Joshua 14

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1ลำดับนี้เป็นส่วนที่พวกยิศราเอลได้ในแผ่นดินคะนาอัน, ซึ่งเอละยาซารผู้เป็นปุโรหิต, และยะโฮซูอะบุตรนูน, และบิดาผู้เป็นหัวหน้าแห่งพงศ์พันธุ์พวกยิศราเอล, ได้แบ่งปันให้เขาทั้งหลาย.

2โดยการจับฉลาก, แบ่งปันให้เจ้าตระกูลครึ่ง, ตามซึ่งพระยะโฮวาได้ทรงรับสั่งแก่โมเซแล้ว.

3เพราะว่าโมเซได้แบ่งปันส่วนที่ให้สองตระกูลครึ่งแล้ว, เป็นที่อยู่ฟากแม่น้ำยาระเดนข้างโน้น: แต่พวกเลวีท่านหาได้ให้ส่วนแบ่งปันไม่.

4ด้วยลูกโยเซฟเป็นสองตระกูล, คือตระกูลมะนาเซกับตระกูลเอ็ฟรายิม: ท่าน (ผู้หัวหน้า) เหล่านั้นมิได้ให้ส่วนในแผ่นดินแก่พวกเลวี, เว้นให้แต่เมืองเป็นที่อาศัย, กับเขตต์นอกเมืองนั้นสำหรับไว้ฝูงโคและสิ่งของๆ เขา.

5พระยะโฮวาได้ทรงรับสั่งไว้แก่โมเซแล้วฉันใด, พวกยิศราเอลก็ได้แบ่งปันแผ่นดินด้วยการจับฉลากกันฉันนั้น.

6ขณะนั้นตระกูลยูดามาหายะโฮซูอะ ณ เมืองฆีละฆาล: แล้วคาเลบบุตรยะฟูเนชาวเมืองคะนีศีมาเรียนท่านว่า, ซึ่งพระยะโฮวาทรงตรัสไว้แก่โมเซผู้ปฏิบัติพระองค์ว่าด้วยข้าพเจ้าและท่านในเมืองคาเดศบาระเนอะท่านก็ทราบแล้ว.

7ข้าพเจ้ามีอายุได้สี่สิบปีแล้วขณะเมื่อโมเซผู้รับใช้แห่งพระยะโฮวาได้ใช้ข้าพเจ้าไปจากเมืองคาเดชบาระเนอะให้สอดแนมดูแผ่นดินนั้น; ข้าพเจ้าได้นำข่าวกลับมาแจ้งตามที่ข้าพเจ้าได้เห็นในใจ.

8ส่วนพี่น้องซึ่งได้ขึ้นไปกับข้าพเจ้าได้กระทำใจพลไพร่นั้นให้อิดโรยอ่อนไป: แต่ข้าพเจ้าได้ประพฤติตามพระยะโฮวาพระเจ้าของข้าพเจ้าทุกประการ.

9ฝ่ายโมเซได้สาบานไว้ในเวลาวันนั้นว่า, แผ่นดินซึ่งเท้าของท่านได้เหยียบแล้วจะเป็นที่ของท่าน, และลูกหลานของท่านเป็นนิตย์, เพราะว่าท่านได้ประพฤติตามพระยะโฮวาพระเจ้าของเราทุกประการ

10ดูกรท่าน, พระยะโฮวาทรงบำรุงชีวิตข้าพเจ้าล่วงมาสี่สิบห้าปีแล้ว, ตามที่พระองค์ได้ทรงตรัสไว้, คือตั้งแต่พระยะโฮวาได้ตรัสคำนั้นแก่โมเซ. คราวเมื่อพวกยิศราเอลยังเที่ยวไปมาในป่า: วันนี้ข้าพเจ้ามีอายุได้แปดสิบห้าปีแล้ว.

11ข้าพเจ้ายังมีกำลังเท่ากับวันที่โมเซใช้ข้าพเจ้าไป: ครั้งนั้นข้าพเจ้ามีกำลังฉันใด, เดี๋ยวนี้ข้าพเจ้ามีกำลังสำหรับการศึกทั้งจะออกไป, และเข้ามาได้ฉันนั้น.

12ขอท่านให้ข้าพเจ้ามีที่ดินในภูเขานี้, ซึ่งพระยะโฮวาทรงตรัสถึงในเวลาวันนั้นเถิด, เพราะว่าท่านได้ยินในเวลานั้นว่า, ชนชาติอะนาคอยู่ที่นั่น, มีเมืองใหญ่หน้าศึกด้วย: ถ้าพระยะโฮวาสถิตอยู่ฝ่ายข้าพเจ้าๆ จะไล่เขาออกไปได้, ตามที่พระยะโฮวาได้ตรัสไว้แล้ว

13ฝ่ายยะโฮซูอะก็ได้อวยพรคาเลบบุตรยะฟูเน, ให้เมืองเฮ็บโรนเป็นส่วนของเขา.

14เหตุฉะนั้นเมืองเฮ็บโรนก็ได้เป็นที่ส่วนแบ่งปันของคาเลบบุตรยะฟูเนชาวเมืองคะนีศีจนถึงทุกวันนี้, เพราะว่าเขาได้ประพฤติตามพระยะโฮวาพระเจ้าของพวกยิศราเอลทุกประการ.

15เมืองเฮ็บโรนนั้นแต่เดิมมีชื่อว่าเมืองอะระบา; อะระบานั้นเป็นผู้ใหญ่ในท่ามกลางชาติอะนาค. แผ่นดินนั้นจึงได้สงบจากการศึกสงคราม

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →