจงละทิ้งเสีย, น้อมใจเข้าหาพระยะโฮวาพระเจ้าของพวกยิศราเอล.

24ฝ่ายพลไพร่จึงเรียนตอบยะโฮซูอะว่า, พระยะโฮวาพระเจ้าของพวกข้าพเจ้าข้าพเจ้าจะปฏิบัติ, และเสียงตรัสของพระองค์พวกข้าพเจ้าจะฟัง.

25ในเวลาอันนั้นยะโฮซูอะได้กระทำสัญญาไมตรีกับพลไพร่, ให้เป็นบัญญัติและกฎหมายไว้ ณ เมืองเซเค็ม.

26ถ้อยคำเหล่านี้ยะโฮซูอะได้จารึกไว้ในหนังสือโอวาทแห่งพระเจ้า, แล้วได้เอาหินใหญ่, ตั้งไว้ ณ ที่ใต้ต้นสน, ซึ่งอยู่ใกล้พลับพลาแห่งพระยะโฮวา.

27ฝ่ายยะโฮซูอะได้กล่าวแก่พลไพร่ทั้งหลายว่า, ดูเถิด, หินนี้จะเป็นพะยานต่อเราทั้งหลาย; เพราะหินได้ยินบรรดาพระดำรัสแห่งพระยะโฮวา ซึ่งพระองค์ทรงตรัสแก่พวกเรา: เหตุฉะนี้หินนั้นจะเป็นพะยานต่อท่าน, เกลือกว่าท่านจะปฏิเสธพระเจ้าของท่านเสีย,

28แล้วยะโฮซูอะได้ป่ล่อยให้พลไพร่ทุกๆ คนไปยังส่วนที่ของตน

29อยู่มาภายหลังสิ่งเหล่านี้, ยะโฮซูอะบุตรนูนผู้รับใช้แห่งพระยะโฮวา, ก็ถึงแก่ความมรณา, มีอายุได้ร้อยสิบปี,

30ศพของท่านเขาฝังไว้ ณ เขตต์ส่วนที่ของท่าน, คือในธิมนัธเซราซึ่งอยู่แขวงภูเขาเอ็ฟรายิม, ข้างเหนือยอดภูเขาฆาอัศ.

31พวกยิศราเอลได้ปฏิบัติพระยะโฮวาจนสิ้นเวลาอายุแห่งยะโฮซูอะ, และสิ้นวันเดือนแห่งผู้เฒ่าผู้แก่ที่ยังอยู่ภายหลังยะโฮซูอะ, ผู้รู้บรรดากิจการแห่งพระยะโฮวา, ซึ่งพระองค์ได้ทรงกระทำแก่พวกยิศราเอล.

32ส่วนกะดูกของโยเซฟ, ซึ่งพวกยิศราเอลได้เอามาจากแผ่นดินอายฆุบโต, เขาได้ฝังไว้ ณ เมืองเซเค็ม, ในที่ดิน, ซึ่งยาโคบ, ได้ซื้อไว้จากบุตรชายระโมระผู้เป็นบิดาแห่งเซเค็มเป็นราคาร้อยตำลึงที่นั้นจึงได้เป็นส่วนที่ของเผ่าพันธุ์โยเซฟ.

33เอละยาซารบุตรชายอาโรนสิ้นชีพแล้ว; เขาได้ฝังศพของท่านไว้ที่โคกของฟีนะฮาศผู้บุตร, ซึ่งได้รับแล้ว ณ ที่เขตต์ภูเขาเอ็ฟรายิม

← Chapter 23 Jump to: