Joshua 8

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1พระยะโฮวาจึงทรงตรัสแก่ยะโฮซูอะว่า, “อย่ากลัวหรือมีใจอิดโรยเลย: จงยกบรรดากองทัพ, ไปยังเมืองฮาย: ดูเถิดเจ้าได้มอบเจ้าเมืองฮาย, และพลเมือง และเมืองหลวง และแผ่นดิน เมืองนั้นไว้ในมือของเจ้าแล้ว:

2จงกระทำแก่เมืองฮายและเจ้าเมืองนั้นเหมือนได้กระทำแก่ยะริโฮ: และเจ้าเมืองนั้น, เว้นไว้แต่สิ่งของและฝูงสัตว์ที่เก็บมาจากเมืองนั้น, ให้รักษาไว้เป็นของๆ พวกเจ้าเอง: จงตั้งกองซุ่มไว้ ณ ข้างหลังเมืองนั้น.”

3ฝ่ายยะโฮซูอะกับบรรดาพลทหาร, ได้ยกกองทัพไปต่อสู้กับเมืองฮาย. ยะโฮซูอะก็เลือกล้วนแก่คนกล้าหาญสามหมื่นคน, ให้ไปในเวลากลางคืน.

4สั่งเขาว่า, ดูเถิด, ท่านทั้งหลายจะเป็นกองซุ่มอยู่ไม่ห่างไกลจากข้างหลังเมืองนัก: ให้เตรียมตัวไว้ให้พร้อมทุกคน:

5ส่วนเราจะนำกองทัพแอบเข้าไปยังเมือง: ขณะเมื่อเขาจะยกกองทัพมาต่อสู้กับเราเหมือนครั้งก่อน. เราจะหนีต่อหน้าเขา,

6ส่วนเขาจะออกมาตามเรา, จนเราจะล่อลวงเขาให้ออกไปห่างจากเมือง; เพราะเขาจะว่า, พวกนั้นหนีเราเหมือนครั้งก่อน, ส่วนเราจะแกล้งหนีไป.

7ขณะนั้นท่านทั้งหลายจงลุกขึ้นจากที่ซุ่มเข้าไปตีเมือง: ด้วยว่าพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าได้มอบเมืองนั้นไว้ในมือของเจ้า.

8ครั้นได้เมืองนั้นแล้ว, จงจุดไฟเผาเสีย: ให้กระทำตามรับสั่งพระยะโฮวา. เราสั่งไว้แล้ว.

9ยะโฮซูอะจึงใช้เขาไป: และเขาได้ออกไปตั้งกองซุ่มอยู่ท่ามกลางเบธเอลเเละฮาย, อยู่ข้างฝ่ายทิศตะวันตกเเห่งฮาย: ในเวลาคืนวันนั้นยะโฮซูอะอาศัยอยู่ท่ามกลางพลทหาร.

10ยะโฮซูอะก็ตื่นแต่เวลารุ่งเช้า, ตรวจดูพลทหาร, เสร็จแล้วจึงขึ้นไปกับผู้เฒ่าผู้แก่แห่งพวกยิศราเอล. นำหน้าพลทหารไปถึงเมืองฮาย.

11พลทหารที่อยู่ด้วยยะโฮซูอะก็ได้แอบเข้าไปตรงเมืองตั้งกองทัพไว้ข้างทิศเหนือแห่งเมืองฮาย: แต่มีหุบเขาอยู่ระหว่างเขากับเมือง.

12ยะโฮซูอะได้ตั้งทหารประมาณห้าพันคน, เป็นกองซุ่มไว้ ณ หว่างกลางเบธเอลกับฮาย, อยู่ข้างทิศตะวันตกของเมืองฮาย.

13เมื่อได้ตั้งกองทหาร. คือบรรดากองที่อยู่ข้างทิศเหนือของเมือง, ทั้งกองซุ่มที่อยู่ข้างทิศตะวันตกแล้ว, ในคืนนั้นยะโฮซูอะได้ลงไปในหุบเขา.

14ครั้นเจ้าเมืองฮายเห็นแล้ว, ชาวเมืองก็ลุกขึ้นแต่เช้า, รีบออกไปสู้รบกับพวกยิศราเอล, ทั้งเจ้าเมืองและพลเมืองตามกำหนดยังที่เสมอ, ท่านหาทราบไม่ว่ามีกองทัพอยู่ข้างหลังเมือง.

15ยะโฮซูอะกับพวกยิศราเอลทั้งปวงแกล้งทำเป็นแพ้หนีไปทางป่า.

16บรรดาชาวเมืองจึงมาพร้อมกันเพื่อจะไล่ติดตาม: แล้วเขาก็ไล่ตามยะโฮซูอะไปจนถูกล่อลวงให้ออกมาห่างไกลจากเมือง.

17มิได้มีผู้ชายสักคนเดียวเหลืออยู่ ณ เมืองฮายและเมืองเบธเอล, ที่มิได้ออกไปตามพวกยิศราเอล, เขาได้ละทิ้งเมืองไว้ให้ว่าง, พากันไล่ติดตามพวกยิศราเอลไป

18พระยะโฮวาจึงตรัสแก่ยะโฮซูอะว่า, “จงยื่นหอกซึ่งอยู่ในมือเจ้าออกไปยังเมืองฮาย; ด้วยว่าเราจะมอบเมืองนั้นไว้ในมือเจ้า.” ฝ่ายยะโฮซูอะก็ยื่นหอกซึ่งอยู่ในมือออกไปยังเมืองนั้น.

19พอยะโฮซูอะได้ยื่นมือของตนออกแล้วกองซุ่มก็ออกมาจากที่นั้นโดยเร็ว: เข้าไปตีเมืองจุดไฟเผาเสีย.

20เมื่อชาวเมืองฮายเหลียวหลังดู, เห็นควันไฟในเมืองพลุ่งขึ้นไปยังท้องฟ้า, เขาไม่อาจหนีไปข้างนี้หรือข้างโน้นได้: แล้วพวกซึ่งหนีไปทางป่าก็ได้หันกลับมาต่อสู้กับผู้ที่ติดตามเขาไปนั้น.

21เมื่อยะโฮซูอะกับกองทัพยิศราเอลเห็นว่ากองทัพได้ตีเมืองแล้ว, ควันไฟในเมืองนั้นก็พลุ่งขึ้น, ครั้งนั้นเขากลับมาฆ่าฟันชาวเมืองฮายเสีย.

22กองซุ่มได้ออกมาจากเมืองต่อสู้เขาด้วย: เขาตกอยู่ในหว่างกลางกองยิศราเอล, ทั้งข้างนี้และข้างโน้น: พวกยิศราเอลได้ฟันแทงเขามิให้รอดชีวิตหนีได้สักคนเดียว.

23เจ้าเมืองฮายก็ถูกจับและคุมมาหายะโฮซูอะ

24เมื่อพวกยิศราเอลได้ฆ่าชาวเมืองฮายตามไร่นาป่าดอนที่เขาไล่ติดตามไปนั้น, ล้มตายด้วยคมดาบเสียสิ้น, แล้วได้กลับไปตีเมืองฮายนั้นด้วยคมดาบ.

25คนทั้งหลายที่ล้มตายในวันนั้น, ทั้งชายหญิง, เป็นจำนวนหมื่นสองพันคน, คือชาวเมืองฮายทั้งสิ้น.

26ยะโฮซูอะมิได้หดมือซึ่งถือหอกยื่นนั้น, กว่าท่านผลาญชาวเมืองฮายให้ถึงพินาศเสียสิ้น.

27เว้นแต่ฝูงสัตว์และสิ่งของที่เก็บมาแต่เมืองนั้น พวกยิศราเอลก็รักษาไว้เป็นของๆ ตนเอง, ตามคำที่พระยะโฮวาได้ทรงสั่งแก่ยะโฮซูอะแล้ว.

28ยะโฮซูอะได้เผาเมืองฮาย, ทำให้พังลงเป็นกองร้างเปล่าอยู่เป็นนิตย์, จนถึงทุกวันนี้.

29อนึ่งเขาได้ผูกคอเจ้าเมืองฮายแขวนไว้ที่ต้นใม้ต้นหนึ่งจนถึงเวลาเย็น: เมื่อตะวันตกแล้ว, ยะโฮซูอะจึงสั่งให้เอาศพลงจากต้นไม้, ไปทิ้งไว้หน้าประตูเมือง, แล้วให้ถมกองหินทับศพไว้เป็นอันมาก, จนถึงทุกวันนี้

30ขณะนั้นยะโฮซูอะได้สร้างแท่นถวายแก่พระยะโฮวาพระเจ้าแห่งพวกยิศราเอลบนภูเขาเอบาล,

31เช่นดังโมเซผู้รับใช้แห่งพระยะโฮวาได้สั่งแก่พวกยิศราเอล, เหมือนที่ได้เขียนไว้ในหนังสือกฎหมายแห่งโมเซแล้ว, คอเเท่นทำด้วยหินมิได้สกัด, บนหินนั้นไม่มีผู้ยกเครื่องเหล็กขึ้นถูกต้องเลย: บนแท่นนั้นเขาได้ถวายบูชาเพลงแก่พระยะโฮวา, และบูชาอันโมทนาด้วย.

32ฝ่ายยะโฮซูอะได้จารึกกฎหมายไว้ที่หินนั้น, ตามแบบซึ่งท่านโมเซได้จารึกต่อหน้าพวกยิศราเอล.

33พวกยิศราเอล, กับทั้งผู้เฒ่าผู้แก่. และผู้ตรวจและผู้พิพากษา, ได้ยืนอยู่ใกล้หีบ (บริสุทธิ์) ทั้งข้างนี้แลข้างโน้น ต่อหน้าปุโรหิตตระกูลเลวี, ผู้หามหีบไมตรีแห่งพระยะโฮวา, ทั้งแขกเมือง, เหมือนกับคนที่เกิดในท่ามกลางเขาด้วย; อยู่ตรงภูเขาฆะรีซีมครึ่งหนึ่ง, แลตรงภูเขาเอบาลครึ่งหนึ่ง, ตามโมเซผู้รับใช้แห่งพระยะโฮวาได้สั่งไว้แล้วแต่เดิม, ให้เขาอวยพรแก่พลไพร่ยิศราเอล.

34ครั้นภายหลังท่านประกาศกับคำพระบัญญัติทั้งสิ้น, ทั้งคำอวยพรและคำสาป, ตามสรรพสิ่งซึ่งเขียนไว้ในหนังสือพระบัญญัตินั้น.

35มิได้ขาดเหลือสักคำเดียวในสรรพสิ่งซึ่งโมเซได้สั่งไว้แล้ว, ซึ่งยะโฮซูอะมิได้ประกาศต่อหน้าพวกยิศราเอลทั้งปวง ณ ที่ประชุมผู้หญิงและเด็กและแขกเมืองที่อยู่ด้วยกันนั้น

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →